განმარტებები

წყარო

ავტორი

ბიბლიის წიგნი

თავის დასაწყისი

თავის დასასრული

მუხლის დასაწყისი

მუხლის დასასრული

მოიძებნა 2203 განმარტება

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 30.05.2019

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

წმინდა იოანე ღვთისმეტყველის ტაძრის დღესასწაული (ვაზისუბანი) | ქადაგება 21.05.2020

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

ღვთის შვილობის პასუხისმგებლობა | ქადაგება 03.06.2021

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

როგორი მდგომარეობა აქვს ქრისტიანს? I ქადაგება 18.05.2023

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

ეკლესიის აკადემია ქრისტეს შვილობისთვის I პარაკლისის ქადაგება 18.05.2023

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

ქრისტიანის ცეცხლოვანი, ქრისტესმხედველი გული I ქადაგება 06.06.2024

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 14:20-27; სახარებაჲ იოვანესი 9:39-10:9

მამა თეოდორე გიგნაძე

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი ლბ

სახარებაჲ მათესი 9:27-10:15

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და წარმო-რაჲ-ვიდოდა მიერ იესუ, მოსდევდეს მას ორნი ბრმანი, ღაღადებდეს და იტყოდეს: შემიწყალენ, ჩუენ, უფალო, ძეო დავითისო! და ვითარცა შევიდა იესუ სახლსა, მოუჴდეს მას ბრმანი იგი, და ჰრქუა მათ იესუ: გრწამსა, ვითარმედ ძალ-მიც ესე ყოფად? ჰრქუეს მას: ჰე, უფალო. მაშინ შეახო თუალთა მათთა და ჰრქუა: სარწმუნოებისა თქუენისაებრ გეყავნ თქუენ! და მეყსეულად აღეხუნეს თუალნი მათნი“ (9,27-30).

რაჲსათჳს გზასა ზედა, მისდევდეს რაჲ და ღაღადებდეს, თანაწარჰჴდა მათ? კუალად აქაცა გუასწავებს,...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და წარმო-რაჲ-ვიდოდა მიერ იესუ, მოსდევდეს მას ორნი ბრმანი, ღაღადებდეს და იტყოდეს: შემიწყალენ, ჩუენ, უფალო, ძეო დავითისო! და ვითარცა შევიდა იესუ სახლსა, მოუჴდეს მას ბრმანი იგი, და ჰრქუა მათ იესუ: გრწამსა, ვითარმედ ძალ-მიც ესე ყოფად? ჰრქუეს მას: ჰე, უფალო. მაშინ შეახო თუალთა მათთა და ჰრქუა: სარწმუნოებისა თქუენისაებრ გეყავნ თქუენ! და მეყსეულად აღეხუნეს თუალნი მათნი“ (9,27-30).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და შეჰრისხნა მათ იესუ და ჰრქუა: იხილეთ, ნუმცა ვინ უწყის. ხოლო იგინი გამოვიდეს და მიმოსდვეს იგი ყოველსა მას ქუეყანასა“ (9,30-31).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა იგინი გამო-ოდენ-ვიდეს, მოჰგუარეს მას კაცი ყრუჲ და ეშმაკეული. და ვითარცა განჴადა ეშმაკი იგი, იტყოდა მრთელად ყრუჲ იგი. და დაუკჳრდებოდა ერსა მას და იტყოდეს: არასადა ისრაჱლსა შორის ესრეთ გამოჩნდა“ (9,32-33).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო ფარისეველნი იგი იტყოდეს: მთავრითა ეშმაკ-თაჲთა განასხამს ეშმაკთა“ (9,34).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მოჰვლიდა იესუ ქალაქებსა ყოველსა და დაბნებსა და ასწავებდა შესაკრებელთა შორის მათთა და ქადაგებდა სახარებასა სასუფეველისასა და განჰკურნებდა ყოველთა სენთა და ყოველთა უძლურებათა ერსა შორის“ (9,35).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა იხილა ერი იგი, შეეწყალნეს იგინი, რამეთუ იყვნეს დამაშურალ და დაცჳვნებულ, ვითარცა ცხოვარნი, რომელ-თა არა აქუნ მწყემსი. მაშინ ჰრქუა მოწაფეთა თჳსთა, ვითარმედ: სამკალი ფრიად არს, ხოლო მუშაკნი - მცირედ. ევედრენით უფალსა სამკლისასა, რაჲთა გამოავლინნეს მოქმედნი სამკალსა თჳსსა. და მოუწოდა ათორმეტ-თა მოწაფეთა თჳსთა და მისცა მათ ჴელმწიფებაჲ სულთა ზედა არაწმიდა-თა, რაჲთა განასხმიდენ მათ და განჰკურნებდენ ყოველთა სენთა და უძლურებათა“ (9,36-10,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო ათორმეტთა მათ მოციქულთა სახელები ესე არს: პირველად სიმონ, რომელსა ეწოდა პეტრე, და ანდრეა, ძმაჲ მისი, იაკობ ზებედესი და იოვანე, ძმაჲ მისი, ფილიპე და ბართლომე, თომა და მათეოზ მეზუერე, იაკობ ალფესი და ლებეოს, რომელსა ეწოდა თადეოს, სიმონ კანანელი და იუდა ისკარიოტელი, რომელმანცა განსცა იგი“ (10,2-4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე ათორმეტნი წარავლინნა იესუ, ამცნო მათ და ჰრქუა: გზასა მას წარმართთასა ნუ მიხუალთ და ქალაქსა სამარიტელთასა ნუ შეხუალთ, არამედ მივედით უფროჲს ხოლო ცხოვართა მათ წარწყმედულთა სახლისა ისრაჱლისათა“ (10,5-6).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და შე-რაჲ-ხჳდეთ, ქადაგებდით და იტყოდეთ, ვითარმედ: მოახლებულ არს სასუფეველი ცათაჲ“ (10,7).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უძლურთა განჰკურნებდით, კეთროვანთა განსწმედდით, ეშმაკთა განასხემდით; უსასყიდლოდ მიგიღებიეს, უსასყიდლოდ მისცემდით“ (10,8).

