თარგმანი: კუალად ჰურიათასა მასცა სახედ შემოართუამს წიგნისაგან გამოსლვათაჲსა თხრობილთა საქმესა, ვითარმედ, ვითარ-იგი მათ ვერარაჲ არგო ესოდენთა ნიჭთა მიმთხუევამან, ვინაჲთგან უმადლო იყვნეს, და შემდგომად ესოდენთა ამათ კეთილთა არა სათნო-ეყვნეს ღმერთსა. ეგრეთვე თქუენ, სარწმუნოებამან ოდენ არაჲ გარგოს, უკუეთუ არა მოიგნეთ საქმენი კეთილნი. და ესე არს მიზეზი სიტყუათა ამათ სახედ შემოღებისაჲ. ხოლო თუ ვითარ მათ ზედა ქმნილი იგი სახე ფრიად რაჲმე შეეტყუებოდა საიდუმლოთა ჩუენთა, ისმინე. რამეთუ მათი იგი ღრუბელსა ქუეშეჲ გამოსახვიდა ჩუენ ზედა მყოფსა ამას მადლსა სულისა წმიდისასა, რამეთუ ვითარ იგინი ღრუბელმან მაგრილობელმან ეგჳბტისა საცთურთაგან გამოიჴსნნა, ეგრეთვე ჩუენ მადლმან სულისა წმიდისამან საეშმაკოთა სიბოროტეთაგან განგუარინნა. ხოლო ზღჳსაჲ იგი მათთჳს ქმნილი გზა-ცემაჲ და მტერთა მათთა მას შინა წარწყმედაჲ ჩუენ მოგუანიჭა ემბაზმან ნათლისღებისამან, რაჟამს ჩუენ განგუბანნა ცოდვათაგან, და მტერნი ჩუენნი მოაშთვნა მას შინა.
1 კორინთელთა მიმართ 10:1
...ევა ისინი და თავისი შველა აღუთქვა: „ნუ გეშინინ, — ამბობს, — რამეთუ მე მიძლევიეს სოფელსა". შენთვის, ამბობს, არის ის, ვინც შენს მწუხარებას შეგიმსუბუქებს, ვინც არ დაგიშვებს განსაცდელთა ტვირთის ქვეშ დაღუპვას, ვინც განსაცდელთან ერთად შემსუბუქებასაც მოგანიჭებს და ჩვენი ძალის ზემოთ უბედურებებს არ მოავლენს (). მაშ, რატომ დარდობ? რატომ მწუხარებ? რატომ დრტვინავ? რატომ სულმოკლეობ? ნუთუ ის დაგვტოვებს, თუ ჩვენ ყველაფერს გავაკეთებთ, რაც შეგვიძლია — თუ მოთმინებას, სიმტკიცესა და მადლიერებას გამოვიჩენთ? ნუთუ გარემოებები, რაც არ უნდა სასოწარკვეთილ მდგომარეობაში იყოს, უფრო ძლიერია ჩვენი უფლის სიბრძნეზე? მხოლოდ ჩვენი მოვალეობა ავასრულოთ, მხოლოდ გულწრფელი რწმენა და იმედი ვიქონიოთ ჩვენი სულების მოამაგის სიბრძნისა. ხოლო ის, ჩვენზე უკეთ იცის რა, თუ რა არის ჩვენთვის სასარგებლო, აუცილებლად ისე მოაწყობს ყველაფერს, როგორც მისთვის შესაფერისია და ჩვენთვის სასარგებლო, რათა ჩვენც მივიღოთ ჯილდო მოთმინებისთვის და მისი კაცთმოყვარეობის ღირსნი გავხდეთ, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
...ოს და იცოდეს, რამდენმა (ცოდვილმა) მოინანია და (სათნოების) უმაღლეს საფეხურს მიაღწია. ამრიგად, გთხოვთ, არავინ იამაყოს, თუნდაც ბევრი კეთილი საქმე ჰქონდეს, არამედ ფრთხილად იყოს და ყურადღება მიაქციოს ნეტარი პავლეს შეგონებას, რომელიც ამბობს: «ამიერითგან, რომელი ჰგონებდეს დგომასა, ეკრძალენ, ნუუკუე დაეცეს» (). და ბოროტებათა უღრმეს ფსკერამდე ჩავარდნილიც ნუ სასოს წარიკვეთს თავისი ცხონების იმედს, არამედ ღვთის გამოუთქმელ კაცთმოყვარეობაზე ფიქრით ყურადღება მიაქციოს ღმერთს, რომელიც წინასწარმეტყველის პირით ამბობს: «ნუ დაცემული არ აღდგების? ანუ მიქცეული არ მოიქცევის?» (), და სხვა ადგილას: არ მსურს «სიკუდილი უშჯულოჲსაჲ», არამედ «მოქცევაჲ მისი გზისაგან ბოროტისა და ცხოვნებაჲ მისი» (). ხედავ, საყვარელო, რომ საღვთო წერილში აღწერილი ყოველივე დავიწყებას სხვა არაფრისთვის არ მიეცა, თუ არა ჩვენი სარგებლისა და კაცობრიობის ცხოვნებისთვის? ამაზე ფიქრით თითოეულმა ჩვენგანმა იქიდან შესაფერისი წამალი ამოიღოს. სწორედ ამიტომ ის ყველას შეუზღუდავად წარედგინება და ყოველ მსურველს შეუძლია იქიდან თავისი მაწუხებელი ვნების შესატყვისი წამალი ამოიღოს და სწრაფი განკურნ...
