თარგმანი: ყოვლად მსგავს იყო სავლე ფიცარსა გარე-მორტყმულსა ქსელითა დედა-ზარდლისაჲთა, რომელი პოვა მეუფემან და განჰყარა ყოველი უშუერებაჲ აჩრდილთაჲ და ბრწყინვალედ გამოსახა მას ზედა ხატი საუფლოჲ,...
თარგმანი: ვითარცა ერისმთავარი ზეცისა მეუფისაჲ, ეგრეთ მიმოჰვლიდა თავი...
...სა ძლიერებისა და უმეტეს მოიზიდავს წარწყმედულთა მათ ცხორებად. იხილე, ვითარ ღმერთი წყალობით და სახიერებით ეტყჳს შეურაცხისმყოფელთა მისთა ძუელსა მასცა შჯულსა და ახალსა. მაშინ იტყოდა: „ერო ჩემო, რაჲ-მე შეგაწუხე შენ?“ და კუალად ახალსა ამას შინა: „საულ, საულ, რაჲსა მდევნი მე?“ და კუალად, ოდეს-იგი მოუჴდეს მოწაფენი და ეტყოდეს გარდამოსლვად ცეცხლისა და დაწუვად მათ, რომელნი-იგი წინააღუდგეს, შეჰრისხნა მათ იესუ და ჰრქუა: „ანუ არა უწყითა, რომლისა სულისანი ხართ თქუენ?“ ეგრეთვე ამას ადგილსა არა ჰრქუა მათ: ეჰა შეგინებულნო და არაწმიდანო, მტერნო ცხორებისა კაცთაჲსანო! არამედ აწ ისმინეთ, ვითარ ეტყჳს: „რაჲსათჳს თქუენ ბოროტსა ჰზრახავთ გულთა შინა თქუენთა?“ და კუალად იგავსა მას შინა უბრძანაო სახლისა უფალმან მონათა თჳსთა, რაჲთა აცადონ და არა აღმოფხურან ღუარძლი იგი, არამედ დროებაჲ სინანულისაჲ მისცენ. ამისთჳსცა მრავალთა შეინანეს და იქმნეს მოსწრაფე; რომელნი პირველ ხენეშ იყვნეს და უკუანაჲსკნელ, ვითარცა მნა-თობნი, გამობრწყინდეს, ვითარ-იგი პავლე და მეზუერე და ავაზაკი და სხუანი მსგავსნი მათნი, რომელნი-იგი ღუარძლ იყვნეს და იქმნეს იფქლ წმიდა. რომელ-ესე დაღაცათუ თესლსა ზედა არა იქმნებ...
...რჩევანისაც. რადგან ღმერთმა წინასწარ იცოდა, როგორი იქნებოდა იგი, და ამიტომ აირჩია იგი; მოისმინე, რას ამბობს, სანამ იგი ქადაგებას შეუდგებოდა: „რამეთუ მე ჭური რჩეული მიპოვნიეს იგი, რაჲთა ზე აქუნდეს სახელი ჩემი წინაშე ყოველთა წარმართთა, და მეფეთა და მთავართა, ძეთა ისრაჱლისათა“ (). რადგან, როგორც ომში სამეფო ნიშნის მატარებლებს, რომელსაც ჩვეულებრივ ლაბარუმს უწოდებენ, დიდი ძალა და გამოცდილება სჭირდებათ, რათა იგი მტრებს არ გადასცენ, ასევე ქრისტეს სახელის მატარებლებსაც, არა მხოლოდ ომში, არამედ მშვიდობაშიც, დიდი ძალა სჭირდებათ, რათა ქრისტეს სახელი ბრალმდებელთა ბაგეებს არ გადასცენ, არამედ კარგად ატარონ და ჯვარი იტვირთონ. მართლაც, დიდი ძალაა საჭირო, რათა კაცმა ქრისტეს სახელი ატაროს. რადგან ვინც რაიმე უღირსს ამბობს, აკეთებს ან ფიქრობს, მას ეს სახელი არ უტარებია და საკუთარ თავში ქრისტე არ ჰყავს. ხოლო ის, ვინც ამ სახელს ატარებს, საზეიმო მსვლელობით მიემართება არა მოედანზე, არამედ ცათა შორის; და ყველა ძრწის, ანგელოზები კი ამალად თან ახლავენ და უკვირთ....
...ვენი სათნოებანი იმის მცირეწილადაც ვერ გაუტოლდება, რაც ღმერთმა თქვენთვის გააკეთა. აი, სწორედ ამით გამოირჩეოდა თითოეული წმინდანი. და, რათა ამაში დარწმუნდე, ისმინე ქვეყნიერების მოძღვარი, ეს ზეცათმავალი სული, როგორ ის, ასეთი სათნოებების აღსრულების შემდეგ, ზეციდან ასეთი მოწმობის შემდეგ — „ჭური რჩეული მიპოვნიეს იგი" (), ნათქვამია, — თავის ცოდვებს არ ივიწყებს, არამედ მუდმივად გონებაში ატარებს მათ, როგორ არ აძლევს საკუთარ თავს უფლებას, დაივიწყოს ისიც კი, რაში, მისი სრული რწმენით, უკვე ნათლისღებისას მიეტევა, არამედ ღაღადებს და ამბობს: „რამეთუ მე ვარ ნარჩევი მოციქულთაჲ, რომელი არა ვარ ღირს წოდებად მოციქულად" (). შემდეგ, რათა ჩვენ მისი თავმდაბლობის მთელი სიღრმე შევიცნოთ, დასძინა: „რამეთუ ვსდევნიდ ეკლესიათა ღმრთისათა". რას აკეთებ, პავლე? უფალმა თავისი მოწყალებით ყველა ცოდვა შენი მოგიტევა და წაშალა, შენ კი ჯერ კიდევ ახსოვს? ასეა, ამბობს, ვიცი და დარწმუნებული ვარ, რომ უფალმა ცოდვებისგან მიხსნა: მაგრამ, როცა ჩემს საქმეებს მოვიფიქრებ და ღვთის კაცთმოყვარეობის უფსკრულს შევხედავ, მაშინ სავსებით ვრწმუნდები, რომ მხოლოდ მისი მადლითა და კაცთმოყვარეობით ვარ ის, რაც ვარ. **„არა ვარ ღირს წოდებად მოციქ...
