1 თესალონიკელთა მიმართ 5:11

...ასევე, თუ ცოლი ქმარს ლმობიერს ხედავს, მასთან მუდამ მყოფი დიდ სარგებელს იღებს, და შვილიც.

ამიტომ თითოეულს შეუძლია მოძღვარი გახდეს. რადგან ამბობს: „აღაშენებდით ურთიერთსა, ვითარცა-ეგე ჰყოფთცა.“ (1 თეს 5:11). რამეთუ იხილე: სახლს ზარალი შეემთხვა? ცოლი შფოთავს, როგორც უფრო უძლური და ამქვეყნიურის მოყვარული? თუ კაცი სიბრძნისმოყვარეა და ზარალის აბუჩად ამგდები, მასაც ანუგეშებს და არწმუნებს, რომ ვაჟკაცურად იტვირთოს. მითხარი, მაშ, განა იგი ჩვენს სიტყვებზე ბევრად მეტად არ არგებს მას? რადგან თქმა ყველასთვის ადვილია, ხოლო გაკეთება, როცა საჭიროებაში ჩავდგებით, ფრიად ძნელია. ამიტომ ადამიანის ბუნება უფრო საქმეებით იწრთობა ხოლმე; და იმდენად დიდია სათნოების სიჭარბე, რომ ხშირად მონას მთელი სახლი, ბატონიანად, ურგია.

5.

რამეთუ არც უსაფუძვლოდ და არც უბრალოდ უბრძანებს მათ პავლე გამუდმებ...

...ებრ 13:17); და აქაც კვლავ: „ხოლო გლოცავთ თქუენ, ძმანო, იცნითმცა მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ" (1 თეს 5:12). რადგან, როცა თქვა: „აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11), რათა არ ეფიქრათ, რომ ისინი მოძღვართა ღირსებამდე აიყვანა, ამას დაურთო, თითქოს ამბობდა: თქვენც მოგეცით ნება, ერთმანეთი აღაშენოთ, რადგან შეუძლებელია მოძღვარმა ყოველივე თქვას. ამბობს: „მშრომელნი იგი თქუენ შორის და წინამძღუარნი იგი თქუენნი უფლისა მიერ და მასწავლელნი იგი თქუენნი" (1 თეს 5:12). და როგორ არ არის ეს უჯერო, ამბობს? რას ამბობ? შენ კი, თუ შენი კაცი კაცის წინაშე შენს საქმეზე დადგება, ყველაფერს აკეთებ და ყოველგვარ მადლიერებას აღიარებ; ხოლო ეს კაცი ღმერთის წინაშე დგას შენთვის და მადლიერებას არ აღიარებ? და როგორ დგას წინამძღვრად, ამბობს?

იმით, რომ შენთ...

...როგორც ამბობს: „რომელი მოკუდა ჩუენთჳს, რაჲთა, გინა თუ გუეძინოს გინა თუ გუეღჳძოს, ერთბამად მის თანა ვცხონდეთ.“ (1 თეს 5:10). „ამისთჳს ნუგეშინის-სცემდით ურთიერთას და აღაშენებდით ურთიერთსა, ვითარცა-ეგე ჰყოფთცა.“ (1 თეს 5:11). და სხვაგანაც კვლავ ამბობს: „აწ უკუე ნუმცა გუძინავს, ვითარცა-იგი სხუათა, არამედ მღჳძარე ვიყვნეთ და განვიფრთხოთ.“ (1 თეს 5:6). მაგრამ იქ ძილს ერთ რამეს უწოდებს, აქ კი სხვას: აქ ხორციელ სიკვდილს აღნიშნავს, იქ კი ცხოვრებისადმი დაუდევრობას. ამრიგად, რასაც იგი აღნიშნავს, ეს არის: საფრთხეების ნუ გეშინიათ, თუნდაც მოვკვდეთ, ვიცოცხლებთ. ნუ დაკარგავ სასოებას იმის გამო, რომ საფრთხეში ხარ; სარწმუნო წინდი გაქვს, რადგან, ჩვენდამი ფრიად რომ არ ყოფილიყო გულმხურვალე, თავის ძეს არ მოგვცემდა. ამიტომ, თუნდაც მოკვდე, იცოცხლებ; რადგან თვითონაც მოკვდა. ამრიგად, მოვკვდებით თუ ვიც...

...ამსა და უწინდელიც გონებაში შეინახოთ, რათა ეს შრომა ამაოდ და უსარგებლოდ არ გამოგვდიოდეს. ჩვენ ვზრუნავთ იმაზე, რომ თქვენ ზუსტად შეიცნოთ წერილის ძალა და ამგვარად არა მხოლოდ თავად გაიგოთ, არამედ სხვებსაც ასწავლოთ, რომ შეძლოთ, ნეტარი პავლეს სიტყვით, „ნუგეშინის-სცემდით ურთიერთას და აღაშენებდით ურთიერთსა" (1 თეს 5:11). თუ უფლისკენ წინსვლას გამოიჩენთ და სულიერის შესწავლაში წარმატებას მოიპოვებთ, ჩვენც დიდ სიხარულს მოგვანიჭებთ, რადგან ჩვენი ბედნიერება და უდიდესი ზეიმი სწორედ ამაშია. „რამეთუ რაჲ-მე არს სასოებაჲ ჩუენი ანუ სიხარული ანუ გჳრგჳნი სიქადულისაჲ?" — ამბობს პავლე, — „ანუ არა-მე თქუენა" (1 თეს 2:19) და თქვენი ღვთისკენ წინსვლა? ყოველი მოძღვარი, როცა ხედავს, რომ მოსწავლე წინა სწავლებებს მტკიცედ იმახსოვრებს და საქმით აჩვენებს მათგან ნაყოფს, უფრო დიდი მოშურნეობით ასწავლის მას შემდგომ ცოდნასაც. ასევე ჩვენც, რაც უფრო ვხედავთ თქვენი გონების აღძვრას, განწყობის ზრდასა და აზრის გაფრთოვანებას, მით უფრო მოშურნენი ვხდებით მოძღვრების უფრო სრულყოფილად გადმოსაცემად. და რაც უფრო მეტად გადმოვადინებთ თქვენზე ამ სულიერ ნაკადებს, მით უფრო მატულობს ჩვენთანაც მათი დინება თქვენი დამოძღვრისთვის და თქვენი სულები...