გუშინ არცთუ მცირე სარგებელი მოგვიტანა მართალი ნოეს მოდგმის ისტორიამ. ჩვენ საკვირველი გვარტომობის წესი შევიტყვეთ და დავინახეთ, რომ მართალი დიდებას იხვეჭს არა წინაპართა კეთილშობილებით, არამედ საკუთარ ზნეთა სიკეთით. სწორედ ამის გამო მიიღო მან ასეთი მაღალი მოწმობა საღვთო წერილისგან: „ნოე კაცი მართალი სრული იყო ნათესავსა შინა მისსა, ღმერთსა სათნო ეყო ნოე" (). ამ მოკლე სიტყვებს გუშინ მთელი სწავლება...
მინდა კვლავ იმავე საგანს შევუდგე, რაზეც ცოტა ხნის წინ გესაუბრებოდით, საყვარელნო, და კვლავ მართალ ნოეზე თხრობა განვიხილო. მართლაც დიდია ამ მართლის სათნოებათა სიმდიდრე და ჩვენ ვალდებულნი ვართ, შეძლებისდაგვარად, ყოველივე დაწვრილებით გამოვიკვლიოთ, რათა ამით თქვენთვის რაც შეიძლება მეტ სარგებელს მოვიტანოთ. მხოლოდ ყურადღება დაძაბეთ, გევედრებით, რათა (ამ თხრობაში) მოცემული არცერთი აზრი არ გამოგეპაროთ. მაგრამ ჯერ უნდა შეგახსენოთ, საყვარელნო, რაზე...
...ა და მოთმინება — შეხედე, რა დიდია მის მიმართ ყოვლად კეთილი ღმერთის სიყვარული. "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი". უმიზეზოდ არ თქვა საღვთო წერილმა "მოეჴსენა"; არამედ, ვინაიდან ზემოთ გვაჩვენა თავად ღმერთის მოწმობა მართლის შესახებ, რომელმაც თქვა: "შევედ... კიდობნად, რამეთუ შენ გიხილე მართლად... ნათესავსა ამას შინა" (), ამიტომ ახლა ამბობს: "მოეჴსენა ღმერთსა ნოესი", ანუ გაიხსენა ის მოწმობა, რომელიც თავადვე მისცა მას, და არ დატოვა დიდხანს მართალი ყურადღების გარეშე, არამედ მოითმინა მანამ, სანამ ის შეძლებდა ასეთი მდგომარეობის გაძლებას, და ბოლოს მიანიჭა თავისი მადლი. ასე, იცის რა ჩვენი ბუნების უძლურება, უფალი, თუ როდესმე ჩვენ რაიმე განსაცდელში ჩაგვიშვებს, მას იქამდე ახანგრძლივებს, სანამ ჩვენ, როგორც მან იცის, გავუძლებთ, რათა შემდეგ ჩვენც მოთმინებისთვის შესაფერისი ჯილდო მოგვანიჭოს და საკუთარი კაცთმოყვარეობა გამოავლინოს, რის შესახებაც პავლეც ამბობს: "სარწმუნო არს ღმერთი, რომელმან არა გიტევნეს თქუენ განცდად უფროჲს ძალისა თქუენისა, არამედ ყოს განსაცდელისა თანა გამოყვანებაჲცა, რაჲთა შეუძლოდ დათმენად" (). ვინაიდან ეს მართალიც სიმტკიცესა და მოთმინებას იჩენდა, ღვთის რწმენით რომ გაუძლო კიდობან...