განმარტებები

თარგმანი: იხილე, ვითარ ანგელოსნი დაღაცათუ არა თავით თჳსით უქადაგებენ კაცთა, არამედ ქადაგთა მიუვლინებენ, ვითარცა ყოვლით კერძო წადიერნი ცხორებად ჩუენდა. ხოლო დაღაცათუ ვიეთნიმე შჳდთა დიაკონთაგანად იტყჳან ამას ფილიპეს, არამედ მე უფროჲსღა ათორმეტთაგანად ვიტყჳ, რამეთუ იერუსალმით წარივლინა, სადა-იგი ათორმეტნი იყვნეს, და რამეთუ...

სარჩევი

•ანგელოზი უფლისაჲ ეტყოდა ფილიპეს და ჰრქუა: აღდეგ და მივედ შენ სამხრით კერძო, გზასა მას, რომელი შთავალს იერუსალემით ღაზად. ესე არს უდაბნოჲ. და აღდგა და წარვიდა(8,26-27).

•და აჰა ესერა კაცი ჰინდოჲ საჭურისი ძლიერი კანდაკისი დედოფლისა მის ჰინდოეთისაჲ, რომელი იყო ყოველსა ზედა საფასესა მისსა, რომელი-იგი მოსრულ იყო თაყუანის-ცემად იერუსალემდ, და მოქცეულ იყო და ჯდა იგი ეტლთა ზედა მისთა და იკითხვიდა წიგნსა ესაია წინაჲსწარმეტყუელისასა (8,27-28).

•ჰრქუა სულმან წმიდამან ფილიპეს: მივედ და შეეახლე შენ ეტლთა იმათ. და მივიდა ფილიპე და ისმენდა მისსა, ვითარ-იგი იკითხვიდა ესაია წინაჲსწარმეტყუელსა, და ჰრქუა: უწყი-მეა, რასა-ეგე იკითხავ? ხოლო მან ჰრქუა: და ვითარ-მე მეძლოს უწყებად, არა თუ ვინმე იყოს წინამძღუარ ჩემდა? და ჰლოცვიდა ფილიპეს აღსლვად და დაჯდომად მის თანა (8,29 -31).

•ხოლო თავი საკითხავისაჲ მის, რომელსა იკითხვიდა, იყო ესე: ვითარცა ცხოვარი, კლვად მიიგუარა, და ვითარცა ტარიგი წინაშე მრისუველისა უჴმობელად, ესრეთ არა აღაღებს პირსა თჳსსა. სიმდაბლითა მისითა საშჯელი მისი მოეღო, ხოლო თესლ-ტომი მისი ვინ-მე მიუთხარს? რამეთუ აღებულ არს ქუეყანით ცხორებაჲ მისი (8,32-33).

•მიუგო საჭურისმან მან და ჰრქუა ფილიპეს: გევედრები შენ, ვისთჳს იტყჳს წინაჲსწარმეტყუელი ამას, — თავისა თჳსისათჳს, ანუ სხჳსა ვისთჳსმე. აღაღო პირი თჳსი ფილიპე და იწყო თხრობად მისსა და ხარებად წიგნთაგან იესუჲსთჳს (8,34-35).

•და ვითარცა მი-ოდენ-ვიდოდეს მგზავრ, მოვიდეს წყალსა ერთსა ზედა და ჰრქუა საჭურისმან მან: აჰა წყალი; რაჲღა ყენება არს ჩემდა ნათლის-ღებად? ჰრქუა მას ფილიპე: გრწამს თუ ყოვლითა გულითა შენითა, ჯერ-არს. მიუგო და ჰრქუა მას: მრწამს, რამეთუ ძე ღმრთისაჲ არს იესუ ქრისტე. და უბრძანა დადგინებაჲ ეტლთაჲ მათ. და შთაჴდეს ორნივე წყალსა, ფილიპე და საჭურისი იგი, და ნათელ-სცა მას (8,36-38).

•და ვითარცა აღმოჴდეს წყლით, სული წმიდაჲ მოვიდა საჭურისსა მას ზედა და სულმან უფლისამან წარიტაცა ფილიპე და მერმე არღარა იხილა იგი საჭურისმან მან, და ვიდოდა გზასა თჳსსა სიხარულით (8,39).

•და ფილიპე იპოვა აზოტით კერძო. მიმოვიდოდა და ახარებდა ყოველსა მას ქალაქებსა, ვიდრე მოსლვადმდე მისსა კესარიად (8,40).

სიტყვა კგ-სა კვირიაკესა

სახარებაჲ მათესი 8:28-34

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ხოლო ეშმაკნი ევედრებოდეს მას და ეტყოდეს: უკეთუ განგვასხამ ჩვენ, მიბრძანე ჩვენ მისვლად კოლტსა იმას ღორთასა (მათ. ჱ, ლა).

დღეს წაკითხული სახარება იპყრობს თვის შორის, ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო, საშინელსა და განსაცვიფრებელსა მოთხრობასა. ერთხელ იესო ქრისტე მიმოსვლასა თვისსა სოფლითი-სოფლად მიეახლა ერთსა სოფელსა, სახელდობრ გერგესეველთასა; მაშინ მიუხდნენ მას ორნი კაცნი, შეპყრობილნი და საშინელად გატანჯულნი სულთაგან არა-წმიდათა, იგინი სცხოვრობდენ ტყეში და კლდეებში, სამოსელს არ იცვამდნენ,...

სიტყვა მეხუთესა კვირიაკესა ზედა შემდგომად სულის წმინდის მოფენისა

სახარებაჲ მათესი 8:31

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ხოლო ეშმაკნი იგი ევედრებოდეს მას და ეტყოდეს: უკუეთუ განგვასხამ ჩუენ, მიბრძანე ჩუენ მისვლად კოლტსა იმას ღორთასა (მათ. 8, 31).

დღეს წაკითხული სახარება იპყრობს თვის შორის, ძმანო ქრისტიანენო, ერთსა განსაფვიფრებელსა მოთხობასა. ოდეს უფალი იესო ქრისტე მიმოსვლასა თვისსა სოფლითი-სოფლად ქადაგებდა სახარებასა, ერთხელ მიეახლა სოფელსა გერგესეველსა, მოუხდენ მას ორნი კაცნი, დიდი ხნითგან შეპყრობილნი და დატვირთულნი და გატანჯულნი სულითგან არაწმინდათა. როდესაც მაცხოვარმან უბრძანა სულთა ამათ განსვლად მათგან,...

