წინასწარმეტყველება ოსესი 6:6

...ს"** (ლუკ 6:36). ეს ღმერთის საქმეა. ამიტომ, თუ ეს არ გაქვს, რა გაქვს? ამბობს: „წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი" (მათ 9:13; შდრ. ოსე 6:6). ღმერთმა შექმნა ცა, შექმნა მიწა და ზღვა; ესენი დიდია და მისი სიბრძნის ღირსია; მაგრამ ამათგან არცერთით ისე არ მიიზიდა ადამიანური ბუნება, როგორც წყალობითა და კაცთმოყვარეობით; რადგან ეს წყალობა და კაცთმოყვარეობა სიბრძნისა და ძალისა და სიკეთის საქმეა, ხოლო ადამიანური ბუნება ბევრად უფრო მეტად იმით მიიზიდა, რომ მონა გახდა. განა ამის გამო უფრო მეტად არ გვიკვირს იგი? განა ამის გამო უფრო მეტად არ განვცვიფრდებით მასზე? არაფერი ისე არ მიიზიდავს ღმერთს, როგორც წყალობა. ამაზე ყველა წინასწარმეტყველი ბევრს ამბობს კვლავ და კვლავ.

წყალობაში კი ანგარებით შერეულს არ ვგულისხმობ; რადგან ეს წყალობა არ არის....

...მსგავსების კაცი ღმერთსა, ვითარ წყალობითა და ქველის-მოქმედებითა კაცთა ნათესავისაჲთა. ამისთჳს უპირატეს ყოვლისა ესე იძიების საიდუმლოსა მას შინა ღმრთისმსახურებისასა, ვითარმედ: "იყვენით მოწყალე, ვითარცა მამაჲ თქუენი ზეცათაჲ მოწყალე არს" (ლუკ. 6,36) და "წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი" (ოსია 6,6). ესე სათნოებაჲ მოწყალებისაჲ მიჰმადლებს კაცსა დაცვად ყოველთაგან სივერაგეთა და მწინკულევანებათა სოფლისა ამის განმხრწნელისათა, რამეთუ სიწმიდით მოქალაქობისა დიდად ძალ-მწე არს ქმნაჲ მოწყალებისაჲ, რაჲთა თანა-შეეწეოდინ კაცსა ლოცვანი ობოლთა და ქურივთა მის მიერ გამოზრდილთა და შეწყალებულთანი.

...ავსად ნათლისა ბრწყინვენ“, (იგავ. 4,18) ხოლო ნათობენ არა თავთა თჳსთა ოდენ, არამედ სხუათაცა განათლებად. ამისთჳს გევედრები, რაჲთა არა დავაკლოთ ზეთი სანთელთა ჩუენთა, რაჲთა განძლიერდეს ნათელი მათი, რამეთუ ესე ზეთი მარადის კეთილ არს. რამეთუ იტყჳს: „წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი“, (ოსე 6,6); (მათ. 9,13) რამეთუ მსხუერპლი ქებისაჲ ესე არს, რომელ არა განილევის, არცა განიხრწნების, არამედ მარადის ბრწყინავს სადიდებელად ღმრთისა.

ამისთჳს უკუე გევედრები, საყუარელნო, შევწიროთ ესევითარი ესე მსხუერპლი საკურთხეველთა ამათ ზედა, რომელი-ესე უპატიოსნეს არს მარხვისა და ლოცვისა და სხუათა მრავალთა სათნოებათაჲსა, რამეთუ ესევითარი უყუარს მსხუერპლი ღმერთსა, არამედ ნუმცა არს ესე ანგაჰრებისაგან ქმნილი, ნუცა მოტაცებულთა საფასეთაგანი, რამეთუ ესევითარი სძულს ღმერთსა და გარემიაქცევს პირსა თჳსსა მისგან. ამისთჳს ვისწრაფოთ, რაჲთა არა დატკბობისა წილ განვარისხოთ იგი. და უკუეთუ კაენ, ვინაჲთგან უდარესი შეწირა ღმრთისა, დაისაჯა, რაჲ ვყოთ ჩუენ, უკუეთუ ანგაჰრებისაგან ვიქმოდით წყალობასა?

