SASOEBA.GE
განმარტებებირჩეულები
მონიშნეთ წიგნი
თავი
თარგმანი

განმარტებები

მოიძებნა 2203 განმარტება
საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 31.05.2018
Video thumbnail
ჰრომაელთა მიმართ 1:28-2:9; სახარებაჲ მათესი 5:27-32
მამა თეოდორე გიგნაძე
მარადის მზარდი ბედნიერება - ქრისტესთან ურთიერთბის ნაყოფი | ქადაგება 11.06.2020
Video thumbnail
ჰრომაელთა მიმართ 1:28-2:9; სახარებაჲ მათესი 5:27-32
მამა თეოდორე გიგნაძე
ქრისტეს სიცოცხლის განცდა I ქადაგება 16.06.2022
Video thumbnail
ჰრომაელთა მიმართ 1:28-2:9; სახარებაჲ მათესი 5:27-32
მამა თეოდორე გიგნაძე
ქრისტეს მცნებების კეთილსურნელება I ქადაგება 08.06.2023
Video thumbnail
ჰრომაელთა მიმართ 1:28-2:9; სახარებაჲ მათესი 5:27-32
მამა თეოდორე გიგნაძე
რატომ აქვს ქრისტიანს მუდმივი მადლიერების გრძნობა? | ქადაგება 12.06.2025
Video thumbnail
ჰრომაელთა მიმართ 1:28-2:9; სახარებაჲ მათესი 5:27-32
მამა თეოდორე გიგნაძე
სიტყვა ხარების დღესა
სახარებაჲ ლუკაჲსი 1:28-30
წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ზეცით მოვლინებული მთავარ ანგელოსი განუცხადებს დღეს ქალწულსა მარიამს დიდსა ხარებასა: გიხაროდენ, მიმადლებულო, უფალი შენთანა, კურთხეულ ხარ შენ დედათა შორის. რა წარმოიდგინა და რა იგრძნო ყოვლად წმიდამან ქალწულმან, როდესაც იხილა ესრეთი უცები მახარებელი და ესმა მისგან გაუგონებელი სიტყვა? გაუხარდა მას? იფიქრებს კაცი, რომ იგი უთუოდ იგრძნობდა გულში დიდსა სიხარულსა, მისთვის რომ ეს ხილვა და სიტყვა იყო ერთობ დიდი და აღმამაღლებელი კაცობრივისა ბუნებისა; გარნა არა! ყოვლად გონიერმან ამან ქალწულმან გული...

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი იზ
სახარებაჲ იოვანესი 1:28-34
წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე ბეთაბრას იყო, წიაღ იორდანესა, სადა-იგი იყო იოვანე ნათლისმცემელი. ხვალისაგან იხილა იესუ, მომავალი მისა, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ, რომელმან აღიხუნა ცოდვანი სოფლისანი“ (1,28-29).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: დიდი სიქადული არს კადნიერებაჲ საღმრთოჲ, უშიშობაჲ კაცთაგან, და რაჲთა ყოველივე არად შეგუერაცხოს ქრისტეს აღსარებისა თანა. და ესრეთ დიდ არს საქმე ესე, ვითარცა ძჱ ღმრთისაჲ მხოლოდშობილი ბრძანებს, ვითარმედ: „რომელმან აღმიაროს წინაშე კაცთა, აღვიარო იგი წინაშე მამისა...

სარჩევი
•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ესე ბეთაბრას იყო, წიაღ იორდანესა, სადა-იგი იყო იოვანე ნათლისმცემელი. ხვალისაგან იხილა იესუ, მომავალი მისა, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ, რომელმან აღიხუნა ცოდვანი სოფლისანი“ (1,28-29).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხვალისა დღე იხილა იესუ, მომავალი მისა, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ, რომელმან აღიხუნა ცოდვანი სოფლისანი“ (1,29).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესე არს, რომლისათჳს მე ვთქუ: შემდგომად ჩემსა მოვალს კაცი, რომელი პირველ ჩემსა იყო“ (1,30).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე არა ვიცოდე იგი“ (1,31).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე არა ვიცოდე იგი, არამედ რაჲთა გამოეცხადოს ისრაჱლსა, ამისთჳს მოვედ წყლითა ნათლის-ცემად“ (1,31).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და წამა იოვანე და თქუა, რამეთუ: ვიხილე სული ღმრთისაჲ, გარდამომავალი ზეცით, ვითარცა ტრედი, და დადგრომილი მას ზედა“ (1,32).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე არა ვიცოდე იგი, არამედ რომელმან მომავლინა მე ნათლის-ცემად წყლითა, მან მრქუა მე: რომელსა ზედა იხილო სული გარდამომავალი და დადგრომილი მის ზედა, იგი არს, რომელმან ნათელსცეს სულითა წმიდითა“ (1,33).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და წამა იოვანე და თქუა, რამეთუ: ვიხილე სული ღმრთისაჲ, ვითარცა ტრედი, გარდამომავალი ზეცით, და დაადგრა მას ზედა. მე არა ვიცოდე იგი, არამედ რომელმან მომავლინა მე წყლითა ნათლის-ცემად, მან მრქუა მე: რომელსა ზედა იხილო სული გარდამომავალი და დადგრომილი მის ზედა, იგი არს, რომელმან ნათელსცეს სულითა წმიდითა. და მე ვიხილე და ვწამე, რამეთუ ესე არს ძჱ ღმრთისაჲ“ (1,32-34).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მე ვიხილე და ვწამე, ვითარმედ იგი არს ძჱ ღმრთისაჲ“ (1,34).
•სწავლაჲ იზ ვითარმედ ჯერ-არს, რაჲთა სიტყუანი სარწმუნოებისანი კეთილად ვიცნოდით
თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი იჱ
სახარებაჲ იოვანესი 1:35-40
წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ხვალისა დღე დგა კუალად იოვანე და მოწაფეთა მისთაგანნი ორნი. მიჰხედა იესუს, ვიდოდა რაჲ, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ. და ესმა მისი ორთა მოწაფეთა მისთა, იტყოდა რაჲ იგი, და შეუდგეს იესუს“ (1,35-37).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ბუნებაჲ კაცთაჲ უდები არს და მოსწრაფე წარწყმედისა მიმართ; არა თუ თჳთ ესრეთ დაბადებულ არს ღმრთისა მიერ, არამედ სიბოროტისათჳს ნებათა ჩუენთაჲსა. ამისთჳს ფრიადი უჴმს სწავლაჲ; რამეთუ ქუეყანამან ერთგზის რაჲ მიიღის თესლი, მეყსეულად გამოიღის ნაყოფი, და არა უჴმნ მეორედ...

