Acts 24

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. And after five days Ananias the high priest descended with the elders, and with a certain orator named Tertullus, who informed the governor against Paul.2. And when he was called forth, Tertullus began to accuse him, saying, Seeing that by thee we enjoy great quietness, and that very worthy deeds are done unto this nation by thy providence,3. We accept it always, and in all places, most noble Felix, with all thankfulness.4. Notwithstanding, that I be not further tedious unto thee, I pray thee that thou wouldest hear us of thy clemency a few words.5. For we have found this man a pestilent fellow, and a mover of sedition among all the Jews throughout the world, and a ringleader of the sect of the Nazarenes:6. Who also hath gone about to profane the temple: whom we took, and would have judged according to our law.7. But the chief captain Lysias came upon us, and with great violence took him away out of our hands,8. Commanding his accusers to come unto thee: by examining of whom thyself mayest take knowledge of all these things, whereof we accuse him.9. And the Jews also assented, saying that these things were so.10. Then Paul, after that the governor had beckoned unto him to speak, answered, Forasmuch as I know that thou hast been of many years a judge unto this nation, I do the more cheerfully answer for myself:11. Because that thou mayest understand, that there are yet but twelve days since I went up to Jerusalem for to worship.12. And they neither found me in the temple disputing with any man, neither raising up the people, neither in the synagogues, nor in the city:13. Neither can they prove the things whereof they now accuse me.14. But this I confess unto thee, that after the way which they call heresy, so worship I the God of my fathers, believing all things which are written in the law and in the prophets:15. And have hope toward God, which they themselves also allow, that there shall be a resurrection of the dead, both of the just and unjust.16. And herein do I exercise myself, to have always a conscience void of offence toward God, and toward men.17. Now after many years I came to bring alms to my nation, and offerings.18. Whereupon certain Jews from Asia found me purified in the temple, neither with multitude, nor with tumult.19. Who ought to have been here before thee, and object, if they had ought against me.20. Or else let these same here say, if they have found any evil doing in me, while I stood before the council,21. Except it be for this one voice, that I cried standing among them, Touching the resurrection of the dead I am called in question by you this day.22. And when Felix heard these things, having more perfect knowledge of that way, he deferred them, and said, When Lysias the chief captain shall come down, I will know the uttermost of your matter.23. And he commanded a centurion to keep Paul, and to let him have liberty, and that he should forbid none of his acquaintance to minister or come unto him.24. And after certain days, when Felix came with his wife Drusilla, which was a Jewess, he sent for Paul, and heard him concerning the faith in Christ.25. And as he reasoned of righteousness, temperance, and judgment to come, Felix trembled, and answered, Go thy way for this time; when I have a convenient season, I will call for thee.26. He hoped also that money should have been given him of Paul, that he might loose him: wherefore he sent for him the oftener, and communed with him.27. But after two years Porcius Festus came into Felix' room: and Felix, willing to shew the Jews a pleasure, left Paul bound.

Acts 24 განმარტებები

თავი ლ̂ე. ტერტჳლოჲს შესმენაჲ პავლესი და სიტყჳს-გებაჲ მისი წინაშე მთავრისა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 24:1-26

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

შემდგომად ხუთისა დღისა შთავიდა მღდელთმოძღუარი ანანია ხუცესთა თანა და მეტყუელისა ვისმე ტერტჳლოჲს თანა, რომელთა აუწყეს მთავარსა მას პავლესთჳს. და ვითარცა მოუწოდეს მას, იწყო ტერტჳლოს შესმენად მისსა და თქუა: მრავალსა მშჳდობასა შინა ვართ შენ ძლით და განგებულებასა, რომელ იქმნების ნათესავსა ამას შინა მოღუაწებითა შენითა, სადავე და ყოველთა ადგილთა შევიწყნარებთ, მჴნეო ფელიქს, ყოვლითა მადლობითა (24,1-3).

თარგმანი: გულისჴმა-ყავ, ვითარ მრავალთა მიზეზთა დამაყენებელთა მქონებელნი არავე დაეყენებიან, არამედ...

სარჩევი

•შემდგომად ხუთისა დღისა შთავიდა მღდელთმოძღუარი ანანია ხუცესთა თანა და მეტყუელისა ვისმე ტერტჳლოჲს თანა, რომელთა აუწყეს მთავარსა მას პავლესთჳს. და ვითარცა მოუწოდეს მას, იწყო ტერტჳლოს შესმენად მისსა და თქუა: მრავალსა მშჳდობასა შინა ვართ შენ ძლით და განგებულებასა, რომელ იქმნების ნათესავსა ამას შინა მოღუაწებითა შენითა, სადავე და ყოველთა ადგილთა შევიწყნარებთ, მჴნეო ფელიქს, ყოვლითა მადლობითა (24,1-3).

