თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვითარცა პეტრეს ნუგეშინის-სცემდა, ვითარმედ: „შემდგომად ამისა მომდევდე მე“, ეგრეთვე ამათ სასოებასა დაუდებს, რაჲთა არა თქუან, თუ: მას ოდენ მისცა აღთქუმაჲ. ამისთჳს ჰრქუა მათ: „სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან. უკუეთუ არა, გარქუმცა, ვითარმედ: წარვიდე და განგიმზადო თქუენ ადგილი“ (14,2). ესე იგი არს, ვითარმედ: თქუენცა მანვე ადგილმან შეგიწყნარნეს, რომელმან შეიწყნაროს პეტრე, რამეთუ მუნ ფრიადი უშურველობაჲ არს საყოფელ-თაჲ, და არა თუ განმზადებაჲ საჴმარ არს. რამეთუ ვინაჲთგან თქუა, ვითარმედ: „ვერ ჴელ-გეწიფების მოსლვაჲ ადგილსა მას“, რაჲთა არა მოიგონონ, ვითარმედ: სრულიად სამე მოვსწყდებით, ამისთჳს ეტყჳს:
...ა, რადგან ჟამთა არცერთი სიძნელე ვერ ამარცხებს მას. რადგან, თუნდაც სხეული დაიშალოს, მოწყალების საქმე სიცოცხლესთან ერთად არ იშლება, არამედ წინასწარ მიემგზავრება და მოწყალე კაცს სავანეებს უმზადებს, რომელთა შესახებაც ქრისტე ამბობს: „სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან.“ (). ამრიგად, ამითაც სძლევს ადამიანურ საგნებს: უწყვეტობითა და მდგრადობით, რაც ცხოვრებისეულ საგანთაგან არაფერს აქვს. რადგან თუ სილამაზეს იტყვი, იგი სნეულებით ჭკნება და სიბერით ილევა; თუ ძალაუფლებას იტყვი, ხშირად იცვლება; თუ სიმდიდრეს ან ამჟამინდელი ცხოვრების სხვა რამ ბრწყინვალესა და თვალსაჩინოს იტყვი, ან ცოცხლებს მიატოვებს, ან გარდაცვლილებს შიშველსა და უპოვრად დატოვებს. მაგრამ სიმართლის ნაყოფი ასეთი არ არის: იგი ჟამით არ ილევა, სიკვდილით არ წყდება, არამედ მაშინ უფრო მტკიცე ხდება, როცა იმ ტალღაუცემელ ნავსაყუდელში შევა.
შემდეგ ამბობს: „გამოუბრწყინდა ბნელსა შინა ნათელი წრფელთა“ (). ღვთის მოშიშის...
...არისაჲ და სხუაჲ დიდებაჲ არს ვარსკულავთაჲ; რამეთუ ვითარცა-იგი ვარსკულავი ვარსკულავსა ჰმატს დიდებითა“**, და ასევე: „ეგრეთცა აღდგომაჲ მკუდართაჲ“ (). და ქრისტეც ამბობს: „სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან“ (). ამიტომ იმ ბრწყინვალებას დასასრული არ აქვს. რადგან იგი არც ღამეს უთმობს ადგილს და არც ბნელს უთმობს გზას; გამოუთქმელი და დიდია, ამ ხილულ ბრწყინვალებას ბევრად აღემატება და ეს უდიდესი თვისებაც აქვს: ზღვარს არ იღებს. ეს კი მეუფის გამოუთქმელი ძალის საქმეა — ხრწნადი და წარმავალი სხეულები ასეთ სიმტკიცესა და ძალამდე მიიყვანოს.
შემდეგ, რადგან დიდი რამ თქვა და მსმენელი სასოებებით ფრთაშესხმული გახადა, აჩვენებს, რომ ეს ყოველივე სამართლიანად ხდება, რადგან ასეთი დიდია ამ ყოველივეს აღმასრულებელი. ვინ არის ეს აღმასრულებელი? მამის თანაარსი. ამის საჩვენებლად დაუმატა: „საშოთ მთიებისა წინა გშევ შენ“ (...
...ნთავისუფლდებოდის ხრწნილებისაგან.
მოციქულისაჲ: ახალთა ცათა და ახალსა ქუეყანასა მსგავსად აღთქუმისა მისისა მოველით, რომელსა შინა სიმართლე დამკჳდრებულ არს (3,13).
თარგმანი: რომელი არს აღთქუმაჲ იგი საუფლოჲ ახალთა ცათა და ქუეყანისა დაბადებისათჳს? გარნა თუ რაჟამს გესმას: "სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან" () და "მე მოვიდე და წარგიყვანნე თქუენ" (); ხოლო სიმართლისა მკჳდრობაჲ მაშინ იქმნების, რაჟამს ეშმაკი სრულიად განქარდეს და ცოდვაჲ ყოვლად უქმ იქმნეს.