თავი ი̂ე. ვითარმედ ურწმუნოებისაგან იქმნა დაცემაჲ მათი, უმეცრებისათჳს სიმართლესა ღმრთისასა, რამეთუ არა დაემორჩილნეს იგინი მადლსა მას ქადაგებისასა

ჰრომაელთა მიმართ 9:30-10:21

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათ? რამეთუ წარმართნი, რომელნი არა სდევდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, ხოლო სიმართლესა სარწმუნოებისაგან. ხოლო ისრაჱლი სდევდა შჯულსა მას სიმართლისასა, და შჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუთა. რაჲსათჳს-მე? — რამეთუ არა სარწმუნოებისაგან, არამედ ვითარცა საქმეთაგან შჯულისათა (9,30-32).

თარგმანი: ორ-ორი არს სიტყუაჲ ესე საძიებელი: ორი — წარმართთათჳს, თუ ვითარ ეწინეს, და თუ ვითარ, რომელნი არა სდევდეს, ეწინეს სიმართლესა; და ორი - ჰურიათათჳს, თუ ვითარ ვერ ეწინეს, და...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათ? რამეთუ წარმართნი, რომელნი არა სდევდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, ხოლო სიმართლესა სარწმუნოებისაგან. ხოლო ისრაჱლი სდევდა შჯულსა მას სიმართლისასა, და შჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუთა. რაჲსათჳს-მე? — რამეთუ არა სარწმუნოებისაგან, არამედ ვითარცა საქმეთაგან შჯულისათა (9,30-32).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ შეჰბრძოლდეს ლოდსა მას შებრკოლებისასა, ვითარცა წერილ არს: აჰა ესერა დავსდებ სიონს შინა ლოდსა შებრკოლებისასა და კლდესა საცთურებისასა, და ყოველსა, რომელსა ჰრწმენეს იგი, არასადა ჰრცხუენეს (9,32-33).

•მოციქულისაჲ: ძმანო, ნებაჲ გულისა ჩემისაჲ და ვედრებაჲ ღმრთისა მიმართ ისრაჱლისათჳს არს საცხორებელად. ვეწამები მათ, რამეთუ შური საღმრთოჲ აქუს, არამედ არა მეცნიერებით (10,1-2).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ უმეცარ იყვნეს იგინი სიმართლისა მისგან ღმრთისა და თჳსსა მას სიმართლესა ეძიებდეს დამტკიცებად, და სიმართლესა ღმრთისასა არა დაემორჩილნეს (10,3).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ დასასრული შჯულისაჲ ქრისტე არს მაცხოვრად ყოვლისა მორწმუნისა. რამეთუ მოსე დასწერს სიმართლესა მას შჯულისაგანსა, ვითარმედ: რომელმან ქმნას იგი კაცმან, ცხონდეს მას შინა (10,4-5).

•მოციქულისაჲ: ხოლო სარწმუნოებისაგანი სიმართლე ესრეთ იტყჳს: ნუ იტყჳ გულსა შენსა: "ვინ აღვიდეს ზეცად?" (ესე იგი არს ქრისტესი გარდამოყვანებაჲ) ანუ: "ვინ შთავიდეს უფსკრულად?" (ესე იგი არს ქრისტესი მკუდრეთით აღმოყვანებაჲ) (10,6-7).