ამისთჳს გევედრები, რაჲთა არა მოხუეჭილთა მონაგებთაგან ვიქმოდით ქველისსაქმესა. უკუეთუ ერთი გულოცვიდეს და ერთი გუწყევდეს, რაჲ სარგებელ...

...ლი ესე ჴორცთა ჩემთა, დასაფლავად ჩემდა ყო. ამენ გეტყჳ თქუენ: სადაცა იქადაგოს სახარებაჲ ესე ყოველსა სოფელსა, ითქუმოდის, რომელცა-ესე ყო მაგან, საჴსენებელად მაგისა“ (26,8-13).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვინაჲ აქუნდა მათ ესევითარი ესე გულისსიტყუაჲ? ასმიოდა სიტყუაჲ იგი მოძღურისაჲ, ვითარ ეთქუა: „წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი“. (ოსე 6,6) და სხუაჲ მრავალი ეთქუა მოწყალებისათჳს გლახაკთაჲსა. ამის ყოვლისაგან ჰგონებდეს, თუ აწცა უმეტესად სთნდეს ღმერთსა მიცემაჲ გლახაკთაჲ. გარნა განმკითხველი იგი გულთაჲ და მხედველი იგი დაფარულთაჲ ხედვიდა გონებასა მის დედაკაცისასა და არა გარემიაქცია შესაწირავი მისი, არამედ დიდითა სახიერებითა შეუნდო თავსაცა მისსა დასხმად ნელსაცხებლისა მის. რამეთუ მან სახიერმან ცხორებისათჳს კაცთაჲსა თავს-იდვა განკაცებაჲ და შობაჲ დედაკაცისაგან და სძითა გამოზრდაჲ და სხუაჲ ყოველივე ბუნებისა ჩუენისაჲ. ეგრეთვე ესეცა აწ თავს-იდვა ცხორებისა მისისათჳს. რამეთუ ძუელსაცა შინა შესაწირავთა მრგულიადდასაწუველთა შესწირვიდეს და ცმელსა აკუმევდეს და ზეთსა შესწირვიდეს. და ამას ყოველსა უძლურებისათჳს მათისა ღმერთი შეიწირვიდა, რაჲთა ჟამსა თჳსსა სრული იგი შესაწირავი ასწაოს. ეგრეთვე აქა უძლურებისაებრ დედაკაცისა მის სარწმუნოებაჲ იგი მისი შეიწირა და ნელსაცხებელი მიითუალა და მოწაფეთა...

...მიზეზსა: „მშიოდა, და არა მეცით მე ჭამადიო“, და შემდგომი ამისი, რაჲთა ყოვლითურთ უსიტყუელ-ყვნეს. და იგინიცა სიტყუასა ჰყოფენ უფლისა მიმართ, არამედ არა სარგებელ ეყოფვის, რამეთუ საქმჱ, ესოდენ ადვილი და მისდა ესოდენ სათნოჲ, უგულებელს-ყვეს. წინაჲსწარმეტყუელნიცა პირველვე ამას იტყოდეს: „წყალობაჲ მნებავსო და არა მსხუერპლი“, (ოსე 6,6) და შჯულისმდებელმან ესე განაწესა, და თჳთ ბუნებაჲ ამას ეძიებს, არამედ უბადრუკნი იგი ყოვლისაგანვე კეთილისა ცარიელ იპოვნეს. და არა მშიერი ოდენ გამოუზრდელად დაუტევეს და შიშუელი - შეუმოსელად, არამედ რომელი-იგი უადვილეს იყო, არცა თუ სნეული იხილეს. და გულისხმაყავთ, ვითარ ადვილ არიან ბრძანებანი მისნი. არა თქუა, თუ: საპყრობილესა ვიყავ, და გამომიყვანეთ, და სნეულ ვიყავ, და აღმადგინეთ, არამედ: „მოხუედითო ჩემდა“. და შიმშილისათჳსცა არა ძნელსა რასმე ითხოვს ანუ სანოვაგეთა სიმრავლესა, არამედ პურსა ხოლო, საჭიროსა მას და სათანადოსა საზრდელსა. და ითხოვს სახითა მვედრებელისაჲთა, რაჲთა ყოვლით კერძო მოდრიკოს გონებაჲ იგი უწყალოთაჲ სისუბუქითა მით სათხოველისაჲთა, რამეთუ პური არს, გინა წყალი; სახითა მით საწყალობელითა, რამე-თუ გლახაკი არს, რომელი ითხოვს; წესითა მით ბუნებისაჲთა, რამეთუ კაცი არს მსგავსი ჩუენი; სიდიდითა მით ნაცვლისაჲთა, რამეთუ სასუფეველი არს ა...

