თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ თქუენსა ჴელმწიფებასა შინა არს, გინა თუ უდებებითა რისხვად აღმძრათ, ვითარცა პეტრე — ანანია და საპფირა, და ვითარცა ელჳმა — მე, გინა თუ სიყუარულად, მოსწრაფებითა თქუენითა.
თარგმანი: ზოგად ზიარ ყოველთა ჰყოფს ბრალსა ამის ცოდვისასა, რაჲთა არა ვიეთნიმე უდებ და მიმშუებელ იქმნნენ, ვითარცა თჳთ უცხონი ბრალისაგან. ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: არა ხოლო თუ ქმნაჲ, არამედ თჳთ სმენაჲცა ამის ჰამბვისაჲ საძნაურ არს თქუენ შორის, მორწმუნეთა მაგათ; რამეთუ უკუეთუ წარმართთა შორის არა ადვილ არს სახელის-დებაჲცა მებრ...
თარგმანი: ვითარცა იობს ზედა იქმნა, არამედ არა ამისვე პირისათჳს, არამედ გჳრგჳნთათჳს ბრწყინვალეთა, ხოლო აქა — ცოდვათა დაჴსნისათჳს, რაჲთა ტანჯოს იგი წყლულებითა ბოროტითა, ანუ სხჳთა სენითა. ამისთჳს მისცა ეშმაკსა, რაჲთა ჴორცნი იტანჯნენ, არამედ გულისთქუმაჲ იგი წარჴდეს და სული ცხოვნდეს და თანაზიარ იქმნნენ ჴორცნიცა ცხორებასა მას სულისასა.
თარგმანი: გარეშედ ურწმუნოთა იტყჳს და...
...ომ განვეშოროთ ყოველ ძმას, რომელიც უწესოდ ცხოვრობს. მაშინ ეს დიდი ბოროტება იყო: ძმათა კრებულისგან მოწყვეტა. ამით, მაშასადამე, ყველას სჯის, როგორც სხვა ადგილას კორინთელებს სწერდა და ამბობდა: „ესევითარისა მის თანა არცაღა ჭამად.“ (). მაგრამ ახლა მრავალნი ამას დიდად აღარ მიიჩნევენ; არამედ ყველაფერი არეული და გახრწნილია. მრუშებთან, მეძავებთან და მომხვეჭელებთან უბრალოდ და როგორც მოხვდება, ისე ვერევით. თუ მხოლოდ უსაქმოდ საზრდოებულისგან განშორება იყო საჭირო, მით უფრო მეტად — დანარჩენებისგან. და რათა გაიგო, რამდენად საშიში იყო ძმათა კრებულისგან განშორება და რამდენ სარგებელს მოუტანს მხილება მათ, ვინც მას კეთილგონივრულად იღებს, ისმინე: ის კაცი, რომელიც ცოდვით იყო ამპარტავნებული, უკიდურეს ბოროტებამდე მივიდა, ჩაიდინა „სიძვაი, რომელ არცა თუ წარმართთა შორის სახელ-ედების“ (), და ჭრილობის მიმართ უგრძნობლად იყო (რადგან ეს არის უკუღმართობის უკიდურესობა). აი, სწორედ ას...
...რსა შორის, და ესეცა უჯერო არს და დაყენებულ.
სხუათა უზომოდ წუხილი ცოდვათათჳს კეთილად შეჰრაცხეს; და იყო იგი ღონე ეშმაკისაჲ. ამისთჳსცა შიშთვილ-იბეს, ვითარცა იუდას შეემთხჳა. ამისთჳს პავლე მისწერს კორინთელთა მიმართ მისთჳს, რომელი-იგი ბოროტსა მას სიძვასა შთავარდა, და უბრძანა მიცემად ეშმაკსა ეგევითარი იგი. ხოლო მეორესა ებისტოლესა შიგან იტყჳს: „ნუგეშინის-ეცით მას, ნუუკუე უმეტესითა მით მწუხარებითა დაინთქას ეგევითარი იგი. რაჲთა არა მივიანგაჰრნეთ ეშმაკისაგან, რამეთუ არა გონებასა მისსა უმეცარ ვართ“. ესე იგი არს, ვითარმედ ზაკუვით გუებრძვის მარადის. ხოლო უკუეთუმცა ცხად იყო ბრძოლაჲ მისი, ადვილმცა იყო წყობაჲ იგი და ძლევაჲ. და უფროჲსღა აწცა ადვილ არს, უკუეთუ განვიფრთხოთ. რამეთუ ყოველსავე ზედა მოგუცა ქრისტემან საჭურველი ბრძოლად მისა და გჳბრძანა არა უგულებელს-ყოფაჲ მცირეთაცა ცთომათაჲ.
ამისთჳს თქუა: „რომელმან ჰრქუას ძმასა თჳსსა: ცოფ, თანამდებ არს გეჰენიასა“; და „რომელმან მიხედნეს დედაკაცსა გულისთქუმით, იმრუ-შა“. და მოცინართა აბრალებს, და ცუდისა სიტყჳსათჳს სიტყჳს-მიცემაჲ განაწესა. და ყო...
...რადგან ასეთნი ბრიყვებს რყვნიან და უფრო დიდ ბოროტებაში უბიძგებენ; ასე ამ ცოდვილსაც ამპარტავნება შთაბერეს და უგუნურებაში გაწვრთნეს. ამიტომ პავლეც იმავეს ეუბნება კორინთელებს სიძვის მოქმედის გამო: „და თქუენ განლაღებულ ხართ და არა უფროჲსად იგლოვეთ“ (). ცოდვის მოქმედზე დიდად უნდა ვიგლოვოთ, არა ვაქოთ. ხედავ უკუღმართ ბოროტებას: არა მხოლოდ არ ამხილებენ, არამედ აქებენ კიდეც? აქედან, საკუთარი უგუნურებისა და ქებათა გამო, მან ბოროტება გააძლიერა; დაივიწყა ღვთის შიშიც და მისი განკითხვებიც; აქედანვე დაივიწყა საკუთარი ბუნებაც. რადგან ვინც ღვთის განკითხვებს ივიწყებს, დროთა განმავლობაში საკუთარ თავსაც ვეღარ იცნობს.
აბა ნახე, რას ფიქრობს: „თაობიდან თაობამდე არ შევირყევი, არამედ უბედურების გარეშე ვიქნები“. რა არის ამ აზრზე უფრო უგუნური: ადამიანი იყოს მოკვდავი, დროებით საქმეებში ჩახლართული, ურიცხვ ცვლილებას დაქვემდებარებული, და მაინც ასეთ რამეებს წარმოიდგენდეს...