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნდ

სახარებაჲ იოვანესი 8:31-46

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ეტყოდა იესუ მორწმუნეთა მისთა ჰურიათა: უკუეთუ თქუენ დაადგრეთ სიტყუათა ჩემთა, ჭეშმარიტად ჩემნი მოწაფენი ხართ. და სცნათ ჭეშმარიტი, და ჭეშმარიტებამან განგათავისუფლნეს თქუენ“ (8,31-32).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ფრიადი მოთმინებაჲ გჳჴმს ჩუენ, საყუარელნო, ხოლო მოთმინებაჲ მაშინ იქმნების, რაჟამს სწავლანი იგი საღმრთონი ძირმტკიცედ დანერგულ იყვნენ გონებათა შინა ჩუენთა. და ვითარცა ხესა დიდსა, მაგრიად განმტკიცებულსა ძირითა თჳსითა, არცა ერთი ქარი შემძლებელ არს აღმოფხურად, ეგრეთვე სულსა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „ეტყოდა იესუ მორწმუნეთა მისთა ჰურიათა: უკუეთუ თქუენ დაადგრეთ სიტყუათა ჩემთა, ჭეშმარიტად ჩემნი მოწაფენი ხართ. და სცნათ ჭეშმარიტი, და ჭეშმარიტებამან განგათავისუფლნეს თქუენ“ (8,31-32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: უკუეთუ თქუენ დაადგრეთ სიტყუათა ჩემთა, ჭეშმარიტად ჩემნი მოწაფენი ხართ. და სცნათ ჭეშმარიტი, და ჭეშმარიტებამან განგათავისუფლნეს თქუენ“ (8,31-32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სცნათ ჭეშმარიტი“ (8,32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნათესავნი აბრაჰამისნი ვართ და არავის ვჰმონებდითო“ (8,33).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ყოველმან რომელმან ქმნეს ცოდვაჲ, მონაჲ არს ცოდვისაჲ“ (8,34).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მონაჲ არასადა დაადგრეს სახლსა შინა უკუნისამდე, ხოლო ძჱ დაადგრეს უკუნისამდე“ (8,35).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ ძემან განგათავისუფლნეს თქუენ“ (8,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვიცი, რამეთუ ნათესავნი აბრაჰამისნი ხართ, არამედ მეძიებთ მე მოკლვად“ (8,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „სიტყუაჲ ჩემი არა დაეტევის თქუენ შორის“ (8,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე რაჲ-იგი ვიხილე მამისაგან ჩემისა, მას ვიტყჳ, და თქუენ რაჲ გასმიეს მამისა თქუენისაგან, მას იქმთ“ (8,38).

მოძღვრება ოცდამეხუთესა კვირიაკესა შემდგომად ჯვართ-ამაღლებისა

სახარებაჲ მარკოზისი 8:34-38

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ძმანო, მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო! დღეს წარკითხული მოკლე სახარება იპყრობს თვის შორის ღრმასა და ვრცელსა სწავლასა. მოვისმინოთ მოკლედ განმარტება მისი, მვედრებელნი ღვთისა, რათა მოგვეცეს გულის-ხმის-ყოფა და სულიერი აღშენება. .რომელსა უნებს შემდგომად ჩემსა მოსვლაი, უვარ-ჰყავ თავი თვისი და აღიღენ ჯვარი თვისი და შემომიდეგინ მე (მარკ. 8, 34).

ამ პირველ მუხლში უფალი იესო ქრისტე გვაძლევს ჩვენ დიდსა და მაღალსა სწავლასა. თითქმის მთელი სახარების სწავლა მოკლედ გამოთქმული არის სიტყვათა ამათ შინა. ამ...

სიტყვა მეხუთესა კვირიაკესა ზედა

სახარებაჲ მათესი 8:34

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

მაშინ ყოველი იგი ქალაქი გამოვიდა შემთხუევად იესოისა; და იხილეს იგი და ევედრებოდეს, რაითა წარვიდეს საზღვართა მათთაგან (მათესი 8, 34).

აჰა, ძმანო, სადამდის მიიყვანს და რა უგუნურებაში ჩააგდებს კაცს ანგარება! ერთხელ უფალმან იესო ქრისტემან მახლობლად გერგესეველისა სოფლისა განკურნა ორნი კაცნი, შეპყრობილნი და მწარედ გატანჯულნი ეშმაკთაგან. როდესაც ეშმაკნი გამოვიდნენ კაცთაგან, იგინი შევიდნენ კოლტსა შინა ღორთასა, ღორები შეშინებულნი გაიქცნენ და შეცვივდნენ გადარინელის ტბასა შინა და დაიხრჩვნენ. როდესაც...

სიტყვა მესამე კვირიაკესა დიდისა მარხვისასა

სახარებაჲ მარკოზისი 8:34-38

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

განმარტება სახარებისა მარკოზ, ჱ, ლდ-ლ ჱ.

ერთობ ღრმა არის და მრავალ აზროვანი და ფრიად საჭირო ყოველთა ქრისტიანეთათვის დღევანდელი სახარება. განვიხილოთ იგი მოკლედ და შევიტყოთ, რას გვასწავლის იგი ჩვენ.

„რომელსა უნებს შემდგომად ჩემდა, მოსვლაი, უვარ-ნყავნ თავი თვისი და აღიღენ ჯვარი თვისი და შემომიდეგინ მე“. ამ სიტყვებით, ძმანო ჩემნო, მაცხოვარი გვამცნევს ჩვენ, რომელ თუ ვინმეს სურს ნამდვილად მისი მოწაფე იყოს, მან თავი თვისი დაივიწყოს, თავის თავს არ ეფერებოდეს, არ ზოგავდეს, არ ებრალებოდეს თავი თვისი,...

მოძღვრება კვირიაკესა შემდგომად ჯვართა ამაღლებისათა

სახარებაჲ მარკოზისი 8:34-38

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ძმანო მართლმადიდებელნო ქრისტიანენო! დღეს წარკითხული მოკლე სახარება იპყრობს თვის შორის ღრმასა და ვრცელსა სწავლასა. მოვისმინოთ მოკლედ განმარტება მისი, მავედრებელთა ღვთისა, რათა მოგვცეს გულის-ხმის-ყოფა და სულიერი აღშენება.

