დიდად გმადლობთ იმისთვის, რომ თქვენ გუშინაც სიხარულით მიიღეთ ლოცვის შესახებ სწავლება და დღესაც ასეთი მოშურნეობით მიისწრაფვით მოსასმენად. ეს ჩვენც უფრო მოშურნეებს გვხდის და გვაიძულებს, უფრო უხვი სულიერი ნადიმი შემოგთავაზოთ. ისევე როგორც მიწის მუშაკი, როცა ხედავს, რომ მისი ყანა უხვად აღმოაცენებს მასში ჩაყრილ თესლს და მდიდარ მოსავალს იძლევა, ყოველდღიურად არ წყვეტს ყოველგვარ ძალისხმევას, სათანადო მზრუნველობას იჩენს და დღედაღამ ზრუნავს, რომ მისი შრომა...
დიდი და გამოუთქმელი საუნჯეა, საყვარელნო, დღევანდელ საკითხავში და საჭიროა ყურადღებიანი გონება, ფხიზელი და მღვიძარე აზრი, რათა არაფერი გამოგვეპაროს ამ მოკლე სიტყვებში მოცემულიდან. კაცთმოყვარე ღმერთმა ხომ სწორედ იმიტომ არ ინება, რომ წერილში მოცემული ყველაფერი ადვილად გასაგები და ნათელი ყოფილიყო ჩვენთვის მაშინვე, უბრალო კითხვისას, — რომ ძილისგან გამოგვეღვიძა, და ჩვენ, დიდი ფხიზლობის გამოჩენით, მისგან სარგებელი მიგვეღო. ჩვეულებრივ, რაც შრომითა და ძიებით...
...ეტი მზრუნველობის ღირსი გახდება ზეგარდამო, თუ თავადაც სათნო იქნება. მაშ, რას ნიშნავს: „ერჩდა ჴმასა ჩემსა და დაიმარხა მცნებანი ჩემნი და ბრძანებანი ჩემნი და სჯულნი ჩემნი"? როცა ვუთხარი: „გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა, და ნათესავისაგან შენისა და სახლისაგან მამისა შენისა და მოვედ ქუეყანად, რომელიცა გიჩუენო შენ" (), — მან ყოველივე, რაც ხელთ ჰქონდა, მიატოვა და უცნობისკენ გაეშურა, სულით არ შერყეულა, არ დაყოვნდა, არამედ სრული მზადყოფნით ჩემი ბრძანება შეასრულა და ჩემს ხმას დაემორჩილა. შემდეგ, რაღაც ბუნებაზე აღმატებულს ვჰპირდებოდი, როცა მისი ასაკიც აღარ აძლევდა იმედს, და არც თავად, არც დედაშენი — ვერც ერთი ვერ შობდა; მაგრამ, როცა ჩემგან ესმოდა, რომ მისი შთამომავლობა ისე გამრავლდებოდა, რომ მთელ ქვეყანას აავსებდა, — მაშინაც არ შეშფოთებულა ფიქრით, არამედ ირწმუნა. და ეს მას სიმართლედ შეერაცხა, რადგან ჩემი ძალა რომ ირწმუნა და ჩემს აღთქმებს მიენდო, ადამიანური უძლურების ზემოთ აღიმაღლა. შენი შობის შემდეგ კი, როცა დედაშენმა იწყინა ისმაელზე, მხევლისგან შობილზე, და სურდა იგი აგარითურთ სახლიდან გაეძევებინა, რათა შენთან საერთო არაფერი ჰქონოდა, — მამამთავარი, თუმცა მამობრივი სიყვარულით მისადმიც გარკვეულ მიდრეკილებას გრძნობდა, მაგრამ ჩემგან ბრძანება რომ მოი...
...ათნოებამ და მშობლებისადმი სიყვარულმა მამაც წამოყოლებას აიძულა.
