თარგმანი: გამოაჩინებს მოციქული, ვითარმედ ღმრთისა განგებითა არიან მთავარნი და მსაჯულნი, რაჲთა არა სწორობითა ყოველი უწესოებაჲ იქმნებოდის, რამეთუ ღმერთი წესიერებისა მოყუარე არს. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: რომელნი კეთილსა ზედა არა ჰმორჩილობდენ მთავართა, მათ ზედა არა თუ მთავართა მათ მიერ ოდენ, არამედ ღმრთისა მიერიცა რისხვაჲ მოიწიოს, რამეთუ მთავარნი შემაშინებელად ბოროტისმოქმედთა დადგინებულ არიან.
თარგმანი: ვინაჲთგან კეთილისმოქმედთა — კეთილსა, ხოლო ბოროტისმოქმედთა ბოროტსა უყოფენ მთავარნი, ამისთჳს არა მათი, არამედ მიზეზისაჲ მის გჳჴმს მოძულებაჲ, რომლისათჳს იგინი გუტანჯვენ, ესე იგი არს, მოქმედებაჲ ბოროტთაჲ. და მოქმედებითა კეთილთაჲთა არა ხოლო უტანჯველობასა, არამედ ქებასაცა მივემთხჳნეთ მის მიერ, რომლისათჳსცა-იგი ჩინებულ არს ღმრთისმსახურად, რაჲთა თანა-შეგეწეოდის შენ კეთილისათჳს; რამეთუ თჳთ მებრვე ტანჯვაჲ ბოროტისმოქმედთაჲ დიდი შეწევნაჲ არს კეთილთა წარმართებისაჲ, რაჲთა ეშინოდის ყოველთა ბოროტისმოქმედებად, ტანჯვისათჳს მის მიერისა, და კეთილსა იქმოდინ, რაჲთა მიემთხჳნენ ქებასა მის მიერსა. რამეთუ ამით ჯერითა ღმრთისმსახურ არს იგი და თანაშემწე შენდა კეთილისა ორკერძოვე: ტანჯვითა ბოროტისმოქმედთაჲთა და ქებითა კეთილისმოქმედთაჲთა.
...ანგების სხვა სახეს წამოსწევს — მმართველთა წყობას; ამას პავლეც რომაელთა მიმართ ეპისტოლეში ადგენს და დიდი გონიერებით აჩვენებს, რომ ღმრთის სიბრძნის საქმეა მთელი ეს ყოფა მმართველებად და ქვეშევრდომებად განეწესებინა. რადგან ამბობს: „რამეთუ ღმრთის მსახური არს შენდა კეთილისათჳს.“ (). თუ ამას გააუქმებ, ყველაფერი დაირღვევა. რადგან თუ ახლაც, როცა მმართველები არსებობენ და მათ შორის მრავალი გახრწნილია, ამ საქმის საჭიროება იმდენად დიდია, რომ მათი ცუდი განწყობის პირობებშიც კი დიდი სარგებელი ჩნდება, დაფიქრდი: ხელისუფლების მქონენი ხელისუფლებას კარგად რომ იყენებდნენ, რამდენ კეთილდღეობას მიიღებდა ადამიანთა მოდგმა. მაგრამ ხელისუფლებათა დაწესება ღმრთის საქმეა; ხოლო ის, რომ ბოროტნი მიჰყავთ ამ თანამდებობებზე და ამ ხელისუფლებებს სათანადოდ არ იყენებენ, ადამიანთა ბოროტების ბრალია.
5. ყველა წოდების მოწოდება ქებისკენ
ამრიგად, ამბობს, რომ მეფეთა არსებობისთვისაც და მსაჯულთა არსებობისთვისაც დიდი მადლობა უნდა აღვუვლინოთ ღმერთს. რადგან ღმერ...
...ვინმე უგუნურთაგანმა არ იფიქროს, თითქოს იგი ყველასკენ იწვდის ხელს და ყველას წინააღმდეგ შეიარაღებულა, ამიტომ დაუმატა: „შესაწველთათჳს“ (). ამასვე მიანიშნებს პავლეც მთავრის შესახებ, როცა ამბობს: „რამეთუ არა ცუდად ჴრმალ აბს;“ (). ხოლო თუ მთავართა შემთხვევაში მახვილი ამას აკეთებს და აშინებს, მით უფრო ღმერთის შემთხვევაში. და ესეც არაჩვეულებრივი კაცთმოყვარეობაა: სიტყვებით შეაშინოს და სასჯელი გაადიდოს, რათა თვით საქმეების გამოცდილება არ მოუხდეთ. რადგან ამიტომ დაჭიმა, ამიტომ მოამზადა, ამიტომ ჩადო ისრები, ამიტომ არის სასჯელისთვის განმზადებული, რათა თვით სასჯელის აღსრულებამდე არ მივიდეს.
12. ღმრთის მუქარის კაცთმოყვარული მიზანი
და სიტყვას ამძაფრებს: „გააბრწყინებს“-ით სასჯელის სიმძაფრესა და სიმახვილეს აჩვენებს; „დაჭიმა“-ით — მის სიახლოვეს; „განამზადა“-ით — იმას, რაც აუცილებლად მოხდება, თუ არ შეიცვლებიან; ხოლო „შესაწველთათჳს“-ით დამნაშავეებს მიუთითებს, რათა ყოველივე ამით დარიგებულებმა ბოროტება შეაჩერონ....