რომლისა უნებს შემდგომად ჩემსა მოსვლა, უარ-ჰყავ თავი თვისი და აღიღენ ჯვარი თვისი, და შემომიდეგინ მე (მარკ. ჱ. ლდ) ამ პირველს მუხლში უფალი ჩვენი იესო ქრისტე გვაძლევს ჩვენ დიდსა და მაღალსა სწავლასა. თითქმის მთელი სახარების სწავლაა გამოთქმული სიტყვათა ამათ შინა. ამ სიტყვებში უფალი...

თავი ი̂გ. თანანადებისა მისთჳს ქრისტეს სიყუარულისა

ჰრომაელთა მიმართ 8:35-39

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ვინ განმაშორნეს ჩუენ სიყუარულსა მას ქრისტესსა - ჭირმან ანუ იწროებამან, დევნამან ანუ სიყმილმან, შიშულოებამან ანუ ურვამან ანუ მახჳლმან? (8,35).

თარგმანი: "ვინობაჲ" თქუა ნაცვალად "არავინობისა", ვითარმედ: ვერვინ შემძლებელ არს განშორებად ჩუენდა სიყუარულისა მისგან, რომლითა-იგი მან თავადმან ქრისტემან შემიყუარნა ჩუენ. ხოლო რაჲსათჳს არა საშუებელთა, არამედ სატანჯველთა აღჰრიცხუავს? — გარნა ამისთჳს, რამეთუ საშუებელთა შეურაცხ-ყოფასა სატანჯველთა შეურაცხყოფაჲ უზეშთაეს არს; რამეთუ დიდ არს,...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ვინ განმაშორნეს ჩუენ სიყუარულსა მას ქრისტესსა - ჭირმან ანუ იწროებამან, დევნამან ანუ სიყმილმან, შიშულოებამან ანუ ურვამან ანუ მახჳლმან? (8,35).

•მოციქულისაჲ: ვითარცა წერილ არს: რამეთუ შენთჳს მოვსწყდებით ჩუენ მარადღე და შევირაცხებით ჩუენ, ვითარცა ცხოვარნი კლვადნი (8,35-36).

•მოციქულისაჲ: არამედ ამას ყოველსა ზედა-ვსძლევთ ჩუენ მის მიერ, რომელმანცა-იგი შემიყუარნა ჩუენ (8,37).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ მრწამს მე, ვითარმედ არცა სიკუდილმან, არცა ცხორებამან, არცა ანგელოზთა, არცა მთავრობათა, არცა ძალთა, არცა ამან სოფელმან, არცა მან სოფელმან, არცა სიმაღლეთა, არცა სიღრმეთა, არცა სხუამან დაბადებულმან შემიძლოს ჩუენ განყენებად სიყუარულსა მას ღმრთისასა, რომელ არს ქრისტეს იესუჲს მიერ უფლისა ჩუენისა (8,38-39).

თავი ი̂გ ვინ განმაშორნეს ჩუენ სიყუარულსა მას ქრისტესსა: ჭირმან ანუ იწროებამან, დევნამან ანუ სიყმილმან, შიშულოებამან ანუ ურვამან ანუ მახჳლმან? ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: შენთჳს მოვსწყდებით ჩუენ მარადღე და შევირაცხებით ჩუენ ვითარცა ცხოვარნი კლვადნი. არამედ ამას ყოველსა ზედა ვსძლოთ ჩუენ მის მიერ, რომელმან შემიყუარნა ჩუენ. რამეთუ მრწამს მე, ვითარმედ არცა სიკუდილმან, არცა ცხორებამან (8,34-38).

ჰრომაელთა მიმართ 8:38-39

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

თარგმანი გრიგოლ ღმრთისმეტყუელისაჲ: ესე სიტყუაჲ მწვალებელთა მიიღეს შემწედ უკეთურებისა მათისაჲ, ვითარმედ: აჰა მეოხ არს ვითარცა უდარესი უმაღლესისა მიმართ. არამედ სცთებით უგუნურებისაგან, ჵ უბადრუკნო, რამეთუ მეოხებაჲ ესე არა ვითარცა უმცირესისაჲ უდიდესისა მიმართ არს, ანუ თუ ღმრთეებისაჲ, არამედ მეოხ არს სახითა მით შუამდგომელობისაჲთა, ვითარცა-იგი სულიცა მეოხ არსო ჩუენთჳს, ეგრეთვე ქრისტე, რამეთუ ერთ არს ღმერთი და ერთი შუამდგომელი ღმრთისა და კაცთაჲ — კაცი იესუ ქრისტე, რამეთუ ბუნებითა მით კაცობრივითა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: არცა ანგელოზთა, არცა მთავრობათა, არცა ძალთა, არცა საწუთრომან, არცა საუკუნემან (8,38).

•მოციქულისაჲ: არცა სიმაღლეთა, არცა სიღრმეთა, არცა სხუამან რამან-მე დაბადებულმან შემიძლოს ჩუენ განყენებად სიყუარულსა მას ღმრთისასა, რომელ არს ქრისტე იესუჲს მიერ, უფლისა ჩუენისა (8,39).

სიტყვა კდ-სა კვირიაკესა

სახარებაჲ ლუკაჲსი 8:43-48

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ხოლო იესო ჰრქვა მას: ნუ გეშინინ, ასულო! სარწმუნოებამან შენმან გაცხოვნა შენ; ვიდოდე მშვიდობით (ლუკ. ც, მც).

ოდეს მაცხოვარი, გარემოცული უმთავრესითა ერითა, მიდიოდა სახლსა შინა იაიროისასა, მაშინ დედაკაცი ვინმე, რომელი იყო დიდი ხნითგან სნეული და რომელმან გადააგო ყოველი თვისი ქონება ექიმთა და ვერ მიიღო მათგან კურნება, მიეახლა მას ფარულად და შეახო ხელი შესამოსელსა მისსა. ესოდენი მტკიცე სარწმუნოება ჰქონდა მას, რომელ ფიქრობდა, საკმაო არს, რათა ხელი ვახლო შესამოსელსა მისსა და უეჭველად მივიღებ...