•მოციქულისაჲ: არამედ რასა იტყჳს: "მახლობელ არს შენდა სიტყუაჲ ეგე პირსა შენსა და გულსა შენსა". ესე იგი არს სიტყუაჲ სარწმუნოებისაჲ, რომელსა ვქადაგებთ, ვითარმედ: აღ-თუ-იარო პირითა შენითა უფალი იესუ, და გრწმენეს გულითა შენითა, რამეთუ ღმერთმან აღადგინა იგი მკუდრეთით, სცხოვნდე, რამეთუ გულსა გრწამს სიმართლედ, ხოლო პირითა აღიარებ საცხორებელად (10,8-10).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ იტყჳს წიგნი: "ყოველსა რომელსა ჰრწმენეს მისსა მიმართ, არასადა ჰრცხუენეს"; რამეთუ არა არს განწვალება ჰურიისა და წარმართისა (10,11-12).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ თავადი არს უფალი ყოველთაჲ, რომელი განამდიდრებს ყოველთა, რომელნიცა ხადიან მას, რამეთუ ყოველმან რომელმან ხადოს სახელსა უფლისასა, ცხონდეს (10,12-13).

•მოციქულისაჲ: ვითარ უკუე ხადონ, რომლისა მიმართ არა ჰრწმენა? ანუ ვითარ-მე ჰრწმენეს, რომლისაჲ არა ისმინეს? ანუ ვითარ-მე ისმინონ თჳნიერ ქადაგებისა? ანუ ვითარ-მე ქადაგებდენ, არა თუ წარივლინნენ? (10,14-15).

თავი ი̂დ. განკურნებისათჳს ენეაჲსა და მკუდრეთით აღდგინებისათჳს ტაბითაჲსა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 9:32-43

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

და იყო, იქცეოდა რაჲ პეტრე ყოველთა მათ ადგილთა, შთავიდა წმიდათა მათცა, რომელნი მკჳდრ იყვნეს ლუდიას, და პოა მუნ კაცი ვინმე, რომელსა სახელი ერქუა ენეა, რვა წლითგან ქუჱ მდებარე ცხედარსა ზედა, რომელი იყო განრღუეულ, და ჰრქუა მას პეტრე: ენეა, განგკურნებს შენ უფალი იესუ ქრისტე. აღდეგ და გარდაყარენ სარეცელნი შენნი. და მეყსეულად აღდგა, და იხილეს იგი ყოველთა მკჳდრთა ლუდიისათა და სარონისათა, რომელთა-იგი მოაქციეს უფლისა (9,32-35).

თარგმანი: ვითარცა ერისმთავარი ზეცისა მეუფისაჲ, ეგრეთ მიმოჰვლიდა თავი...

სარჩევი

•და იყო, იქცეოდა რაჲ პეტრე ყოველთა მათ ადგილთა, შთავიდა წმიდათა მათცა, რომელნი მკჳდრ იყვნეს ლუდიას, და პოა მუნ კაცი ვინმე, რომელსა სახელი ერქუა ენეა, რვა წლითგან ქუჱ მდებარე ცხედარსა ზედა, რომელი იყო განრღუეულ, და ჰრქუა მას პეტრე: ენეა, განგკურნებს შენ უფალი იესუ ქრისტე. აღდეგ და გარდაყარენ სარეცელნი შენნი. და მეყსეულად აღდგა, და იხილეს იგი ყოველთა მკჳდრთა ლუდიისათა და სარონისათა, რომელთა-იგი მოაქციეს უფლისა (9,32-35).

•ხოლო იოპეს შინა იყო ვინმე დედაკაცი დამოწაფებული, რომელსა სახელი ერქუა ტაბითა, რომელი გამოითარგმანების ქურციკ. ესე სავსე იყო ქველის-საქმითა და წყალობითა, რომელსა-იგი იქმოდა (9,36).

•და იყო მათ დღეთა შინა დასნეულებაჲ მისი და სიკუდილი, ხოლო დაბანეს იგი და დადვეს ქორსა მას შინა, რამეთუ ახს ლუდიაჲ იოპესა. ესმა მოწაფეთა, ვითარმედ პეტრე მუნ არს. და მიავლინნეს მისსა ორნი კაცნი და ჰრქუეს, ვითარმედ: ნუ გცონის მოსლვად ვიდრე ჩუენდამდე (9,37-38).

•და აღდგა პეტრე და წარვიდა მათ თანა, რომელი ვითარცა მივიდა, აღიყვანეს ქორსა მას ზედა და გარე-მოადგა მას ქურივები იგი. ყოველნი ტიროდეს და უჩუენებდეს კუბასტებსა და სამოსლებსა, რავდენსა იქმოდა, მათ თანა რაჲ იყო ტაბითა (9,39).