...აღმოვიკითხნეთ; და ფრიადი მოსწრაფებაჲ ვაჩუენოთ ამას საქმესა ზედა, რამეთუ განმწმედელი არს ცოდვათაჲ საქმე ესე, ვითარცა იტყჳს, ვითარმედ: „მიეცით მოწყალებაჲ, და ყოველივე წმიდა იყოს თქუენდა“. (ლუკ. 11,41)

ესე უაღრეს მსხუერპლებისა არს, ვითარცა იტყჳს: „წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი“. (ოსე 6,6) ესე ცათა განახუამს, ვითარცა იტყჳს: „ლოცვანი ეგე შენნი და ქველისსაქმენი აღვიდეს საჴსენებელად შენდა წინაშე ღმრთისა“. (საქმე 10,4)

ესე უაღრეს არს ქალწულებისაცა, რამეთუ ქალწულთა რომელთა არა აქუნდა ესე, განითხინეს სასძლოჲსა მისგან, და რომელთა აქუნდა, ბრწყინვალედ შევიდეს.

ვინაჲთგან უკუე ესე ყოველი ესრეთ არს, ვიღუაწოთ, ძმანო, თესვად წყალობისა, რაჲთა წყალობაჲცა მოვიმკოთ და საუკუნეთა მათ კეთილ-თა მივემთხჳნეთ მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა სულით წმიდითურთ დიდებაჲ, პატივი და სუფევაჲ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.

...იქადიან, რომლისათჳსცა ყოველთავე წინაჲსწარმეტყუელთა მიერ თქუმული მოკლითა სიტყჳთა წარმოუთხრა და ჰრქუა: ვინაჲთგან ესოდენთა ჟამთა აღმოგიკითხვან წერილნი და ვერ გისწავიეს, აწ წარვედით და ისწავეთ, თუ რაჲ არს სიტყუაჲ იგი წერილისაჲ, რომელსა იტყჳს ღმერთი წინაჲსწარმეტყუელთა მიერ, ვითარმედ: „წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი“. (ოსე 6,6)

წარვედით, უსწავლელნო, ისწავეთ! წარვედით, უგულისჴმონო, გულისჴმა-ყავთ, რაჲ არს ძალი ამის სიტყჳსაჲ, და მერმე სცნათ, ვითარმედ არარაჲ უჯეროჲ ვქმენ შეწყალებაჲ ესე და შეწყნარებაჲ ცოდვილთაჲ; მერმე სცნათ, ვითარმედ არა მე ვარ გარდამავალ შჯულისა, არამედ თქუენ, რომელნი წყალობისათჳს ცოდვილთაჲსა მაბრალებთ; არა მე ხოლო მაბრალებთ, არამედ მამასაცა ჩემსა. ვითარცა-იგი სხუასა ადგილსა იტყოდა, ვითარმედ: „მამაჲ ჩემი მოაქამდე იქმს, და მეცა ვიქმ“, (იოან. 5,17) ეგრეთვე აწ თქუა: „წარვედით და ისწავეთ, რაჲ არს: წყალობაჲ მნებავს და არა მსხუერპლი“. ვითარცა მამამან წინაჲსწარმეტყუელთა პირითა თქუა, ვითარმედ წყალობაჲ ჰნებავს, ვიდრეღა მსხუერპლნი, ეგრეთვე მე წყალობაჲ მნებავს, ვიდრეღა მსხუერპლები, რომელი თქუენ ვითარცა დიდად რაჲმე შეგირაცხიეს, რამეთუ იგი უჴმარ არს ჩემდა, ხოლო წყალობაჲ - სათნო და კეთილ. არა თქუა, თუ: წყალობაჲ მნებავ...