ფსალმუნნი 142

ფსალმუნი დავითისი, რაჟამს სდევნიდა აბესალომ, ძე თჳსი

1. უფალო, შეისმინე ლოცვისა ჩემისა, ყურად-იღე ვედრებაჲ ჩემი ჭეშმარიტებითა შენითა, შეისმინე ჩემი სიმართლითა შენითა;2. და ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისა თანა, რამეთუ არა განმართლდეს შენ წინაშე ყოველი ცხოველი.3. რამეთუ დევნა მტერმამ სული ჩემი და დაამდაბლა ქუეყანად ცხორებაჲ ჩემი, დამსვა მე ბნელსა შინა, ვითარცა მკუდარი საუკუნოჲ.4. და მოეწყინა ჩემ თანა სულსა ჩემსა, და ჩემ შორის შემიძრწუნდა გული ჩემი.5. მოვიჴსენე დღეთა პირველთა და ვიწურთიდ ყოველთა მიმართ საქმეთა შენთა და ქმნულსა ჴელთა შენთასა ვზრახევდ.6. განვიპყრენ შენდამი ჴელნი ჩემნი, და სული ჩემი ვითარცა ქუეყანა ურწყული შენდამი.7. მსთუად შეისმინე ჩემი, უფალო, რამეთუ მოაკლდა სულსა ჩემსა; ნუ გარემიიქცევ პირსა შენსა ჩემგან, და ვემსგავსო მათ, რომელნი შთავლენან მღჳმესა.8. მასმინე მე განთიად წყალობაჲ შენი, რამეთუ მე შენ გესავ; მაუწყე მე, უფალო, გზაჲ, რომელსაცა ვიდოდი, რამეთუ შენდამი აღვიღე სული ჩემი.9. მიჴსენ მე მტერთა ჩემთაგან, რამეთუ შენ შეგევედრე.10. მასწავე მე, რათა ვყო ნებაჲ შენი, რამეთუ შენ ხარ ღმერთი ჩემი; სული შენი სახიერი მიძღოდენ მე ქუეყანასა წრფელსა.11. სახელისა შენისათჳს, უფალო, მაცხოვნე მე და სიმართლითა შენითა გამოიყვანო ჭირისაგან სული ჩემი.12. და წყალობითა შენითა მოსრნე მტერნი ჩემნი და წარსწყმიდნე ყოველნი მაჭირვებელნი სულისა ჩემისანი, რამეთუ მე მონა შენი ვარ. დიდებაჲ

ფსალმუნნი 142 განმარტებები

ფსალმუნი დავითისი, რაჟამს სდევნიდა აბესალომ, ძე თჳსი

ფსალმუნი 142-ის განმარტება

ფსალმუნნი 142

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

„უფალო, შეისმინე ლოცვისა ჩემისა“ ().

1. ვედრების გზა და ღმრთის კაცთმოყვარეობა

ლოცვა არის სიტყვებით აღვლენილი ვედრებაც და არის აღთქმაც. ამიტომაც ერთი ბრძენი გვარიგებს და ამბობს: „ნუ გაიმეორებ სიტყვას შენს ლოცვაში“ ()¹. ამ შეგონებასა...

სარჩევი

•1. ვედრების გზა და ღმრთის კაცთმოყვარეობა

•2. სასჯელში გამოვლენილი ღმრთის კაცთმოყვარეობა

•3. დევნა დამდაბლება და ცოდვის სიბნელე

•4. წარსულის ხსოვნა ჭირში ნუგეშად

•5. ღმრთის საქმეთა ხსოვნა და დაცემულთა აღდგომა

•6. ღმრთის ნების სწავლა და ღირსი ვედრება

•სათარგმნო შენიშვნები

დამოწმებები (3)

ფსალმუნი 110-ის განმარტება

ფსალმუნნი 110

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 142:2

6. მცნებათა მარადიულობა და ახალი აღთქმა:

...რადგან მხოლოდ სიმართლის საზომით რომ ესარგებლა, ყოველივე დაიღუპებოდა.