•ხოლო პეტრე განავლინნა გარე ყოველნი და მოიდრიკნა მუჴლნი და ილოც; და მოექცა გუამსა მას და ჰრქუა: ტაბითა, აღდეგ! და მან მეყსეულად აღიხილნა თუალნი თჳსნი, და იხილა რაჲ პეტრე, წარმოჯდა, ხოლო მან მისცა მას ჴელი და აღადგინა იგი და მოუწოდა წმიდათა მათ და ქურივთა და წარუდგინა იგი ცოცხალი. აგრძნა ესე ყოველმან იოპემან და მრავალთა ჰრწმენა უფალი. და იყო იგი მრავალ დღე დადგრომილ იოპეს შინა სიმონის ვისმე მეპრატაკისა თანა. (9,40-43).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნთ

სახარებაჲ იოვანესი 9:35-10:12

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესმა იესუს, რამეთუ განაძეს იგი გარე, პოვა იგი და ჰრქუა მას: შენ გრწამსა ძჱ ღმრთისაჲ? მიუგო მან და ჰრქუა: ვინ არს, უფალო, რაჲთა მრწმენეს მისი?“ (9,35-36).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელთა ჭეშმარიტებისათჳს და ქრისტესთჳს ევნებოდის და იგინებოდიან, იგინი არიან, რომელთა პატივ-ეცემის, რამეთუ ვითარცა რომელმან ყოველივე დაუტევოს მისთჳს, მას უპოვნიეს ყოველივე, და ვითარცა რომელმან სული თჳსი მოიძულოს მისთჳს, მას შეუყუარებიეს იგი, ეგრეთვე რომელი იგინებოდის მისთჳს, მას უფროჲსად პატივ-ეცემის,...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესმა იესუს, რამეთუ განაძეს იგი გარე, პოვა იგი და ჰრქუა მას: შენ გრწამსა ძჱ ღმრთისაჲ? მიუგო მან და ჰრქუა: ვინ არს, უფალო, რაჲთა მრწმენეს მისი?“ (9,35-36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მიუგო იესუ და ჰრქუა: და იხილე იგი, და რომელი იტყჳს შენ თანა, იგი არს. ხოლო მან ჰრქუა: მრწამს, უფალო, და თაყუანის-სცა“ (9,37-38).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შჯად სოფელსა ამას მოსრულ ვარ, რაჲთა რომელნი არა ხედვიდეს, ხედვიდენ, და რომელნი ხედვიდეს, დაბრმენ“ (9,39).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესმა ფარისეველთაგანთა, რომელნი იყვნეს მის თანა, და ჰრქუეს: ნუუკუე ჩუენცა ბრმანი ვართა?“ (9,40).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუმცა ბრმანი იყვენით, ცოდვაჲმცა არა გაქუნდა“ (9,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო აწ იტყჳთ, ვითარმედ: ვხედავთ“ (9,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: რომელი არა შევალს კარით ეზოსა ცხოვართასა, არამედ შევალს სხჳთ კერძო, იგი მპარავი არს და ავაზაკი“ (10,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რომელი შევალს კარით, მწყემსი არს ცხოვართაჲ. და ამას მეკარემანცა განუღის, და ცხოვართა ჴმისა მისისაჲ ისმინიან, და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი და წინაშე მათსა ვიდოდის“ (10,2-4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და თჳსთა ცხოვართა უწესნ სახელით და განიყვანნის იგინი და წინაშე მათსა ვიდოდის“ (10,3-4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და უცხოსა არა შეუდგენ, რამეთუ არა იციან ჴმაჲ უცხოჲსაჲ“ (10,5).

წიგნი 10

გამოცხადებაჲ იოვანესი 10:1-11

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, გარდამომავალი, და ემოსა ღრუბელი; და ირისჱ, რომელ არს ბერძლებრ მშჳლდი ცისაჲ, იგი იყო თავსა ზედა მისსა; და პირი მისი, ვითარცა მზჱ, და ფერჴნი მისნი, ვითარცა სუეტნი ცეცხლისანი.

თარგმანი. ისე ანგელოზი არს წმიდაჲ; ხოლო ღრუბელი, რომელი ემოსა, და ცისა მშჳლდი შუენიერებისა მისისა სახჱ არს და თითო-ფერთა სათნოებათაჲ. ხოლო ცეცხლისა ფერჴნი საშინელებისა და ცოდვილთა ტანჯვისა სახჱ არს, რომელნიცა ჴმელსა ზედა არიან, ანუ თუ ჭალაკთა ზღჳსათა. ამისთჳსცა ერთი ფერჴი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე ანგელოზი ძლიერი, გარდამომავალი, და ემოსა ღრუბელი; და ირისჱ, რომელ არს ბერძლებრ მშჳლდი ცისაჲ, იგი იყო თავსა ზედა მისსა; და პირი მისი, ვითარცა მზჱ, და ფერჴნი მისნი, ვითარცა სუეტნი ცეცხლისანი.

