Genesis 26

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And there was a famine in the land, beside the first famine that was in the days of Abraham. And Isaac went unto Abimelech king of the Philistines unto Gerar.2. And the LORD appeared unto him, and said, Go not down into Egypt; dwell in the land which I shall tell thee of:3. Sojourn in this land, and I will be with thee, and will bless thee; for unto thee, and unto thy seed, I will give all these countries, and I will perform the oath which I sware unto Abraham thy father;4. And I will make thy seed to multiply as the stars of heaven, and will give unto thy seed all these countries; and in thy seed shall all the nations of the earth be blessed;5. Because that Abraham obeyed my voice, and kept my charge, my commandments, my statutes, and my laws.6. And Isaac dwelt in Gerar:7. And the men of the place asked him of his wife; and he said, She is my sister: for he feared to say, She is my wife; lest, said he, the men of the place should kill me for Rebekah; because she was fair to look upon.8. And it came to pass, when he had been there a long time, that Abimelech king of the Philistines looked out at a window, and saw, and, behold, Isaac was sporting with Rebekah his wife.9. And Abimelech called Isaac, and said, Behold, of a surety she is thy wife: and how saidst thou, She is my sister? And Isaac said unto him, Because I said, Lest I die for her.10. And Abimelech said, What is this thou hast done unto us? one of the people might lightly have lien with thy wife, and thou shouldest have brought guiltiness upon us.11. And Abimelech charged all his people, saying, He that toucheth this man or his wife shall surely be put to death.12. Then Isaac sowed in that land, and received in the same year an hundredfold: and the LORD blessed him.13. And the man waxed great, and went forward, and grew until he became very great:14. For he had possession of flocks, and possession of herds, and great store of servants: and the Philistines envied him.15. For all the wells which his father's servants had digged in the days of Abraham his father, the Philistines had stopped them, and filled them with earth.16. And Abimelech said unto Isaac, Go from us; for thou art much mightier than we.17. And Isaac departed thence, and pitched his tent in the valley of Gerar, and dwelt there.18. And Isaac digged again the wells of water, which they had digged in the days of Abraham his father; for the Philistines had stopped them after the death of Abraham: and he called their names after the names by which his father had called them.19. And Isaac's servants digged in the valley, and found there a well of springing water.20. And the herdmen of Gerar did strive with Isaac's herdmen, saying, The water is ours: and he called the name of the well Esek; because they strove with him.21. And they digged another well, and strove for that also: and he called the name of it Sitnah.22. And he removed from thence, and digged another well; and for that they strove not: and he called the name of it Rehoboth; and he said, For now the LORD hath made room for us, and we shall be fruitful in the land.23. And he went up from thence to Beersheba.24. And the LORD appeared unto him the same night, and said, I am the God of Abraham thy father: fear not, for I am with thee, and will bless thee, and multiply thy seed for my servant Abraham's sake.25. And he builded an altar there, and called upon the name of the LORD, and pitched his tent there: and there Isaac's servants digged a well.26. Then Abimelech went to him from Gerar, and Ahuzzath one of his friends, and Phichol the chief captain of his army.27. And Isaac said unto them, Wherefore come ye to me, seeing ye hate me, and have sent me away from you?28. And they said, We saw certainly that the LORD was with thee: and we said, Let there be now an oath betwixt us, even betwixt us and thee, and let us make a covenant with thee;29. That thou wilt do us no hurt, as we have not touched thee, and as we have done unto thee nothing but good, and have sent thee away in peace: thou art now the blessed of the LORD.30. And he made them a feast, and they did eat and drink.31. And they rose up betimes in the morning, and sware one to another: and Isaac sent them away, and they departed from him in peace.32. And it came to pass the same day, that Isaac's servants came, and told him concerning the well which they had digged, and said unto him, We have found water.33. And he called it Shebah: therefore the name of the city is Beersheba unto this day.34. And Esau was forty years old when he took to wife Judith the daughter of Beeri the Hittite, and Bashemath the daughter of Elon the Hittite:35. Which were a grief of mind unto Isaac and to Rebekah.

წინა თავი შემდეგი თავი

Genesis 26 განმარტებები

საუბარი 51. „და იქმნა სიყმილი ქუეყანასა ზედა" (დაბ 26:1)

დაბადებისა 26:1-11

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. პირმშოობის უფლება და ისაკის შიმშილი (26:1-2)

კვლავ მსურს თქვენთვის სწავლება შემოგთავაზოთ იქიდან, რაც გასულ ჯერზე ჩვენი ნათქვამის შემდეგ მოდის. ხოლო მეტი სიცხადისთვის, საყვარელნო, უნდა შეგახსენოთ, სად დავასრულეთ გასულ ჯერზე სიტყვა და საიდან უნდა დავიწყოთ დღეს. თქვენ თვითონ, მრავალი საზრუნავით გართულნი, შეიძლება ეს დაგავიწყდათ. ჩემი მოვალეობა კი ის არის, რომ ეს შეგახსენოთ, რათა ამ შეხსენებით უფრო ნათელი გახდეს თქვენთვის სიტყვა, რომელსაც დღეს მოისმენთ. თქვენ იცით, რომ გასულ ჯერზე, რებეკას...

