თარგმანი: რაჲთა არა მიმყოვრებულითა მხილებითა განაკრთვნეს იგინი, ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: დაღაცათუ უმეტეს კადნიერ ყოფასა სწამებდეთ თქუმულთა ჩემთა, არამედ ცანთ, ვითარმედ არავე სრულებით, არამედ ზოგებით-რე მიმხილებიეს თქუენდა; არა სამოძღურებელითა სიტყჳთა, არამედ მოსაჴსენებელითა ოდენ. და ესეცა არა თავით თჳსით მიქმნიეს, არამედ მადლითა მით, რომელი ღმრთისა...
თარგმანი: დიდი ქებაჲ წარმოთქუა ფიბესი, და ჭეშმარიტად ნეტარ არს, რომელი-იგი თანადამდგომ ექმნა და განუსუენა სანატრელსა მას სულსა პავლესსა.
გლოცავთ თქვენ, ძმანო, ეკრძალებოდეთ მათგან, რომელნი იგი წვალებასა და საცთურსა იქმან გარეშე მის მოძღვრებისა, რომელი თქვენ გისწავიეს, და განეშორენით მათგან, რამეთუ ეგე- ვითარნი იგი უფალსა ჩვენსა იესო ქრისტესა არა ჰმონებენ, არამედ თვისსა მუცელსა და ტკბილად მეტყველებითა მით და კურთხევითა აცთუნიან გულნი უმანკოთანი (რომაელთა 16, 17-18).
ეს სიტყვები, ძმანო, მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო არიან წმიდისა პავლე მოციქულისა, და წაკითხულ იქნენ წასულ კვირასა მართლ-მადიდებლობისა წესის აღსრულებასა...
...ოტისაგან. ხოლო საგონებელ არს, ვითარმედ აკჳლაცა მოციქულისა თანავე იკუეცა თმაჲ. ესე აკჳლა და პრისკილა არიან, რომელთა მრავალსა ადგილსა მოიჴსენებს მოციქული ებისტოლეთა შინა თჳსთა, ვითარმედ: "კითხვაჲ არქუთ პრისკილას და აკჳლას, თანა-მოქმედთა ჩემთა ქრისტე იესუჲს მიერ, რომელთა სულისა ჩემისათჳს ქედნი მათნი წარუპყრნეს" () და "გიკითხვენ თქუენ აკჳლა და პრისკილა" ().
თარგმანი: ეფესოს შინა დაუტევნა აკჳლა და პრისკილა, რაჲთა ასწავებდენ ერსა, რამეთუ მრავალი ჟამი დაეყო მათ პავლეს თანა და განსწავლულ იყვნეს არა თჳთ ოდენ, არამედ მოძღურადცა და მასწავლელად სხუათა. იხილე, ვითარ დედაკაციცა ასწავებს ერსა, პრისკილა, ცოლი აკჳლაჲსი. ხოლო მოციქული იჯმნიდა ეფესელთაგან და აღუთქუმიდა კუალად მიქცევასა მათდა; არა კაცობრივ-რაჲმე სილაღით, არცა წინაჲსწარმეტყუელებით, არამედ მინდობითა ნებისა ღმრთისაჲთა ყო აღთქ...
...სასყიდელი განსყიდულთაჲ მათ და დასდებდეს ფერჴთა თანა მოციქულთასა“** (). სხვები კი ქონებასთან ერთად სულსაც სწირავდნენ. რადგან ამბობს: „რომელთა-იგი სულისა ჩემისათჳს ქედნი მათნი წარუპყრნეს“ (). სხვების შესახებაც წერდა და ამბობდა: „შე-თუმცა-საძლებელ იყო, თუალნიმცა თქუენნი აღმოიჴადენით და მომცენით მე“ (). კორინთელებსაც სწერდა პავლე და ამბობდა: „რამეთუ აჰა ესერა მანვე ღმრთისა მიერმან მწუხარებამან მაგან თქუენმან რაოდენი შექმნა თქუენ შორის სწრაფაჲ, რაოდენი სიტყჳს-გებაჲ, რაოდენი შერისხვაჲ, რაოდენი შიში, რაოდენი სურვილი, რაოდენი შური, რაოდენი შურის-გებაჲ“ (), ასე თრთოდნენ ისინი მოციქულთა წინაშე და ეშინოდათ მათი. და ლუკაც კვლავ წერდა და ამბობდა: „ხოლო სხუათა მათ ვერვის ძალ-ედვა შეხებად მათდა, რამეთუ ადიდებდა მათ ერი იგი“ ()....
...ა მშჳდობითა სარწმუნოებად და აღმატებად თქუენდა სასოებითა და ძალითა სულისა წმიდისაჲთა.“** (). ხედავ კურთხევის ძალას, რომელიც გამოუთქმელ სიკეთეებს ანიჭებს და მიწიერი არაფერი აქვს? და კვლავ პავლე: „ხოლო ღმერთმან მშჳდობისმან შემუსრენ ეშმაკი ქუეშე ფერჴთა თქუენთა ადრე“ ().
მაგრამ ძველ აღთქმაში, როცა ადამიანთა მდგომარეობა უფრო უხეში იყო, კურთხევის საქმეები გრძნობადი საგნებისგან იქსოვებოდა, და მრავალშვილიანობა უდიდეს რამედ მიიჩნეოდა. რადგან სიკვდილი ცოდვისგან შემოვიდა, ღმერთი მოდგმას ანუგეშებდა და აჩვენებდა, რომ არა მხოლოდ არ ამოწყვეტდა და სრულ დაღუპვას არ გადასცემდა, არამედ წინანდელზე ბევრად მეტნიც იქნებოდნენ; ამიტომ ამბობს: „აღორძნდით და განმრავლდით“ (). ხოლო როცა სიკვდილი ძილად იქნა შეცნობილი, ქალწულების სიკეთეც შემოვიდა. ამიტომ პავლეც ამბობდა: „რამეთუ მნებავს ყოვლისა კაცისა ყოფად, ვითარცა თავი ჩემი“ (), ანუ თავშეკავებით; და კვლავ: **„უმჯობეს არს კაცისა დედაკაცისა შე-ვე არა-ხება...