•მოციქულისაჲ. (2) და აქუნდა ჴელთა მისთა წიგნი განღებული. და დადვა ფერჴი მისი მარჯუენჱ ზღუასა შინა და მარცხენე -\_ ქუეყანასა ზეთა. (3) და ჴმა-ყო ჴმითა დიდითა, ვითარცა ლომი რაჲ ყჳრინ. და რაჟამს ჴმა-ყო, თქუნეს შჳდთა ქუხილთა ჴმანი მათნი.

•მოციქულისაჲ. (4) და რაჟამს თქუეს შჳდთა მათ ქუხილთა, მეგულებოდა დაწერად. და მესმა ჴმაჲ ზეცით, რომელი მეტყოდა: დაჰბეჭდე, რაჲ-იგი თქუეს შჳდთა მათ ქუხილთა, და ნუ დასწერ.

•მოციქულისაჲ. (5) და ანგელოზმან მან, რომელი-იგი ვიხილე ზღუასა ზედა და ჴმელსა მდგომარჱ, აღიღო ჴელი მისი ზეცად (6) და ფუცა მისა, რომელი-იგჲ ცხოველ არს უკუნითი უკუნისამდე, რომელმან დაჰბადა ცაჲ და რაჲ არს მას შინა, და ქუეყანაჲ და რაჲ არს მას შინა, და ზღუაჲ და რაჲ არს მას შინა, ვითარმედ: ჟამი არღა იყოს. (7) არამედ დღეთა მათ ჴმისა მეშჳდისა ანგელოზისა, რომელსა ეგულების დაცემად საყჳრსა. და აღესრულა საიდუმლოჲ ღმრთისაჲ, ვითარცა ახარა მონათა თჳსთა წინაწარმეტყუელთა.

•მოციქულისაჲ. (8) და ჴმაჲ იგი, რომელი მესმა პირველ, კუალად მეტყოდა მე, ვითარმედ: წარვედ და აღიღე წიგნი იგი განღებული ჴელთა შინა ანგელოზისა მის, მდგომარისა ზღუასა ზედა და ჴმელსა.

•მოციქულისაჲ. (9) და წარვედ ანგელოზისა მის და ვარქუ მას მოცემად ჩემდა წიგნი იგი. და მრქუა მე: აღიღე და შეჭამე ესე, და დაამწაროს მუცელი შენი, არამედ პირსა შენსა ტკბილ იყოს, ვითარცა თაფლი.

•მოციქულისაჲ. (10) და აღვჲღე წიგნი იგი ჴელისაგან ანგელოზისა და შევჭამე. და იყო პირსა ჩემსა ტკბილ ვითარცა თაფლი. და ვითარცა შევჭამე, დაამწარა მუცელი ჩემი.

•მოციქულისაჲ. (11) და მრქუა მე: ჯერ-არს შენდა კუალად წინაწარმეტყუელებაჲ ერთა ზედა და წარმართთა და ენათა და მეფეთჲ ქუეყანისათა.

ებრაელთა მიმართ თავი 8

ებრაელთა მიმართ 10:1, 10:19-20, 10:29

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

პავლესი: რამეთუ აჩრდილი აქუნდა რჩულსა მერმეთა მათ კეთილთაჲ, არა თჳთ იგი ხატი საქმეთაჲ (10,1).

თარგმანი: საქმედ უწესს მის საუკუნოჲსა ცხორებასა, ხოლო ხატად საქმეთა — მოქალაქობასა ამას სახარებისასა და აჩრდილად საქმეთა ხატისა — ძუელსა მას რჩულსა, რამეთუ ხატი გამოცხადებულად-რე გამოაჩინებს სახესა მას პირმშოსა, ხოლო აჩრდილი ხატისაჲ — უბნელესად-რე. და ამისთჳს აჩრდილსა ხატისასა ამსგავსა უძლურებაჲ ძუელისა რჩულისაჲ, რამეთუ მრავალთა მსხუერპლთა აღასრულებდა წლითი-წლად, და სრულ-ყოფად კაცთა ვერ ეძლო.

##...

სარჩევი

•პავლესი: რამეთუ აჩრდილი აქუნდა რჩულსა მერმეთა მათ კეთილთაჲ, არა თჳთ იგი ხატი საქმეთაჲ (10,1).

•პავლესი: გუაქუს კადნიერებაჲ შესლვად სიწმიდეთა მათ (10,19).

•პავლესი: რომელ-იგი განგჳახლა ჩუენ გზაჲ ახალი და ცხოველი (10,20).

•პავლესი: რომლმან ძჱ ღმრთისაჲ შეურაცხ-ყოს (10,29).