როცა ხარანში მივიდნენ, იქ კარავი აღმართეს. ხოლო თარას სიკვდილის შემდეგ (ასე ერქვა მის მამას), ღმერთი კვლავ ბრძანებს იქიდან გამოსვლას. „გამოვედ, — ეუბნება, — ქუეყანისაგან შენისა, და ნათესავისაგან შენისა... და მოვედ ქუეყანად, რომელიცა გიჩუენო შენ" (). ვინაიდან მთელ ოჯახთან ერთად ხარანში გადასახლდა, ბრძანების გამცემი, იქიდან გამოსვლას რომ უბრძანებს, დასძენს: „ქუეყანისაგან შენისა და ნათესავისაგან შენისა", ამით აჩვენებს, რომ სურს, მარტო აღასრულოს მგზაურობა და თან არ წაიყვანოს არც ძმა, ანუ ნაქორი, და არავინ სხვა. „ქუეყანისაგან შენისა", — უთხრა ღმერთმა, — იმიტომ, რომ იქ არცთუ მცირე ხნის ცხოვრებით იმ მიწაზე საცხოვრებელი მოეწყოთ, თითქოს უკვე საკუთარ სამშობლოში. და, თუმცა ჯერ კიდევ მშობლებს დასტიროდა, თუმცა მაშინ მგზაურობა ბევრ სიძნელესა და უხერხულობას წარმოადგენდა, მაინც დიდი მოშურნეობით იჩქარა უფლის ბრძანების აღსრულებისკენ, ისიც კი არ იცოდა, სად დამთავრდებოდა მისი მგზაურობა. მართლაც, უფალმა არ უთხრა: წადი ამა თუ იმ მიწაზე, არამედ — „რომელიცა გიჩუენო შენ". და მიუხედავად იმისა, რომ ბრძანება ასე განუსაზღვრელი იყო, მან, არაფრის გამოკვლევის გარეშე, აღასრულა ნაბრძანები. თა...
...ეთ, რომელნი საგონებელ არიან, თუ სხუათასა უმეტესი მიეცა აქავე შუებაჲ და განსუენებაჲ. ვთქუათ აბრაჰამისთჳს. ისმინე, დაწყებასა მებრ ღმრთისმსახურებისა მისისასა რაჲ-იგი ღმერთმან ამცნო მას: „გამოვედ ქუეყანისაგან შენისა და ნათესავისაგან შენისა და სახლისაგან მამისა შენისა და მოვედ ქუეყანასა, რომელი მე გიჩუენო შენ“. არა შესაწუხებელ იყოა სიტყუაჲ ესე კაცისათჳს ესევითარისა? არამედ დაურთო ნუგეშინის-ცემაჲცა: „გყო შენ ნათესავად დიდადო“. ხოლო გამო-რაჲ-ვიდა მიერ ქუეყანით და მოვიდა, ვინაჲცა უბრძანა ღმერთმან, მრავალნი ჭირნი და მწუხარებანი შეემ-თხჳნეს, სიყმილნი და მიმოსლვანი, არამედ ნუგეშინის-ცემანიცა მარადის მიეცემოდეს ღმრთისა მიერ: ოდესმე წყლულებაჲ იგი ფარაოჲსი და შიში ღმრთისა მიერ მის ზედა მოწევნული, და კუალად გამოსლვაჲ მისი ეგჳპტით პატივითა და სიმდიდრითა დიდითა. და შემდგომითი შემდგომად ყოველივე ცხორებაჲ მისი ამით სახითა აღესრულა, ოდესმე განსაცდელითა და ოდესმე ნუგეშინის-ცემითა.
ეგრეთვე სხუათა მათ მამათმთავართაჲ, ეგრეთვე წმიდათა მოციქულთაჲ, და უფროჲსადღა მათი ცხორებაჲ უმრავლესი ჭირითა აღესრულებოდა და განსაცდელითა, არამედ აქუნდა ღმრთისამიერი ნუგეშინის-ცემაჲ, ვითარცა პავლე იტყჳს: „კურთხეულ არს ღმერთი...