პავლესი: რომელნიმე ქადაგებენ სიყუარულით, რომელნიმე ჴდომით ქრისტესა მიმოდასდებენ (1,16-17).

თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ რომელნიმე სიწრფოებით ქრისტესა ქადაგებენ და რომელნიმე — შურითა ჩემითა, რაჲთამცა უმეტესად აღეტყინა რისხვაჲ მეფისაჲ, რამეთუ ვინაჲთგან პავლე შეპყრობილ იქმნა, მაშინ ურჩულონი ვინმე მიმოვიდოდეს და. ქრისტესა ქადაგებდეს და იტოდეს, ვითარმედ: პავლეს უსწავებიეს ჩუენდა; რაჲთამცა უმეტესად განრისხნა მისთჳს მეფე და ადრე მოკლა.

კოლასელთა მიმართ

ესე ჰრომით მიუწერა. არა ეხილნეს იგინი, არამედ ასმიოდა მათთჳს, ხოლო მიზეზი ესე იყო, რამეთუ ვიეთნიმე ისწრაფდეს ცთუნებად კოლასელთა წინადაცუეთისათჳს, და ესე ცნა მოციქულმან და ამისთჳს მიუწერა ესე ებისტოლჱ.

პავლესი: ყოველივე მის მიერ და მისა მიმართ დაებადა (1,16).

თარგმანი: მის-მიერსა დაბადებასა იტყჳს პირველსა მას დაბადებასა, ხოლო მისა მიმართ — ქრისტეს განკაცებითა ქმნილსა მას განახლებასა.

და მათ დღეთა შინა აღდგა პეტრე შორის მოწაფეთა და თქუა (1.15).

თარგმანი: რაჟამს-იგი ლოცვასა განკრძალულ იყვნეს, მათ დღეთა შინა აღდგა პეტრე, ვითარცა თავი მოციქულთაჲ. რომლისადა რწმუნებულ იყო ქრისტეს მიერ მწყსაჲ ცხოვართაჲ და წინამძღურობაჲ მოციქულთა მწყობრისაჲ; არამედ არარასვე ოქმოდა თჳნიერ ზოგადისა ყოველთა განზრახვისა. ხოლო იაკობ, ძმაჲ უფლისაჲ, დაღაცათუ საყდრის მპყრობელი იყო იერუსალემისაჲ, არამედ არავე თჳთ იწყებს სიტყუად, რამეთუ მშჳდცა იყო და არა ფრიად გამომეძიებელ საქმეთა. ამისთჳს მას მიუშუეს...

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „და სავსებისაგან მისისა ჩუენ ყოველთა მოვიღეთ მადლი მადლისა წილ“ (1,16).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: პირველ ვიტყოდეთ, ვითარმედ იოვანეს ენება დაჴსნად ძიებაჲ მათი, რომელთა ეგულებოდა ძიებად, თუ ვითარ, რომელ უფალი უკუანაჲს მოვიდა ქადაგებად, და უპირატეს და უბრწყინვალეს მისა იქმნა. ამისთჳს თქუა, ვითარმედ: „პირველ ჩემსა იყო“,¹ და ერთი ესე არს მიზეზი, ხოლო თქუა მეორეცა მიზეზი, რომელსა აწ ესე იტყჳს:

ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და სავსებისაგან მისისა ჩუენ ყოველთა მოვიღეთ მადლი მადლისა...

კორინთელთაჲ ბ̂ ებისტოლე

ესე ებისტოლე მიუწერა მაკედონიაჲთ, რამეთუ მათ შე-რაჲ-იწყნარეს პირველი იგი ებისტოლე, ლმობიერ იქმნეს და შეწუხნეს თუ ვითარ შეურაცხ-ეყო ცოდვაჲ იგი მსიძავისაჲ მის ბოროტად. და კუალად ეტყოდეს მრავალნი, ვითარმედ ჯერ-არს მოსეს რჩულისა დამარხვაჲ, და ამისთჳს მიუწერა მათ ესე ებისტოლე.

პავლესი: ამას რაჲ ვზრახევდ, ნუ-უკუე მცირედ რაჲ-მე მიყოფიეს? ანუ რომელსა ვზრახავ, ჴორციელად-მე რას ვზრახავ? (1,17).

თარგმანი: მეგულებოდა თქუენდა მომართ მოსლვაჲო. და რაჲსათჳს არა მოვედ? —ამისთჳს,...

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ყოველი ნათესავი აბრაჰამისითგან ვიდრე დავითისამდე ნათესავი ათოთხმეტ; და დავითისითგან ვიდრე ტყუენვამდე ბაბილოვნელთაგან ნათესავი ათოთხმეტ; და ტყუენვითგან ბაბილოვნელთაგან ვიდრე ქრისტესამდე ნათესავი ათოთხმეტ“ (1,17).

სამად განყვნა ყოველნივე იგი ზემოწერილნი ნათესავნი, რაჲთა გამოაჩინოს, ვითარმედ თითოფერითა მით შეცვალებითა მოქალაქობათა და ნა-თესავთაჲთა არა შეიცვალა უკეთურებაჲ ჰურიათაჲ; არამედ გინა თუ მსაჯულნი დაუდგინნა ღმერთმან, გინა თუ მეფენი, გინა თუ მღდელნი, გინა თუ...