თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა, ვითარ ყოვლისავე უმაღლეს ყვნა იგინი? არა ხოლო ზრუნვათა და ძჳრისმეტყუელებათა და განსაცდელთა და სატანჯველთასა, არამედ სიკუდილისაცა შეურაცხებაჲ უბრძანა, რომელი-იგი ყოველთა მიერ საშინელად შერაცხილ იყო. და არა ჰრქუა ესრეთ ლიტონად: მოგწყჳდნენ თქუენ, არამედ მისდა შემსგავსებულითა დიდადშუენიერებითა აუწყა საქმე იგი და ჰრქუა მათ: „ნუ გეშინინ მათგან, რომელთა მოწყჳდნენ ჴორცნი, ხოლო სულისა ვერ ჴელ-ეწიფების მოკლვად. არამედ გეშინოდენ მისა უფროჲს, რომელი შემძლებელ არს სულისა და ჴორცთა წარწყმედად გეჰენიასა შინა“. ვითარმცა ეტყოდა, ვითარმედ: ნურარაჲ საქმე დაგაყენებნ ქადაგებად, ხოლო გეშინის თუ სიკუდილისაგან და ამისთჳს უდებ იქმნებით ქადაგებად, უფროჲსღა ამის ჯერისათჳს კეთილად ქადაგებდით, ვინაჲთგან გეშინის, რამეთუ ამან საქმემან გიჴსნეს თქუენ ჭეშმარიტისა მის სიკუდილისაგან. რამეთუ სოფელსა ამას შინა დაღაცათუ ეგულების მოწყუედაჲ თქუენი კაცთა, არამედ უაღრესსა მას კერძსა ვერ შეეხებიან, რაოდენცა ისწრაფონ, რამეთუ ვერ ჴელ-ეწიფების მოკლვად სულისა, არამედ იგი არს ძნელ, უკუეთუ საუკუნოჲსა მის სატანჯველისა თანამდებ იქმნათ და წარსწყმდეთ სულით და...
Matthew 10:28
28. და ნუ გეშინინ მათგან, რომელთა მოსწყჳდნენ ჴორცნი, ხოლო სულისა ვერ ჴელ-ეწიფების მოკლვად. არამედ გეშინოდენ მისა უფროჲს, რომელი შემძლებელ არს სულისა და ჴორცთა წარწყმედად გეჰენიასა შინა.- ასწავლის, რომ სიკვდილიც არად ჩააგდონ, რადგან, სასჯელი გეჰენიისა ბევრად უფრო საშინელიაო - ამბობს. უკეთუ მკვლელები მხოლოდ ხორციელად გვანადგურებენ, ხოლო სულს, შესაძლოა, სიკეთეც კი უყონ, ღმერთი ჩააგდებს რა გეჰენიასა შინა, ორივეს - სულსაც და სხეულსაც დასჯის. როცა გეჰენიაზე ამბობს, მარადიულ სასჯელზე მიუთითებს.
29-31. ანუ არა ორი სირი ასარის განისყიდებისა? და ერთიცა მათგანი არა დავარდების ქუეყანასა ზედა თჳნიერ მამისა თქუენისა. ხოლო თქუენნი თავისა თმანიცა ყოველნი განრაცხილ არიან. ნუ გეშინინ, რამეთუ მრავალთა სირთა უმჯობეს ხართ თქუენ. - მოწაფენი რომ არ შეშფოთებულიყვნენ, გვტოვებსო, ეუბნება, უკეთუ ბეღურებსაც კი ვერ დაიჭერენ ისე, რომ მე არ ვიცოდე, როგორ დაგტოვებთ თქვენ, რომელნიც მიყვარხართ? წარმოაჩენს რა თავის სრულყოფილ ცოდნასა და განგებულებას, გვეუბნება, რომ მისგან ჩვენი თმაც კი აღრიცხულია. ნუ იფიქრებთ, რომ ბეღურებს ღმრთის თანამონაწილეობით იჭერენ,...