•ხოლო რაჲთა არა უმეტეს დაგაშრო შენ, გლოცავ, რაჲთა შემოკლებულად ისმინო ჩუენი შენითა სახიერებითა. რამეთუ ვპოვეთ კაცი ესე ბილწი და შფოთის აღმძრველი ყოველთა შორის ჰურიათა, რომელნი არიან ყოველსა სოფელსა, წინამძღუარი გალილეველთა წვალებისაჲ, რომელმან ტაძარსაცა აზმნო შეგინებად, რომელიცა შევიპყართ და მსგავსად შჯულისა ჩუენისა ვინებეთ განკითხვაჲ. ზედა-მოგჳჴდა ლუსია ათასისთავი და მრავლითა იძულებითა ჴელთაგან ჩუენთა წარიყვანა და შენ წინაშე წარმოავლინა, და ბრძანა შემასმენელთაცა მისთაჲ შენ თანავე მოსლვად, რომლისა მიერ შეუძლო შენ განკითხვად და ცნობად ამის ყოვლისა, რომელსა ჩუენ ვსწამებთ მაგას. თანა-ეწამებოდეს ჰურიანიცა და ეტყოდეს, ვითარმედ: ესე ესრეთ არს (24,4-9).

•მიუგო პავლე წამის-ყოფითა მთავრისაჲთა და თქუა: მრავლით წლითგან გიცოდე შენ მსაჯულად ამის ნათესავისა. გულს-მოდგინებით თავისა ჩემისათჳს სიტყუა-უგო, რამეთუ შემძლებელ ხარ შენ გულისჴმის-ყოფად (24,10-11).

•არა უმრავლეს არს ჩემი ათორმეტისა დღისა, ვინაჲთგან აღვედ მე თაყუანისცემად იერუსალემდ, და არცა ტაძარსა შინა მპოეს მე მეტყუელად ვის თანამე, გინა თუ ამბოხისათჳს ერის კრებად, გინა შესაკრებელთა შორის ანუ თუ ქალაქსა შინა. არცა ძალ-უც შენ წინაშე ჩემ ზედა ამისსა ჩინებად, რომლისათჳს-ესე აწ შემასმენენ მე. ხოლო ამას აღგიარებ შენ, რამეთუ გზისა მისთჳს, რომელსა-ეგე იტყჳან წვალებად, ესრეთ ვჰმსახურებ მამათა ღმერთსა, და მრწამს ყოვლისა მისებრ, რომელი შჯულსა და წინაჲსწარმეტყუელთა წერილ არს. სასოებაჲ მაქუს ღმრთისა მიმართ, რომელსა ეგენიცა მოელიან. აღდგომაჲ ყოფად არს მკუდართაჲ, მართალთაჲცა და ცოდვილთაჲცა. ამას ზედა ვიღუწი. დაუბრკოლებელი გონებაჲ მაქუს ღმრთისა მიმართ და კაცთა მარადის (24,11-16).

•მრავლისა წლისა შემდგომად ქველის-საქმესა ყოფად მოსრულ ვიყავ ნათესავისა ჩუენისა და შესაწირავისა, რომელსა შინა მპოვეს მე განწმედილი ტაძარსა შინა. არა ერითა, არცა შფოთითა, ასიაჲთ ვინმე ჰურიათა, რომელთაჲ ჯერ-იყო შენ წინაშე მოსლვაჲ და შესმენად, რაჲ-იგი აქუს ჩემდა მომართ სიტყუაჲ, ანუ მაგათ თჳთ თქუმად, რაჲ პოვეს ჩემ თანა ბრალი, ვდეგ რაჲ-იგი კრებულსა შორის, ანუ ერთისა მის სიტყჳსათჳს, რომელ ჴმა-ვყავ მათ შორის, რაჲ-იგი ვდეგ, ვითარმედ: აღდგომისათჳს მკუდართაჲსა ვისაჯები დღეს თქუენ მიერ (24,17-21).

•ესმა რაჲ ესე ფელიქსს, დრო-იყო მათ. ჭეშმარიტებით იცოდა გზისა მისთჳს და თქუა: რაჟამს ლუსია ათასისთავი მოვიდეს, მაშინ ვცნა თქუენთჳს. და უბრძანა ასისთავსა მას დამარხვაჲ პავლესი, და რაჲთა იყოს იგი მოლხინედ. და ნუ ვის აყენებთ თჳსთა მისთა მსახურებისა, ანუ შესლვად მის თანა (24,22-23).

•ხოლო შემდგომად დღეთა რავდენთამე მოვიდა ფელიქს დროსილაჲს თანა, ცოლისა თჳსისა, ჰურიისა, მოუწოდა პავლეს და ისმინა მისი იესუ ქრისტეს სარწმუნოებისათჳს. და ვითარ-იგი იტყოდა სამართლისათჳს და მოთმინებისა და საშჯელისა მერმისა, შეეშინა ფელიქსს და ჰრქუა პავლეს: აწ ამას ჟამსა წარვედ და ჟამსა მოცალესა მოგიწოდო შენ. და ამას თანა ჰგონებდა, ვითარმედ ფასი მოიღოს მან პავლესგან, რაჲთა განჴსნას იგი. ამისთჳს ზედაჲსზედა მოუწოდნ და ზრახავნ მას (24,24-26).

თავი ლ̂ვ. ფელიქსის ცვალებისა და ფესტოჲს მიერ განკითხვისათჳს პავლესისა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 24:27-25:12

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

ხოლო ვითარცა ორი წელი აღესრულა, გარდაიდგინა ფელიქს და ნაცვლად მისსა მოვიდა პორკიონი ფესტოს, და, რამეთუ ენება ფელიქსს მომადლებაჲ ჰურიათაჲ, დაუტევა პავლე კრულებათა შინა (24,27).

თარგმანი: სამართალ და შჯულიერ იყო კმა-ყოფაჲ ორ წელ უბრალოდ პყრობილებისა პავლესისაჲ და ჟამსა ცვალებისა თჳსისასა უეჭუელად განტევებაჲ მისი. ხოლო ფელიქსს ღმრთისა და სამართლად ბჭობისაჲ არა ჰგლოდა. საჴმართა მიღებისათჳს დროებდა ორ წელ, და ვითარცა მათგან ჴუებულ იქმნა, ცუდი დიდებაჲ მოიყიდა ჰურიათაგან, მათვე კრულებათა შინა...

სარჩევი

•ხოლო ვითარცა ორი წელი აღესრულა, გარდაიდგინა ფელიქს და ნაცვლად მისსა მოვიდა პორკიონი ფესტოს, და, რამეთუ ენება ფელიქსს მომადლებაჲ ჰურიათაჲ, დაუტევა პავლე კრულებათა შინა (24,27).

•ფესტოს ვითარცა აღვიდა სამთავროსა თჳსსა, შემდგომად სამისა დღისა აღვიდა კესარიაჲთ იერუსალემდ. აუწყეს მას მღდელთ-მოძღუარმან და მთავართა ჰურიათასა პავლესთჳს, და ევედრებოდეს მას და ითხოვდეს მადლსა მისთჳს, რაჲთა მოუწოდოს მას იერუსალემდ და უმზირდეს გზასა ზედა მოკლვად. ხოლო ფესტოს მიუგო და ჰრქუა მათ, ვითარმედ დამარხულ არს პავლე კესარიას და ვითარმედ ადრე ჰნებავს მას განსლვაჲ იერუსალემით. აწ უკუე, რომელნი შემძლებელ არიან თქუენგანნი, ჩემ თანა შთამოვიდენ და, რაჲ-იგი არს უჯეროჲ კაცისა მის თანა, შესწამონ მას (25,1-5).

•იქცეოდა იგი მუნ არა უმრავლეს ათისა დღისა, და შთავიდა კესარიად, და ხვალისაგან დაჯდა საყდართა ზედა და ბრძანა მოყვანებაჲ პავლესი. და ვითარცა მოვიდა იგი, გარე-მოადგეს მას იერუსალემით შთასრულნი იგი ჰურიანი; მრავალსა და მძიმესა ბრალსა დასდებდეს პავლეს ზედა, რომლისაჲ ვერ ეძლო გამოჩინებად, რამეთუ იგი სიტყუას-უგებდა მათ, ვითარმედ: არცა შჯულსა ჰურიათასა, არცა ტაძარსა, არცა კეისარსა რაჲ შევსცოდე (25,6-8).

•ფესტოსს უკუე უნდა მომადლებაჲ ჰურიათაჲ. მიუგო პავლეს და ჰრქუა: გნებავსა იერუსალემდ აღსლვაჲ და მუნ ამისთჳს განკითხვაჲ ჩემ წინაშე? ჰრქუა მას პავლე: საყდართა წინაშე კეისრისათა ვდგა, სადა ჯერ-არს ჩემი განკითხვაჲ. ჰურიათა არაჲ შევსცოდე, ვითარცა შენ უმჯობეს იცი. უკუეთუ რასმე ვავნებ და ღირსი სიკუდილისაჲ მიქმნიეს, არა ვევლტი სიკუდილსა. უკუეთუ არარაჲ არს, რომელსა ესენი შემასმენენ მე, ვერვის ჴელ-ეწიფების მიმადლებაჲ ჩემი მათადა. კეისარსა უღაღადებ. მაშინ ფესტოს ზრახვა იყო თანა-მზრახვალისა თჳსისა თანა და თქუა: კეისარსა უღაღადებ, კეისრისაცა წარხჳდე (25,9-12).