2 ტიმოთეს მიმართ 3:15

...ეუბნება: „ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ“ (1 ტიმ 4:12).

[იმიტომ, რომ მის დიდ სათნოებას იცნობდა; იმიტომ, რომ ცხოვრებაში დიდი სიზუსტე ჰქონდა; და სწორედ ამის მცოდნე წერილში ამბობს: „სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ (2 ტიმ 3:15)². ხოლო რომ მეტად მკაცრი მარხვაც ჰქონდა, ამას ცხადყოფს სიტყვა: „ღჳნოჲცა მცირედ იჴუმიე ... ზედაჲსზედა უძლურებისა შენისათჳს“ (1 ტიმ 5:23); სხვა საკითხებთან ერთად ამის შესახებაც მისწერა, რადგან ეს მის მიერ აღსრულებულად რომ არ სცოდნოდა, არც დაწერდა და არც მოწაფეს უბრძანებდა ასეთ რამეს.] ამიტომ, რადგან მაშინ წარმართთაგან ბევრი მოდიოდა და ნათელს იღებდა, ამბობს: ნუ მიიყვანთ ახალნერგს მაშინვე მმართველობის სიმძიმეში, ესე იგი ახლად დამოძღვრილს. რადგან თუ მოწაფედ გახდომამდე სწრაფად მოძღვრად იქცევა, უგუნურებაშიც ვარდება; თუ, ვიდრე მორჩილება ისწავლოს, მმართველთა შორის აღმოჩნდება, თავს იბერავ...

...რთლებელად“** (2 ტიმ 3:16).

ყოველი - რომელი? ამბობს: რომლის შესახებაც ვთქვი - ყოველი საღმრთო; რომლის შესახებაც მსჯელობდა, ეს ითქვა; რომლის შესახებაც ამბობდა: „სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი“ (2 ტიმ 3:15). მაშ, ამგვარი ყოველი წერილი ღმრთივსულიერია. ამიტომ ნურაფერში დაეჭვდები, ამბობს. „ყოველი წიგნი ღმრთივ სულიერი და სარგებელი სამოძღურებელად არს და სამხილებელად და განსამართლებელად და სასწავლელად სიმართლისა, რაჲთა აწვე იყოს ღმრთისა იგი კაცი, ყოვლისა მიმართ საქმისა კეთილისა განმტკიცებულ“ (2 ტიმ 3:16–17). „სამოძღურებელად“ (2 ტიმ 3:16). თუ რამის სწავლა გვმართებს და თუ რამის უცოდნელად დატოვება გვმართებს, იქიდან შევიტყობთ; თუ სიცრუეთა მხილებაა საჭირო, ესეც იქიდან; თუ გამოსწორება და გონიერებაში მოყვანაა საჭირო. შეგონებისთვის,...

...მადლობა შევწიროთ ღმერთს — იქნება ასე თუ ისე, რადგან ორივე სასარგებლოა. ამას არც სიძულვილით აკეთებს და არც ჩვენგან ზურგშექცევით, არამედ ორივეს ჩვენზე მზრუნველობითა და ზრუნვით იქმს. ამბობს: „რამეთუ სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (2 ტიმ 3:15). ესე იგი, პირველივე ასაკიდან საღმრთო წერილი ისწავლე. საღმრთო წერილს კი ღვთაებრივ წერილებს უწოდებს. მათში აღიზარდე, ამიტომ მათითაც უნდა გქონდეს რწმენა მტკიცე და არაფრით უნდა ზიანდებოდე. რადგან ფესვი სიღრმეში დევს და მხოლოდ ხანგრძლივი დროით როდია გაზრდილი; ვერაფერი შეძლებს მის გადაბრუნებას. როცა საღმრთო წერილი ახსენა, დაუმატა: „რომელნი შემძლებელ არიან განბრძნობად შენდა" (2 ტიმ 3:15); ესე იგი, ისინი არ დაუშვებენ, რომ რაიმე უგუნური დაგემართოს და სხვათა მსგავსად იყო.

4.

ვინც წერილებს ისე იცნობს, როგორც ცოდნა მართებს, იგი მომხდართაგან არაფერზე ბრკოლდება, ყოველივე...

...:5). ცხად არს, ვითარმედ დედულნი ტიმოთესნი ნათესავით ჰურიანი იყვნეს, ხოლო დედაჲ, და დედის დედაჲ — მორწმუნენი ქრისტესნი, და ამათგან იშვა ტიმოთე ჟამსა მას ოდენ ქრისტეს ქადაგებისა განფენისასა. აღიზარდა უკუე და განისწავლა შჯულიერად, ვითარცა პავლე მისწერს მისსა, ვითარმედ: "სიყრმითგან საღმრთონი წიგნნი იცნი" (2 ტიმ. 3:15), გარნა წინა-დაუცუეთელ იყო, რამეთუ ჟამსა მას იყო, ოდეს იქადაგებოდა დაჴსნაჲ წინა-დაცუეთისაჲ.

ამისი სათნო-უჩნდა პავლეს მის თანა განსლვაჲ. და მოიყვანა და წინა-დასცჳთა მას ჰურიათა მათთჳს, რომელნი იყვნეს მათ ადგილთა, რამეთუ უწყოდეს ყოველთა, ვითარმედ წარმართი იყო მამაჲ მისი (16,3).

თარგმანი: ვინაჲთგან ქადაგ წინა-დაცუეთის დაჴსნისა ჰყოფდა პავლე ტიმოთეს, ამისთჳს წინა-დასცჳთა მას, რაჲთა ვერვინ თქუას ორთავე ამათთჳს, ვითარმედ: ამისთჳს დაჰჴსნიან წინა-დაცუეთასა, რამეთუ თჳთ წინა-დაუცუეთელ არიან. ამისთჳს არა წინა-დაუცვეთელნი, არამედ წინა-დაცუეთილი დაჰჴსნიან წინა-დაცუეთასა. და კუალად მაშინდელთა ჰურიათა მოძღურად ჰურიათაგანივე უსარწმუნოეს უჩნდა, ხოლო წარმართთაგანთა მოძღუართა არცაღა თუ დასაბამსა სიტყჳსა მათისასა ყურსა მიუპყრობდეს, არამედ ყოვლად გარე-მიაქცევდეს მათ.

და ვითარცა განჰვლიდეს ქალაქებსა მას, ასწავებდეს მათ დამარხვად მოძღურებათა...