თარგმანი: დიდ არიან პატივნი მოციქულისანი, გესმოდის რაჲ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს: "მე თჳთ პავლე" (ესე იგი არს მოციქული და მოძღუარი სოფლისაჲ), რამეთუ დაასრულა რაჲ ერისა მიმართ სიტყუაჲ მოწყალებისათჳს, ამიერ იწყებს სიტყუათა მხილებისათა, ცრუმოციქულთა და მაგინებელთა თჳსთა მიმართ, რამეთუ მოშიშ არს, ნუუკუე მისსა შეურაცხ-ყოფასა თანა შეურაცხ იქმნეს მის მიერ ქადაგებულიცა იგი სახარებაჲ ჭეშმარიტებისაჲ. ამისთჳს...
...პავლეს, რომელიც ამბობს: „ხოლო ჩუენ ღმერთმან გამოგჳცხადა სულისა მიერ თჳსისა“ (), და მსჯელობებს განაგდებს? ამბობს: „გულის სიტყუათა დავარღუევთ და ყოველსა სიმაღლესა, ამაღლებულსა მეცნიერებასა ზედა ღმრთისასა“ (). და სხვა ბრძენიც ამბობს: „ადამიანთა მსჯელობანი მშიშარაა, და არამტკიცეა მათი ზრახვანი“ ()4. „რა არს კაცი, რამეთუ ეცნობე მას“ (). დაფიქრდი იმ უსასრულო სიდიადეზე; უფრო სწორად, ამასაც რომ ვამბობ, ღმერთის ღირსად ვერ ვამბობ. არ ვიცი, როგორ ვილაპარაკო; რადგან როცა ღმერთზე „სიდიადეს“ ვამბობთ, ამასაც ზუსტად არ ვამბობთ, მაგრამ რაკი სხვაგვარად გამოთქმა შეუძლებელია, იმ სიტყვებს ვიყენებ, რომლებიც ჩვენთვის ხელმისაწვდომია. რადგან როცა მას უზენაესს ვუწოდებ, ადგილით კი არ შემოვსაზღვრავ, ა...
...1).
ტყვეობის სახელწოდება წარმოთქმით მარტივია, მაგრამ მრავალი აზრი აქვს. არსებობს კეთილი ტყვეობაც, როგორც მაშინ, როცა პავლე ამბობს: „წარმოვსტყუენავთ ყოველსავე ცნობასა მორჩილებად ქრისტესა“ (); არსებობს ბოროტიც, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „გამოსტყუენვენ დედათა, შეკრებულთა ცოდვითა“ (). არსებობს გონისმიერი ტყვეობაც, რომლის შესახებაც ამბობს: „ქადაგებად ტყუეთა განტევებისა“ (ლკ 4:18). არსებობს გრძნობადი ტყვეობაც, რომელიც მტრებისგან მოდის. მაგრამ პირველი უფრო მძიმეა.
რადგან ისინი, ვინც ომის კანონით ვინმეს შეიპყრობენ, ხშირად ტყვეებსაც ინდობენ; და თუნდაც წყლის ზიდვა, შეშის ჭრა უბრძანონ და ცხენთა მწყემსებად აქციონ, სულს არაფერს ავნებენ; ხოლო ცოდვის მიერ ტყვედ შეპყრობილი შეუბრალებელ და ბარბაროს ქალბატონს იძენს, რომელიც მას ყველაზე სამარცხვინო საქმეებისკენ მიათრევს. რადგან ამ ტირანიამ არც დ...
...და ამბობდა: „რამეთუ თავსცა-იდებთ, უკუეთუ ვინმე დაგიმონებს, უკუეთუ ვინმე შეგჭამს, უკუეთუ ვინმე მიგიღებს, უკუეთუ ვინმე ამაღლდების თქუენ-ზედა, უკუეთუ ვინმე პირსა გცემს. ხოლო მოსლვაჲ ჴორცითა უძლურ, და სიტყუაჲ შეურაცხ. მომმადლეთ მე შეცოდებაჲ ესე." (; ; ). რამეთუ იქაც აჩვენებს, რომ პავლე ფრიად მდაბალი იყო, რადგან ესოდენი რამ დაითმინა. აქ კი ფულზეც ამბობს ამას: „და ესეღა ჴელ-გუეწიფების, და- თუმცა რაჲმე-გამძიმეთ, ვითარცა ქრისტეს მოციქულთა," (). „არამედ ვიქმნენით ჩუენ მშჳდ და მყუდრო თქუენ შორის" (). „ვითარცა მზრდელი რაჲ ჰფუფუნებენ თჳსთა შვილთა. ეგრეთ მოსურნე ვიყვენით თქუენდა და ჯერ-გჳჩნდა მიცემად თქუენდა არა ხოლო სახარებაჲ იგი ღმრთისაჲ, არამედ თჳსთაცა სულთა, რამეთუ საყუარელ ჩუენდა იქმნენით." ()....