თარგმანი: ეგულების დაწყებაჲ სიტყუად სიმდაბლისათჳს, და ამისთჳს ქრისტესა შემოიყვანებს სახედ, რაჲთა ვერვინ მოიგონოს თუ შემძლებელ არს ესოდენ დამდაბლებად თავისა თჳსისა, რაოდენ ჩუენთჳს დაიმდაბლა ხატმან მან და ბრწყინვალებამან ღმრთისა მამისამან.
ფილიპელთა მიმართ 2:6
თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ, არა თუ მოტაცებით აქუნდა დიდებაჲ იგი, არამედ ბუნებითი იყო მისი და შეურყეველი, და არაოდეს შესაძლებელ იყო, თუმცა განეშორა მას, ვითარცა-იგი მოიტაცის რაჲმე ვინ და აქუნ იგი შიშით და ვერ დასდებნ ქუე, რამეთუ ეშინინ, ვითარმედ წარ-ვინმე-უღოს, ხოლო ღმერთსა დიდებაჲ თჳსი ბუნებით აქუს, და ამას იტყჳს მოციქული, ვითარმედ: ძემან ღმრთისამან არა შეიშინა გარდამოსლვად ზეცით, რამეთუ არა თუ ნატაცებად შეჰრაცხა ღმრთეებაჲ, არცა ეშინოდა თუ, ნუ-უკუე მიუღოს ვინმე ბუნებაჲ მისი და პატივი. ამისთჳს წარმოიცარიელა, ესე იგი არს — შემოვიდა ჴორცთა ამათ შინა და დაფარა დიდებაჲ იგი ღმრთეებისაჲ მათ მიერ და არა შეჰრაცხა თუ — ნუ-უკუე ამან სიმდამლემან ჩემსა დიდებასა მავნოს რაჲ.
პავლესი: ყოველი მუჴლი მოდრკეს ზეცისათანი და ქუეყანისათანი და ცისად იტყჳს უხილავთა მათ ძალთა, და ქუეყანისად იტყჳს ცხოველთა კაცთა, და ქუესკნელისად — მომკუდართა.
...ნება და ბუნებასა და სინდისში ჩაგვინერგა ბოროტებისა და სათნოების ცოდნა და ეშმაკიც დაუშვა და გეჰენიით გვემუქრება, რათა გეჰენია არ განვიცადოთ, არამედ სამეფო მივიღოთ. და რას გიკვირს, რომ მან ეს და კიდევ მრავალი სხვა საშუალება ამ მიზნისთვის გამოიყენა? „მყოფი წიაღთა მამისათა" ინება „ხატი მონისაჲ" მიეღო () და ყოველი სხვა სხეულთან შეეხებოდა, — დედაკაცისგან იშვა და ქალწულისგან წარმოვიდა, ცხრა თვე საშოში იტვირთა, სახვევლებით შეიხვია, მამად თვლიდა მარიამის სასიძოს იოსებს, თანდათან იზრდებოდა, წინადაიცვითა და მსხვერპლი შესწირა, ეშია, სწყუროდა და დაიღალა, ბოლოს კი სიკვდილიც დაითმინა, და არა ჩვეულებრივი, არამედ ყველაზე სამარცხვინოდ მიჩნეული, ესე იგი, ჯვრის სიკვდილი; და ეს ყოველივე ჩვენთვის და ჩვენი ცხონებისთვის დაითმინა ყოვლის შემოქმედმა, უცვალებელმა, ყოველივე არარსებულიდან არსებობაში მომყვანმა, „რომელი მოხედავს ქუეყანასა ზედა და ჰყოფს მას შეძრწუნებულ" (), რომლის დიდების ბრწყინვალებას ვერც ქერუბინები — ეს უსხეულო ძალები — უმზერენ, არამედ, პირს იფარავენ რა და ფრთებით იხურვენ, ჩვენ სასწაულზე მოწმობენ, — რომელსაც განუწყვეტლივ ადიდებენ ანგელოზები, მთავარანგელოზები და ბევრი ათასი (სულები)...