მოციქულისაჲ: ამისთჳს, საყუარელნო, ამას მოელოდეთ და ისწრაფეთ შეუგინებელთა და უბიწოთა მისსა პოვნად მშჳდობით, და უფლისა ჩუენისა იგი სულგრძელებაჲ ცხორებად შეჰრაცხეთ, ვითარცა-იგი საყუარელმან ძმამან ჩუენმან პავლე, მსგავსად მოცემულისა მის მისდა სიბრძნისა, მიწერა თქუენდა, ვითარცა-იგი ყოველთა შინა წიგნთა მისთა იტყჳს ამისთჳს (3,14-16).
თარგმანი: ერთ-ჴმა არიან თავნი მოციქულთანი და ქადაგნი ჭეშმარიტებისანი, რამეთუ, რომლისათჳს აწ პეტრე იტყჳს, ვითარმედ: ნუ არა-ყოფად მეორედ მოსლვისა შეგირაცხიეს სულგრძელებით დაყოვნებაჲ ესე ცოდვილთა ტანჯვისაჲ, არამედ საცხორებელად შეჰრაცხეთ უფლისა მიერ, რომელსა არა ჰნებავს სიკუდილი ცოდვილისაჲ; არამედ დრო-სც...
...სიტყჳსასა იტყოდა: „შვილნო ჩემნო“, ამისთჳს აქა იტყჳს: „არა დაგიტევნე თქუენ ობლად“; და დასაბამსა სიტყჳსასა იტყოდა, ვითარმედ: „მოხჳდეთ, სადა მე ვიყო“, და ვითარმედ: „სახლსა მამისა ჩემისასა სავანე მრავალ არიან“, ხოლო აქა, ვინაჲთგან იგი ჟამი შორს იყო, მოსცემს სულსა, არამედ იგინი კუალად ვინაჲთგან ვერ გულისხმა-ჰყოფდეს სიტყჳთა მით და ვერ მიიღებდეს ჯეროვანსა ნუგეშინის-ცემასა, ამისთჳს ჰრქუა: „არა დაგიტევნე თქუენ ობლად“, რამეთუ იგინი უფროჲს ყოვლისა ამას ეძიებდეს. არამედ რაჲთა არა ჰგონებდენ კუალად ესევითარსავე მოსლვასა, ვითარცა პირველ, იხილე, ვითარ მოასწავა, მისი იგი მოსლვაჲ თუ ვითარ იყოს, რამეთუ თქუა:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მცირედღა, და სოფელი არღარა მხედვიდეს მე, ხოლო თქუენ მხედვიდეთ მე“ (14,19).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: ვითარმცა იტყოდა, ვითარმედ: მოვალ თქუენდა მომართ, არამედ არა ესრეთ, ვითარცა პირველ, არამედ თქუენდა მომართ ოდენ, რამეთუ სულიცა ესევითარი არს თქუენდა მომართ ოდენ.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ მე ცხოველ ვარ, და თქუენცა ცხოველ იყვნეთ“ (14,19).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რამეთუ არა თუ ჯუარს-ცუმაჲ განგყოფს თქუენ ჩემგან, გარნა მცირედსა ოდენ ჟამს...
...დაადგრესო“. და რაჲთა ვერ ეტყოდიან, თუ: შენ ვინ ხარო, ამისთჳს კაცობრივთა მიერ საქმეთა უჩუენა მათ, ვითარმედ: ჩემი არს ყოველივე, რამეთუ ძე ვარო და სახლსა შინა მამისასა დადგრომილ ვარ, ხოლო „სახლად მამისა“ სახელ-სდებს ჴელმწიფებასა და მთავრობასა. ამისთჳს ეტყოდა, ვითარმედ: „სახლსა მამისა ჩემისასა მრავალ სავანე არიან“, რამეთუ ვინაჲთგან მონებისა და განთავისუფლებისათჳს იყო სიტყუაჲ მისი, ამისთჳს სამართლად ესევითარნი სიტყუანი იჴმარნა, რაჲთა უჩუენოს, ვითარმედ ვერვის ჴელ-ეწიფებოდა განთავისუფლებაჲ და შენდობაჲ ცოდვათა მათთაჲ. ამისთჳს ჰრქუა მათ:
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ ძემან განგათავისუფლნეს თქუენ“ (8,36).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა, ერთობასა ამას მისსა და მამისასა ვითარ გამოაჩინებს? ვითარმედ იგივე ჴელმწიფებაჲ აქუს მას, ვითარი აქუს მამასა, და ესე იგი არს, ვითარმედ: „უკუეთუ ძემან განგათავისუფლნეს თქუენ“, არღარავინ იყოს, რომელმანმცა სიტყუაჲ გიგო, არამედ გაქუნდეს მტკიცედ თავისუფლებაჲ იგი, რამეთუ „უკუეთუ ღმერთი არს განმამართლებელ, ვინ არს დამშჯელო?“ ხოლო უჩუენებს აქა, ვი-თარმედ ძალ-უც ცოდვისაგან განწმედაჲ მათი და განთავისუფლებაჲ, და ვითარმედ უზეშთაეს არს ესე თავისუფლებაჲ, ვიდრეღა ჴორციელი, რამეთუ...