John 9

ბრმადშობილის განკურნება შაბათს

1. And as Jesus passed by, he saw a man which was blind from his birth.2. And his disciples asked him, saying, Master, who did sin, this man, or his parents, that he was born blind?3. Jesus answered, Neither hath this man sinned, nor his parents: but that the works of God should be made manifest in him.4. I must work the works of him that sent me, while it is day: the night cometh, when no man can work.5. As long as I am in the world, I am the light of the world.6. When he had thus spoken, he spat on the ground, and made clay of the spittle, and he anointed the eyes of the blind man with the clay,7. And said unto him, Go, wash in the pool of Siloam, (which is by interpretation, Sent.) He went his way therefore, and washed, and came seeing.8. The neighbours therefore, and they which before had seen him that he was blind, said, Is not this he that sat and begged?9. Some said, This is he: others said, He is like him: but he said, I am he.10. Therefore said they unto him, How were thine eyes opened?11. He answered and said, A man that is called Jesus made clay, and anointed mine eyes, and said unto me, Go to the pool of Siloam, and wash: and I went and washed, and I received sight.12. Then said they unto him, Where is he? He said, I know not.13. They brought to the Pharisees him that aforetime was blind.14. And it was the sabbath day when Jesus made the clay, and opened his eyes.15. Then again the Pharisees also asked him how he had received his sight. He said unto them, He put clay upon mine eyes, and I washed, and do see.16. Therefore said some of the Pharisees, This man is not of God, because he keepeth not the sabbath day. Others said, How can a man that is a sinner do such miracles? And there was a division among them.17. They say unto the blind man again, What sayest thou of him, that he hath opened thine eyes? He said, He is a prophet.18. But the Jews did not believe concerning him, that he had been blind, and received his sight, until they called the parents of him that had received his sight.19. And they asked them, saying, Is this your son, who ye say was born blind? how then doth he now see?20. His parents answered them and said, We know that this is our son, and that he was born blind:21. But by what means he now seeth, we know not; or who hath opened his eyes, we know not: he is of age; ask him: he shall speak for himself.22. These words spake his parents, because they feared the Jews: for the Jews had agreed already, that if any man did confess that he was Christ, he should be put out of the synagogue.23. Therefore said his parents, He is of age; ask him.24. Then again called they the man that was blind, and said unto him, Give God the praise: we know that this man is a sinner.25. He answered and said, Whether he be a sinner or no, I know not: one thing I know, that, whereas I was blind, now I see.26. Then said they to him again, What did he to thee? how opened he thine eyes?27. He answered them, I have told you already, and ye did not hear: wherefore would ye hear it again? will ye also be his disciples?28. Then they reviled him, and said, Thou art his disciple; but we are Moses' disciples.29. We know that God spake unto Moses: as for this fellow, we know not from whence he is.30. The man answered and said unto them, Why herein is a marvellous thing, that ye know not from whence he is, and yet he hath opened mine eyes.31. Now we know that God heareth not sinners: but if any man be a worshipper of God, and doeth his will, him he heareth.32. Since the world began was it not heard that any man opened the eyes of one that was born blind.33. If this man were not of God, he could do nothing.34. They answered and said unto him, Thou wast altogether born in sins, and dost thou teach us? And they cast him out.35. Jesus heard that they had cast him out; and when he had found him, he said unto him, Dost thou believe on the Son of God?36. He answered and said, Who is he, Lord, that I might believe on him?37. And Jesus said unto him, Thou hast both seen him, and it is he that talketh with thee.38. And he said, Lord, I believe. And he worshipped him.39. And Jesus said, For judgment I am come into this world, that they which see not might see; and that they which see might be made blind.40. And some of the Pharisees which were with him heard these words, and said unto him, Are we blind also?41. Jesus said unto them, If ye were blind, ye should have no sin: but now ye say, We see; therefore your sin remaineth.