...იოან. 1,4) და: „თჳსთა თანა მოვიდა“; და არა თქუა, თუ: მიიღო ჴელმწიფებაჲ, არამედ უფროჲსად იტყჳს, ვითარმედ: „მისცა ჴელმწიფებაჲ სხუათა შვილ ღმრთისა ყოფად“. და პავლე ეგრეთვე იტყჳს, ვითარმედ: „სწორ ღმრთისა“, ხოლო თავადი კაცობრივ ითხოვს და იტყჳს:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რაჲთა ყოველი რომელი მიეც მას, მისცეს მათ ცხორებაჲ საუკუნოჲ, რაჲთა გიცოდიან შენ მხოლოჲ ჭეშმარიტი ღმერთი და რომელი მოავლინე იესუ ქრისტჱ“ (17,2-3).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: „მხოლოჲ ჭეშმარიტი ღმერთი“ თქუა სხუათა მათ ღმერთთა წარმართთათჳს, რომელნი არა ღმერთ არიან, არამედ ეშმაკ, რამეთუ ეგულებოდა მათ წარმართთა მიმართ მათი წარვლენაჲ. ხოლო შენ რასა იტყჳ, მწვალებელო ბოროტო, ვითარმედ ძჱ არა ჭეშმარიტი ღმერთი არსა? ჵ დაბნელებულო! ესე სიტყუაჲ კერპთათჳს თქუა წინააღმდგომად მათა, ვითარმედ: „მხოლოჲ ჭეშმარიტი ღმერთი“, და არა თუ ძჱ არა ჭეშმარიტი ღმერთი არს, რამეთუ ძჱ თჳთ ჭეშმარიტება არს, და ვითარმცა არა ღმერთი იყო ჭეშმარიტი? რამეთუ ფრიად უზეშთაეს არს თქუმაჲ, ვითარმედ: თჳთ ჭეშმარიტება არს, ვიდრე თუ: ჭეშმარიტი კაცი არს. ეგრეთვე ძჱ, ვინაჲთგან თჳთ ჭეშმარიტი არს, ვითარმცა არა ჭეშმარიტი ღმერთი იყო? ა...
...მსა, რაჲთა მითხრას, ვი-თარმედ: და არარაჲსა ძალ-უცა ძესა ყოფად თავით თჳსით? და უკუეთუ თქუას, ვითარმედ: არა, მიუგო მას: და თავი იგი ყოველთა კეთილთაჲ არა თავით თჳსით ქმნაა? და პავლეცა ღაღადებს, ვითარმედ: „არა ნატაცებად შეჰრაცხა სწორ ღმრთისა ყოფაჲ, არამედ თავი თჳსი წარმოიცალიერა და ხატი მონებისაჲ შეიმოსა“. და კუალად თავადი იტყჳს, ვითარმედ: „ჴელმწიფებაჲ მაქუს დადებად სულისა ჩემისა და ჴელმწიფებაჲ მაქუს კუალად მოღებად იგი, და არავინ მიმიღოს იგი ჩემგან“. ჰხედავა, რამეთუ სიკუდილისა და ცხორებისა ჴელმწიფებაჲ აქუს და ესევითარი იგი განგებულებაჲ თავით თჳსით ქმნა? და რად ვიტყჳ ქრისტესთჳს? რამეთუ ჩუენცა, რომელთა უდარჱს არარაჲ არს, მრავალსა ვიქმთ თავით თჳსით, და ბოროტსა თავით თჳსით მოვიგებთ და სათნოებასა თავითვე თჳსით ვიქმთ; თუ არა, უკუეთუმცა არა გუაქუნდა ჴელმწიფებაჲ და არამცა ვიქმოდეთ თავით თჳსით, არცამცა ცოდვისათჳს ჯოჯოხეთს მივეცემოდეთ, არცამცა სათნოებისათჳს სასუფეველსა შევიდოდეთ.
რაჲ არს უკუე სიტყუაჲ ესე, თუ: „ვერ ძალ-უც თავით თჳსით ქმნად“? ესე იგი არს, ვითარმედ ვერ ძალ-უც, თუმცა რაჲმე ქმნა წინააღდგომაჲ მამისაჲ, და ესე სიტყუაჲ უფროჲსად სწორებასა მოასწავებს. და უკუეთუ იტყჳთ, თუ: რ...