თარგმანი: ამისთჳს მიუშუა ღმერთმან ყოფად დევნულებისა, რაჲთა სცნა, ვითარმედ მრავლითა ჭირითა იქმნა დასაბამი სახარებისა წარმართებისაჲ. და ამისთჳს ივლტოდეს მოწაფენი, რაჲთა სცნა, ვითარმედ მათცა ზედა-ედვა უძლურებაჲ კაცობრივისა მოშიშებისაჲ, და კუალად, განბნევითა მათითა ყოველსავე ადგილსა განჰფინეს მათ სახარებაჲ ქრისტესი,...
თარგმანი: მოიჴსენო რაჲ იუდაჲსი მოციქულად ჩინებაჲ ქრისტეს მიერ,...
თარგმანი: იხილე, ვითარ ანგელოსნი დაღაცათუ არა თავით თჳსით უქადაგებენ კაცთა, არამედ ქადაგთა მიუვლინებენ, ვითარცა ყოვლით კერძო წადიერნი ცხორებად ჩუენდა. ხოლო დაღაცათუ ვიეთნიმე შჳდთა დიაკონთაგანად იტყჳან ამას ფილიპეს, არამედ მე უფროჲსღა ათორმეტთაგანად ვიტყჳ, რამეთუ იერუსალმით წარივლინა, სადა-იგი ათორმეტნი იყვნეს, და რამეთუ...
...ემ არ იცის, ამიტომაც ხშირად, განზრახვის მიუხედავად, ვერ მოდის, რათა შეიტყონ, რომ მან მრავალი რამ არ იცის. ამრიგად, ამისგან დიდი სარგებელი იყო. რადგან ასეთ ვითარებაშიც კი იქნებოდნენ ზოგნი, რომლებიც იტყოდნენ: „ესე არს ძალი ღმრთისაჲ დიდი" (), სხვები კი იტყოდნენ: „ესა და ეს, და ისა და ის". უძლურების ეს გამოჩენა რომ არ მომხდარიყო, რას აღარ იფიქრებდნენ? აქ კი ეს თითქოს თესალონიკელთა ბრალდებად ჩანს; მაგრამ ვინც ზედმიწევნით განიხილავს, მას თესალონიკელთა დიდი საკვირველებაც ეცხადება და განსაცდელთა სიჭარბეც გამოჩნდება. როგორ? ყურად იღე. რადგან, თუ წინასწარ უთხარი მათ: „რაჲთა არას იურვიოდით ჭირთა ამათ შინა, რამეთუ თქუენ თჳთ უწყით, ვითარმედ ვდგათ-ვე ამისთჳს" (), რატომღა აგზავნი კვლავ ტიმოთეს, თითქოს იმის გეშინოდეს, რომ რაიმე ისეთი მოხდეს, რაც არ გსურს? ტიმოთეს, ერთი მხრივ, დიდი სიყვარულის გამო აგზავნის; რადგან მოყვარულნი, დიდი მხურ...
...ნ რაჲ, სხუად ფერად იცვალებიან, მბრძოლ და წინააღმდგომ იქმნებიან, მოკიცხარ და მაბრალობელ, ვითარცა იყო უკეთური იგი სიმონ, რომლისათჳს წერილ არს: „და რაჟამს ჰრწმენა ფილიპესი სახარებაჲ სასუფეველისათჳს ღმრთისა და სახელისათჳს იესუ ქრისტესისა, ნათელ-იღებდეს მამანი და დედანი. და სიმონსცა თჳთ ჰრწმენავე და ნათელ-იღო“. და მერმე იტყჳს: „ვითარცა იხილა სიმონ, რამეთუ ჴელისა დადებითა მოციქულთაჲთა მოეცემის სული წმიდაჲ, მიუპყრა მათ ფასი და ჰრქუა: მომეცით მეცა ჴელმწიფობაჲ ესე, რაჲთა რომელსა დავსდვა ჴელი, მიიღოს სული წმიდაჲ. მაშინ ჰრქუა მას პეტრე: ვეცხლი ეგე შენი შენ თანავე იყავნ წარსაწყმედელად შენდა, რამეთუ ნიჭსა მას ღმრთისასა ჰგონებ ფასითა მოპოვნებად. არა გიც შენ ნაწილი, არცა სამკჳდრებელი სიტყუასა ამას შინა, რამეთუ გული შენი არა არს წრფელ წინაშე ღმრთისა“. ჭეშმარიტად ძაღლთა და ღორთა უძჳრეს იყო იგი. ამისთჳსცა არა მისცეს მოციქულთა სიწმიდე იგი, არცა წინადაუდვეს მარგალიტი იგი მრავალსასყიდლისაჲ, რაჲთა არა დათრგუნოს.
ეგრეთ იყო ალექსანდრეცა, რომლისათჳს მიუწერს პავლე ტიმოთეს, ვითარმედ: „ალექსანდრე მჭედელმან მრავალი ბოროტი შემაჩუენა მე. მიაგოს უფალმან საქმეთა მისთაებრ. რომელსა შენცა ეკრძალე, რამეთუ ფრიად წ...
...ომელი შთავალს იერუსალჱმით გაზად. ესე არს უდაბნოჲ. და აჰა ესერა კაცი ჰინდოჲ საჭურისი ძლიერი კანდაკესი დედოფლისა მის ჰინდოეთისაჲ, რომელი იყო ყოველსა ზედა საფასესა მისსა, რომელი-იგი მოსრულ იყო თაყუანის-ცემად იერუსალჱმდ, და მოქცეულ იყო და ჯდა იგი ეტლთა ზედა მისთა და იკითხვიდა წიგნსა ესაია წინასწარმეტყუელისასა"** (). შეხედე, რა დაწვრილებით მოგვითხრო წერილის ავტორმა: თქვა, რომ ეთიოპიელი იყო, რათა გვცოდნოდა, რომ უცხოტომელი იყო, შემდეგ ამბობს, რომ დიდებული იყო და დიდი პატივი და ბრწყინვალება ჰქონდა. „რომელი-იგი მოსრულ იყო, — ამბობს, — თაყუანის-ცემად იერუსალჱმდ". შეხედე მისი მგზავრობის მიზანსაც, რომელიც უკვე საკმარისად აჩვენებს მისი სულის ღვთისმოყვარე განწყობას: აი, რა გზას გადის იმისთვის, რომ უფალს თაყვანი სცეს! ხომ მაშინ ჯერ კიდევ ფიქრობდნენ, რომ ღვთისმსახურების აღსრულება მხოლოდ ერთ ადგილას — იერუსალიმში — იყო შესაძლებელი; ამიტომაც იქ აღავლენდნენ ლოცვებს და შორეულ მგზავრობასაც ხელს არ იშლიდნენ. სწორედ ამიტომ ეს ადამიანიც იქ მიემგზავრებოდა, სადაც ტაძარი იდგა და იუდეური ღვთისმსახურება სრულდებოდა, რათა უფალს თაყვანი ეცა. და, როცა თავისი სურვილი აღასრულა, „მოქცეულ იყო, — ამბობს წერილი, — და ჯდა იგი ეტლთა ზედა მისთა და იკითხვიდა".