სარჩევი
•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ხვალისა დღე დგა კუალად იოვანე და მოწაფეთა მისთაგანნი ორნი. მიჰხედა იესუს, ვიდოდა რაჲ, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ. და ესმა მისი ორთა მოწაფეთა მისთა, იტყოდა რაჲ იგი, და შეუდგეს იესუს“ (1,35-37).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „დგა კუალად იოვანე. იხილა იესუ და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ“ (1,35-36).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და მიხედნა იესუს, ვიდოდა რაჲ იგი, და თქუა: აჰა ტარიგი ღმრთისაჲ“ (1,36).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ესმა მისი ორთა მათ მოწაფეთა მისთა, იტყოდა რაჲ იგი მას, და მისდევდეს იესუს“ (1,37).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „იყო ანდრია, ძმაჲ სიმონისი, ერთი ორთაგანი, რომელთა ესმა იოვანესგან, და მისდევდეს მას“ (1,40).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მოიქცა იესუ და იხილნა იგინი, მი-რაჲ-სდევდეს, და ჰრქუა მათ: რასა ეძიებთ?“ (1,38).
•სწავლაჲ იჱ ვითარმედ ყოველივე ჟამი მარჯუე არს საღმრთოთა სიტყუათა სმენად, და რაჲთა ვივლტოდით მავნებელთა ზრახვათაგან
თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ით
სახარებაჲ იოვანესი 1:41-42
წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „პოვა მან პირველად ძმაჲ თჳსი სიმონ და ჰრქუა მას: ვპოვეთ მესია, რომელ არს თარგმანებით: ქრისტჱ. და მოიყვანა მან იესუჲსა“ (1,41-42).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ღმერთმან დაჰბადა რაჲ დასაბამსა კაცი, არა უტევა იგი მარტოდ, არამედ მისცა მას შემწედ დედაკაცი, რამეთუ იცოდა, ვი-თარმედ ფრიადი სარგებელი იქმნებოდა ერთობისა მისგან. დაღაცათუ ქველისმოქმედებაჲ იგი დედაკაცმან მან ბოროტად იჴმარა, არამედ უკუეთუ ბუნებაჲ ვინ გულისხმა-ყოს კეთილად, ფრიადი სარგებელი პოვოს ერთობისა მისგან. და არა ცოლსა ზედა...

სარჩევი
•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „პოვა მან პირველად ძმაჲ თჳსი სიმონ და ჰრქუა მას: ვპოვეთ მესია, რომელ არს თარგმანებით: ქრისტჱ. და მოიყვანა მან იესუჲსა“ (1,41-42).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მიჰხედა მას იესუ და ჰრქუა: შენ ხარ სიმონ, ძჱ იონაჲსი, შენ გეწოდოს კეფა, რომელი ითარგმანების: კლდჱ“ (1,42).
•სწავლაჲ ით რაჲთა კეთილად ვიჴმარებდეთ სიმდიდრესა და არა ბოროტად
თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი კ
სახარებაჲ იოვანესი 1:43-48
წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ხვალისაგან უნდა განსლვად გალილეად, და პოვა ფილიპე და ჰრქუა მას: მომდევდი მე! ხოლო იყო ფილიპე ბეთსაიდით, ქალაქისაგან ანდრიაჲსა და პეტრესა“ (1,43-44).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: იტყჳს უფალი, ვითარმედ: „ყოველი რომელი ეძიებდეს, პოვოს“.1 და ამისთჳსცა პოვა ფილიპე მოწფობაჲ ქრისტესი, რამეთუ ვინაჲთგან ანდრიას იოვანეს მიერ ასმიოდა, ხოლო პეტრეს - ანდრიაჲსგან, არამედ ამას არავისგან ასმიოდა, გარნა ოდეს ესმა უფლისა სიტყუაჲ, და მეყსეულად შეუდგა და ქადაგ მისა იქმნა, და ნათანაელ...

სარჩევი
•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ხვალისაგან უნდა განსლვად გალილეად, და პოვა ფილიპე და ჰრქუა მას: მომდევდი მე! ხოლო იყო ფილიპე ბეთსაიდით, ქალაქისაგან ანდრიაჲსა და პეტრესა“ (1,43-44).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „პოვა ფილიპე ნათანაელ და ჰრქუა მას: რომელი დაწერა მოსე შჯულსა და წინაჲსწარმეტყუელთა, ვპოვეთ: იესუ, ძე იოსებისი, ნაზარეთით“ (1,45).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და თქუა ნათანაელ: ნაზარეთით შესაძლებელ არსა კეთილისა რაჲსმე ყოფად? ჰრქუა მას ფილიპე: მოვედ და იხილე. იხილა რაჲ იესუ ნათანაელ, მიმავალი მისა, და თქუა მისთჳს: აჰა ჭეშმარიტი ისრაჱლიტელი, რომლისა თანა ზაკუვაჲ არა არს“ (1,46-47).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „პირველ ფილიპეს ჴმობადმდე შენდა, იყავ რაჲ ლე-ღუსა ქუეშე, გიხილე შენ“ (1,48).
•სწავლაჲ კ რაჲთა არა სიტყჳთ ოდენ, არამედ საქმითცა გჳყუარდეს ღმერთი
სიტყვა ხარების დღესა
სახარებაჲ ლუკაჲსი 1:48
წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

რამეთუ მოხედნა სიმდაბლესა ზედა მხევლისა თვისისასა. რამეთუ აჰა ესერა, ამიერითგან მნატრიდენ მე ყოველნი ნათესავნი (ლუკა 1, 48).

მგალობელი საღმთოთა ფსალმუნთა წინასწარმეტყველი და მეფე დავით ერთსა შინა თვისსა ფსალმუნსა ესრედ შეგვაგონებს: ახარებდით დღითი დღე მაცხოვარებასა ღვთისასა ურთიერთარს. ყოველ დღე ახარებდითო მაცხოვარებასა ღვთისასა. თუ ყოველ დღე კეთილ არს ხარება ღვთის მაცხოვარებისა, მით უმეტესად აწინდელსა დღესა, რომელი საკუთრად არის დღე ხარებისა, რომელსა შინა მთავარ-ანგელოზი ახარებს...