მოძღვრება კდ-სა კვირიაკესა

სახარებაჲ ლუკაჲსი 8:48

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ნუ გეშინინ, ასულო! სარწმუნოებამან შენმან გაცხოვნა შენ, ვიდოდე მშვიდობით. (ლუკ. ჱ, მჱ).

რა საკვირველი სარწმუნოება ჰქონდა, ძმაო ქრისტიანენო, დედაკაცსა მას, რომელსაც მაცხოვარმან უთხრა ეს სიტყვა! ვითარ უეჭველი და შეურყეველი იყო სარწმუნოება მისი! უმეტეს ათორმეტისა წლისა იყო იგი შეპყრობილი სასტიკითა სნეულებითა: ყოველი მისი ქონება გადააგდო ექიმთა ზედა, გარნა ვერ მიიღო კურნება, და, როდესაც ამ სოფელში მოსპო ყოველი მისი იმედი, იგი მიექცა ზეციერისა მკურნალისადმი; სარწმუნოება მისი მიუძღვა მას ქრისტესა...

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ნე

სახარებაჲ იოვანესი 8:48-59

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მიუგეს ჰურიათა და ჰრქუეს მას: არა კეთილად ვთქუთა, ვითარმედ: სამარიტელ ხარ შენ, და ეშმაკი არს შენ თანა? მაშინ მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: ჩემ თანა ეშმაკი არა არს“ (8,48-49).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ურცხჳნო არს უკეთურებაჲ და ფიცხელ, და რაჟამს სირცხჳლი ჯერ-იყოს, მაშინ უმეტესად ურცხჳნო იქმნების, რომელი-იგი ჰურიათაცა ზედა მოიწია. რამეთუ ჯერ-იყო, რაჲთამცა ლმობიერქმნილ იყვნეს და განკჳრვებულ სიტყუათა მათ ზედა და კადნიერებასა ზედა მისსა, ხოლო იგინი აგინებენცა და „სამარიტელ“ სახელ-სდებენ...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მიუგეს ჰურიათა და ჰრქუეს მას: არა კეთილად ვთქუთა, ვითარმედ: სამარიტელ ხარ შენ, და ეშმაკი არს შენ თანა? მაშინ მიუგო მათ იესუ და ჰრქუა: ჩემ თანა ეშმაკი არა არს“ (8,48-49).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ჩემ თანა ეშმაკი არა არსო, არამედ პატივ-ვსცემ მომავლინებელსა ჩემსა“ (8,49).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე არა ვეძიებ დიდებასა ჩემსა“ (8,50).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ: უკუეთუ ვინმე სიტყუაჲ ჩემი დაიმარხოს, სიკუდილი არა იხილოს უკუნისამდე“ (8,51).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აწ გჳცნობიეს, რამეთუ ეშმაკეულ ხარ შენ: აბრაჰამ მოკუდა და წინაჲსწარმეტყუელნი“ (8,52).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუუკუე შენ უფროჲს ხარა მამისა ჩუენისა აბრაჰამისა?“ (8,53).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აწ გჳცნობიეს, რამეთუ ეშმაკეულ ხარ შენ“ (8,52). თ ა რ გ მ ა ნ ი: არამედ სამარიტელი იგი დედაკაცი არა ესრეთ იტყოდა, არცა თქუა, თუ: ეშმაკეულ ხარ, არამედ ესე ოდენ თქუა: „ნუუკუე შენ უფროჲს ხარა მამისა ჩუენისა იაკობისა?“1 ამისთჳს, რამეთუ ესენი მაგინებელნი იყვნეს და განდგომილნი, ხოლო მას სწავლაჲ ენება ჭეშმარიტებისაჲ; ამისთჳსცა განკჳრდა და ჯეროვნითა ზომითა მიუგო მას სიტყუაჲ და უფლად სახელ-სდვა. რამეთუ რომელი-იგი ფრიად უზეშთაესთა საქმეთა აღუთქუმიდა, არა გინებაჲ ჯერ-იყო მისი, არამედ განკჳრვებაჲ საქმეთა მისთაჲ, ხოლო ესენი აგინებენ და ეშმაკეულად ჰხადიან შემოქმედსა მას ყოველთასა, რამეთუ სამარიტელისა მის სიტყუანი საკჳრველებისა მისგან იყვნეს, ხოლო ამათნი - ურწმუნოებისაგან და უკეთურებისა.

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუუკუე შენ უფროჲს ხარა მამისა ჩუენისა აბრაჰამისა?“ (8,53).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ მე ვადიდებ თავსა ჩემსა, დიდებაჲ ჩემი არარაჲ არს“ (8,54).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აბრაჰამს, მამასა თქუენსა, უხაროდა, რაჲთა იხილოს დღჱ ესე ჩემი, იხილა და განიხარა“ (8,56).

თავი ი̂ე

ჰრომაელთა მიმართ 9:30-33, 10:1-6, 10:12-21

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათ? წარმართნი, რომელნი არა ეძიებდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, ხოლო სიმართლესა სარწმუნოებისასა. და ისრაჱლი შეუდგა შჯულსა მას სიმართლისასა, და შჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუთა (9,30-31).

თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ: ამისთჳს განცჳვეს ჰურიანი, რამეთუ წარმართნი, რომელნი არა ეძიებდეს სიმართლესა, არცა ასმიოდა ქრისტე, და ესმა რაჲ, მოიქცეს მისა, და პოვეს სიმართლე ჭეშმარიტი სარწმუნოებისა მიერ ქრისტესისა. ხოლო შენ, ჵ ჰურიაო, არცა თუ შჯულისა იგი სიმართლე...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე რაჲ-მე ვთქუათ? წარმართნი, რომელნი არა ეძიებდეს სიმართლესა, ეწინეს სიმართლესა, ხოლო სიმართლესა სარწმუნოებისასა. და ისრაჱლი შეუდგა შჯულსა მას სიმართლისასა, და შჯულსა მას სიმართლისასა ვერ მისწუთა (9,30-31).

