1.For this cause I Paul, the prisoner of Jesus Christ for you Gentiles,2.If ye have heard of the dispensation of the grace of God which is given me to you-ward:3.How that by revelation he made known unto me the mystery; (as I wrote afore in few words,4.Whereby, when ye read, ye may understand my knowledge in the mystery of Christ)5.Which in other ages was not made known unto the sons of men, as it is now revealed unto his holy apostles and prophets by the Spirit;6.That the Gentiles should be fellowheirs, and of the same body, and partakers of his promise in Christ by the gospel:7.Whereof I was made a minister, according to the gift of the grace of God given unto me by the effectual working of his power.8.Unto me, who am less than the least of all saints, is this grace given, that I should preach among the Gentiles the unsearchable riches of Christ;9.And to make all men see what is the fellowship of the mystery, which from the beginning of the world hath been hid in God, who created all things by Jesus Christ:10.To the intent that now unto the principalities and powers in heavenly places might be known by the church the manifold wisdom of God,11.According to the eternal purpose which he purposed in Christ Jesus our Lord:12.In whom we have boldness and access with confidence by the faith of him.13.Wherefore I desire that ye faint not at my tribulations for you, which is your glory.14.For this cause I bow my knees unto the Father of our Lord Jesus Christ,15.Of whom the whole family in heaven and earth is named,16.That he would grant you, according to the riches of his glory, to be strengthened with might by his Spirit in the inner man;17.That Christ may dwell in your hearts by faith; that ye, being rooted and grounded in love,18.May be able to comprehend with all saints what is the breadth, and length, and depth, and height;19.And to know the love of Christ, which passeth knowledge, that ye might be filled with all the fulness of God.20.Now unto him that is able to do exceeding abundantly above all that we ask or think, according to the power that worketh in us,21.Unto him be glory in the church by Christ Jesus throughout all ages, world without end. Amen.
მოციქულისაჲ: ამისთჳს მე, პავლე, კრული ქრისტე იესუჲსი, თქუენ წარმართთათჳს. უკუეთუ გასმიეს მოღუაწებაჲ იგი მადლისა ღმრთისაჲ, რომელ მოცემულ არს ჩემდა თქუენდა მომართ (3,1-2).
თარგმანი: ვინაჲთგან ყოველთა მეუფისაჲ წარმოთქუა, აწ თავისაცა თჳსისასა წარმოუთხრობს, ვითარმედ: "იგი ჯუარს-ეცუა თქუენთჳს, ხოლო მე, აჰა ესერა, შეკრულ ვარ მისთჳს და სიკუდიდ განმზადებულ", რამეთუ რაჟამს ებისტოლესა ამას წერდა, კრულებათა შინა იყო; რაჲსაღამცა სხჳსათჳს, თჳნიერ წარმართთა ქადაგებისათჳს, რომელი-ესე წინაჲსწარ ჰრქუა...
პავლესი: რაჲთა ეუწყოს აწ მთავრობათა და ჴელმწიფებათა ზეცისათა ეკლესიისაგან (3,10).
თარგმანი: რამეთუ არცა ზეცისა ძალთა საიდუმლოჲ იგი, არამედ განგებულებითა ღმრთისაჲთა, რომელი იქმნა ეკლესიასა ზედა, ისწავეს მათ მიუთხრობელი იგი სიბრძნე ღმრთისაჲ, ხოლო გულსმოდგინებად (3,11). საუკუნეთა იტყჳს, ვითარ პირველ საუკუნეთა განგებულ იყო საქმჱ ესე ღმრთისა მიერ და აწ აღესრულა იგი ქრისტეს მიერ.
პავლესი: რაჲ-იგი არს სივრცე და სიგრძე, სიმაღლე და სიღრმე (3,18).
მოციქულისაჲ: ამისთჳს ვითხოვ, რაჲთა არა გეწყინებოდის ჭირთა შინა ჩემთა თქუენთჳს, რომელ-იგი არს დიდება თქუენდა (3,13).
თარგმანი: ვინაჲთგან კრულებათა შინა იყო, ოდეს ამას წერდა, ამისთჳს ითხოვს ეფესელთაგან, რაჲთა არა სირცხჳლ უჩნდენ მათ ჭირნი მოძღურისა მათისანი, რომელნი შეემთხუეოდეს მათ ძლით, მათდა მიმართ ქადაგებისათჳს სახარებისა. ამისთჳს ეტყჳს, ვითარმედ: თჳთ ესე, სირცხჳლ საგონებელი, უმეტეს დიდება არს თქუენდა, რაჟამს გულისჴმა-ჰყოთ, ვითარმედ ესოდენ შეგიყუარნა თქუენ ღმერთმან, რომელ ცხორებისა...
წმიდისა იოვანესთჳს, მახარებელისა და ღმრთისმეტყუელისა:
...ათა და სიღრმეთა მათგან საღმრთოთა საიდუმლოთა, რომელი ანგელოზთაცა არა იცოდეს ამისა პირველ, რამეთუ მათცა ჩუენ თანავე ცნეს სიტყუათა მიერ იოვანესთა ესე საიდუმლონი.
და ამას მოასწავებს მოციქული პავლე, რომელი იტყჳს: „რაჲთა საცნაურ იქმნას აწ მთავრობათა და ჴელმწიფებათა ეკლესიისა მიერ მრავალსახე იგი ღმრთისა სიბრძნე“. უკუეთუ მთავრობათა და ჴელმწიფებათა და ქერობინთა და სერაბინთა ეკლესიისა მიერ ცნეს ესე ყოველი, საცნაურ არს, ვითარმედ იგინიცა სამე ფრიადითა მოსწრაფებითა ისმენენ ჴმასა იოვანესსა. რამეთუ ესეცა არამცირედი პატივი მოგუეცა, რომელ ჩუენ თანა ცნეს ანგელოზთა, რაჲ-იგი არა იცოდეს. ხოლო რომელ არა ჩუენ თანა ოდენ, არამედ ჩუენ მიერცა, ამისთჳს რაჲღა ვთქუა, რომელნი ესევითარნი ვიყვენით, რომელ არა ჯერ-არს აწ თქუმად, თუ ვინ ვიყვენით, ანუ ვითარნი, და ესევითარსა პატივსა მივიწიენით. ამისთჳს უკუე მივყოთ ყოველთა სასმენელი ჩუენი დუმილით ნუ დღეს ოდენ, არამედ ყოვლადვე, რამეთუ ყოვლადვე კეთილ არს ამათ სიტყუათა სმენად. რამეთუ უკუეთუ მეფისა სიტყუათა მარადის სურვიელ ვართ სმენად, თუ რაჲ თქუა, ანუ რაჲ ქმნა, ანუ რასა განიზრახავს, რომელთაგან არარა სარგებელ არიან ჩუენდა, არა უფროჲსად ვისწრაფოთა სმენად სიტყუათა მათ, რომელთა ღმერთი იტყჳს, საწადელთა მათ და სასურველთა და ჩუ...