1 კორინთელთა მიმართ 7:34

თარგმანი: აჰა თჳთვე გამოსთარგმნის, თუ რაჲ არს ზრუნვათა მათთა არა ერთობაჲ; ? ანუ თუ ვითარ იქმნების ზრუნვაჲ უფლისაჲ. ცხად არს, ვითარმედ — სიწმიდითა; არა ხოლო ჴორცთა, არამედ გონებისაჲთაცა რაჲთა არა ხოლო ჴორცითა ქალწულ, არამედ გონებისა მიერითა კრძალვითა სულითაცა ქალწულებდეს.

თარგმანი: განყოფილ არიანო ურთიერთას და არა ერთი არს ორთავე ზრუნვაჲ, რამეთუ ქალწული ზრუნავნ უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა სულით და ჴორცით: ჴორცითა სიწმიდისათჳს, ხოლო სულითა — შეერთებისათჳს ღმრთისა მიმართ და მის შორის დამკჳდრებითა ნუგეშინისმცემელისაჲთა, ხოლო ქორწინებული ყოველსავე სოფლისასა ზრუნავნ.

...არის: „უკუეთუ სტუმარნი ისტუმრნა, უკუეთუ წმიდათა ფერჴნი დაჰბანნა“ (1 ტიმ 5:10), და ყოველივე ამის მსგავსს, მან ჩუმად მიანიშნა იმით, რომ უწყვეტად უფალთან ყოფნაზე თქვა, და იმ სიტყვითაც: „უქორწინებელი იგი ზრუნავს უფლისასა, რაჲთა იყოს წმიდა ჴორცითაცა და სულითაცა“ (1 კორ 7:34). თუ ასაკის შესახებ არაფერს აკონკრეტებს, ნუ გაგიკვირდება; რადგან უმთავრესად აქედანაც ის არის ცხადი. სხვაგვარადაც ვთქვი: ისინი ქალწულებას უფრო დიდი განზრახვით ირჩევდნენ. ამასთან, აქ უკვე დაცემები მომხდარა და თვითონ ესენი აძლევდნენ საბაბს ასეთ კანონმდებლობას; იქ კი ამის მსგავსი არაფერი იყო.

რადგან რომ ზოგიერთები უკვე დაეცნენ, აქედან არის ცხადი, მისი სიტყვებიდან: „რამეთუ რაჟამს დაიმღერნიან ქრისტესნი იგი, ქორწინების უნებნ“ (1 ტიმ 5:11); და კვლავ: „რამეთუ აწვე ვინმე გარდაიქცეს შედგომად ეშმაკისა“ (1 ტიმ 5:15). „ხოლო ქურივთა ჭაბუკთა განეშორე“ (...

...დ: „არა შეშინდეთ, არცა წმიდა-ჰყვნეთ შვილნი თქუენნი, რამეთუ ერი წმიდაჲ ხართ“. (შდრ. 2 სჯ. 18,10) და საცნაურ არს, ვითარმედ მათი სიწმიდე იყო არა-შეხებაჲ კერპთაჲ ოდენ, ხოლო ჩუენი სიწმიდე არა ესრეთ არს, რამეთუ იტყჳს წერილი მისთჳს: „რაჲთა წმიდა იყოს სულით და ჴორცით“; (1 კორ. 7,34) და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „მშჳდობასა ეძიებდით და კეთილსა და სიწმიდესა იქმოდეთ თქუენ შიშითა ღმრთისაჲთა, ვითარმედ თჳნიერ მისა ვერვინ იხილოს უფალი“; (შდრ. ებრ. 12,14) და კუალად იტყჳს, ვითარმედ: „სიწმიდესა იქმოდეთ თქუენ შიშითა ღმრთისაჲთა“. (2 კორ. 7,1) ჰხედავა, რამეთუ ესე არს სიწმიდე, რაჲთა შინაგანსა ჩუენსა აქუნდეს ძირი და წყაროჲ მისი? რამეთუ არა კმა არს სახელი ოდენ სიწმიდისაჲ, უკუეთუ საქმე მისი არა იყოს; რამეთუ სახელი ესე სიწმიდისაჲ არა ყოველთავე, რომელთა ეწოდებოდის, ერთობასა გამოაჩინებს, ვინაჲთგან ღმერთსაცა წმიდა ეწოდების, არამედ არა ესრეთ არს, ვითარ ჩუენ. ამისთჳსცა, ესმა რაჲ ჴმაჲ ესე სერაბინთა მიერ წინაჲსწარმეტყუელსა, ისმინე, რაჲ თქუა: „ჵ უბადრუკსა, რამეთუ კაცი ვარ და არაწმიდანი ბაგენი მასხენ, და შორის ერისა, რომელსა არაწმიდანი ბაგენი ასხენ, დამკჳდრ...