John 9 განმარტებები

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნვ

სახარებაჲ იოვანესი 9:1-5

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და წარვიდოდა იესუ და იხილა კაცი ბრმაჲ შობითგან. ჰკითხვიდეს მოწაფენი მისნი და ეტყოდეს: რაბი, ვინ ცოდა: ამან ანუ მშობელთა ამისთა, რამეთუ ბრმაჲ იშვა?“ (9,1-2).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელი-იგი ფრიად კაცთმოყუარე არს და ჩუენისა ცხორებისა მეძიებელ და ენება, რაჲთამცა უმადლოთა მათ პირნი დაუყვნა, ამისთჳს არარაჲ დაუტევა საქმჱ, რომელი მის მიერ ჯერ-იყო ქმნად, დაღაცათუ მათ არა გულისხმა-ყვეს. ამისთჳსცა წინაჲსწარმეტყუელმან ესე უწყოდა და იტყოდა: „რაჲთა განჰმართლდე სიტყჳთა შენითა და სძლო...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და წარვიდოდა იესუ და იხილა კაცი ბრმაჲ შობითგან. ჰკითხვიდეს მოწაფენი მისნი და ეტყოდეს: რაბი, ვინ ცოდა: ამან ანუ მშობელთა ამისთა, რამეთუ ბრმაჲ იშვა?“ (9,1-2).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩემდა ჯერ-არს ქმნად საქმესა მომავლინებელისა ჩემისასა“ (9,4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩემდა ჯერ-არს საქმჱ, ვიდრე დღე არსღა“ (9,4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მოვალს ღამე“ (9,4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვიდრემდე სოფელსა შინა ვიყო, ნათელი ვარ სოფლისაჲ“ (9,5).

•სწავლაჲ ნვ მოწყალებისათჳს

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნზ

სახარებაჲ იოვანესი 9:6-16

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და ვითარცა ესე თქუა, ჰნერწყუა ქუეყანასა და შექმნა თიჴაჲ ნერწყჳსაგან და სცხო თიჴაჲ იგი თუალთა მის ბრმისათა და ჰრქუა მას: წარვედ და დაიბანე საბანელსა მას სილოამისასა“ (9,6-7).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელსა ენებოს სარგებელი წერილთაგან, მას არა უჴმს, რაჲთამცა ერთსაცა სიტყუასა მცირესა თანაწარჰჴდეს. და ამისთჳს ბრძანებულ არს, რაჲთა გამოვეძიებდეთ წიგნთა, რამეთუ იპოებიან მრავალნი სიტყუანი, რომელნი ადვილად ჩნდიან, და აქუნ ფრიადი ძალი დაფარული მას შინა. რამეთუ იხილე, ვითარი არს ესეცა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და ვითარცა ესე თქუა, ჰნერწყუა ქუეყანასა და შექმნა თიჴაჲ ნერწყჳსაგან და სცხო თიჴაჲ იგი თუალთა მის ბრმისათა და ჰრქუა მას: წარვედ და დაიბანე საბანელსა მას სილოამისასა“ (9,6-7).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა ესე თქუა, ჰნერწყუა ქუეყანასა“ (9,6).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო მოძმენი და რომელთა ეხილვა იგი პირველ, რამეთუ მთხოველ იყო, იტყოდეს: არა ესე არსა, რომელი ზინ და ითხოვნ? და სხუანი იტყოდეს: ესე არს; ხოლო რომელნიმე იტყოდეს: არა, არამედ მსგავსი მისი არს“ (9,8-9).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჰკითხვიდეს მას: ვითარ აღგეხილნეს თუალნი შენნი? ჰრქუა მათ: კაცსა რომელსა ჰრქჳან იესუ“ (9,10-11).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მრქუა მე: წარვედ სილოამდ და დაიბანე“ (9,11).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჰრქუეს მას: სადა არს იგი?“ (9,12).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „თიჴაჲ დამდვა თუალთა ჩემთა, და დავიბანე და აწ ვხედავ“ (9,15).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე კაცი არა არს ღმრთისაგან, რამეთუ შაბათსა არა იმარხავს. სხუანი იტყოდეს: ვითარ ჴელ-ეწიფების კაცსა ცოდვილსა ესევითარისა სასწაულისა ქმნად?“ (9,16).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ ცილობაჲ იყო მათ შორის“ (9,16).