...ზრუნველობას მართლის მიმართ. „თქუ უკუე, — ამბობს, — ვითარმედ: დაჲ მისი ვარ, რათა კეთილი მეყოს შენ მიერ და ცხონდეს სული ჩემი შენ ძლით". ამას მართალი ამბობს არა იმიტომ, თითქოს მისი სული მოკვდომას შეძლებდა: „ნუ გეშინინ, — ნათქვამია, — მათგან, რომელთა მოსწყჳდნენ ჴორცნი, ხოლო სულისა ვერ ჴელ-ეწიფების მოკლვად" (); არა, მან ეს ცოლს ჩვეულებისამებრ უთხრა. „კეთილი, — ამბობს, — მეყოს შენ მიერ და ცხონდეს სული ჩემი შენ ძლით", თითქოს ასე ეუბნებოდა: თქვი, რომ დაჲ მისი ვარ, იმიტომ, რომ მე, ქანაანში შიმშილისგან გაქცეულმა, ეგვიპტელთა ხელით არ მოვკვდე. იყავი ჩემი ცხონების მიზეზი — „რათა კეთილი მეყოს შენ მიერ". სამწუხარო სიტყვები! დიდ შიშში იყო ის ეგვიპტელთა თავშეუკავებლობის გამოც, და იმის გამოც, რომ ჯერ კიდევ არ იყო დამხობილი სიკვდილის ხელისუფლება. სწორედ ამიტომ მართალი ცოლის მრუშობაზე თანხმდება და თითქოს მრუშს მისი შეურაცხყოფის საქმეში ეხმარება, რომ სიკვდილს თავი აარიდოს. დიახ, სიკვდილის სახე ჯერ კიდევ საშინელი იყო: ჯერ კიდევ არ იყო შემუსრული სპილენძის კარი, ჯერ კიდევ არ იყო დაბლაგვებული მისი ნესტარი. ხედავ ქმარ-ცოლს შორის სიყვარულის კავშირს? ხედავ, რისი შეთავაზებაც გაბედა ქმარმა ცოლისადმი, და რა რჩევას იღებს ცოლი? ის არ ეწინააღმდეგება და...
...ეულებით გამოითქვა, თითქოს ერთ ადამიანს მეორისთვის ეთქვა: შენი სისხლი ჩემს ხელშია, ნაცვლად: ხელმწიფება მაქვს შენი მოკვლისა. ხოლო, რომ ადამიანის სული სისხლში არ არის მოქცეული, ამის შესახებ მოისმინე ქრისტე, რომელიც ამბობს: "და ნუ გეშინინ მათგან, რომელთა მოსწყჳდნენ ჴორცნი, ხოლო სულისა ვერ ჴელ-ეწიფების მოკლვად" (). კიდევ უყურე, რა განსაკუთრებული გამოთქმა იხმარა (ღმერთმა). "და დამთხეველისა", — ამბობს, — "სისხლსა კაცისასა ნაცვლად სისხლისა მისისა დაითხიოს, რამეთუ ხატად ღმრთისა შევქმენ კაცი" (). დაფიქრდი, როგორ გააძლიერა ამ გამონათქვამით შიში. თუ, ამბობს, ერთნაირი წარმოშობა არ გაჩერებს და ბუნების ერთობა არ შეგაკავებს ბოროტი განზრახვისგან, თუ შენ, ძმური თანაგრძნობის უარყოფით, მთლიანად ამ საძაგელ ჩანაფიქრს ეძლევი, მაშინ დაფიქრდი, რომ ის (ადამიანი) ღვთის ხატად არის შექმნილი, ღვთისგან ესოდენ მაღალი უპირატესობით არის პატივდებული და მთელ ბუნებაზე ხელმწიფება მიუღია, და ბოროტი განზრახვა დატოვე. რას იტყვი, თუ ვინმე უთვალავ მკვლელობას ჩაიდენს და უამრავ სისხლს დაღვრის, — ეს ადამიანი ღირსეულად იქნება კი დასჯილი, როცა მხოლოდ მისი ერთი სისხლი დაიღვრება? ასე ნუ იმსჯელებ, საყვარელო, არამედ იფიქრე იმაზე, რო...