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი კა
სახარებაჲ იოვანესი 1:49-2:3
წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მიუგო ნათანაელ და ჰრქუა: რაბი, შენ ხარ ძჱ ღმრთისაჲ, შენ ხარ მეუფჱ ისრაჱლისაჲ. მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: რამეთუ გარქუ შენ, ვითარმედ: გიხილე ქუეშე ლეღუსა, და გრწამს, უფროჲსი ამათსა იხილო“ (1,49-50).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ფრიადი მოსწრაფებაჲ გჳჴმს ჩუენ, საყუარელნო, რაჲ-თა სიღრმჱ წმიდათა წერილთაჲ გულისხმა-ვყოთ, რამეთუ ესრეთ უშრომელად არა იქმნების გულისხმის-ყოფაჲ მათი, არამედ გჳჴმს ლოცვაჲ მჴურვალჱ და მოსწრაფებაჲ დიდი, რაჲთა გულისხმა-ვყვნეთ სიტყუანი იგი. რამეთუ აჰა ესერა დღესცა არა...

სარჩევი
•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მიუგო ნათანაელ და ჰრქუა: რაბი, შენ ხარ ძჱ ღმრთისაჲ, შენ ხარ მეუფჱ ისრაჱლისაჲ. მიუგო იესუ და ჰრქუა მას: რამეთუ გარქუ შენ, ვითარმედ: გიხილე ქუეშე ლეღუსა, და გრწამს, უფროჲსი ამათსა იხილო“ (1,49-50).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ გარქუ შენ, ვითარმედ: გიხილე შენ ქუეშე ლე-ღუსა, და გრწამს, უფროჲსი ამათსა იხილო. და ჰრქუა მას: ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: ამიერითგან იხილნეთ ცანი განხუმულნი და ანგელოზნი ღმრთისანი, აღმავალნი და გარდამომავალნი ძესა ზედა კაცისასა“ (1,50-51).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო მესამესა დღესა ქორწილი იყო კანას გალილეაჲსასა, და იყო დედაჲ იესუჲსი მუნ. და მიჰხადეს იესუს და მოწაფეთა მისთა ქორწილსა მას“ (2,1-2).
•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ვითარცა მოაკლდა ღჳნოჲ, ჰრქუა იესუს დედამან მისმან: ღჳნოჲ არა არს აქა“ (2,3).
•სწავლაჲ კა ვითარმედ ჯერ-არს სათნოებისა მოგებაჲ, და ვითარმედ მშობელთა სიწმიდჱ ჩუენ არას გუერგების
პირი მესამე ჭეშმარიტისა მის ჰურიებისა და წინადაცუეთილებისათჳს
ჰრომაელთა მიმართ 2:26-29, 3:1-8
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: არა-მე წინადაუცუეთილებაჲ იგი წინადაცუეთილებად შეერაცხოსა? (2,26).

თარგმანი: ამას მოასწავებს, ვითარმედ ჴორციელი წინადაცუეთაჲ აწ არღარად საჴმარ არს, არამედ სულიერი ჯერ-არს, რამეთუ უკუეთუ წარმართთაგანთა მათ წინადაუცუეთელად ჰრწმენეს ღმერთი და იქმოდინ საქმეთა კეთილთა მათ, შეერაცხოს წინადაცუეთილებად ჭეშმარიტად.

მოციქულისაჲ: და გშჯიდეს (2,27).

თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: დაგსაჯნეს თქუენ. რამეთუ რომელთა არცა შჯული აქუნდა, არცა წინაჲსწარმეტყუელნი, იცნეს ჭეშმარიტებაჲ, და თქუენ...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: არა-მე წინადაუცუეთილებაჲ იგი წინადაცუეთილებად შეერაცხოსა? (2,26).
•მოციქულისაჲ: და გშჯიდეს (2,27).
•მოციქულისაჲ: ბუნებით წინადაუცუეთელი იგი შჯულისა აღმასრულებელი (2,27).
•მოციქულისაჲ: შენ, რომელი-ეგე წიგნითა და წინადაცუეთითა შჯულსა გარდასრულ ხარ (2,27).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ არა რომელი-იგი ცხადად ჰურიაჲ არს, არცა რომელი ცხადად ჴორცითა წინადაცუეთილ (2,28).
•მოციქულისაჲ: არამედ რომელი დაფარულად ჰურიაჲ არს (2,29).
•მოციქულისაჲ: და წინადაცუეთილებაჲ იგი გულისაჲ აქუს სულითა და არა წიგნითა (2,29).
•მოციქულისაჲ: რომლისაჲ-იგი ქებაჲ არა კაცთაგან არს, არამედ ღმრთისაგან (2,29).
•მოციქულისაჲ: რაჲ-მე უკუე უმეტეს არს ჰურიისა მის, ანუ რაჲმე სარგებელ არს წინადაცუეთაჲ იგი? (3,1).
•მოციქულისაჲ: ფრიად ყოვლითავე სახითა (3,2).
თავი ა̂, * ა
1 კორინთელთა მიმართ 2:6-16, 3:1-3
წმ. კირილე ალექსანდრიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ხოლო სიბრძნესა ვიტყჳთ სრულთა მათ მიმართ, გარნა სიბრძნესა არა ამის სოფლისასა (2,6).