•სწავლაჲ ნზ ვითარმედ ჯერ-არს სივლტოლაჲ ბოროტთაგან

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნჱ

სახარებაჲ იოვანესი 9:17-34

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ჰრქუეს მას, რომელი იყო პირველ ბრმაჲ: შენ რასა იტყჳ მისთჳს, რამეთუ აღგიხილნა თუალნი შენნი? ხოლო მან ჰრქუა: წინაჲსწარმეტყუელი არს“ (9,17).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: წერილთაჲ არა ჯერ-არს გარეწარად კითხვაჲ, არამედ ფრიადითა მოსწრაფებითა, რაჲთა არა ვსცთებოდით, რამეთუ აჰა ესერა აქაცა საკჳრველებად მიჩნს, თუ ვითარ, თქუეს რაჲ, თუ: „ესე არა არს ღმრთისაგან, რამეთუ შაბათსა არა იმარხავს“,¹ კუალად ჰკითხეს მას, ვი-თარმედ: „რასა იტყჳ მისთჳს, რამეთუ აღგიხილნა თუალნი შენნი?“ და არა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ჰრქუეს მას, რომელი იყო პირველ ბრმაჲ: შენ რასა იტყჳ მისთჳს, რამეთუ აღგიხილნა თუალნი შენნი? ხოლო მან ჰრქუა: წინაჲსწარმეტყუელი არს“ (9,17).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არა ჰრწმენა მისთჳს ჰურიათა, ვითარმედ ბრმაჲ იყო და აღიხილნა, ვიდრემდე მოუწოდეს მშობელთა მისთა“ (9,18).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე არსა ძე იგი თქუენი, რომლისაჲ თქუენ სთქუთ, ვითარმედ: ბრმაჲ იშვა?“ (9,19).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვიცით, რამეთუ ესე არს ძე ჩუენი და რამეთუ ბრმაჲ იშვა. ხოლო ვითარ ხედავს, ჩუენ არა ვიცით, ანუ ვინ აღუხილნა მაგას თუალნი, ჩუენ არა უწყით. მაგას ჰკითხეთ, ჰასაკი აქუს“ (9,20-21).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩუენ ვიცით, რამეთუ კაცი ესე ცოდვილი არს“ (9,24).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მიუგო მან და ჰრქუა: უკუეთუ ცოდვილ არს, მე არა ვიცი; ერთი ესე ვიცი, რამეთუ ბრმაჲ ვიყავ და აწ ვხედავ“ (9,25).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ ცოდვილი არს, მე არა ვიცი“ (9,25).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „გარქუ თქუენ, და არა გრწამს; რაჲსაღა გნებავს სმენად?“ (9,27).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ანუ თქუენცა გნებავსა მოწაფე-ყოფაჲ მისი?“ (9,27). თ ა რ გ მ ა ნ ი: აჰა ესერა თავი მისი მოწაფეთა მისთა კრებულსა თანა

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შენ ხარ მოწაფჱ მისი, ხოლო ჩუენ მოწაფენი მოსესნი ვართ“ (9,28).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნთ

სახარებაჲ იოვანესი 9:35-10:12

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესმა იესუს, რამეთუ განაძეს იგი გარე, პოვა იგი და ჰრქუა მას: შენ გრწამსა ძჱ ღმრთისაჲ? მიუგო მან და ჰრქუა: ვინ არს, უფალო, რაჲთა მრწმენეს მისი?“ (9,35-36).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელთა ჭეშმარიტებისათჳს და ქრისტესთჳს ევნებოდის და იგინებოდიან, იგინი არიან, რომელთა პატივ-ეცემის, რამეთუ ვითარცა რომელმან ყოველივე დაუტევოს მისთჳს, მას უპოვნიეს ყოველივე, და ვითარცა რომელმან სული თჳსი მოიძულოს მისთჳს, მას შეუყუარებიეს იგი, ეგრეთვე რომელი იგინებოდის მისთჳს, მას უფროჲსად პატივ-ეცემის,...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესმა იესუს, რამეთუ განაძეს იგი გარე, პოვა იგი და ჰრქუა მას: შენ გრწამსა ძჱ ღმრთისაჲ? მიუგო მან და ჰრქუა: ვინ არს, უფალო, რაჲთა მრწმენეს მისი?“ (9,35-36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მიუგო იესუ და ჰრქუა: და იხილე იგი, და რომელი იტყჳს შენ თანა, იგი არს. ხოლო მან ჰრქუა: მრწამს, უფალო, და თაყუანის-სცა“ (9,37-38).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შჯად სოფელსა ამას მოსრულ ვარ, რაჲთა რომელნი არა ხედვიდეს, ხედვიდენ, და რომელნი ხედვიდეს, დაბრმენ“ (9,39).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესმა ფარისეველთაგანთა, რომელნი იყვნეს მის თანა, და ჰრქუეს: ნუუკუე ჩუენცა ბრმანი ვართა?“ (9,40).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუმცა ბრმანი იყვენით, ცოდვაჲმცა არა გაქუნდა“ (9,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო აწ იტყჳთ, ვითარმედ: ვხედავთ“ (9,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი არა შევალს კარით ეზოსა ცხოვართასა, არამედ შევალს სხჳთ კერძო, იგი მპარავი არს და ავაზაკი“ (10,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რომელი შევალს კარით, მწყემსი არს ცხოვართაჲ. და ამას მეკარემანცა განუღის, და ცხოვართა ჴმისა მისისაჲ ისმინიან, და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი და წინაშე მათსა ვიდოდის“ (10,2-4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი და წინაშე მათსა ვიდოდის“ (10,3-4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და უცხოსა არა შეუდგენ, რამეთუ არა იციან ჴმაჲ უცხოჲსაჲ“ (10,5).

