გასულ ჯერზე იოსების თხრობამ საკმაოდ გვასწავლა, რაოდენ მომაკვდინებელია შური და როგორ ფუჭავს ეს საწყალობელი ვნება უწინარეს ყოვლისა იმ სულს, რომელშიც ის იბადება. თქვენ ასევე იხილეთ, როგორ დაივიწყეს ამ ვნებით დამონებულმა იოსების ძმებმა თავად ნათესაობა და ძმას თავისას, რომელმაც არაფრით შეურაცხყო ისინი, ველური მხეცების სისასტიკე უჩვენეს და, თავიანთი ბოროტების გამომჟღავნებით, არა იმდენად ძმას ავნეს, რამდენადაც საკუთარ თავს უპატივურება დაიმსახურეს. მართალია,...
დღეს, საყვარელნო, გვსურს შეგატყობინოთ იმის დანარჩენი, რაც გუშინ ვთქვით, და კვლავ იოსების თხრობას შევეხოთ. თქვენ იცით, რომ გუშინ ჩვენს ძალიან ხანგრძლივ საუბარში ვერ წავიწიეთ წინ, არამედ იმაზე შევჩერდით, როგორ ჩააგდეს იოსები, ეგვიპტელის ცილისწამებით, მზარეულთმთავარმა საპყრობილეში. დღეს, საყვარელნო, უნდა გაჩვენოთ, რა შეემთხვა მას საპყრობილეში. საპყრობილეში ჩაგდებულმა და საპყრობილის მეთაურს ჩაბარებულმა იქაც ისეთი დიდი შეწევნა მიიღო...
...ს. რადგან თანასწორი არ არის — სატრფიალო იყო და უმანკოდ იცხოვრო, თუ ისე იცხოვრო, რომ არავინ გეცილებოდეს. გესმის, რას ამბობს წერილი იოსების შესახებ? რომ „იყო იოსებ კეთილ სახითა, შუენიერ ქმნულობითა“ (). რა სარგებელი მოაქვს ჩვენთვის, ეს რომ გავიგეთ — რომ ლამაზი იყო იოსები? რათა მისი სილამაზეც და კდემულებაც უფრო მეტად გვიკვირდეს.
ლამაზი შეგქმნა ღმერთმა? მაშ, რად ხდი თავს უსახურს? რადგან როგორც ვინმემ ოქროს ქანდაკს ჭუჭყიანი თიხა წაუსვას, სწორედ ისეთები არიან ისინი, ვინც ფერუმარილს იყენებენ; მიწას ისხურებ საკუთარ თავზე — ერთს წითელს, მეორეს კი თეთრს. „მაგრამ უსახურები ხომ მართებულად აკეთებენ ამას", — იტყვის ვინმე. რის გულისთვის, მითხარი? რათა უსახურობა დამალონ? მაგრამ უნაყოფოდ შრომობენ....