თარგმანი: ვინაჲთგან გამოაჩინა, ვითარმედ კაცთა მიერ სიბრძნედ შერაცხილი იგი სიცოფე არს, ხოლო საღმრთოჲ იგი — სიბრძნე, რომელი წარწყმედულთა მათ სიცოფედ შეურაცხიეს, იგი არს ჭეშმარიტი სიბრძნე. ამისთჳს აწ განჩინებულად სახელ-სდვა მას სიბრძნედ, ხოლო სიბრძნედ იტყჳს ქრისტეს ქადაგებასა, და რომელ ჯუარისა მიერ ცხონდა ყოველი სოფელი. იტყჳს უკუე, ვითარმედ: წარმართნი იგი ფილაფოსნი მათთა მათ მიმდგომთა ასწავლიან...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: ხოლო სიბრძნესა ვიტყჳთ სრულთა მათ მიმართ, გარნა სიბრძნესა არა ამის სოფლისასა (2,6).
•მოციქულისაჲ: არცაღა მთავართასა მას ამის სოფლისათა, რომელნი განქარვებად არიან, არამედ ვიტყჳთ სიბრძნესა ღმრთისასა (2,6-7).
•მოციქულისაჲ: საიდუმლოსა მას (2,7).
•მოციქულისაჲ: დაფარულსა (2,7).
•მოციქულისაჲ: რომელი-იგი პირველადვე განიჩინა ღმერთმან უწინარეს საუკუნეთა სადიდებელად ჩუენდა (2,7).
•მოციქულისაჲ: რომელი-იგი არავინ მთავართაგანმან ამის სოფლისათამან იცნა, რამეთუ უკუეთუმცა ეცნა... (2,8).
•მოციქულისაჲ: არამცა უფალი იგი დიდებისაჲ ჯუარს-ეცუა (2,8); თარგმანი: კეთილად და თჳსსა ჟამსა უწოდა მას "უფლად დიდებისა", რამეთუ, ვინაჲთგან უგულისჴმოთა ჯუარ-ცუმაჲ ქრისტესი შეურაცხებად შეურაცხიეს, ამისთჳს, ჯუარ-ცუმაჲ რაჲ აჴსენა, მეყსეულად "უფლად დიდებისა" უწოდა მას, რაჲთამცა გამოაჩინა, ვითარმედ, არა თუ ოდენ არაჲ ევნო ამისგან დიდებასა მისსა, არამედ უმეტესადღა იდიდა კაცთმოყუარებისა მისისათჳს. კჳრილესი სხუაჲ: უკუეთუ სიტყუაჲ იგი, რომელი თქუა თუ — მთავართა ამის სოფლისათა ვერ ცნეს, — ჰეროდეს და პილატესთჳს გულისჴმა-ჰყო, შემდგომი ესე უმარტივესად-რე გულისჴმა-ყავ ესრეთ, ვითარმედ: უკუეთუმცა ეცნა ჭეშმარიტებით, არა-მცა ჯუარს-ეცუა უფალი იგი დიდებისაჲ, რამეთუ არა ესრეთ ფრიად აღბორგებულ იყვნეს, ვინაჲთგან ესოდენი შური არა აქუნდა მათ, ვითარ მღდელთმოძღუართა მათ. უკუეთუ კულა მღდელთმოძღუართა მათ და მწიგნობართათჳს გულისჴმა-ჰყო სიტყუაჲ იგი, რომელთაცა იცოდეს, ვითარმედ იგი არს ქრისტე, და ამისთჳს თქუა უფალმან, ვითარმედ თქუესო მცველთა მათ ვენაჴისათა: "ესე არს მკჳდრი ამის ვენაჴისაჲ; მოვედით, მოვკლათ იგი, და ვენაჴი ესე ჩუენი იყოს", და ესრეთ დაბრმდეს უკუე შურითა; ვითარ უკუე იტყჳს მოციქული, ვითარმედ "უკუეთუმცა ეცნა"? რაჲ-მცა ეცნა? გარნა გულისჴმა-ყავ, ვითარმედ: უკუეთუმცა ეცნა, თუ ესოდენი ცხორებაჲ იქმნების წარმართთაჲ ჯუარისა მიერ, არა-მცა ჯუარს-ეცუა იგი, არამედ ერჩია-მცა სიკუდილი შურითა მით, ვიდრეღა განვრდომაჲ მათი და ქალაქისა და მღდელობისა მათისა მოოჴრებაჲ, და ადგილსა მათსა წარმართთა შესლვაჲ და ცხორებაჲ წარწყმედულთა მათ ნათესავთაჲ.
•მოციქულისაჲ: არამედ ვითარცა წერილ არს: რომელი-იგი თუალმან არა იხილა, და ყურსა არა ესმა, და გულსა კაცისასა არა მოუჴდა, რომელი-იგი განუმზადა მოყუარეთა მისთა (2,9).
•მოციქულისაჲ: ხოლო გამოგჳცხადა ღმერთმან სულითა მით თჳსითა (2,10).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ სული ყოველსავე გამოეძიებს (2,10).
წიგნი 2
გამოცხადებაჲ იოვანესი 2:1-29
ანდრია კესარიელი
მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი
რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) ანგელოზსა ეფესოჲსა ეკლესიისასა არქუ, ვითარმედ: ამას იტყჳს, რომელსა უპყრიან შჳდნი იგი ვარსკულავნი მარჯუენესა მისსა, რომელი-იგი ვალს შჳდთა მათ სასანთლეთა შორის ოქროჲსათა: (2) ვიცნი საქმენი შენნი და შრომაჲ შენი და მოთმინებაჲ შენი და ვითარმედ იერ ძალ-გიც ტჳრთვად უკეთურთა მათ და გამოსცადენ იგინი, რომელნი იტყჳან თავთა თჳსთა მოციქულად, და არა არიან, და ჰპოვენ იგინი მტყუვარ. (3) და მოთმინებაჲ გაქუს და იტჳრთე სახელისა ჩემისათჳს და არა დაშუერ. (4) არამედ მაქუს შენდა მომართ, რამეთუ...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ. (1) ანგელოზსა ეფესოჲსა ეკლესიისასა არქუ, ვითარმედ: ამას იტყჳს, რომელსა უპყრიან შჳდნი იგი ვარსკულავნი მარჯუენესა მისსა, რომელი-იგი ვალს შჳდთა მათ სასანთლეთა შორის ოქროჲსათა: (2) ვიცნი საქმენი შენნი და შრომაჲ შენი და მოთმინებაჲ შენი და ვითარმედ იერ ძალ-გიც ტჳრთვად უკეთურთა მათ და გამოსცადენ იგინი, რომელნი იტყჳან თავთა თჳსთა მოციქულად, და არა არიან, და ჰპოვენ იგინი მტყუვარ. (3) და მოთმინებაჲ გაქუს და იტჳრთე სახელისა ჩემისათჳს და არა დაშუერ. (4) არამედ მაქუს შენდა მომართ, რამეთუ სიყუარული იგი შენი პირველი დაუტევე. (5ა) მოიჴსენებდ, უკუეთუ სადაჲთ დაეცი, და შეინანე და პირველნივე საქმენი ქმნენ.
