მოციქულთა საქმეები 1:6

თარგმანი: რაჲსათჳს შეკრებულად ჰკითხვენ? —გარნა რაჲთა უფროჲს ღირს-ყვნეს იგინი უწყებად საძიებელსა სიმრავლისათჳს მათისა, და არა ვითარ-იგი პირველ, ჟამთა აღსასრულისათჳს, ეგრეთვე აწ ამისთჳს გარე-მიაქციოს კითხვაჲ მათი. არამედ მაშინ ჟამთა აღსასრულისათჳს იკითხვიდეს და არა უთხრა მათ დღე იგი მეორედ მოსლვისაჲ, რამეთუ რომელსა უმრავლესი ეთქუა მათდა და უმეტესი, ვითარმედ ძე არს ღმრთისაჲ და მის თანა სწორი პატივითა, და ვითარმედ აღდგომაჲ და საშჯელი ყოფად არს, არცა დღესა მას დაუფარვიდა, არათუმცა უწყოდა, ვითარმედ ესე უმარგებელეს არს კაცთათჳს, რაჲთა უცნაურებითა მის დღისაჲთა მარადის ეშინოდის და განემზადებოდინ მისთჳს. ხოლო აწ არა სასუფეველისათჳს ჰკითხვენ, არამედ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს, ეტყჳან: უფალო, უკუეთუ ამათ ჟამთა უკმო-ღა-აგოა მეფობაჲ ისრაელსა? ესე იგი არს, ვითარმედ: იქმნების-ღა ამას სოფელსა კუალად-გებაჲ მეფობისა ისრაელთაჲსაჲ, ვითარ-იგი იყო პირველ —საულისითგან წარტყუენვადმდე. ხოლო უფალი, ვითარცა ზეცად აღმავალი. არღა რას ჴორციელსა მიუგებს, არამედ ზეცისასა მზრახვალ ჰყოფს და ეტყჳს, ვითარ-ესე აწ გესმის წიგნისაგან:

...თანაწარჰჴდა გამოძიებასა მათსა.

და რაჲთა სცნათ, ვითარმედ ამისთჳს თქუა ესე სიტყუაჲ, იხილეთ შემდგომად აღდგომისა, ოდეს-იგი კუალად იწყეს კითხვად, ვითარმედ: „უფალო, უკუეთუ ამათ ჟამთა მოაგოა სასუფეველი ისრაჱლსა? ხოლო მან ჰრქუა მათ: არა თქუენი არს ცნობაჲ ჟამთა და წელთაჲ, რომელი-იგი მამამან დადვა თჳსითა ჴელმწიფებითა“. (საქმე 1,6-7) ამისთჳს აჴსენა მამაჲ, რაჲთა არა თქუან, თუ: შეურაცხ ვართ წინაშე უფლისა; არცა თუ ესე სათნოიჩინა უწყებად, რამეთუ ჯერეთ სრულსა მას საზომსა არა მიწევნულ იყვნეს; ხოლო უფალსა არა ენება შეწუხებაჲ მათი, ამისთჳს მამასა მისცა მეცნიერებაჲ იგი და საშინელ-ყო ძიებაჲ იგი. ესე არს ერთი მიზეზი სიტყჳსაჲ მის.

მეორედ ესეცა ჯერ-არს ცნობად მორწმუნეთა მიერ, ვითარმედ მრავალსა იტყჳს უფალი კაცობრივისა ბუნებისაგან, ვითარცა ოდესმე ჰრქუა სამარიტელსა მას: „მასუ მე წყალი“, (იოან. 4,7) - რომელ-ესე სიტყუაჲ არს ჴორციელისა საჴმრისა აღმასრულებელი, და რომელი-იგი ითხოვდა, არა კაცი იყო ლიტონი, არამედ ღმერთი შეერთებული კაცებასა. და კუალად, რომელ-იგი შეემშია, დაშურა და ცრემლოდა; და ოდესმე იტყოდა: „მამაჲ უზეშთაეს ჩემსა არს“; (იოან. 14,28) და კუალად იტყოდა: „არა ჴელ-მეწიფების საქმედ თავით თჳსით არარაჲ“;...