სარჩევი

•1. პირმშოობის უფლება და ისაკის შიმშილი (26:1-2)

•2. ღვთის ფიცი და აბრაჰამის მორჩილება (26:4-5)

•3. ისაკი გერარეთში და ღვთის განგება (26:7-11)

საუბარი 52. „სთესა ისაკ მას წელსა" (დაბ 26:12)

დაბადებისა 26:12-33

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. ისაკის ასმაგი მოსავალი და ფილისტიმელთა შური (26:12-16)

დღეს საჭიროა, საყვარელნო, გუშინდელი საუბრის ნაშთი მოგაგოთ და (ბიბლიური) სიტყვის თანმიმდევრობა შეგახსენოთ, რათა ყურადღება მივაქციოთ, თუ როგორ ზეციური მზრუნველობით სარგებლობდა მართალი ისაკი. ის, ვინც ეგვიპტეში მგზავრობა აუკრძალა და უთხრა: „დაემკჳდრე ქუეყანასა მას", ისე აამაღლა იგი ყოველმხრივ, რომ მცირე ხნის შემდეგ გერარის მეფემ შეშურა მისი. როცა დაინახეს, რომ მისი ქონება დღითიდღე მრავლდებოდა, შეშინდნენ ამ კაცის იქ დამკვიდრებისა და...

სარჩევი

•1. ისაკის ასმაგი მოსავალი და ფილისტიმელთა შური (26:12-16)

•2. ისაკის სიმშვიდე და ჭების გამო წინააღმდეგობა (26:17-22)

•3. ღვთის გამოცხადება და აბიმელექის მოსვლა (26:23-29)

•4. სიმშვიდის ძალა და აბიმელექთან აღთქმა (26:30-33)

•5. შეგონება მტრის სიყვარულისკენ

საუბარი 53. „იყო ესავ ორმეოცის წლის.“ (დაბ 26:34–35)

დაბადებისა 26:34-27:41

წმინდა იოანე ოქროპირი

რედ: Sasoeba.ge

1. ესავის ქორწინება და მისი ზნეობრივი დაცემა (27:1–10)

დღესაც, თუ ინებებთ, წინა დღეს ნათქვამის შემდგომ მოყოლილს წესრიგით განვაგრძობთ და, რამდენადაც ჩვენთვის ხელმისაწვდომია, (წერილის) თითოეულ სიტყვას განვმარტავთ, რათა სარგებლიანად დავბრუნდეთ აქედან სახლებში. მაშ, წაკითხული ადგილის დასაწყისი განვიხილოთ. „იყო ესავ ორმეოცის წლის, — ამბობს წერილი, — და მოიყუანა ცოლი იუდინა, ასული ბეჰრისი ქეტელისა, და ბასემათ, ასული ელონისი ეველისაჲ. და იყვნეს მჴდომ ისაკისა და რებეკასა.“ შეხედე, როგორ...

სარჩევი

•1. ესავის ქორწინება და მისი ზნეობრივი დაცემა (27:1–10)

•2. რებეკას სიბრძნე და იაკობის მორჩილება (27:11–19)

•3. ისაკის კურთხევა იაკობისადმი (27:20–30)

•4. ესავის მწარე ტირილი და მამის პასუხი (27:31–40)

•5. რისხვის მავნებლობა და სულიერი მშვიდობა (27:41)

დამოწმებები (1)

სააღდგომო ეპისტოლე 1996 წელი, სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი, უწმიდესი და უნეტარესი ილია II

წინასწარმეტყველება ეზეკიელისი 18:31-32; კოლასელთა მიმართ 3:12-14

ილია II

რედ: Sasoeba.ge / Orthodoxy.ge

Genesis 26:17

საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის ღვთისმოყვარე და ღვთივკურთხეულ შვილებს:

...ოება (სახიერება) მიაჩნია. ეკლესიის ძველი მამების განმარტებით სიტკბოება იმგვარი სათნოებაა, რომლის მფლობელისთვისაც მეზობლის სიკეთე ისევე ძვირფასია, როგორც საკუთარი. ისტორიკოსი იოსებ ფლავიოსი ამ სიტყვას ძველი აღთქმის პატრიარქის ისააკის დასახასიათებლად იყენებს, რომელიც უდაბნოში ჭებს თხრიდა და სხვებს აძლევდა (), რათა მეზობლებთან ომი არ მოსვლოდა. ამ შემთხვევაში არა თუ შური არ არსებობს, არამედ სხვების მიმართ იმგვარი კეთილგანწყობილებაა გამომჟღავნებული, როცა მეორე ადამიანის სიხარული საკუთარ სიხარულად აღიქმება.

შემდეგი საფეხური სიმდაბლეა. ძველად ბრძენი ადამიანები ამბობდნენ, რომ ქრისტიანობის საფუძველი სიმდაბლეა. ქედმაღლობის საპირისპიროდ ბრძენთა სიმდაბლე იმის შეგნებას გულისხმობს, რომ ღმერთი შემოქმედია, ხოლო ადამიანი - ქმნილება. როგორ გვაკლია ჩვენ სიმდაბლე და როგორ გვჭირდება იგი! წმიდა მამები სიმდაბლის გზაზე მიგვითითებენ: „იღვაწე იმისთვის, რომ შენი გულის ზრახვანი დაამდაბლო და ღმერთი გულის თვალებს აგიხელს, რათა ჭეშმარიტი ნათელი იხილო. თავმდაბლობის გარეშე ჭეშმარიტი მოღვაწეობა შეუძლებელია (ბარსონოფი და იოვანე, 1885 წ. 3.207).

ადამიანის სულიერი თუ მორალური დაცემის მიზეზს ამპარტავნება წარმოადგენს. იგივე წმიდა მამები გვასწავლიან, რომ დიდი აზრი,...

წინა თავი შემდეგი თავი