...ნ იცის, გავუძლებთ, რათა შემდეგ ჩვენც მოთმინებისთვის შესაფერისი ჯილდო მოგვანიჭოს და საკუთარი კაცთმოყვარეობა გამოავლინოს, რის შესახებაც პავლეც ამბობს: "სარწმუნო არს ღმერთი, რომელმან არა გიტევნეს თქუენ განცდად უფროჲს ძალისა თქუენისა, არამედ ყოს განსაცდელისა თანა გამოყვანებაჲცა, რაჲთა შეუძლოდ დათმენად" (). ვინაიდან ეს მართალიც სიმტკიცესა და მოთმინებას იჩენდა, ღვთის რწმენით რომ გაუძლო კიდობანში ყოფნას, ამიტომ ნათქვამია: "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი". შემდეგ, რათა მისი სიყვარულის უფსკრული შეიცნო, საღვთო წერილი დასძენს: "და ყოველთა მჴეცთა, და ყოველთა საცხოვართა, და ყოველთა მფრინველთა და ყოველთა ქუეწარმავალთა, რაოდენნი იყვნეს მის თანა კიდობანსა შინა".
შეხედე, როგორ აკეთებს ყოველივეს ადამიანის პატივისცემით! როცა ადამიანები წარღვნისგან იღუპებოდნენ, მათთან ერთად ყველა უტყვი ცხოველიც დაღუპა: ისევე ახლაც, სურს რა თავისი სიყვარულის გამოჩენა მართლის მიმართ, მისი პატივისცემით თავის სახიერებას უტყვ ცხოველებზეც, მხეცებზეც, ფრინველებზეც და ქვეწარმავლებზეც ავრცელებს. "მოეჴსენა, — ამბობს, — **ღმერთსა ნოესი და ყოველთა მჴეცთა, და ყოველთა საცხოვართა... და... რაოდენნი იყვნეს მის თანა კიდობანსა შინა: და მოაწია ღმერთმან სული ქუეყანასა ზედა და...
...უდბებასა, რამეთუ გარეწარნი შინაგანად შერაცხილ არიან, და შინაგანნი ესე საქმენი - გარეწარად და გარეწარ-თაცა უშეურაცხჱს.
ანუ არა უწყითა, ვითარმედ ყოველნი ესე წერილნი არა თუ მაშინდელთა მათ კაცთათჳს ოდენ დაწერილ არიან, არამედ ჩუენთჳსცა სწავლად დაწერილ არიან, რომელთა ზედა აღსასრულნი ჟამთანი მოიწინეს, ; ვითარცა მოციქული პავლე იტყჳს. ამისთჳს ყოვლადვე ვიტყჳ და არავინ ისმენს, გარნა მე არავე დავსცხრე სიტყუად, და ესრეთ ღმერთმან მომცეს სასყიდელი. რამეთუ რომელი მორჩილთა ასწავლიდეს, აქუს მას ნუგეშინის-ცემაჲ - მსმენელთა მათ მორჩილებაჲ, ხოლო რომელი ზედაჲსზედა იტყოდის, და არავინ უსმენდეს, და იგი არავე დასცხრებოდის სიტყუად, უმეტესსა სასყიდელსა ღირს არს, რამეთუ ნებისათჳს ღმრთისა, დაღაცათუ არავინ უსმენდა, მან თჳსი აღასრულა. არამედ მე სურვიელ ვარ, რაჲთა თქუენცა სცხოვნდეთ, და ესე მაქუს დიდად სასყიდელად; და მწუხარე ვარ, უკუეთუ არა გამოიღოთ ნაყოფი. არამედ ღირსმცა ვართ ყოველნი გამოღებად ნაყოფთა სულიერთა და საუკუნეთა კეთილთა მიმთხუევად მადლითა და კაცთმოყუარებითა უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, რომლისა თანა მამასა ჰშუენის დიდებაჲ სულით წმიდითურთ აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე, ამენ.