სიტყვა კვირიაკესა ზედა შობითგან ბრმისასა

სახარებაჲ იოვანესი 9:1-3

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

და ვითარცა წარვიდოდა იესუ, იხილა კაცი, ბრმაი შობითგან, ჰკითხვიდეს მოწაფენი მისნი და ეტყოდეს: რაბი, ვინ ცოდა: ამან, ანუ მშობელთა ამისთა, რამეთუ ბრმაი იშვა? რქვა მათ იესო: არცა ამან ცოდა, არცა მშობელთა ამისთა, არამედ რათა გამოცხადნეს საქმე ღმრთისაი მაგას ზედა (იოან. 9, 1-3).

მოწაფეთა იესო ქრისტესთა ჰქონდათ ის ჩვეულება, რომელ, როდესაც იხილვიდენ რომელსამე განსაკვირვებელსა მოვლენასა, ანუ როდესაც მიუვიდოდათ გულში რომელსამე საგანზედ ეჭვი, მაშინვე ჰკითხვიდენ მოძღვარსა და სთხოვდენ, რათა...

მოძღვრება კვირიაკესა ზედა შობითგან ბრმისასა

სახარებაჲ იოვანესი 9:1-34

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

რისთვის კითხეს, ძმანო ჩემნო, უფალსა მოწაფეთა მისთა: ვინ სცოდა ამან ანუ მშობელთა ამისთა რამეთუ ბრმა იშვა? მისთვის რომელ ებრაელნი ფიქრობდენ, უკეთუ კაცი დაბრმავდა, ანუ სხვა რომელიმე უბედურება ანუ სნეულება დაემართა, ეს მოხდა უთუოდ მისთვის, რომელ ანუ მან სცოდა ანუ ეწია მას ცოდვა მშობელთა მისთა. მაშა-სადამე ჰაზრისამებრ ებრაელთასა ყოველივე სნეულება და სხვაცა უბედურება კაცისა არის ნაყოფი რომლისამე მისისა ცოდვისა და ბრალისა. ახლაც ესრეთ ფიქრობს ყოველი, უბრალო დაბალი სოფლის კაცი.

რა უპასუხა...

სიტყვა კვირიაკესა ზედა შობითგან ბრმისა

სახარებაჲ იოვანესი 9:16-16

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

იტყოდეს ვინმე ფარისეველთაგანი: ესე კაცი არა არს ღვთისაგან, რამეთუ შაბათსა არა იმარხავს (იოანნე 9, 16).

მაცხოვარმან განკურნა შობითგან ბრმა კაცი დღესა შაბათსა, გარნა მრავალთა ურიათა არა თუ ირწმუნეს მისი, არამედ იტყოდეს, რომ იგი ღვთისაგან არ არისო, ცოდვილი კაციაო. რისთვის? მისთვის, რომ შაბათი დაარღვიაო, შაბათს კაცი მოსვენებული უნდა იყოსო, არაფერი საქმე არ უნდა ჰქმნასო. იმ ზომით იყო მათი გონება შეპყრობილი ცრუ აზრისაგან და ამაო მორწმუნეობისაგან! მათ სჯულში, ძველის აღთქმის საღმრთო წიგნებში...

საღმრთო ლიტურგია I ქადაგება 09.06.2013

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 16:16-34, სახარებაჲ იოვანესი 9:1-38

მამა თეოდორე გიგნაძე

წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის ტაძრის დღესასწაული (ვაზისუბანი) | ქადაგება 21.05.2020

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27, სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

ღვთის შვილობის პასუხისმგებლობა | ქადაგება 03.06.2021

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27, სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე