1.And Saul was consenting unto his death. And at that time there was a great persecution against the church which was at Jerusalem; and they were all scattered abroad throughout the regions of Judaea and Samaria, except the apostles.2.And devout men carried Stephen to his burial, and made great lamentation over him.3.As for Saul, he made havock of the church, entering into every house, and haling men and women committed them to prison.4.Therefore they that were scattered abroad went every where preaching the word.5.Then Philip went down to the city of Samaria, and preached Christ unto them.6.And the people with one accord gave heed unto those things which Philip spake, hearing and seeing the miracles which he did.7.For unclean spirits, crying with loud voice, came out of many that were possessed with them: and many taken with palsies, and that were lame, were healed.8.And there was great joy in that city.9.But there was a certain man, called Simon, which beforetime in the same city used sorcery, and bewitched the people of Samaria, giving out that himself was some great one:10.To whom they all gave heed, from the least to the greatest, saying, This man is the great power of God.11.And to him they had regard, because that of long time he had bewitched them with sorceries.12.But when they believed Philip preaching the things concerning the kingdom of God, and the name of Jesus Christ, they were baptized, both men and women.13.Then Simon himself believed also: and when he was baptized, he continued with Philip, and wondered, beholding the miracles and signs which were done.14.Now when the apostles which were at Jerusalem heard that Samaria had received the word of God, they sent unto them Peter and John:15.Who, when they were come down, prayed for them, that they might receive the Holy Ghost:16.(For as yet he was fallen upon none of them: only they were baptized in the name of the Lord Jesus.)17.Then laid they their hands on them, and they received the Holy Ghost.18.And when Simon saw that through laying on of the apostles' hands the Holy Ghost was given, he offered them money,19.Saying, Give me also this power, that on whomsoever I lay hands, he may receive the Holy Ghost.20.But Peter said unto him, Thy money perish with thee, because thou hast thought that the gift of God may be purchased with money.21.Thou hast neither part nor lot in this matter: for thy heart is not right in the sight of God.22.Repent therefore of this thy wickedness, and pray God, if perhaps the thought of thine heart may be forgiven thee.23.For I perceive that thou art in the gall of bitterness, and in the bond of iniquity.24.Then answered Simon, and said, Pray ye to the Lord for me, that none of these things which ye have spoken come upon me.25.And they, when they had testified and preached the word of the Lord, returned to Jerusalem, and preached the gospel in many villages of the Samaritans.26.And the angel of the Lord spake unto Philip, saying, Arise, and go toward the south unto the way that goeth down from Jerusalem unto Gaza, which is desert.27.And he arose and went: and, behold, a man of Ethiopia, an eunuch of great authority under Candace queen of the Ethiopians, who had the charge of all her treasure, and had come to Jerusalem for to worship,28.Was returning, and sitting in his chariot read Esaias the prophet.29.Then the Spirit said unto Philip, Go near, and join thyself to this chariot.30.And Philip ran thither to him, and heard him read the prophet Esaias, and said, Understandest thou what thou readest?31.And he said, How can I, except some man should guide me? And he desired Philip that he would come up and sit with him.32.The place of the scripture which he read was this, He was led as a sheep to the slaughter; and like a lamb dumb before his shearer, so opened he not his mouth:33.In his humiliation his judgment was taken away: and who shall declare his generation? for his life is taken from the earth.34.And the eunuch answered Philip, and said, I pray thee, of whom speaketh the prophet this? of himself, or of some other man?35.Then Philip opened his mouth, and began at the same scripture, and preached unto him Jesus.36.And as they went on their way, they came unto a certain water: and the eunuch said, See, here is water; what doth hinder me to be baptized?37.And Philip said, If thou believest with all thine heart, thou mayest. And he answered and said, I believe that Jesus Christ is the Son of God.38.And he commanded the chariot to stand still: and they went down both into the water, both Philip and the eunuch; and he baptized him.39.And when they were come up out of the water, the Spirit of the Lord caught away Philip, that the eunuch saw him no more: and he went on his way rejoicing.40.But Philip was found at Azotus: and passing through he preached in all the cities, till he came to Caesarea.
იყო მას დღესა შინა დევნულებაჲ დიდი ეკლესიათა მათ ზედა, რომელნი იყვნეს იერუსალემს და ყოველნივე განიბნინეს სოფლებსა მას ჰურიასტანისასა და სამარიაჲსასა, თჳნიერ ხოლო მოციქულთა (8.1).
კაცი ვინმე იყო, რომელსა სახელი ერქუა სიმონ, წინაჲთვე იყო ქალაქსა მას შინა, ჰგრძნებდა და განაკჳრვებდა ნათესავსა მას სამარიტელთასა, რომელსა ჰხედვიდეს ყოველნი, მცირითგან ვიდრე დიდადმდე და იტყოდეს, ვითარმედ: ესე არს ძალი ღმრთისაჲ დიდი. ხოლო ერჩდეს მას, რამეთუ მრავლით ჟამითგან გრძნებითა განეკჳრვნეს იგინი. და რაჟამს ჰრწმენა ფილიპესი, სახარებაჲ სასუფეველისათჳს ღმრთისა და სახელისათჳს იესუ ქრისტესისა, ნათელს-იღებდეს მამანი და დედანი. და სიმონსცა თჳთ ჰრწმენა-ვე ნათელს-იღო. და იყო დადგრომილ ფილიპეს...
ვითარცა იხილა სიმონ, რამეთუ ჴელთ-დასხმითა მოციქულთაჲთა მოეცემის სული წმიდაჲ, მიუპყრა მათ ფასი და ჰრქუა: მომეცით მეცა ჴელმწიფებაჲ ესე, რაჲთა, რომელსაცა დავასხნე ჴელნი, მიაქუნდეს სული წმიდაჲ. ჰრქუა მას პეტრე: ვეცხლი ეგე შენი შენ თანავე იყავნ წარსაწრყმედელად შენდა, რამეთუ ნიჭსა მას ღმრთისასა ჰგონებ ფასითა მოპოვნებად. არა გიც შენ ნაწილი, არცა სამკჳდრებელი სიტყუასა ამას შინა, რამეთუ გული შენი არა არს წრფელ წინაშე ღმრთისა (8,18-21).
თარგმანი: მოიჴსენო რაჲ იუდაჲსი მოციქულად ჩინებაჲ ქრისტეს მიერ,...
ანგელოზი უფლისაჲ ეტყოდა ფილიპეს და ჰრქუა: აღდეგ და მივედ შენ სამხრით კერძო, გზასა მას, რომელი შთავალს იერუსალემით ღაზად. ესე არს უდაბნოჲ. და აღდგა და წარვიდა(8,26-27).
თარგმანი: იხილე, ვითარ ანგელოსნი დაღაცათუ არა თავით თჳსით უქადაგებენ კაცთა, არამედ ქადაგთა მიუვლინებენ, ვითარცა ყოვლით კერძო წადიერნი ცხორებად ჩუენდა. ხოლო დაღაცათუ ვიეთნიმე შჳდთა დიაკონთაგანად იტყჳან ამას ფილიპეს, არამედ მე უფროჲსღა ათორმეტთაგანად ვიტყჳ, რამეთუ იერუსალმით წარივლინა, სადა-იგი ათორმეტნი იყვნეს, და რამეთუ...
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუ მისცემთ სიწმიდესა ძაღლთა, ნუცა დაუგებთ მარგალიტსა თქუენსა წინაშე ღორთა, ნუუკუე დათრგუნონ იგი ფერჴითა მა-თითა და მოიქცენ და განგხეთქნენ თქუენ“ (7,6).:
...ნ რაჲ, სხუად ფერად იცვალებიან, მბრძოლ და წინააღმდგომ იქმნებიან, მოკიცხარ და მაბრალობელ, ვითარცა იყო უკეთური იგი სიმონ, რომლისათჳს წერილ არს: „და რაჟამს ჰრწმენა ფილიპესი სახარებაჲ სასუფეველისათჳს ღმრთისა და სახელისათჳს იესუ ქრისტესისა, ნათელ-იღებდეს მამანი და დედანი. და სიმონსცა თჳთ ჰრწმენავე და ნათელ-იღო“. და მერმე იტყჳს: „ვითარცა იხილა სიმონ, რამეთუ ჴელისა დადებითა მოციქულთაჲთა მოეცემის სული წმიდაჲ, მიუპყრა მათ ფასი და ჰრქუა: მომეცით მეცა ჴელმწიფობაჲ ესე, რაჲთა რომელსა დავსდვა ჴელი, მიიღოს სული წმიდაჲ. მაშინ ჰრქუა მას პეტრე: ვეცხლი ეგე შენი შენ თანავე იყავნ წარსაწყმედელად შენდა, რამეთუ ნიჭსა მას ღმრთისასა ჰგონებ ფასითა მოპოვნებად. არა გიც შენ ნაწილი, არცა სამკჳდრებელი სიტყუასა ამას შინა, რამეთუ გული შენი არა არს წრფელ წინაშე ღმრთისა“. ჭეშმარიტად ძაღლთა და ღორთა უძჳრეს იყო იგი. ამისთჳსცა არა მისცეს მოციქულთა სიწმიდე იგი, არცა წინადაუდვეს მარგალიტი იგი მრავალსასყიდლისაჲ, რაჲთა არა დათრგუნოს.
ეგრეთ იყო ალექსანდრეცა, რომლისათჳს მიუწერს პავლე ტიმოთეს, ვითარმედ: „ალექსანდრე მჭედელმან მრავალი ბოროტი შემაჩუენა მე. მიაგოს უფალმან საქმეთა მისთაებრ. რომელსა შენცა ეკრძალე, რამეთუ ფრიად წ...
...ომელი შთავალს იერუსალჱმით გაზად. ესე არს უდაბნოჲ. და აჰა ესერა კაცი ჰინდოჲ საჭურისი ძლიერი კანდაკესი დედოფლისა მის ჰინდოეთისაჲ, რომელი იყო ყოველსა ზედა საფასესა მისსა, რომელი-იგი მოსრულ იყო თაყუანის-ცემად იერუსალჱმდ, და მოქცეულ იყო და ჯდა იგი ეტლთა ზედა მისთა და იკითხვიდა წიგნსა ესაია წინასწარმეტყუელისასა"** (). შეხედე, რა დაწვრილებით მოგვითხრო წერილის ავტორმა: თქვა, რომ ეთიოპიელი იყო, რათა გვცოდნოდა, რომ უცხოტომელი იყო, შემდეგ ამბობს, რომ დიდებული იყო და დიდი პატივი და ბრწყინვალება ჰქონდა. „რომელი-იგი მოსრულ იყო, — ამბობს, — თაყუანის-ცემად იერუსალჱმდ". შეხედე მისი მგზავრობის მიზანსაც, რომელიც უკვე საკმარისად აჩვენებს მისი სულის ღვთისმოყვარე განწყობას: აი, რა გზას გადის იმისთვის, რომ უფალს თაყვანი სცეს! ხომ მაშინ ჯერ კიდევ ფიქრობდნენ, რომ ღვთისმსახურების აღსრულება მხოლოდ ერთ ადგილას — იერუსალიმში — იყო შესაძლებელი; ამიტომაც იქ აღავლენდნენ ლოცვებს და შორეულ მგზავრობასაც ხელს არ იშლიდნენ. სწორედ ამიტომ ეს ადამიანიც იქ მიემგზავრებოდა, სადაც ტაძარი იდგა და იუდეური ღვთისმსახურება სრულდებოდა, რათა უფალს თაყვანი ეცა. და, როცა თავისი სურვილი აღასრულა, „მოქცეულ იყო, — ამბობს წერილი, — და ჯდა იგი ეტლთა ზედა მისთა და იკითხვიდა".
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: მრავალნი მზისაღმოსავალით და დასავალით მოვიდოდიან და ინაჴ-იდგმიდენ აბრაჰამის თანა და ისაკის თანა და იაკობის თანა სასუფეველსა ცათასა. ხოლო ძენი იგი სასუფეველისანი განითხინენ ბნელსა მას გარესკნელსა. მუნ იყოს ტირილი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ. და ჰრქუა იესუ ასისთავსა მას: წარვედ და, ვითარცა გრწმენა, გეყავნ შენ. და განიკურნა მონაჲ იგი მისი მას დღესა შინა“ (8,11-13).:
...ა, ვითარმედ: „დასხდეთ თქუენ ათორმეტთა საყდართა“, არამედ მიიქცა და იქმნა იგი შვილ გეჰენიისა. ხოლო ჰინდოჲ იგი, საჭურისი დედუფლისა მის ჰინდოეთისაჲ, უცხოთესლი და ბარბაროზი, მოვიდა აღმოსავალით და დასავალით და ღირს იქმნა აბრაჰამის თანა, ისაკისა და იაკობისა.
ესე საქმე აწცა ჩუენ ზე ფრიად იქმნების, რამეთუ იტყჳს, ვითარმედ: „მრავალნი იყვნენ წინანი უკუანა, და უკუანანი - წინა“. ამისთჳს ესრეთ იტყჳს, რაჲთა არცა ცოდვილნი სასოწარკუეთილ იყვნენ, ვითარმცა ვერ ეძლო მოქცევად, არცა რომელთა ეგონოს დგომაჲ, უდებ იქმნენ, ვითარმცა არღარა შეემთხუეოდა დაცემაჲ. ამას იოვანეცა წინაჲთვე ქადაგებდა, ვი-თარმედ: „შემძლებელ არს ღმერთი ქვათა ამათგან აღდგინებად შვილად აბრაჰამისა“, არამედ მან, ვითარცა მონამან, ესრეთ განცხადებულად არა თქუა, ხოლო ქრისტემან, ვითარცა უფალმან და მეუფემან, განჩინებით ბრძანა, ვითარმედ: „მრავალნი მზისაღმოსავალით და დასავალით მოვიდოდიან და ინაჴ-იდგმიდენ აბრაჰამის თანა და ისაკის თანა და იაკობის თანა. ხოლო ძენი სასუფეველისანი განითხინენ ბნელსა მას გარესკნელსა. მუნ იყოს ტირილი და ღრჭენაჲ კბილთაჲ“....