...1 თეს 5:11). თუ უფლისკენ წინსვლას გამოიჩენთ და სულიერის შესწავლაში წარმატებას მოიპოვებთ, ჩვენც დიდ სიხარულს მოგვანიჭებთ, რადგან ჩვენი ბედნიერება და უდიდესი ზეიმი სწორედ ამაშია. „რამეთუ რაჲ-მე არს სასოებაჲ ჩუენი ანუ სიხარული ანუ გჳრგჳნი სიქადულისაჲ?" — ამბობს პავლე, — „ანუ არა-მე თქუენა" () და თქვენი ღვთისკენ წინსვლა? ყოველი მოძღვარი, როცა ხედავს, რომ მოსწავლე წინა სწავლებებს მტკიცედ იმახსოვრებს და საქმით აჩვენებს მათგან ნაყოფს, უფრო დიდი მოშურნეობით ასწავლის მას შემდგომ ცოდნასაც. ასევე ჩვენც, რაც უფრო ვხედავთ თქვენი გონების აღძვრას, განწყობის ზრდასა და აზრის გაფრთოვანებას, მით უფრო მოშურნენი ვხდებით მოძღვრების უფრო სრულყოფილად გადმოსაცემად. და რაც უფრო მეტად გადმოვადინებთ თქვენზე ამ სულიერ ნაკადებს, მით უფრო მატულობს ჩვენთანაც მათი დინება თქვენი დამოძღვრისთვის და თქვენი სულების სარგებლისთვის; აქ ხომ ის ვერ მოხდება, რაც ჩვეულებრივ ფულთან ხდება. იქ, ვინც მოყვასს ვერცხლს აძლევს, საკუთარ ქონებას ამცირებს, და რაც მეტს აძლევს, მით უფრო მცირდება მისი ქონება. აქ კი პირიქით: სწორედ მაშინ მატულობს ჩვენი ქონება, სწორედ მაშინ იზრდება ეს სულიერი სიმდიდრე, როცა მოძღვრებას უხვად გადმოვადინებთ მათთვის, ვისაც მისი მოპოვება სურს....
1 თესალონიკელთა მიმართ 2:1
განმარტებები ვერ მოიძებნა ამ მუხლისთვის
...ეს. ხოლო ესენი წოდებად მოვიდეს ქორწილსა და სიხარულსა და შენდობაჲ აღუთქუეს მოკლვისა მისისაჲ და შეყვანებაჲ უქადეს სასუფეველსა. რაჲსათჳს მოსწყჳდნეს? რაჲმცა იყო ამის სიბორგილისა და უკეთურებისა შემსგავსებაჲ? ამისთჳს პავლე იტყჳს: „რომელთა-იგი უფალი მოკლეს იესუო და წინაჲსწარმეტყუელნი და ჩუენ გამოგუდევნნეს“. ხოლო რაჲთა ვერ თქუან, თუ: წინააღმდგომ ღმრთისა არს და ამისთჳს არა მოვალთ, იხილეთ, რასა ეტყჳან მჩინებელნი იგი, ვითარმედ: მამაჲ იქმსო ქორწილსა ამას, და მან მოგუავლინნაო წოდებად.
ისმინეთ უკუე შემდგომიცა: ვინაჲთგან არა ინებეს მოსლვად, არამედ მჩინებელნიცა იგი მოსწყჳდნეს, „მიავლინა ერი და მოსრნა კაცისმკლველნი იგი და ქალაქი მათი მოწუა ცეცხლითა“. ამათ სიტყუათა მიერ მოასწავა, რაჲ-იგი ყოფად იყო მათ ზედა უესპასიანეს და ტიტეს მიერ. რამეთუ ამის-თჳს არა მასვე ჟამსა იქმნა მოოჴრებაჲ იერუსალჱმისაჲ და სრულიადი იგი დაქცევაჲ ჰურიათაჲ, რაჟამს ქრისტე ჯუარს-აცუეს, არამედ შემდგომად ორმეოცისა წლისა, რაჲთა აჩუენოს სულგრძელებაჲ თჳსი. ხოლო მოკლეს რაჲ იაკობ ზებედესი, დაქოლეს სტეფანე, განტჳნეს იაკობ, ძმაჲ უფლისაჲ, აგინეს და დევნნეს მოციქულნი, მერმე მოიწია შურის-გებაჲ იგი. ვიდრეღა იოვანე მახარებელი სოფელსა შინა იქცეოდა და სხუანი მრავალნი ქრისტეს თანა ყოფილნი...
...მედ: „თქუენ მობაძავ იქმნენით, ძმანო, ეკლესიათა მათ ღმრთისათა, რომელნი არიან ჰურიასტანს, რამეთუ ეგრევე გევნო თქუენცა თჳსთაგან ტომთა, ვითარცა-იგი მათ ჰურიათაგან, რომელთა-იგი უფალი მოკლეს იესუ და წინაწარმეტყუელნი და ჩუენ გამოგუდევნეს და ღმერთსა არა სათნო-ეყვნეს და ყოველთა კაცთა წინააღმდგომ არიან“. ვითარცა აქაცა უფალი გამოაჩინებს და მიბაძვითა მით წინაწარმეტყუელთაჲთა ნუგეშინის-სცემს მოციქულთა. და სხუათა მათ ნეტარებათა ესრეთ იტყოდა: „ნეტარ არიან გლახაკნი, და ნეტარ არიან მოწყალენი და სხუანი იგი ყოველნივე“; ხოლო აქა არა ესრეთ განუჩინებელად თქუა, არამედ მათა მიმართ ყო სიტყუაჲ თჳსი, ვითარმედ: „ნეტარ იყვნეთ თქუენ, რაჟამს გყუედრიდენ და გდევნიდენ და თქუან ყოველი სიტყუაჲ ბოროტი თქუენდა მომართ სიცრუით ჩემთჳს“, რაჲთა უჩუენოს, ვითარმედ ესე განთჳსებულად და განჩინებულად მათი არს უაღრეს ყოველთა, და რომელნი მსგავსად მათსა იდევნებოდინ სახელისა მისისათჳს და სწავლისა მისთჳს საღმრთოჲსა, და რაჲთა გულისჴმა-ყონ დიდებაჲ მისი და სწორებაჲ მამისა თანა; რამეთუ ვითარცა წინაწარმეტყუელნი მამისათჳს, ეგრეთვე მოციქულნი ძისათჳს დევნნეს ჰურიათა, ურჩულოთა მათ და მოსისხლეთა. ხოლო ოდეს ჰრქუა, ვითარმედ: „წინაწარმე...