•მოციქულისაჲ: რაჲსათჳს-მე? რამეთუ არა სარწმუნოებისაგან, არამედ ვითარცა საქმისაგან შჯულისა (9,32).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ შეჰბრკოლდეს ლოდსა მას შებრკოლებისასა, ვითარცა წერილ არს: აჰა ესერა დავსდებ სიონს შინა ლოდსა შებრკოლებისასა და კლდესა საცთურებისასა; და ყოველსა რომელსა ჰრწმენეს იგი, არასადა ჰრცხუენეს (9,32-33).

•მოციქულისაჲ: ძმანო, ნებაჲ გულისა ჩემისაჲ და ვედრებაჲ ჩემი ღმრთისა მიმართ ისრაჱლისათჳს არს საცხორებელად (10,1).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ვეწამები მათ, ვითარმედ შური ღმრთისაჲ აქუს, არამედ არა მეცნიერებით. რამეთუ უმეცარ იყვნეს იგინი სიმართლესა ღმრთისასა (10,2-3).

•მოციქულისაჲ: და თჳსსა მას სიმართლესა ეძიებდეს დამტკიცებად და სიმართლესა ღმრთისასა არა დაემორჩილნეს, რამეთუ დასასრული შჯულისაჲ ქრისტე არს მაცხოვრად ყოვლისა მორწმუნისა. რამეთუ მოსე ესრეთ დაწერა სიმართლისა მისთჳს შჯულისაგანისა, ვითარმედ: რომელმან ქმნეს იგი კაცმან, ცხონდეს მას შინა. ხოლო სარწმუნოებისაგანი სიმართლე ესრეთ იტყჳს (10,3-6).

•მოციქულისაჲ: ნუ იტყჳ გულსა შენსა, ვითარმედ: ვინ აღვიდეს ცად? ესე იგი არს ქრისტესი გარდამოყვანებაჲ. ანუ: ვინ შთავიდეს უფსკრულად? ესე იგი არს ქრისტესი მკუდრეთით აღმოყვანებაჲ. არამედ რასა-იგი იტყჳს — "მახლობელ არს სიტყუაჲ ეგე გულსა შენსა და პირსა შენსა" — ესე იგი არს სიტყუაჲ სარწმუნოებისაჲ, რომელსა ვქადაგებთ, ვითარმედ: აღ-თუ-იარო პირითა შენითა უფალი იესუ და გრწმენეს გულითა შენითა, ვითარმედ ღმერთმან აღადგინა იგი მკუდრეთით, — სცხოვნდე. რამეთუ გულსა ჰრწამს სიმართლედ და პირითა აღიარებ საცხორებელად. რამეთუ იტყჳს წიგნი: ყოველსა, რომელსა ჰრწმენეს მისი, არასადა ჰრცხუენეს (10, 6-11).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ არა არს განწვალებაჲ ჰურიისა და წარმართისაჲ, რამეთუ თავადი არს უფალი ყოველთაჲ, რომელი განამდიდრებს სახელსა უფლისასა, ცხოვნდეს (10,12-13).

•მოციქულისაჲ: ვითარ უკუე ხადონ, რომელი-იგი არა ჰრწმენა? ანუ ვითარ-მე ჰრწმენეს, რომლისაჲ არა ისმინეს? ანუ ვითარ-მე ისმინონ თჳნიერ ქადაგებისა? (10,14).

•მოციქულისაჲ: ანუ ვითარ-მე ქადაგებენ, არა თუ ვინმე წარავლინნეს? ვითარცა წერილ არს: ვითარ შუენიერ არიან ფერჴნი მახარებელთა მათ მშჳდობისათანი, რომელნი ახარებენ კაცთა კეთილსა (10,15).

თავი ი̂დ

ჰრომაელთა მიმართ 9:1-29

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ჭეშმარიტსა ვიტყჳ ქრისტეს მიერ და არა ვტყუი თანამოწამებითა ჩემდა გონებისა ჩემისაჲთა სულითა წმიდითა, რამეთუ მწუხარება არს ჩემდა დიდი და მოუკლებელი სალმობაჲ გულისა ჩემისაჲ. ვილოცევდ შეჩუენებულ-ყოფად თავსა ჩემსა ქრისტესგან ძმათათჳს და ნათესავთა ჩემთა ჴორციელად, რომელნი-იგი არიან ისრაიტელნი, რომელთაჲ იყო შვილებაჲ და დიდებაჲ და აღთქუმანი და შჯულის-დებანი და მსახურებანი (9,1-4).

თარგმანი: ხედვიდა რაჲ, ვითარმედ ჰურიათა მიერ იგმობებოდა ქრისტეს სახელი, რომელნი-იგი პირველ პატიოსან იყვნეს,...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ჭეშმარიტსა ვიტყჳ ქრისტეს მიერ და არა ვტყუი თანამოწამებითა ჩემდა გონებისა ჩემისაჲთა სულითა წმიდითა, რამეთუ მწუხარება არს ჩემდა დიდი და მოუკლებელი სალმობაჲ გულისა ჩემისაჲ. ვილოცევდ შეჩუენებულ-ყოფად თავსა ჩემსა ქრისტესგან ძმათათჳს და ნათესავთა ჩემთა ჴორციელად, რომელნი-იგი არიან ისრაიტელნი, რომელთაჲ იყო შვილებაჲ და დიდებაჲ და აღთქუმანი და შჯულის-დებანი და მსახურებანი (9,1-4).

•მოციქულისაჲ: რომელთანი იყვნეს მამანი, რომელთაგან ქრისტე ჴორციელად, რომელი-იგი არს ღმერთი ყოველთა ზედა, კურთხეულ უკუნითი-უკუნისამდე. ამენ. ხოლო არა ესრეთ, ვითარმცა დავარდა სიტყუაჲ ღმრთისაჲ (9,5-6).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ არა ყოველნი ისრაჱლისაგანნი ესენი არიან ისრაჱლ, არცა არიან ნათესავნი აბრაჰამისნი ყოველნი შვილ, არამედ "ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავად" (9,6-7); თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: არა თუ რომელნიცა ჰურიანი არიან, იგინიცა ისრაჱლ და თესლ აბრაჰამისა არიან, არამედ რომელნიცა არიან მსგავსნი ისაკისნი და ისრაჱლისანი სათნოებითა და სარწმუნოებითა, და არა თუ, რომელნიცა ჴორციელად თესლისა მის მათისაგან არიან, — იგინი არიან აღთქუმითაცა. ამისთჳსცა არა თქუა თუ "იაკობისგანნი", არამედ "ისრაჱლისაგანნი" — სათნოებისა იგი სახელი და ღმრთისა მიერ მოცემული შემოიღო შორის.

•მოციქულისაჲ: ესე იგი არს, არა თუ შვილნი ჴორცთანი ესენი არიან შვილ ღმრთისა (9,8).

•მოციქულისაჲ: არამედ შვილნი იგი აღთქუმისანი შერაცხილ არიან ნათესავად, რამეთუ აღთქუმისაგან არს სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: "ჟამსა ოდენ ამას მოვიდე და ესუას სარას ძე" (9,9).

•მოციქულისაჲ: არა ხოლო ესე, არამედ რებეკასცა ერთისაგან საწოლისა ესუა ისაკ მამისა ჩუენისა, რამეთუ არღასადა შობილ იყვნეს, არცა ექმნა კეთილი გინა ბოროტი (9,10-11).

•მოციქულისაჲ: რაჲთა რჩევით წინა-განმზადებაჲ იგი ღმრთისაჲ ეგოს არა საქმეთაგან, არამედ მისგან, რომელმან-იგი უწოდა, —რამეთუ ჰრქუა, ვითარმედ: უხუცესმან მან ჰმონოს უმრწემესსა მას; ვითარცა წერილ არს: იაკობი შევიყუარე (9,11-13).

•მოციქულისაჲ: და ესავი მოვიძულე. რაჲ-მე უკუე ვთქუათ? სიცრუვე-მე არსა ღმრთისა თანა? ნუ იყოფინ! (9,13-14).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ მოსეს ესრეთ ეტყჳს: შევიწყალო რომელი-იგი შევიწყალო და შევიწყნარო, რომელი-იგი შევიწყნარო (9,15).

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე არა რომელსა-იგი უნებნ, არცა რომელი რბინ, არამედ რომელი ეწყალინ ღმერთსა (9,16).

წიგნი 9

გამოცხადებაჲ იოვანესი 9:1-21

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვითარცა მეხუთემან ანგელოზმან დასცა საყჳრსა, და ვიხილე ვარსკულავი, რომელი გარდამოვარდა ზეცით ქუეყანად, და მიეცა მას კლიტჱ ჯურღმულისა მის უფსკრულისაჲ. (2) და აღჴდა კუამლი ჯურღმულისა მისგან, ვითარცა კუამლი ცეცხლისა მოტყინარისაჲ, და დაბნელდა მზჱ და ჰაერი კუამლისა მისგან ჯურღმულისა. (3) და კუამლისა მისგან გამოვიდეს მკალნი ქუეყანად. და მიეცა მათ ჴელმწიფებაჲ, ვითარცა აქუს ჴელმწიფებაჲ ღრიაკალთა ქუეყანისათა. (4) და ითქუა მათდა მიმართ, რაჲთა არა ავნონ თივასა ქუეყანისასა, არცა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვითარცა მეხუთემან ანგელოზმან დასცა საყჳრსა, და ვიხილე ვარსკულავი, რომელი გარდამოვარდა ზეცით ქუეყანად, და მიეცა მას კლიტჱ ჯურღმულისა მის უფსკრულისაჲ. (2) და აღჴდა კუამლი ჯურღმულისა მისგან, ვითარცა კუამლი ცეცხლისა მოტყინარისაჲ, და დაბნელდა მზჱ და ჰაერი კუამლისა მისგან ჯურღმულისა. (3) და კუამლისა მისგან გამოვიდეს მკალნი ქუეყანად. და მიეცა მათ ჴელმწიფებაჲ, ვითარცა აქუს ჴელმწიფებაჲ ღრიაკალთა ქუეყანისათა. (4) და ითქუა მათდა მიმართ, რაჲთა არა ავნონ თივასა ქუეყანისასა, არცა ყოველსა მწუანვილსა, არცა ხეთა, არამედ კაცთა, რომელთა არა აქუს ბეჭედი ღმრთისაჲ შუბლთა ზედა მათთა. (5) და მიეცა მათ, რაჲთა არა მოკლნენ იგინი, არამედ რაჲთა ტანჯნენ იგინი ხუთ თთუე. და ტანჯვაჲ მათი, ვითარცა ტანჯვაჲ ღრიაკალისაჲ, რაჟამს უცის კაცსა.

•მოციქულისაჲ. (6) და მათ დღეთა შინა ეძიებდენ კაცნი სიკუდილსა და ვერ პოვონ, და სუროდის სიკუდილად, და ივლტოდის სიკუდილი მათგან.

•მოციქულისაჲ. (7) და მსგავსებაჲ იგი მკალთაჲ მათ ესევითარი იყო: მსგავს იყვნეს ცხენთა, განმზადებულთა ბრძოლად. და თავთა ზედა მათთა, ვითარცა გჳრგჳნნი ოქროჲსანი, და პირნი მათნი, ვითარცა პირნი კაცთანი. (8) და აქუნდა თმები, ვითარცა თმანი დედათანი, და კბილნი მათნი ვითარცა ლომთანი იყვნეს. (9ა) და აქუნდა ჯაჭუები, ვითარცა ჯაჭუები რკინისაჲ.

•მოციქულისაჲ. (9ბ) და ჴმაჲ ფრთეთა მათთაჲ ვითარცა ჴმაჲ ეტლთა ცხენთა მრავალთაჲ, რომელნი რბიოდიან ბრძოლად. (10) და აქუს კუდები, მსგავსი ღრიაკალთაჲ, და საწერტელები. და კუდებითა მათითა აქუს ჴელმწიფებაჲ ვნებად კაცთა ხუთ. თთუე. (11) და აქუს მათ ზედა მეუფედ ანგელოზი იგი უფსკრულისაჲ. სახელი მისი ებრაელებრ: ავადონ და ბერძლებრ: აპოლიონ. (12) ვაებაჲ იგი ერთი წარჴდა. აჰა მოვლენ ორნიღა.