•მოციქულისაჲ. (5) პირველნივე საქმენი ქმნენ; უკუეთუ არა, მოვალ ადრე და აღვძრა სასანთლჱ შენი ადგილისაგან თჳსისა, უკუეთუ არა შეინანთ. (6) არამედ ესე გაქუს, რამეთუ გძულან საქმენი იგი ნიკოლაელთანი, რომელნი-იგი მე მძულან.
•მთციქულისაჲ. (7) რომელსა ჰქონან ყურნი, ისმინენ, რასა ეტყჳს სული ეკლესიათა: რომელმან სძლოს, მივსცე მას ჭამად ძელისა მისგან ცხორებისა, რომელი არს შორის სამოთხესა ღმრთისა ჩემისასა.
•მოციქულისაჲ. (8) და ანგელოზსა ზმირნისა. ეკლესიისასა მიუწერე ამას იტყჳს პირველი და უკუანაჲსკნელი იგი, რომელი იქმნა მკუდარ და ცხონდა.
•მოციქულისაჲ. (9ა) ვიცნი საქმენი შენნი და ჭირი და სიგლახაკჱ, არამედ მდიდარ ხარ.
•მოციქულისაჲ. (9ბ) და გმობაჲ იგი მათი, რომელნი იტყჳან თავთა თჳსთა ჰურიად, და არა არიან.
•მოციქულისაჲ. (10) ნუ გეშინის საქმეთა მათგან, რომელთა ეგულების მოწვვნად შენ ზედა, რამეთუ აჰა ესერა ჳშმაკსა ეგულების თქუენგანთაჲ შთაგდებად საპყრობილესა, რაჲთა გამოიცადნეთ ათ დღე. იქმენ მორწმუნე ვიდრე სიკუდილადმდე, და მოგცე შენ გჳრგჳნი ცხორებისაჲ.
•მოციქულისაჲ. (11) რომელსა ჰქონან ყურნი, ისმინენ, რასა ეტყჳს სული ეკლესიათა: რომელმან სძლოს, არა ევნოს მას სიკუდილისა მისგან მეორისა.
•მოციქულისაჲ. (12) და ანგელოზსა პერღამისა ეკლესიისასა მიუწერე: ამას იტყჳს, რომელსა-იგი აქუს მახჳლი ორპირი აღლესული: (13ა) ვიცნი საქმენი შენნი, და თუ სადა მკჳდრ ხარ, სადა-იგი საყდარი ეშმაკისაჲ არს.
•მოციქულისაჲ. (13ბ) და გიპყრიეს სახელი ჩემი და არა უვარ-პყავ სარწმუნოებაჲ ჩემი დღეთა მათ ანტიპაჲს, მოწამისა ჩემისა სარწმუნოჲსათა, რომელი მოიკლა თქუენ შორის, სადა-იგი ეშმაკი მკჳდრ არს.
თავი გ̂. სიყუარულისათჳს თითოეულად თჳნიერ თუალთ-ხუმისა მსგავსად შჯულისა
იაკობ 2:1-13
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ძმანო ჩემნო, ნუ თუალთ-ღებით გაქუნ სარწმუნოებაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს დიდებისაჲ, რამეთუ უკუეთუ შევიდეს შესაკრებელსა თქუენსა კაცი ოქროჲსა ბეჭდითა და სამოსლითა ბრწყინვალითა, და შევიდეს გლახაკიცა სამოსლითა შეურაცხითა, და მიჰხედოთ მას, რომელსა-იგი ემოსოს სამოსელი ბრწყინვალე და ჰრქუათ მას: შენ დაჯედ აქა კეთილად; და გლახაკსა მას ჰრქუათ: შენ დეგ იქი, ანუ დაჯედ აქა ქუეშე ფერჴთა ჩუენთა; და არა განიკითხენით თავთა შორის თქუენთა, და იქმნენით მსაჯულ გულისსიტყჳთა ბოროტითა...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: ძმანო ჩემნო, ნუ თუალთ-ღებით გაქუნ სარწმუნოებაჲ უფლისა ჩუენისა იესუ ქრისტეს დიდებისაჲ, რამეთუ უკუეთუ შევიდეს შესაკრებელსა თქუენსა კაცი ოქროჲსა ბეჭდითა და სამოსლითა ბრწყინვალითა, და შევიდეს გლახაკიცა სამოსლითა შეურაცხითა, და მიჰხედოთ მას, რომელსა-იგი ემოსოს სამოსელი ბრწყინვალე და ჰრქუათ მას: შენ დაჯედ აქა კეთილად; და გლახაკსა მას ჰრქუათ: შენ დეგ იქი, ანუ დაჯედ აქა ქუეშე ფერჴთა ჩუენთა; და არა განიკითხენით თავთა შორის თქუენთა, და იქმნენით მსაჯულ გულისსიტყჳთა ბოროტითა (2,1-4).
•მოციქულისაჲ: ისმინეთ, ძმანო ჩემნო საყუარელნო, ანუ არა გლახაკნი სოფლისანი გამოირჩინაა ღმერთმან, მდიდარნი სარწმუნოებითა და მკჳდრნი სასუფეველისანი, რომელ-იგი აღუთქუა მოყუართა თჳსთა? ხოლო თქუენ შეურაცხ ჰყავთ გლახაკი (2,5-6).
•მოციქულისაჲ: ანუ არა მდიდარნი გმძლავრობენა თქუენ, და იგინივე მიგიზიდვენ თქუენ სამშჯავროდ? არა იგინი ჰგმობენა კეთილსა მას სახელსა, რომელი წოდებულ არს თქუენ ზედა? (2,6-7).
•მოციქულისაჲ: უკუეთუ შჯულსა აღასრულებთ სამეუფოსა, მსგავსად წერილისა — შეიყუარო მოყუასი შენი, ვითარცა თავი თჳსი — კეთილად ჰყოფთ. ხოლო უკუეთუ თუალთ-აღებთ, ცოდვასა იქმთ და იმხილებით შჯულისაგან, ვითარცა გარდამავალნი შჯულისანი (2,8-9).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ რომელმან ყოველი შჯული დაიმარხოს და სცთეს ერთითა, იქმნა იგი ყოვლისავე თანა-მდებ (2,10).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ რომელმან-იგი თქუა — "ნუ იმრუშებ" (გამოს. 20,14) მანვე თქუა: "ნუ კაც-ჰკლავ" (გამოს. 20,13). ხოლო უკუეთუ იმრუშო არა და კაც-ჰკლა, იქმენ გარდამავალ შჯულისა (2,11).
•მოციქულისაჲ: ესრეთ იტყოდეთ და ესრეთ ჰყოფდით, ვითარცა შჯულისაგან აზნაურებისა განშჯადნი, რამეთუ საშჯელი უწყალო არს მათთჳს, რომელთა არა ყონ წყალობაჲ (2,12-13).
•მოციქულისაჲ: იქადოდეთ წყალობასა საშჯელისასა (2,13).
თავი გ̂. საღმრთოჲსა სულისა წმიდისა მოსლვისათჳს, რომელი იქმნა მორწმუნეთა ზედა დღესა მეერგასესა
საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 2:1-47
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus

და აღსრულებასა მას დღისა მის მეერგასისასა იყვნეს ყოველნი ერთბამად ურთიერთას (2,1).

თარგმანი: ქრისტემან ღმერთმან, რომელმან ივნო ნებსით ჴორცითა, აღდგა მკუდრეთით და მის თანა აღმადგინნა ჩუენ, მომკუდარნი ცოდვითა, და დაჰჴსნა ძლიერებაჲ სატანაჲსი და ეშმაკთა მისთაჲ. ამისთჳსცა ჩუენ ვიდრე აღსრულებამდე მეერგასისა, ესე იგი არს, აღდგომითგან ვიდრე მოსლვადმდე სულისა წმიდისა, ერგასისთა მათ დღეთა ყოვლად არა მოვიდრეკთ მუჴლთა ლოცვასა შინა, არამედ მდგომარენი ვჴმობთ მტერთა მიმართ: "იგინი შებრკოლდეს და დაეცნეს,...

სარჩევი
•და აღსრულებასა მას დღისა მის მეერგასისასა იყვნეს ყოველნი ერთბამად ურთიერთას (2,1).
•და იყო მეყსეულად ზეცით ოხრაჲ, ვითარცა მოწევნაჲ ქარისა სასტიკისაჲ (2,2).
•და აღივსო ყოველი იგი სახლი, სადა იყვნეს მსხდომარე (2,2).
•და დაადგრა თითოეულად კაცად-კაცადსა მათსა ზედა და აღივსნეს ყოველნი სულითა წმიდითა და იწყეს სიტყუად უცხოთა ენათა, ვითარცა სული იგი მისცემდა მათ სიტყუად (2,3-4).
•ხოლო იყვნეს იერუსალემს დამკჳდრებულ ჰურიანი, კაცნი ღმრთის მოშიშნი, ყოველთაგან თესლთა, რომელნი არიან ცასა ქუეშე (2,5).
•და იყო რაჲ ჴმაჲ ესე, შეკრბა სიმრავლე ერისაჲ შეშფოთნეს (2,6).
•რამეთუ ესმოდა თითოეულსა კაცად-კაცადმა მათსა თჳსი სიტყუაჲ მათი, იტყოდეს რაჲ იგინი (2,6).
•ხოლო განჰკრთეს ყოველნი და დაუკჳრდა ერთსა ერთისა თანა და იტყოდეს: ანუ არა ესე ყოველნი არიანა, რომელნი იტყჳან, გალილეველ? (2,7).
•და ვითარ ჩუენ გუესმის კაცად-კაცადსა თჳსი სიტყუაჲ ჩუენი მათგან, რომელნი ვართ პართნი და უჟიკნი და ელამიტელნი და მკჳდრნი შუამდინარისანი, ჰურიასტანისანი და კაბადუკიაჲსანი, პონტოჲსანი და ასიაჲსანი, ფრიგჳაჲსანი და პამფჳლიაჲსანი, ეგჳპტისანი და ადგილისა ლუბიაჲსანი, კჳრინით კერძონი და მოსრულნი ჰრომნი, ჰურიანი და მწირნი, კრიტელნი და არაბიელნი, გუესმის, იტყჳან რაჲ ჩუენით ენითა დიდებასა ღმრთისასა?! (2,8-11).
•ხოლო განჰკრთეს ყოველნი და გამოეძიებენ ერთი ერთისა თანა და იტყოდეს: რაჲ-მე ჰნებავს ამათ ყოფად? (2,12).
თავი გ̂. წინაჲსწარ თხრობაჲ მაცთურთა აღდგომისათჳს საცთურიანისა და მწვალებელთა უღმრთოებისა და ყოფადისა მის საშჯელისა
2 პეტრე 2:1-22
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: იყვნეს ცრუ-წინაჲსწარმეტყუელნიცა ერსა შორის, ვითარცა-იგი და თქუენ შორისცა ყოფად არიან ცრუ-მოძღუარნი, რომელთა შემოიღონ წვალებაჲ წარწყმედისაჲ და განმათავისუფლებელსა მათსა უფალსა უარ-ჰყოფდენ და მოიზიდვიდენ თავისა მათისათჳს მსთუად წარწყმედასა, და მრავალნი შეუდგენ მათსა მას არა-წმიდებასა, რომელთაგან გზაჲ: იგი ჭეშმარიტებისაჲ იგმებოდის და ანგაჰრებით და ტყუილისა სიტყჳთა თქუენ გვაჭრობდენ, რომელთა საშჯელი პირველითგან არა დასცხრების და წარსაწყმედელსა მათსა არა ჰრულეს (2,1-3).