•პავლესი: და სული მადლისაჲ აგინა (10,29).

თავი ი̂ე. ჩუენებისათჳს პეტრესსა და კორნილიოჲსსა, და ნათლის-ღებისათჳს კორნილიოჲსსა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 10:1-11:3

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

კაცი ვინმე იყო კესარიას შინა, სახელით კორნილიოს, ასისთავი, ტომისაგან, რომელსა ჰრქჳან იტალიკე, კეთილად-მსახური და მოშიში უფლისაჲ ყოვლითურთ სახლეულით თჳსით; იქმოდა ქველის-საქმესა მრავალსა ერსა მას შორის და ევედრებოდა ღმერთსა მარადის (10,1-2).

თარგმანი: კესარიასა იტყჳს პალესტინისასა, რომელი-იგი იყო პირველ გოდოლ სტრატონიკისა და ნაწილ ფილისტიმელთა, ხოლო უკუანაჲს კნელ აღეშენა ქალაქად ჰრომთა მიერ და სახელ-ედვა სეხნად კეისრისა კესარიაჲ.

ამას შინა იყო დასაბამი იგი წარმართთა სარწმუნოებისაჲ...

სარჩევი

•კაცი ვინმე იყო კესარიას შინა, სახელით კორნილიოს, ასისთავი, ტომისაგან, რომელსა ჰრქჳან იტალიკე, კეთილად-მსახური და მოშიში უფლისაჲ ყოვლითურთ სახლეულით თჳსით; იქმოდა ქველის-საქმესა მრავალსა ერსა მას შორის და ევედრებოდა ღმერთსა მარადის (10,1-2).

•იხილა მან ჩუენებით განცხადებულად, ვითარ მეცხრესა ოდენ ჟამსა მის დღისასა, რამეთუ ანგელოზი უფლისაჲ მოვიდა მისსა და ჰრქუა მას: კორნილიე! და მან მიხედა მას და ზარი განჰჴდა. და ჰრქუა მას: რაჲ არს, უფალო? ხოლო მან ჰრქუა მას: ლოცვანი შენნი და ქველის საქმენი შენნი აღვიდეს საჴსენებელად შენდა წინაშე უფლისა. და აწ მიავლინენ შენ იოპედ კაცნი, და მოუწოდე სიმონს, რომელსა ჰრქჳან პეტრე. ამისი ვანი არს სიმონის ვისთანამე მეპრატაკისა, რომლისა ტაძარი ახს ზღუასა (10,3-6).

•და ვითარცა წარვიდა ანგელოზი იგი, რომელი ეტყოდა მას, მოუწოდა ორთა მონათა მისთა და ერისკაცსა, კეთილად მსახურსა, წინაშე მდგომელსა მისსა და უთხრა მათ ესე ყოველი და წარავლინნა იგინი იოპედ (10,7-8).

•და ხვალისაგან, მი-რაჲ-ვიდოდეს იგინი გზასა ზედა, ქალაქსა მიეახლნეს, აღჴდა პეტრე ერდოსა ზედა ლოცვად ჟამსა მეექუსესა, რამეთუ შეემშია და უნდა პირისა ჴსნაჲ. და ვიდრე იგინი განუმზადებდეს მას, იყო მის ზედა განკჳრვებაჲ და ჰხედვიდა ცათა განხუმულთა და გარდამომავალსა ჭურჭელსა რასმე, ვითარცა ტილოსა დიდსა, ოთხთაგან კიდეთა დამოკიდებულსა ზეცით ქუეყანად, რომელსა შინა იყო ყოველი ოთხ-ფერჴი და ქუეწარმავალი და მჴეცი ქუეყანისაჲ და მფრინველნი ცისანი (10,9-12).

•და იყო ჴმაჲ მისსა მიმართ: აღდეგ, პეტრე, დაკალ და ჭამე. მიუგო პეტრე და თქუა: ნუ იყოფინ, უფალო, რამეთუ არასადა შეგინებული და არაწმიდაჲ შესრულ არს პირსა ჩემსა. და მერმე კუალად მეორედ ჴმაჲ იყო მისსა მიმართ და თქუა: რომელი-იგი ღმერთმან წმიდა ყო, შენ ნუ შეგინებულ გიჩნს (10,13-15).

•ხოლო ესე იყო სამ გზის და კუალად ამაღლდა ჭურჭელი იგი მუნვე ზეცად (10,16).