•მოციქულისაჲ. (13) შემდგომად ამისა მეექუსემან ანგელოზმან დასცა საყჳრსა, და მესმა ჴმაჲ ერთი ოთხთა მათ რქათაგან საკურთხეველისა მის ოქროჲსათა, რომელ არს წინაშე ღმრთისა, (14) რომელი ეტყოდა მეექუსესა მას ანგელოზსა, ვითარმედ: რომელსა-ეგე გაქუს საყჳრი, განჴსნენ ოთხნი იგი ანგელოზნი, რომელნი შეკრულ არიან მდინარესა მას ზედა ევფრატსა. (15) და განიჴსნნეს ოთხნი იგი ანგელოზნი, რომელნი განმზადებჴლ არიან ჟამისათჳს და დღისა და თჳსა და წელიწდისა, რაჲთა მოსრანმესამედი ჴაცთაჲ. (16) და რიცხჯ მჴედრობათა მათ ცხენთაჲ ბევრნი ბევრთანი, მესმა რიცხჳ მათჲ

•მოციქულისაჲ. (17) და ესრჱთ ვიხილენ ცხენნი იგი ხილვითა, და მსხდომარეთა მათ ზედა აქუნდა ჯაჭუები ცეცხლისა და ვაკინთისა და წუმწუბისა სახენი; და თავნი ცხენთანი, ვითარცა თავნი ლომთანი; და პირთა მათთაგან გამოვალს ცეცხლი და კუამლი და წუმწუბაჲ. (18) სამთა ამათ წყლულებათაგან მოსწყდა მესამედი კაცთაჲ_ცეცხლისაგან და კუამლისა და წუმწუბისა, რომელ გამოვიდოდა პირთაგან მათთა. (19) რამეთუ ჴელმწიფებაჲ იგი ცხენთაჲ მათ პირთა შინა მათთა არს და კუდთა, რამეთუ კუდნი მათნი მსგავს არიან გუელთა, და აქუს თავები და მით ავნებენ.

•მოციქულისაჲ. (20) და სხუათა მათ კაცთა, რომელნი არა მოიკლნეს ამათ წყლულებათაგან, არა შეინანეს მათ საქმეთაგან ჴელთა მათთაჲსა, რაჲთამცა არა თაყუანის-სცემდეს ეშმაკთა და კერპთა ოქროჲსა და ვეცხლისა და ქვისა და შეშისათა, რომელთა ვერცა ხედვად ძალ-უც, ვერცა სმენად, ვერცა სლვად. (21) და არა შეინანეს კაცის მკლველობათა მათთაგან, არცა სიძვისა, არცა მწამლველობისა, არცა მპარვობათა მათთაგან.

თავი ი̂გ. პავლეს დაბრმობისა და კუალად ნათლისღების მიერ განათლებისათჳს.

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 9:1-31

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

ხოლო სავლე უფროჲს განრისხნებოდა და სავსე იყო გულისწყრომითა და კლვითა მოწაფეთა მათ ზედა უფლისათა. მოუჴდა მღდელთმოძღუარსა მას და ითხოვა მისგან წიგნები დამასკოდ სხუათა მიმართ კრებულთა, რაჲთა მივიდეს და თუ ვინმე პოვნეს ამის მოძღურებისა გზასა, მამები ანუ დედები, კრულნი მოიყვანნეს იერუსალემდ (9,1-2).

თარგმანი: ყოვლად მსგავს იყო სავლე ფიცარსა გარე-მორტყმულსა ქსელითა დედა-ზარდლისაჲთა, რომელი პოვა მეუფემან და განჰყარა ყოველი უშუერებაჲ აჩრდილთაჲ და ბრწყინვალედ გამოსახა მას ზედა ხატი საუფლოჲ,...

სარჩევი

•ხოლო სავლე უფროჲს განრისხნებოდა და სავსე იყო გულისწყრომითა და კლვითა მოწაფეთა მათ ზედა უფლისათა. მოუჴდა მღდელთმოძღუარსა მას და ითხოვა მისგან წიგნები დამასკოდ სხუათა მიმართ კრებულთა, რაჲთა მივიდეს და თუ ვინმე პოვნეს ამის მოძღურებისა გზასა, მამები ანუ დედები, კრულნი მოიყვანნეს იერუსალემდ (9,1-2).

•და მი-ოდენ რაჲ-ვიდოდა იგი და მიეახლა დამასკესა, მეყსეულად იყო გარემო მისა ბრწყინვალება ზეცით გარდამო. და იგი დაეცა ქუეყანასა ზედა (9,3-4).

•და ესმა ჴმაჲ, რომელმან ჰრქუა მას: საულ, საულ, რაჲსა მდევნი მე? ფიცხელ არს შენდა წიხნაჲ დეზისაჲ. მან მიუგო და ჰრქუა: შენ ვინ ხარ, უფალო? ჰრქუა მას: მე ვარ იესუ, რომელსა შენ მდევნი. არამედ აღდეგ და შევედ ქალაქად, და მუნ გეთხრას შენ, რაჲ-იგი ღირდეს შენდა საქმედ (9.4-6).

•და კაცნი იგი, რომელნი იყვნეს მის თანა, დგეს დაკჳრვებულნი; სმენით ესმოდა ჴმაჲ იგი, ხოლო ხედვიდეს ვერარას (9,7).

•აღდგა სავლე ქუეყანით, თუალნი ეხილვნეს და ხედვიდა ვერარას. უპყრეს ჴელი მის-თანათა მათ და შეიყვანეს დამასკოდ (9,8).

•და წარჴდეს სამნი დღენი და არარას ხედვიდა და არცა ჭამა, არცა სუა (9.9).

•ხოლო იყო ვინმე მოწაფე დამასკეს შინა, სახელით ანანია, და ჰრქუა მას უფალმან ჩუენებით: ანანია! და მან თქუა: აქა ვარ, უფალო! ჰრქუა მას უფალმან: აღდეგ შენ ადრე და მივედ უბანსა მას, რომელსა ჰრქჳან მართალი, და მოიძიე ტაძართა მათ იუდაჲსთა სავლე სახელით, ტარსელი, რამეთუ აჰა ეგერა ილოცავს მუნ. და იხილა მან ჩუენებით კაცი სახელით ანანია, რომელი შევიდა და დაასხნა მას ზედა ჴელნი, რაჲთა აღიხილნეს (9,10-12).