...ნი ესევითარნი შეცვალებანი იპოებიან პირველქმნილნიცა და აწ იქმნებიან დღითი-დღე.
ამისთჳს ვიტყჳ: ნუცა სამეძვოსა შინა მყოფი წარიკუეთს სასოებასა, უკუეთუ ოდენ ინებოს მოქცევაჲ, ნუცა ეკლესიასა შინა მყოფი უზრუნველ არს და უშიშ. რამეთუ ამის მიმართ თქუმულ არს: „რომელი ჰგონებდეს დგომასა, ეკრძალენ, ნუუკუე დაეცეს“; ხოლო მისა მიმართ იტყჳს: „ნუუკუე დაცემული იგი არა აღდგისა?“ და „ჴელნი იგი დაშთომილნი და მუჴლნი დაჴსნილნი აღემართენითო“.
კუალად ამათ ეტყჳს: „განიფრთხვეთ, მღჳძარე იყვენით, რამეთუ მოსაჯული თქუენი ეშმაკი ვითარცა ლომი მყჳრალი მიმოვალს და ეძიებს, ვინმცა შთანთქა“; ხოლო მათ ეტყჳს: „განიღჳძე, რომელსა გძინავს, და აღდეგ მკუდრეთით“. ამათ თანააც დაცვაჲ მოგებულთა მათ კეთილთაჲ, ხოლო მათ - მოგებად, რომელი არა აქუს; ამათ უჴმს სიმრთელისა თჳსისა დაცვად, რაჲთა არა მოუძლურდეს, მათ უჴმს კურნებაჲ თავთა თჳსთა, რამეთუ სნეულ არიან.
ეტყჳს უკუე უფალი განკურნებულთა მათ, ვითარმედ: „აჰა ეგერა ცოცხალ იქმენ, ნუღა სცოდავ, რაჲთა არა უძჳრესი რაჲმე გეყოს შენ“;...
...ელებაჲ. გარნა არა კმა არს გამოსლვაჲ ხოლო ეგჳპტით, არამედ ქუეყანასაცა აღთქუმისასა ჯერ-არს შესლვად, რამეთუ ებრაელნი იგი, ვითარცა პავლე იტყჳს, დაღაცათუ ზღუაჲ მეწამული განვლეს და მანანაჲ ჭამეს და სასუმელი იგი სულიერი სუეს, გარნა ქუეყანასა მას აღთქუმისასა ვერ შევიდეს, არამედ უდაბნოსა მას შინა წარწყმდეს.
ვეკრძალნეთ უკუე, რაჲთა არა ჩუენცა ეგრეთვე შეგუემთხჳოს. ამისთჳს ნუმცა უდებ და მცონარ ვართ, არამედ აწცა, ოდეს გუესმნენ სიტყუანი ბოროტთა მათ მსტოვართანი, შეასმენდენ რაჲ იწროსა მას და საჭიროსა გზასა და იტყოდინ, რასა-იგი მაშინ იტყოდეს მსტოვარნი ისრაჱლთანი, ნუ მივემსგავსებით ერსა მას უგუნურსა, არამედ ისუს ვჰბაძვიდეთ და ქალებს და ნუ უდებ ვიქმნებით, ვიდრემდის აღთქუმანი იგი დავიმკჳდრნეთ და ზეცად აღვიდეთ.
ნუცა ვჰგონებთ, თუ ძნელ არს გზაჲ იგი; „უკუეთუ ვიდრე მტერღა ვიყვენით, დავეგენით ღმერთსა სიკუდილითა ძისა მისისაჲთა, რავდენ უფროჲს აწ, და-რაჲ-ესე-ვეგენით, ვცხონდეთ მაცხოვარებითა მისითა“.