...დ: რომელთა მიერ (ესე იგი არიან სიტყუაჲ და მეცნიერებაჲ, ღმრთივ-მოცემულნი იგი ნიჭნი) წამებაჲ იგი ქრისტესი, რომელ არს ქადაგებაჲ მისი, განმტკიცნა თქუენ შორის. ხოლო რაჲ იყო ქადაგებაჲ მისი; თჳნიერ რამეთუ სიკუდილისა მიერსა ცხორებასა ყოველთა უქადაგებდა, ვითარმედ: "ნუ გეშინინ მათგან, რომელთა მოსწყჳდნენ ჴორცნი თქუენნი" (). ამისთჳსცა მოციქული წამებად უწოდს ქადაგებასა ამას.
მოციქულისაჲ: რაჲთა თქუენ არარაჲთ ნაკლულევან იყვნეთ, არცა ერთითა რაჲთ მადლითა (1,7).
თარგმანი: საძიებელ არს ვიეთგანმე, თუ ვითარ ზემორე ყოვლით კერძო განმდიდრებულად ყოვლითა სიტყჳთა და მეცნიერებითა უწოდს კორინთელთა, და აქა კუალად მადლთა მიერითა უნაკლულოებითა აღამაღლებს ქებასა მათსა. ხოლო მცირედ ქუემო-რე ეტყჳს, ვითარმედ: ჯერეთ ჴორციელვე ხართო, რომელი-ესე ძაგებაჲ არს. ცხად არს, ვითარმედ, ვინაჲთგან ვერ ეგების, შორის დიდძალისა კრებულისა მრავალთაჲსა, რაჲთამცა არა იყვნეს სრულნიცა და უსრულნიცა რამეთუ არცა ყოველთა სრულობაჲ ეგების, არცა ყოველთა სიჩჩოჲ და უსრულობაჲ. ამისთჳს ორითავე ამით ჟამიერად განჰზავებს სიტყუათა თჳსთა, რაჲთა არა ხოლო ქებისა მიერ განამტკიცოს სრულებაჲ სრულთაჲ, არამედ ძაგებისა მიერცა აღავსოს ნაკლულევანებაჲ იგი უსრულთაჲ.
მოციქულისაჲ:...
...მას რომელნიმე განვარდებიან, ვითარცა თქუმულ არს, ვითარმედ: „განჴადეთ ეგე ბნელსა მას გარესკნელსა“, ; (25,30) და კუალად რომელნიმე წარწყმდებიან, ვითარცა იტყჳს, ვითარმედ: „გეშინოდენ მისგან, რომელსა ძალ-უც სულისაცა და ჴორცთა წარწყმედად გეჰენიასა შინა“. ; და კუალად სიტყუაჲ იგი, რომელსა იტყჳს, ვითარმედ: „მე ცხორებასა საუკუნესა მივსცემ“, ამასვე მოასწავებს, და ვითარმედ: „გამოვიდენ მოქმედნი კეთილისანი აღდგომად ცხორებისად და მოქმედნი ბოროტისანი აღდგომად წარწყმედისა“. აქაცა უკუე ესე აღდგომაჲ თქუა კეთილისაჲ, ვითარმედ: „აღვადგინო იგი უკუანაჲსკნელსა მას დღესა“ აღდგომითა მით კეთილითა და არა დასაშჯელითა.
ხოლო რასა მოასწავებს სიტყჳთა მით, რომელ თქუა, ვითარმედ: „ყოველი, რომელი მომცეს მე მამამან, ჩემდა მოვიდეს“? ამხილებს სიტყჳთა ამით ურწმუნოებასა მათსა და აჩუენებს, ვითარმედ რომელსა მისი არა ჰრწმენეს, იგი ნებასა მამისასა გარდავალს. გარნა ესრეთ განცხადებულად არა თქუა ესე, არამედ იგავითრე, და დაფარულად ყოველთაგან იქმს, რაჲთა უჩუენოს, ვითარმედ რომელნ...