John 18

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. When Jesus had spoken these words, he went forth with his disciples over the brook Cedron, where was a garden, into the which he entered, and his disciples.

იესოს გაცემა და შეპყრობა

(Matthew 26:47-56; Mark 14:43-52; Luke 22:47-53)

2. And Judas also, which betrayed him, knew the place: for Jesus ofttimes resorted thither with his disciples.3. Judas then, having received a band of men and officers from the chief priests and Pharisees, cometh thither with lanterns and torches and weapons.4. Jesus therefore, knowing all things that should come upon him, went forth, and said unto them, Whom seek ye?5. They answered him, Jesus of Nazareth. Jesus saith unto them, I am he. And Judas also, which betrayed him, stood with them.6. As soon then as he had said unto them, I am he, they went backward, and fell to the ground.7. Then asked he them again, Whom seek ye? And they said, Jesus of Nazareth.8. Jesus answered, I have told you that I am he: if therefore ye seek me, let these go their way:9. That the saying might be fulfilled, which he spake, Of them which thou gavest me have I lost none.10. Then Simon Peter having a sword drew it, and smote the high priest's servant, and cut off his right ear. The servant's name was Malchus.11. Then said Jesus unto Peter, Put up thy sword into the sheath: the cup which my Father hath given me, shall I not drink it?12. Then the band and the captain and officers of the Jews took Jesus, and bound him,

იესოს მიყვანა ანა მღვდელმთავართან

(Luke 22:54; John 18:19-23)

13. And led him away to Annas first; for he was father in law to Caiaphas, which was the high priest that same year.14. Now Caiaphas was he, which gave counsel to the Jews, that it was expedient that one man should die for the people.15. And Simon Peter followed Jesus, and so did another disciple: that disciple was known unto the high priest, and went in with Jesus into the palace of the high priest.

პეტრეს მიერ იესოს უარყოფა

(Matthew 26:69-75; Mark 14:66-72; Luke 22:55-62; John 18:25-27)

16. But Peter stood at the door without. Then went out that other disciple, which was known unto the high priest, and spake unto her that kept the door, and brought in Peter.17. Then saith the damsel that kept the door unto Peter, Art not thou also one of this man's disciples? He saith, I am not.18. And the servants and officers stood there, who had made a fire of coals; for it was cold: and they warmed themselves: and Peter stood with them, and warmed himself.19. The high priest then asked Jesus of his disciples, and of his doctrine.20. Jesus answered him, I spake openly to the world; I ever taught in the synagogue, and in the temple, whither the Jews always resort; and in secret have I said nothing.21. Why askest thou me? ask them which heard me, what I have said unto them: behold, they know what I said.22. And when he had thus spoken, one of the officers which stood by struck Jesus with the palm of his hand, saying, Answerest thou the high priest so?23. Jesus answered him, If I have spoken evil, bear witness of the evil: but if well, why smitest thou me?24. Now Annas had sent him bound unto Caiaphas the high priest.25. And Simon Peter stood and warmed himself. They said therefore unto him, Art not thou also one of his disciples? He denied it, and said, I am not.26. One of the servants of the high priest, being his kinsman whose ear Peter cut off, saith, Did not I see thee in the garden with him?27. Peter then denied again: and immediately the cock crew.

იესო პილატეს სამსჯავროზე

(Matthew 27:11-26; Mark 15:1-15; Luke 23:1-5)

28. Then led they Jesus from Caiaphas unto the hall of judgment: and it was early; and they themselves went not into the judgment hall, lest they should be defiled; but that they might eat the passover.29. Pilate then went out unto them, and said, What accusation bring ye against this man?30. They answered and said unto him, If he were not a malefactor, we would not have delivered him up unto thee.31. Then said Pilate unto them, Take ye him, and judge him according to your law. The Jews therefore said unto him, It is not lawful for us to put any man to death:32. That the saying of Jesus might be fulfilled, which he spake, signifying what death he should die.33. Then Pilate entered into the judgment hall again, and called Jesus, and said unto him, Art thou the King of the Jews?34. Jesus answered him, Sayest thou this thing of thyself, or did others tell it thee of me?35. Pilate answered, Am I a Jew? Thine own nation and the chief priests have delivered thee unto me: what hast thou done?36. Jesus answered, My kingdom is not of this world: if my kingdom were of this world, then would my servants fight, that I should not be delivered to the Jews: but now is my kingdom not from hence.37. Pilate therefore said unto him, Art thou a king then? Jesus answered, Thou sayest that I am a king. To this end was I born, and for this cause came I into the world, that I should bear witness unto the truth. Every one that is of the truth heareth my voice.38. Pilate saith unto him, What is truth? And when he had said this, he went out again unto the Jews, and saith unto them, I find in him no fault at all.39. But ye have a custom, that I should release unto you one at the passover: will ye therefore that I release unto you the King of the Jews?40. Then cried they all again, saying, Not this man, but Barabbas. Now Barabbas was a robber.