გარნა „იწროჲ არსო ბჭე და გზაჲ იგი საჭირველ“, - მეტყჳან ვინმე. გულისჴმა-ყავ, კაცო, რომელი ამას იტყჳ: პირველი იგი გზაჲ, რომელსა ხჳდოდე, ვითარი იყო? არა იწროჲ ხ...
...ათ. 8,11-12)
სწავლაჲ კვ: ვითარმედ არა უჴმს მდგომარესა ვიდრე აღსასრულადმდე მინდობაჲ თავისა თჳსისაჲ, არცა რომელი დაეცეს, უჴმს სასოწარკუეთილებაჲ
ამისთჳს, საყუარელნო, ნუმცა ვინ მინდობილ არს თავსა თჳსსა, არამედ სიტყუასა მას მარადის ვიტყოდით: „რომელი ჰგონებდეს დგომასა, ეკრძალენ, ნუუკუე დაეცეს“; ნუცა კუალად დაცემულნი ესე და ქუემდებარენი ცოდვათა შინა წარვიკუეთთ სასოებასა, არამედ ვიტყოდით: „ნუ უკუე დაცემული იგი არა აღდგისა?“ რამეთუ მრავალნი სიმაღლესა ცათასა მისწუთეს სათნოებითა და ყოველივე მოთმინებაჲ უჩუენეს მთათა შინა და უდაბნოთა და არცა თუ ძილსა შინა თავს-იდებდეს ხილვად დედაკაცისა; და მერმე უდებ იქმნეს და დაეცნეს და მღჳმესა მას ცოდვისასა შთაც-ჳვეს. სხუანი კუალად უფსკრულთაგან ჯოჯოხეთისათა ზეცისა სასუფეველსა მიიწინეს და შებღალულნი აურაცხელითა ცოდვითა მოქალაქობასა მას ანგელოზთასა მიიცვალნეს და ესოდენი სათნოებაჲ აჩუენეს, ვიდრეღა ეშმაკთა განასხმიდეს და მრავალთა სასწაულთა იქმოდეს; და ამის საქმისა სახითა სავსე არიან წერილნი, სავსე არს ყოველი სოფელი. ამისთჳსცა მრავალნი მეძავნი და მემრუშენი და ჩუკენნი პირსა დაუყოფენ მანიქეველ-თა, რომელნი-იგი ნებისმყოფელნი არიან ეშმაკისანი და იტყჳან...
...მარ არს ესე წამალი, რომელნი-ეგე მარადღე მოიწყლვით ეშმაკისა მიერ. აწ უკუე არაკითხვისა ფრიად ესე უძჳრეს არს, რომელ ეგრეთცა გაქუს, თუ არა საჴმარ არს თქუენდა, არცა თანანადებ კითხვაჲ და წურთაჲ საღმრთოთა სიტყუათაჲ. არა გესმისა, რასა იტყჳს მოციქული პავლე, ვი-თარმედ: „ესე ყოველი სწავლად ჩუენდა დაიწერა“. ნუუკუე მონაზონ-თათჳს თქუა ესე? არა ყოველთა მორწმუნეთათჳს იტყჳსა? ანუ უფალმან მცნებანი თჳსნი არა ყოველთა მორწმუნეთა მისცნაა? ისმინეთ, რასა ეტყჳს მოციქულთა: „წარვედით და მოიმოწაფენით ყოველნი წარმართნი და ნა-თელ-სცემდით მათ სახელითა მამისაჲთა და ძისაჲთა და სულისა წმიდისაჲ-თა და ასწავებდით მათ დამარხვად ყოველი, რავდენი გამცენ თქუენ“. ვი-თარ უკუე იტყჳთ, თუ მონაზონთა ხოლო უჴმს კითხვაჲ და სმენაჲ წერილ-თაჲ? თქუენ არა გიჴმსა?
იხილენ კაცად-კაცადმან თავი თჳსი, თუ ვითარ არს გონებაჲ მისი, ოდეს ლოცვაჲ ესმოდის, ანუ ვითარ არს, ოდეს სიმღერაჲ ესმოდის, ვითარ არს, ეკლესიასა შინა რაჲ იყოს, და ვითარ არს თეატრონსა შინა. და ცნას ცვალებაჲ იგი სულისაჲ, თუ ვითარ ერთი იგი სული აქა სხუად შეიცვალების და მუნ - სხუად. ამისთჳს იტყჳს მოციქული: „განრყუნიან წესნი კეთილნი ზრახვათა ბოროტთა“....