თარგმანი:...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: იყვნეს ცრუ-წინაჲსწარმეტყუელნიცა ერსა შორის, ვითარცა-იგი და თქუენ შორისცა ყოფად არიან ცრუ-მოძღუარნი, რომელთა შემოიღონ წვალებაჲ წარწყმედისაჲ და განმათავისუფლებელსა მათსა უფალსა უარ-ჰყოფდენ და მოიზიდვიდენ თავისა მათისათჳს მსთუად წარწყმედასა, და მრავალნი შეუდგენ მათსა მას არა-წმიდებასა, რომელთაგან გზაჲ: იგი ჭეშმარიტებისაჲ იგმებოდის და ანგაჰრებით და ტყუილისა სიტყჳთა თქუენ გვაჭრობდენ, რომელთა საშჯელი პირველითგან არა დასცხრების და წარსაწყმედელსა მათსა არა ჰრულეს (2,1-3).
•მოციქულისაჲ: უკუეთუ ღმერთმან ანგელოზთა მათ შეცოდებულთა არა ჰრიდა, არამედ ჯაჭუებითა მით წყუდიადისაჲთა ტარტაროზსა შეაყენნა და მისცნა იგინი სატანჯველად და საშჯელად დამარხვად; და პირველსა მას სოფელსა არავე ჰრიდა, არამედ მერვე ნოე სიმართლისა ქადაგი დაჰმარხა და წყლით რღუნაჲ იგი უღმრთოთა სოფელსა ზედა მოაწია, და ქალაქები სოდომელთა და გომორელთაჲ დაწუა და დააქცია და დასაჯა, და სახედ მერმეთა მათ უღმრთოთა დადვა, და მართალი ლოთ დაწუნებული უშჯულოთა მათ სიბილწით მავალთაგან იჴსნა, რამეთუ ხედვითა და სმენითა მართალი იგი დამკჳდრებულ რაჲ იყო მათ შორის, დღითი-დღე სული იგი მისი მართალი უშჯულოთა მათ საქმეთაგან იტანჯებოდა (2,4-8).
•მოციქულისაჲ: იცის უფალმან ღმრთისმსახურთა მათ განსაცდელთაგან ჴსნაჲ, ხოლო ცრუნი იგი დღესა მას საშჯელისასა ტანჯვასა შინა დაჰმარხნეს. უფროზჲსღა, რომელნი-იგი კუალსა მას ჴორცთა გულის-თქუმისასა სიბილწით შეუდგან, და უფლებასა შეურაცხ ჰყოფენ კადნიერნი და თავჴედნი. დიდებათათჳს არა ძრწიან, არამედ ჰგმობენ. სადაღა ანგელოზნი, რომელნი-იგი ძლიერებითა და ძალითა უფროჲს არიან, არა მოაწევენ მათ ზედა საშჯელსა გმობისასა უფლისა მიერ. ხოლო ესენი ვითარცა პირუტყუნი საცხოვარნი შობილნი ბუნებით მოსასრველად და განსარყუნელად, რომლითა-იგი უმეცარ არიან, ჰგმობენ. ხრწნილებასა მათსა შინა განიხრწნნენ და მოიღონ სასყიდელი სიცრუისაჲ (2,9-13).
•მოციქულისაჲ: გულისთქუმაჲ იგი შეურაცხიეს, ვითარცა დღე შუებისაჲ. შეგინებულნი და ბილწნი იშუებენ საცთურსა შინა მათსა და თქუენ თანა-შეგცხრებიან. თუალნი ასხენ სავსენი მრუშებითა და დაუცხრომელითა ცოდვითა, და აცთუნებენ სულთა დაუმტკიცებელთა; გულნი ჰქონან წურთილნი ანგაჰრებითა, შვილნი წყევისანი (2,13-14).
•მოციქულისაჲ: დაუტევეს გზაჲ იგი წრფელი, შესცთეს და შეუდგეს გზასა მას ბალამ ბოსორელისასა, რომელმან-იგი სასყიდელი სიცრუისაჲ შეიყუარა. მამხილებელად აქუნდა თჳსისა უშჯულოებისა კარაული უტყჳ, კაცობრივითა ჴმითა მეტყუელი, რომელმან დააბრკოლა წინაჲსწარმეტყუელისა იგი უგუნურებაჲ (2,15-16).
•მოციქულისაჲ: ესენი არიან წყარონი ურწყულნი, ღრუბელნი არმურისა მიერ მიმოტაცებულნი, რომელთათჳს წყუდიადი იგი ბნელი საუკუნოჲ დამარხულ არს, რამეთუ გარდარეულად ამაოებისა ზრახვითა მიიზიდვენ გულისთქუმასა ჴორცთა ბილწებისასა, რომელნი-იგი ჭეშმარიტებით ლტოლვილ არიან და რომელნი-იგი საცთურსა შინა იქცევიან. თავისუფლებასა აღუთქუმენ მათ და იგინი თჳთ მონა არიან ხრწნილებისა, რამეთუ რომლისგანცა ვინ ძლეულ არნ, მისდაცა დამონებულ არნ (2,17-19).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ, რომელნი-იგი განერნეს შეგინებათაგან ამის სოფლისათა, მეცნიერებითა უფლისა და მაცხოვრისა ჩუენისა იესუ ქრისტესითა, მათვე კუალად აღერინეს და იძლინეს. ექმნა მათ უკუანაჲსკნელი იგი უძჳრეს პირველისა. უმჯობეს იყო მათდა ეცნავე თუმცა არა გზაჲ იგი სიმართლისაჲ, ვიდრე ცნობასა და მართლუკუნ ქცევასა მოცემულისა მისგან მათდა წმიდისა მცნებისა (2,20-21).
•მოციქულისაჲ: შეემთხჳა მათ ჭეშმარიტისა მისებრ იგავისა: ძაღლი მიექცა ნათხევარსა თჳსსა და ღორი იმწუბა სანგორელსა მწჳრისასა (2,22).
თავი ვ̂. რაჲთა არა ჰყვებოდინ კაცობრივსა სიბრძნესა მაცთურსა, რომელთა აქუნდეს ქრისტეს მიერი სიბრძნე
კოლასელთა მიმართ 2:1-10
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: რამეთუ მნებავს უწყებად თქუენდა, რაბამი ღუაწლი მაქუს თქვენთჳს და ლავდიკელთა მათ, და რავდენთა არა უხილავს პირი ჩემი ჴორციელად (2,1).