6. მცნებათა მარადიულობა და ახალი აღთქმა

ამიტომ ეს წინასწარმეტყველიც სხვაგან ამბობს: „და ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისა თანა, რამეთუ არა განმართლდეს შენ წინაშე ყოველი ცხოველი“ (). და კვლავ: „უკუეთუ უსჯულოებათაებრ მიაგებდე, უფალო, უფალო, ვინმე დაუთმოს?“ (). ამრიგად, ყოველივე, რაც მის მიერ აღესრულება, ამ ორივეთი არის სავსე. რადგან თუ მხოლოდ სიმართლეს მოითხოვდა, ყოველივე დაიღუპებოდა; ხოლო თუ მხოლოდ კაცთმოყვარეობით ემოქმედა, უმრავლესნი უფრო გულგრილნი გახდებოდნენ. ამიტომ ადამიანთა ცხონებას მრავალგვარად განაგებს და მათი გამოსწორებისთვის ამ ორივეს იყენებს. „სარწმუნო არიან ყოველნივე მცნებანი მისნი“ (). რასაც მრავალ ადგილას აკეთებს, ამასვე აღასრულებს აქაც: მრავალფეროვან ქმნილებასა და მზრუნველობაში გამოცხადებული სიბრძნიდან სჯულდებაზე გადადის და განგების ამ მხარესაც კვლავ წარმოაჩენს....

ფსალმუნი 7-ის განმარტება

ფსალმუნნი 7

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 142:2

7. ღვთის დიდება და მართლის განსჯა:

...ა.“ „და წარუმართო მართალსა“ (). სხვა: „და დაამყარებ მართალს.“ როგორ ამბობს ის, ვინც სხვაგან ამბობს: „და ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისა თანა“ (), აქ კი: „მისაჯე მე, უფალო, სიმართლითა ჩემითა“ ()? იმიტომ, რომ ეს სხვაა და ის სხვა. რადგან იქ, როცა ამბობს: „და ნუ შეხუალ სასჯელსა მონისა შენისა თანა“ (), ამას ნიშნავს: ნუ განმიკითხავ შენთან შედარებით და ჩემს ცხოვრებას ნუ გამოსცდი შენგან მომდინარე კეთილმოქმედებათა შეპირისპირებით. ამიტომაც დასძინა: „რამეთუ არა განმართლდეს შენ წინაშე ყოველი ცხოველი“ (), ესე იგი, ვინც შენთან შედარებით განიკითხება.

აქ კი ამას არ ამბობს, რადგან მას ღმერთთან შედარებით განკითხვა კი არ სურს, არამედ საკუთარ თავთან შედარებით....

ფსალმუნი 6-ის განმარტება

ფსალმუნნი 6

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: Sasoeba.ge

რედ: Sasoeba.ge

ფსალმუნნი 142:2

1. ღვთის უვნებობა და შეწყალების ღირსება:

...ფსალმ 6:3). ეს ხმა ყველას გვჭირდება, თუნდაც ათასგზის ურიცხვი სიკეთე გვქონდეს აღსრულებული და თუნდაც უმაღლეს სიმართლემდე ვიყოთ მისულნი. ამიტომ თვითონაც, შემდგომ, კვლავ ამბობს: „არა განმართლდეს შენ წინაშე ყოველი ცხოველი“ (); და ესეც: „უკუეთუ უსჯულოებათაებრ მიაგებდე, უფალო, უფალო, ვინმე დაუთმოს?“ (). და პავლე: „რამეთუ არარაჲ თავსა ჩემსა შემიცნობიეს, არამედ არა თუ ამით განვმართლდები;“ (); და სხვა ამბობს: „ვინმე იქადოს გულითა წმიდა-ქონებად?“ () „ანუ ვინმე იკადროს თქმად, ვითარმედ: წმიდა ვარ ცოდვისაგან?“ ()

ამრიგად, ყველანი წყალობას ვსაჭიროებთ, მაგრამ ყველანი ღირსნი არა ვართ შეწყალებისა. რადგან თუმცა წყალობაა, მაინც ღირსეულს ეძიებს, როგორც თვითონ უთხრა მოსეს: **„შევიწყალო, რომელი შევიწყალო და შევ...

...რადგან მხოლოდ სიმართლის საზომით რომ ესარგებლა, ყოველივე დაიღუპებოდა.