•და ვითარ-იგი განიზრახვიდა პეტრე გულსა თჳსსა, ვითარმედ რაჲ-მე იყოს ხილვაჲ ესე, რომელი ეჩუენა მას, და აჰა ესერა კაცნი იგი, რომელნი კორნელიოსისგან მოვლინებულ იყვნეს, იკითხვიდეს სახლსა სიმონისსა, და მოვიდეს და დადგეს ბჭეთა ზედა მისთა, და მოჰხადეს და ჰკითხვიდეს, უკუეთუ სიმონისი, რომელსა ჰრქჳან პეტრე, ვანი აქა არსა? ხოლო პეტრე, ვიდრეღა-იგი გულის-სიტყუად დგა, ჩუენებისა მისთჳს, ჰრქუა მას სულმან წმიდამან: აჰა ეგერა სამნი კაცნი გეძიებენ შენ. არამედ აღდეგ და გარდაგუალე და მივედ მათ თანა და ნურარას ორგულებ, რამეთუ მე მომივლინებიან იგინი (10,17-20).

•გარდამოვიდა პეტრე კაცთა მათ თანა, მოვლინებულთა კორნილიოსის მიერ და ჰრქუა: აჰა ესერა მე ვარ, რომელსა თქუენ მეძიებთ. აწ რაჲ არს მიზეზი, რომლისათჳს მოსრულ ხართ? ხოლო მათ ჰრქუეს: კორნილიოს ასისთავმან, კაცმან მართალმან და მოშიშმან ღმრთისამან, რომელი წამებულ არს ყოვლისაგან ნათესავისა ჰურიათაჲსა, ბრძანებაჲ მოიღო ანგელოზისაგან წმიდისა მიყვანებად შენდა სახლსა თჳსსა და სმენად შენგან სიტყუათა. ხოლო მან შეუწოდა მათ და მუნ დაიყენნა და ისტუმრნა იგინი. და ხვალისაგან აღდგა პეტრე და განვიდა მათ თანა, და ვიეთნიმე ძმათაგანნიცა იოპით მიჰყვეს მის თანა. და ხვალის დღე შევიდეს კესარიად (10,21-24).

•ხოლო კორნილეოს მოელოდა მათ, შემოეკრიბა თესლ-ტომი მისი და საყუარელნი მეგობარნი მისნი. და იყო შესლვასა მას პეტრესსა მოეგებვოდა მას კორნილიე და შეუვრდა ფერჴთა მისთა და თაყუანის-სცა მას. ხოლო პეტრე აღადგინა იგი და ჰრქუა მას: აღდეგ, რამეთუ მეცა თავადი კაცივე ვარ. და იტყოდეს თანად (10,24-27).

•და შე-რაჲ-ვიდა შინა, პოვნა მუნ მრავალნი შემოკრებულნი და ჰრქუა მათ პეტრე: თქუენ თჳთ უწყით, ვითარმედ არა ჯერ-არს კაცისა ჰურიისა მიახლებად წარმართთა ანუ შეხებად უცხო-თესლთა. და მე მიჩუენა ღმერთმან, რაჲთა არავინ კაცი შევჰრაცხო ბილწად და არაწმიდად. ამისთჳს უცილობელად შემოვედ თქუენდა, მოვედ რაჲ. აწ უკუე მაუწყეთ, რომლისა სიტყჳსათჳს მომხადეთ მე (10,27-29).

თავი ი̂. მითხრობაჲ თჳსთა მათ ჭირთა და შრომათაჲ და გულსმოდგინებისა და მადლთაჲ, რაჲთა არა ამაოდ მოქადულთა და მაჩუენებელთა შეუდგენ კორინთელნი; რომელსა შინა იტყჳს და შეატყუებს თავსა თჳსსა, და გამოეძიებს მათდა მიმართ, და ამხილებს მათ. ამისსა შემდგომად იტყჳს ღმრთისამიერისა მისთჳს მისდა მოცემულისა დაქენჯნისა პატიოსნისა, და მის თანა მყოფისა მარადის საღმრთოჲსა ძლიერებისა, და განჰმზადებს მათ მისლვისა მისისათჳს მათდა მიმართ

2 კორინთელთა მიმართ 10:1-13:13

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: მე თავადი პავლე გლოცავ თქუენ სიმშჳდითა მით და სახიერებითა ქრისტესითა (10,1).

თარგმანი: დიდ არიან პატივნი მოციქულისანი, გესმოდის რაჲ, ვითარ-იგი უსაკუთრეს არს: "მე თჳთ პავლე" (ესე იგი არს მოციქული და მოძღუარი სოფლისაჲ), რამეთუ დაასრულა რაჲ ერისა მიმართ სიტყუაჲ მოწყალებისათჳს, ამიერ იწყებს სიტყუათა მხილებისათა, ცრუმოციქულთა და მაგინებელთა თჳსთა მიმართ, რამეთუ მოშიშ არს, ნუუკუე მისსა შეურაცხ-ყოფასა თანა შეურაცხ იქმნეს მის მიერ ქადაგებულიცა იგი სახარებაჲ ჭეშმარიტებისაჲ. ამისთჳს...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: მე თავადი პავლე გლოცავ თქუენ სიმშჳდითა მით და სახიერებითა ქრისტესითა (10,1).

