თარგმანი: კურთხევისათჳს იტყჳს ისაკისა, რამეთუ ცრემლით ეძიებდა და ვერ პოვა. და არა თუ იტყჳს თუ: სინანული არა მოეცა; ნუ იყოფინ, რამეთუ საქმე იგი არა სინანულისაჲ იყო, ვითარცა-იგი მწუხარებაჲ კაენისი არა სინანულისათჳს იყო. ამისთჳსცა მოკლა ძმაჲ თჳსი. ეგრეთვე ესავის სიტყუანი არა სინანულისაგან იყვნეს, რამეთუ ყოვლითა გულითა ეძიებდა მოკლვასა იაკობისსა.
დაიწერა ესე ებისტოლჱ იტალიით ტიმოთეს მიერ.
ყოველივე სწავლაი მეყვსეულად არა არნ სიხარულ, არამედ მწუხარება; ხოლო უკანაისკნელ ნაყოფი მშვიდობისაი მის მიერ წურთილთა მათ მოაგის სიმართლე (ებრ. 12,11)
წმიდა მოციქული პავლე ამ სიტყვებით გვასწავლის ჩვენ, რომ, თუ კაცი ჩავარდა რომელსამე სწავლაში, ანუ სასჯელში, უბედურებაში, იგი სწუხს, მაგრამ შემდეგ, თუ განიწრთნა, ანუ გამოიცადა, ჭკუა იხმარა, ის სასჯელი მისთვის სასარგებლო შეიქმნება; ნაყოფსა მშვიდობისასა გამოიღებს და სიმართლეს მოიგებს. უბრალო და კეთილი ყოფა-ქცევის კაციც რომ იყოს სასჯელში...
...ბაც და უსაფრთხოებაც.
ამრიგად, როცა ამ სიკეთეთა სიდიადეს გავიაზრებთ და, უწინარეს ყოვლისა, იმას, თუ რაოდენ დიდი სიკეთეა ღმერთისთვის სათნო ყოფნა, რაც საჭურველიც არის, დიდებაც, უსაფრთხოებაც და ურიცხვი სხვა სიკეთეც, „მოთმინებით ვრბიოდით წინა-განმზადებულსა მას ჩუენსა ღუაწლსა“ (), ნურასოდეს დავეცემით, ნურც საჭურველთაგან შიშვლები გამოვჩნდებით. რადგან ამგვარი ომი უიარაღო მეომრის ხილვას ვერ იტანს; აღჭურვილობა მხოლოდ მაშინ იხსნება, როცა სანახაობა დაიშლება; სანახაობა კი მაშინ იშლება, როცა სული სხეულისგან განიტევება. ამიტომ, სანამ აქ ვართ, მუშტით ბრძოლა გვმართებს სახლშიც ჯდომისას, მოედანზეც გასვლისას, სადილობისას, ავადმყოფობისას და ჯანმრთელობისას. რადგან სწორედ ავადმყოფობის ჟამს არის ყველაზე მეტად ამ ბრძოლის დრო, როცა ტკივილები ყოველი მხრიდან სულს აშფოთებს, როცა ტანჯვები ალყას არტყამს, როცა ეშმაკი ზედ ადგას და აქეზებს, რომ რაიმე მწარე სიტყვა წამოგვცდეს. სწორედ მაშინ გვმართებს ყველაზე მეტად თავის დაცვა, აბჯრით, ფარით, მუზარადითა და სხვა საჭურვლებით შემოზღუდვა...
...ბით; ამასვე აკეთებს მოციქული ებრაელთა მიმართ ეპისტოლეშიც, როცა ამბობს: „და ვხედვიდეთ სარწმუნოებისა ჩუენისა წინამძღუარსა და სრულებისა მოქმედსა იესუს, რომელმან-იგი წინა-განმზადებულისა მის წილ სიხარულისა დაითმინა ჯუარი და სირცხჳლი შეურაცხ-ყო და მარჯუენით საყდართა ღმრთისათა დაჯდა“ (); და კვლავ: „გან-უკუე-იზრახეთ, რომელმან-იგი ესევითარი დაითმინა ცოდვილთაგან მისა მიმართი იგი სიტყჳს-გებაჲ, რაჲთა არა დაშურეთ სულითა თქუენითა და მოჰმედგრდეთ“ (). ამასვე აკეთებს ახლაც მოწაფის მიმართ, თითქოს ამბობდეს: „ნუ შეუშინდები სიკვდილს; რადგან მონა ხარ ღმერთისა, რომელსაც ყოველივეს გაცოცხლება შეუძლია“.
ხოლო რომელ კეთილ აღსარებას გულისხმობს? იმას, როცა პილატე ეკითხებოდა: „უკუეთუ მეუფჱ ხარ შენ?“ (). უპასუხა: „ამისთჳს შობილ ვარ“ (). და კვლავ: „მოვივლინე სოფლად, რაჲთა ვწამო ჭეშმარიტი“ (...
...რათა ქებათა სიჭარბით არ მოდუნდნენ, თითქოს დიდი საქმეები აღესრულებინოთ, და დაუდევარნი არ გახდნენ, აჩვენებს, რომ სანამ ამ ცხოვრებაში არიან, მათ ჯერ კიდევ ნაკლი აქვთ; ამასვე ეუბნებოდა ებრაელებსაც, როცა წერდა: „რამეთუ არღა სისხლთადმდე წინა-დადგრომილ ხართ თქუენ ცოდვისა მიმართ ახოვნად“ ().
ამბობს: „ყოვლითა სათნოებითა“ (); ესე იგი, ღვთისთვის სათნოყოფას, დარწმუნებასა და სრულ რწმუნებულობას გულისხმობს; თითქოს ამბობდეს: რათა ღმერთის წინაშე სრული რწმუნებულობა შეიქმნას — რომ არაფერი გაკლდეთ და ისეთნი იყოთ, როგორც მას სურს. და ამბობს: „საქმითა სარწმუნოებისაჲთა და ძალითა“ (). ეს რა არის? ეს არის, ამბობს, დევნათა მოთმინება, რათა არ მოვუძლურდეთ. „რაჲთა იდიდოს სახელი უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტესი თქუენ შორის, და თქუენ მის მიერ, მადლითა მით ღმრთისა ჩუენისაჲთა და უფლისა იესუ ქრისტესითა.“ (...