John 18 განმარტებები

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი პგ

სახარებაჲ იოვანესი 18:1-37

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე თქუა იესუ და განვიდა მოწაფეთა თჳსთა თანა წიაღ ჴევსა მას ნაძოვანსა, სადა-იგი იყო მტილი, და შევიდა თავადი და მოწაფენი მისნი“ (18,1).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: საშინელ არს სიკუდილი ფრიად, არამედ არა მათა არს საშინელ, რომელთა ესწავოს ზეცისა სიბრძნჱ; რამეთუ რომელმან არა იცოდის საქმჱ ზეცისაჲ, არამედ ოდენ განხრწნად და განმაქარვებელად შეერაცხოს სიკუდილი, მას სამართლად ეშინის, ვითარცა არაარსად მიმავალსა. ხოლო ჩუენ, რომელთა მადლითა ღმრთისაჲთა საიდუმლონი დაფარულნი სიბრძნისა მისისანი...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე თქუა იესუ და განვიდა მოწაფეთა თჳსთა თანა წიაღ ჴევსა მას ნაძოვანსა, სადა-იგი იყო მტილი, და შევიდა თავადი და მოწაფენი მისნი“ (18,1).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე თქუა იესუ და განვიდა მოწაფეთა მისთა თანა წიაღ ჴევსა მას ნაძოვანსა, სადა-იგი იყო მტილი, რომელსა შევიდეს თავადი და მოწაფენი მისნი. იცოდა იუდაცა, მიმცემელმან მისმან, ადგილი იგი, რამეთუ მრავალგზის შევიდა მუნ მოწაფეთა მისთა თანა“ (18,1-2).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო იუდა წარიყვანა ერი მღდელთმოძღუართაგან და ფარისეველთა მსახურნი და მოვიდა მუნ“ (18,3).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო იესუ იცოდა ყოველი მომავალი მის ზედა, გამოვიდა და ჰრქუა მათ: ვის ეძიებთ?“ (18,4).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „განვიდა და ჰრქუა მათ: ვის ეძიებთ? ხოლო მათ ჰრქუეს მას: იესუ ნაზარეველსა“ (18,4-5).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მერმე კუალად ჰკითხა მათ: ვის ეძიებთ?“ (18,7).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „გარქუ თქუენ, ვითარმედ: მე ვარ (18,8). დგა იუდაცა მიმცემელი“ (18,5).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ მე მეძიებთ, უტევენით ესენი“ (18,8).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რაჲთა აღესრულოს სიტყუაჲ იგი, რომელი თქუა იესუ, ვითარმედ: რომელნი მომცენ მე, არა წარვწყმიდე მათგანი არცა ერთი“ (18,9).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სასუმელი, რომელი მომცა მამამან, არა შევსუაა?“ (18,11).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი პდ

სახარებაჲ იოვანესი 18:37-19:15

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მე ამისთჳს შობილ ვარ და ამისთჳს მოვივლინე სოფლად, რაჲთა ვწამო ჭეშმარიტი. და ყოველი რომელი იყოს ჭეშმარიტებისაგან, ისმინოს ჴმისა ჩემისაჲ“ (18,37).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: საკჳრველ არს სულგრძელებაჲ, და ვითარცა ნავთსაყუდელად მიიყვანებს სულსა დაწყნარებად და განათავისუფლებს ღელვათაგან და სულთაგან ბოროტთა. და ესე ქრისტემან მრავალგან გუასწავა, ხოლო უფროჲსად, რაჟამს-იგი შეიპყრეს ჰურიათა, რამეთუ ანასცა ფრიადითა დაწყნარებულებითა მიუგო და მონასა მას, რომელმან სცა ყურიმალსა, ჰრქუნა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მე ამისთჳს შობილ ვარ და ამისთჳს მოვივლინე სოფლად, რაჲთა ვწამო ჭეშმარიტი. და ყოველი რომელი იყოს ჭეშმარიტებისაგან, ისმინოს ჴმისა ჩემისაჲ“ (18,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არს ჩუეულებაჲ თქუენი, რაჲთა ერთი მიგიტევო თქუენ პასექსა ამას. გნებავსა, რაჲთა მიგიტევო მეუფჱ ჰურიათაჲ? ღაღად-ყვეს ყოველთა: ნუ ეგე, არამედ ბარაბა! და იყო ბარაბა ავაზაკი“ (18,39-40).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩუენ შჯული გუაქუს, და შჯულისა ჩუენისაებრ თანააც სიკუდილი, რამეთუ თავი თჳსი ძედ ღმრთისა ყო“ (19,7).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე არას მეტყჳა? არ იცია, რამეთუ ჴელმწიფებაჲ მაქუს ჯუარს-ცუმად შენდა და ჴელმწიფებაჲ მაქუს განტევებად შენდა?“ (19,10).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აჰა მეუფჱ თქუენი! ხოლო მათ ღაღად-ყვეს: აღიღე ეგე და ჯუარს-აცუ! ჰრქუა მათ პილატე: მეუფჱ თქუენი ჯუარს-ვაცუაა? მიუგეს მღდელთმოძღუართა მათ და ჰრქუეს: არა გჳვის ჩუენ მეუფჱ, გარნა კეისარი“ (19,14-15).

•სწავლაჲ პდ სიყუარულისა და კეთილის-ყოფისათჳს მტერთაჲსა