თარგმანი: რაჲთა არა თქუან, ვითარმედ უძლურებისა მათისათჳს მოშიშ არს მათთჳს, ამისთჳს ლავდიკელთაცა სახელსა ზედა დაჰრთავს, ვითარმედ: ზოგად თქუენთჳს და მთთჳს მოშიშ ვარ მე და ყოველთათჳს, რომელთა არა უხილავს პირი ჩემი ჴორციელად, და ესმას ჩემთა ამათთჳს ჭირთა და შრომათა, ნუუკუე შეირყინენ სარწმუნოებისაგან ქრისტესისა, ვითარ თუმცა დატევებით განსწირვიდა იგი...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: რამეთუ მნებავს უწყებად თქუენდა, რაბამი ღუაწლი მაქუს თქვენთჳს და ლავდიკელთა მათ, და რავდენთა არა უხილავს პირი ჩემი ჴორციელად (2,1).
•მოციქულისაჲ: რაჲთა ნუგეშინის-ცემულ იქმნენ გულნი მათნი, თანა-შეტყუებულნი სიყუარულით ყოვლისა მიმართ სიმდიდრისა გულსავსებისა გულისჴმის-ყოფისა (2,2).
•მოციქულისაჲ: მეცნიერებად საიდუმლოსა მას ღმრთისასა და მამისასა და ქრისტესსა, რომელსა შინა არიან ყოველნი საუნჯენი სიბრძნისანი და მეცნიერებისანი დაფარულნი (2,2-3).
•მოციქულისაჲ: ხოლო ამას ვიტყჳ, რაჲთა ნუ ვინმე შეურაცხ-გყვნეს თქუენ სიტყჳთა მეტნობისაჲთა, რამეთუ დაღათუ ჴორცითა შორს ვარ, არამედ სულითა თქუენ თანა ვარ (2,4-5).
•მოციქულისაჲ: მიხარის და ვხედავ თქუენსა მაგას წესიერებასა და სიმტკიცესა მაგას ქრისტეს მიმართ სარწმუნოებისა თქუენისასა, ვითარცა-ეგე გისწავიეს ქრისტე უფალი იესუ, მას შინა ვიდოდეთ (2,5-6).
•მოციქულისაჲ: დაფუძნებულნი და აღშენებულნი მას ზედა და დამტკიცებულნი სარწმუნოებითა, ვითარცა-იგი ისწავეთ, აღემატებოდეთ მას შინა მადლობითა (2,7).
•მოციქულისაჲ: ეკრძალენით, ნუ ვინმე იყოს წარმტყუენველ თქუენდა სიბრძნის მოყუარებითა და ცუდითა საცთურითა მოძღურებისა მისებრ კაცთაჲსა, წესთა მათებრ ამის სოფლისათა და არა ქრისტეს მიერ (2,8).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ მას შინა დამკჳდრებულ არს ყოველივე სავსებაჲ ღმრთეებისაჲ ჴორციელად, და ხართ თქუენ მას შინა აღსავსე, რომელი-იგი არს თავი ყოვლისა მთავრობისა და ჴელმწიფებისაჲ (2,9-10).
თავი ბ̂. მოციქულთა მიერ წამებისათჳს და სარწმუნოებით ცხორებისა და ერთობისათჳს მათისა
გალატელთა მიმართ 2:1-10
წმინდა იოანე ოქროპირი
მთ: წმინდა ეფრემ მცირე
რედ: Titus

მოციქულისაჲ: მერმე მეათოთხმეტესა წელსა კუალად აღვედ იერუსალჱმდ ბარნაბაჲს თანა. ჩემ თანა წარვიყვანე ტიტეცა (2,1).

თარგმანი: პირველისა მის აღსლვისა მიზეზ იყო ხილვაჲ პეტრესი, ხოლო აწ კუალად წარავლინებს მას გამოცხადებაჲ საღმრთოჲ ბარნაბაჲთურთ და ტიტეთ, რაჲთა მრავალთა მოწამეთა წინაშე განაცხადოს ქადაგებაჲ თჳსი.

მოციქულისაჲ: ხოლო აღვედ გამოცხადებით და ვაუწყე მათ სახარებაჲ იგი, რომელსა ვქადაგებდ წარმართთა შორის (2,2).

თარგმანი: რაჲსათჳს არა პირველ ესოდენთა ამათ წელთა აუწყა, არამედ აწღა აუწყებს?...

სარჩევი
•მოციქულისაჲ: მერმე მეათოთხმეტესა წელსა კუალად აღვედ იერუსალჱმდ ბარნაბაჲს თანა. ჩემ თანა წარვიყვანე ტიტეცა (2,1).
•მოციქულისაჲ: ხოლო აღვედ გამოცხადებით და ვაუწყე მათ სახარებაჲ იგი, რომელსა ვქადაგებდ წარმართთა შორის (2,2).
•მოციქულისაჲ: ხოლო თჳსაგან მათ, რომელნი-იგი საგონებელ იყვნეს, ნუუკუე ცუდად ვრბიოდე ანუ ვრბი (2,2).
•მოციქულისაჲ: არამედ არცაღა ტიტე, რომელი-იგი იყო ჩემ თანა, რამეთუ წარმართღა იყო, იიძულა წინადაცუეთად, შემოსრულთა მათთჳს ძმათა მტყუვართა, რომელნი შემოვიდეს განმსტურობად აზნაურებასა მას ჩუენსა, რომელი მაქუს ქრისტე იესუჲს მიერ, რაჲთა ჩუენ დაგჳმონნენ (2,3-4).
•მოციქულისაჲ: რომელთაჲ ჟამერთცა არა თავს-ვიდევით დამორჩილებაჲ, რაჲთა ჭეშმარიტებაჲ იგი სახარებისაჲ დაადგრეს თქუენ თანა (2,5).
•მოციქულისაჲ: ხოლო მათ, რომელნი-იგი ჰგონებდეს, ვითარმედ არიან რაჲმე, რომელნი-იგი ყოფილ ოდესმე იყვნეს, არარაჲ უმჯობეს ჩემსა (2,6).
•მოციქულისაჲ: პირსა კაცისასა ღმერთმან არა თუალ-ახუნის (2,6).
•მოციქულისაჲ: რამეთუ მე, რომელნი-იგი საგონებელ იყვნეს, არარაჲვე მითხრეს, არამედ წინააღმდგომი (2,6-7).
•მოციქულისაჲ: უწყოდეს, რამეთუ რწმუნებულ არს ჩემდა სახარებაჲ იგი წინადაუცუეთილებისაჲ, ვითარცა-იგი პეტრეს — წინადაცუეთილებისაჲ, რამეთუ რომელი შეეწია პეტრეს მოციქულებად წინადაცუეთილებისა, შემეწია მეცა წარმართთა მიმართ (2,7-8).
•მოციქულისაჲ: და ვითარცა ცნეს მადლი იგი, რომელი მოცემულ იყო ჩემდა იაკობ და კეფა და იოვანე, რომელნი-იგი ჰგონებდეს სუეტად თავთა თჳსთა, მარჯუენე მოგუცეს მე და ბარნაბას ზიარებისაჲ (2,9).
117181920212223111