•მიუგო ანანია და ჰრქუა: უფალო, მასმიეს მრავალთაგან მის კაცისათჳს, რაოდენი ძჳრი შეაჩუენა წმიდათა შენთა იერუსალემს შინა, და აქაცა მოუღებიეს ჴელმწიფებაჲ მღდელთმოძღუართაგან შეკრვად ყოველთა, რომელნი ხადიან სახელსა შენსა. (9,13-14).

•ჰრქუა მას უფალმან: მივედ შენ, რამეთუ მე ჭური რჩეული მიპოვნიეს იგი, რაჲთა ზე-აქუნდეს სახელი ჩემი წინაშე ყოველთა წარმართთა და მეფეთა და მთავართა ძეთა ისრაელისათა. და მე უჩუენო მას, რაოდენი ღირდეს მისსა ვნებად სახელისათჳს ჩემისა. (9.15-16).

•აღდგა ანანია და წარვიდა და შევიდა ტაძართა მათ და დაასხნა მის ზედა ჴელნი მისნი და ჰრქუა: საულ, ძმაო, უფალმან მომავლინა მე იესუ, რომელი გეჩუენა შენ გზასა მას, რომელსა მოხჳდოდე, რაჲთა აღიხილნე თუალნი შენნი და აღივსო სულითა წმიდითა. და მყის გარდამოვარდეს თუალთაგან მისთა ვითარცა ნაქურცენნი და მეყსეულად აღიხილნა და აღდგა და ნათელ-იღო, და მოიღო საზრდელი და განძლიერდა (9,17-19).

თავი ი̂დ. დაცემისათჳს არაჭეშმარიტისა ისრაელისა და წოდებისათჳს ჭეშმარიტისა და რჩეულისა, შემდგომად წარმართთაჲსა

ჰრომაელთა მიმართ 9:1-29

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ჭეშმარიტსა ვიტყჳ ქრისტეს მიერ და არა ვტყუვი, თანამოწამებითა ჩემდა გონებისა ჩემისა.ღთა სულითა წმიდითა, რამეთუ მწუხარება არს ჩემდა დიდ და მოუკლებელი სალმობაჲ გულისა ჩემისაჲ (9,1-2).

თარგმანი: ვინაჲთგან დიდთა საქმეთათჳს იწყებს სიტყუად, და კნინღა დაუჯერებელსა საზომსა იტყჳს თჳსისა ძმათმოყუარებისასა, ამისთჳსცა დაწყებასავე სარწმუნო ჰყოფს მას სახელითა ქრისტესითა უცილობელისა მის ჭეშმარიტებისაჲთა, და თანამოწამებითა სჳნიდისისაჲთა, რომლისა განმკითხველ არს სული წმიდაჲ, ვითარმედ მოუკლებელ...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ჭეშმარიტსა ვიტყჳ ქრისტეს მიერ და არა ვტყუვი, თანამოწამებითა ჩემდა გონებისა ჩემისა.ღთა სულითა წმიდითა, რამეთუ მწუხარება არს ჩემდა დიდ და მოუკლებელი სალმობაჲ გულისა ჩემისაჲ (9,1-2).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ვილოცევდ მე შეჩუენებულ ყოფად თავსა ჩემსა ქრისტესგან ძმათა ჩემთათჳს და ნათესავთა ჩემთა ჴორციელად, რომელნი-იგი არიან ისრაიტელნი (9,3-4).

•მოციქულისაჲ: რომელთაჲ იყო შვილებაჲ და დიდებაჲ და აღთქუმანი და შჯულისდებანი და მსახურებანი და მითხრობანი, რომელთანი იყვნეს მამანი და რომელთაგან ქრისტე ჴორციელად, რომელი-იგი არს ღმერთი ყოველთა ზედა, კურთხეულ უკუნისამდე, ამინ (9,4-5).

•მოციქულისაჲ: ხოლო არა ეგებოდა, ვითარმცა დავარდა სიტყუაჲ ღმრთისაჲ, რამეთუ არა ყოველნი ისრაჱლისაგანნი ესენი არიან ისრაიტელ, არცა არიან ნათესავნი აბრაჰამისნი ყოველნი შვილ, არამედ "ისაკისგან გეწოდოს შენ ნათესავი". ესე იგი არს, არა თუ შვილნი ჴორცთანი ესენი არიან შვილ ღმრთის, არამედ შვილნი იგი აღთქუმისანი შერაცხილ არიან ნათესავად (9,6-8).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ აღთქუმისაგან არს სიტყუაჲ ესე ვითარმედ: ჟამსა ოდენ ამას მოვიდე, და ესუას სარრას ძე (9,9).

•მოციქულისაჲ: და არა ხოლო ესე, არამედ რებეკასცა ერთისაგან საწოლისა ესუა ისაკ მამისა ჩუენისა; რამეთუ არღასადა შობილ იყვნეს, არცა ექმნა რაჲ კეთილი გინა ბოროტი, — რაჲთა რჩევით წინა-განმზადებაჲ იგი ღმრთისაჲ ეგოს (9,10-11).

•მოციქულისაჲ: არა საქმეთაგან, არამედ მისგან, რომელმან-იგი უწოდა, — რამეთუ ჰრქუა მას, ვითარმედ: უხუცესმან ჰმონოს უმრწემესსა მას; ვითარცა წერილ არს, ვითარმედ: იაკობი შევიყუარე, ხოლო ესავი მოვიძულე (9,12-13).

•მოციქულისაჲ: რაჲ-მე უკუე ვთქუათ? ნუ სიცრუვე-მე არსა ღმრთისა თანა? — ნუ იყოფინ; რამეთუ მოსეს ესრეთ ეტყჳს: შევიწყალო, რომელი-იგი შევიწყალო, და შევიწყნარო, რომელი-იგი შევიწყნარო (9,14-15).

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე, არა რომელსა-იგი უნებს, არცა რომელი-იგი რბის, არამედ რომელი ეწყალის ღმერთსა (9,16).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ეტყჳს წიგნი ფარაოს, ვითარმედ: აღვე-ამისთჳს-გადგინე შენ, რაჲთა ვაჩუენო შენ ზედა ძალი ჩემი, და რაჲთა განითქუას სახელი ჩემი ყოველსა ქუეყანასა. აწ უკუე, რომელი ჰნებავს, შეიწყალებს, და რომელი ჰნებავს, განაფიცხებს (9,17-18).

176 77 78 79 80 81 82111