ჰრომაელთა მიმართ 12:18

თარგმანი: ამისთჳს თქუა "უკუეთუ შესაძლებელ არს", რამეთუ არს ჟამი, რაჟამს არა შესაძლებელ არს მშჳდობისა ქმნაჲ, არცა ჯეროან (ვითარ, რაჟამს იყოს მართლმორწმუნეობისათჳს მწვალებელთა მიმართ შფოთი და წინააღდგომაჲ); გარნა, ოდეს შესაძლებელ იყოს, თქუენ მიერსა მიზეზსა დაბრკოლებისასა ნუვის სცემთო.

თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო თქუა — "ნუ მიაგებთ ბოროტსა ბოროტისა წილ", აწ იტყჳს, ვითარმედ არა კმა არს ესე ოდენ, არამედ, სიტყჳსაებრ იგავთაჲსა, წინაჲსწარ განიზრახევდით კეთილსა წინაშე ყოველთა კაცთა. ესე იგი არს, რაჲთა არცა ერთსა ვის ვსცეთ მიზეზი გმობისაჲ, არამედ უკუეთუ ოდენ შესაძლებელ იყოს ჩუენ მიერ, ყოველთა კაცთა თანა მშჳდობასა ვჰყოფდეთ. რამეთუ კეთილად თქუა: "უკუეთუ შესაძლებელ იყოს", ვინაჲთგან რაჟამს ღმრთისმსახურებისა შჯულთათჳს სიტყუას-უგებდეთ წინააღმდგომსა; ანუ ოდეს ჴელსა აღუპყრობდეთ დაწუნებულთა და მიმძლავრებულთა, მაშინ ვერ შესაძლებელ არს მშვდობისა ყოფაჲ, და არა ხოლო უცხოთა, არამედ შორის ქმრისა და ცოლისა იქმნების ბრძანებაჲ განყოფისაჲ, ვითარმედ: უკუეთუ ურწმუნოჲ იგი განეშორებოდის, განეშორენ. ხოლო რომელსა-ესე აწ იტყჳს, ესევითარი არს, ვითარმედ: რაოდენ შენგან შესაძლებელ იყოს, ნუ სცემ ადგილ დაბრკოლებისა ყოველსა ვის; ესე იგი არს ჰურიასა და წარმართსა. თჳნიერ ამისა, რომელ, რაჟამს ღმრთისმსახურებისათჳს იყოს ღუაწლი იგი, მაშინ დეგ და ჰბრძოდე მტკიცედ, ვიდრე სიკუდიდმდე. არამედ ნუცაღა მაშინ...

...ულნი, თავად ეშმაკს სახეში დავარტყათ. ის ვერ იტანს ასეთი იარაღიდან გამოსხივებულ ელვას, და თუნდაც ეცადოს წინააღდგომას, მისი მზერა მაშინვე ბრმავდება. სულიწმიდის მადლი კი უხვად მოეფინება იქ, სადაც უმანკოება, პატიოსნება და სხვა სათნოებები ერთიანდება; ამიტომაც ამბობდა პავლე: „ყოველთა კაცთა თანა მშჳდობასა ჰყოფდით" (რომ 12:18) და „სიწმიდესა" (ებრ 12:14). მაშ, გთხოვთ, განვიწმინდოთ სინდისი და გონება, რათა ყოველი არაწმინდა აზრისგან გათავისუფლებულნი, სულიწმიდის მადლი მოვიზიდოთ, ეშმაკის მზაკვრობას ვძლიოთ და საუკუნო, გამოუთქმელი სიკეთეებით ტკბობის ღირსნი გავხდეთ, რისიც ღირსნი გავხდეთ ყველანი, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.

...სა, რაჲთა უწყოდინ, თუ ვიეთი უჴმს სიყუარული. ცხად არს, ვითარმედ —მართლმორწმუნეთა და მარგებელთა სულისათაჲ, ანუ ვიეთ — არა-სიყუარული; ცხად არს, ვითარმედ — ურწმუნოთა და ბოროტადმორწმუნეთა და მავნებელთა სულისათაჲ, რომელთათჳს სხუასა ადგილსა გუეტყჳს, ვითარმედ: "შესაძლებელ თუ იყოს, ყოველთა კაცთა თანა მშჳდობასა ჰყოფდით" (რომ. 12:18). ესე ამისთჳს, რამეთუ საღმრთოჲსა გზისა განმდრეკელთა თანა მშჳდობის-ყოფაჲცა ძლით შესაძლებელ არს, არათუმცა სიყუარულიცა.

მოციქულისაჲ: რაჲთა გამოიცადოთ თქუენ უმჯობესი იგი, იყვნეთ თქუენ ჭეშმარიტ და დაუბრკოლებელ დღედმდე ქრისტე იესუჲსა (1,10).

თარგმანი: გამოცდილებასა ითხოვს, რაჲთა არა ვნებული სიყუარული შევიწყნაროთ, ვითარცა უვნებელი, და უდარესი ნაწილი მისი შევჰრაცხოთ უმჯობესად, რაჟამს მეგობარმან მან სახითა სიყუარულისა.ითა შთამოგვთესოს სიდრკუვე ანუ სარწმუნოებისა მიმართ, გინა საქმეთა კეთილთა. ამისთჳს გჳჴმს ჭეშმარიტ ყოფაჲ ღმრთისა მიმართ და დაუბრკოლებელ ყოფაჲ ძმათა მიმართ, რამეთუ მრავალთა დააბრკოლებს სიყუარული მორწმუნისაჲ ურწმუნოჲსა მიმართ, და მეგობრობაჲ მართლმადიდებელისაგან მწვალებელისა მიმართ; ხოლო დაბრკოლებაჲ ვისიმე, მიზეზითა სამართალისაჲთა, საშჯელისა თანამდებ ჰყოფს კაცსა, არამედ მარადის საჴმარ არს ჩუ...