•მოციქულისაჲ: რომელი-ესე პირისპირ მდაბალ თქუენ შორის, ხოლო შორით ვაკადრებ თქუენდა მიმართ (10,1).

•მოციქულისაჲ: ხოლო გლოცავ, რაჲთა არა პირისპირ ვიკადრო სასოებით, გინა შე-რაჲმე-ვჰრაცხო კადრებად ვიეთმე ზედა, რომელთა ვჰგონიეთ ჩუენ, ვითარცა ჴორციელად მავალნი (10,2-3).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ჴორციულად თუ ვიქცევით, არამედ არა ჴორციელად განწესებულ ვართ (10,3).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ საჭურველი ჩუენისა მის მჴედრობისაჲ არა ჴორციელ არს, არამედ ძლიერ ღმრთისა მიერ (10,4).

•მოციქულისაჲ: დასარღუეველად ძნელოვანთა (10,4).

•მოციქულისაჲ: გულისსიტყუათა დავარღუევთ (10,4).

•მოციქულისაჲ: და ყოველსა სიმაღლესა, ამაღლებულსა მეცნიერებასა ზედა ღმრთისასა, და წარმოვსტყუენავთ ყოველსავე ცნობასა მორჩილებად ქრისტესსა (10,5).

•მოციქულისაჲ: და განმზადებულად გუაქუს შურისგებად ყოვლისა ურჩებისა, რაჟამს აღესრულოს თქუენი ეგე მორჩილებაჲ (10,6).

•მოციქულისაჲ: კაცად-კაცადისა პირსა ჰხედევდით (10,7).

მოძღვრება მეხუთესა კვირიაკესა ზედა

ჰრომაელთა მიმართ 10:1-11

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

განმარტება კვირიაკის სამოციქულიოსა (რომ. 10, 1-11).

ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! საღმრთო ლიტურღიის, ანუ წირვის აღსრულებასა შინა, უმთავრესთა წესთაგანი არის წაკითხვა სახარებისა და სამოციქულოისა. მაშასადამე, ვისაც ჰსურს ჯეროვნად და სასარგებლოდ მოსმენა წირვისა და მიღება მადლისა, მან ყოველთვის საკუთარი ყურადღება უნდა მიაქციოს რიგის სამოციქულოსა და სახარებასა ზედა და ეცადოს, რომ კარგად გაიგოს აზრი და დარიგება, რომელნიც არიან მათ შინა.

აწინდელთა კვირიაკეთა შინა, ესე იგი შემდგომად სულის...

მარკოზის სახარების განმარტება თავი მეათე

სახარებაჲ მარკოზისი 10:1-52

ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

(თ. 10, მ. 1-9)

1. და აღდგა მიერ იესუ და მოვიდა საზღვართა ჰურიასტანისათა, წიაღ-იორდანესა, და შეკრბებოდა მისა კუალად ერი, და, ვითარცა ჩუეულ იყო, კუალად ასწავებდა მათ. 2. ხოლო ფარისეველნი იგი მოუჴდეს და ჰკითხვიდეს მას: უკუეთუ ჯერ-არს კაცისა ცოლისა თჳსისა განტევებაჲ? და გამოსცდიდეს მას. 3. ხოლო თავადმან მიუგო და ჰრქუა მათ: ვითარ გამცნო თქუენ მოსე? 4. ხოლო მათ ჰრქუეს: მოსე ბრძანა წიგნი განშორებისაჲ მიცემად და განტევებად. 5. მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: გულფიცხელობისა თქუენისათჳს დაწერა მოსე...

სარჩევი

ლუკას სახარების განმარტება თავი მეათე

სახარებაჲ ლუკაჲსი 10:1-42

ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

[თ. 10; მ. 1-3]

1. და ამისა შემდგომად გამოირჩინა უფალმან სხუანი სამეოც და ათნი და წარავლინნა იგინი ორ-ორნი წინაშე მისსა ყოველსა ქალაქებსა და დაბნებსა, ვიდრეცა ეგულებოდა მას მისლვად. 2. და ეტყოდა მათ: სამკალი ფრიად არს, ხოლო მუშაკნი მცირედ. ევედრენით უკუე უფალსა სამკალისასა, რაჲთა მოავლინნეს მუშაკნი სამკალსა თჳსსა. 3. წარვედით! აჰა ესერა მიგავლინებ თქუენ, ვითარცა კრავთა შორის მგელთა.

გამოსვლათა წიგნში წერია: „მივიდნენ ელიმში. იქ იყო თორმეტი წყაროსთვალი და სამოცდაათი ფინიკის ხე“...

სარჩევი