1.მეფე ყუზიას სიკვდილის წელს ვიხილე უფალი, მჯდარი ამაღლებულ, ზეამართულ ტახტზე, და მისი კალთები ავსებდა ტაძარს.2.თავთით სერაფიმები ედგნენ, ექვს-ექვსი ფრთა ესხა თითოეულს; ორით სახეს იფარავდნენ, ორით ფეხებს იფარავდნენ, ორით ფრენდნენ.3.ერთი მეორეს გასძახოდნენ და ამბობდნენ: წმიდაა! წმიდაა! წმიდაა ცაბაოთ უფალი! მისი დიდებით სავსეა ქვეყნიერება!4.შეიძრა ზღურბლთა საძირკვლები ამ ძახილის ხმაზე და კვამლით აივსო სახლი.5.ვიფიქრე: ვაი მე, დავიღუპე, რადგან ბაგეუწმიდური კაცი ვარ და ბაგეუწმიდურ ხალხში ვცხოვრობ-მეთქი, ჩემმა თვალებმა კი მეუფე, ცაბაოთ უფალი იხილეს.6.მოფრინდა ჩემთან ერთ-ერთი სერაფიმი და ხელში სამსხვერპლოდან აღებული მუგუზალი ეჭირა მაშით.7.ბაგეზე შემახო და მითხრა: აჰა, შეეხო ეს შენს ბაგეს და მოგცილდა უკეთურება, მიტევებულია შენი ცოდვა.8.მომესმა ხმა მეუფისა, რომელიც ამბობდა, ვინ მივავლინო და ვინ გაგვეგზავნება? ვთქვი: აჰა, მიმავლინე.9.თქვა: წადი და უთხარი მაგ ხალხს: სმენით მოისმენთ, მაგრამ ვერ გაიგებთ; ხილვით თხილავთ, მაგრამ ვერ მიხვდებით.10.უგრძნობს გახდი მაგ ხალხის გულს, სასმენელთ დაუმძიმებ და სახედველთ აუხვევ, რომ თვალით ვერ ხედავდეს, ყურით ვერ ისმენდეს, გულით ვერ ხვდებოდეს, რომ არ მოიქცეს და არ განიკურნოს.11.ვთქვი: როდემდის, უფალო? თქვა: ვიდრე ქალაქები უმკვიდროდ არ გადაშენდება, სახლები არ გაუკაცრიელდება და მიწა არ გაუდაბურდება.12.გადახვეწავს ადამიანებს უფალი და დიდი უდაბურება დასადგურდება ქვეყანაში.13.კიდევ მეათედი დარჩება მათგან და ისიც გადაიბუგება. მაგრამ როგორც მოჭრილ ბელეკონს და მუხას რჩება ძირი, ასევე წმიდა მოდგმა იქნება მათი ძირი.
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ძლივსღა, ბოლოს და ბოლოს, გადავცურეთ ოზიას ამბის ზღვა; ძლივს გადავცურეთ არა გზის სიგრძის გამო, არამედ თქვენი, ჩვენთან ერთად მცურავთა, სწავლისმოყვარეობის გამო.ასევე მესაჭეც, როცა გულმოდგინე მგზავრები ჰყავს და ისინი მშვენიერი ქალაქების...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
მოდი, დღეს ოზიას შესახებ მოთხრობებს დასასრული მივცეთ და ჩვენს სიტყვას უკვე სახურავი დავადგათ, რათა ჩვენც დასაცინად არ ვიქცეთ, როგორც ის კაცი, რომელმაც სახარებაში კოშკის აშენება დაიწყო, მაგრამ ვერ შეძლო; ნურც აქ დამსწრეთაგან ვინმემ თქვას ჩვენზე: „ამ კაცმა შენება...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
დღეს ჩვენთვის კრებული ბრწყინვალე გახდა და შეკრებაც ნათელია.მაშ, რა არის ამის მიზეზი?დღევანდელი მკა გუშინდელი თესლის ნაყოფია.გუშინ დავრგეთ და დღეს მოსავალს...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
კურთხეულ არს ღმერთი: ჩვენს თაობაშიც აღმოცენდნენ მოწამენი, და ჩვენც ღირსნი გავხდით გვენახა ადამიანები, რომლებიც ქრისტესთვის იკვლებოდნენ, წმინდა სისხლს აწვეთებდნენ, მთელ ეკლესიას რწყავდნენ; სისხლს აწვეთებდნენ, რომელიც ეშმაკთათვის საშინელია, ანგელოზთათვის სასურველი,...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ვხარობ, როცა გხედავთ, როგორ მოისწრაფით საღმრთო სიტყვების მოსასმენად, და ამას თქვენი ღმრთისმიერი წინსვლის უდიდეს ნიშნად მივიჩნევ.რადგან როგორც შიმშილი სხეულის კეთილი მდგომარეობის ნიშანია, ასევე სიტყვების სიყვარული სულის სიჯანსაღის...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
ვხედავ, რომ დიდ გულმოდგინებას იჩენთ, რათა წინათ ჩვენ მიერ ნათქვამი საქმით აღასრულოთ.ამიტომ მეც უყოყმანოდ ვთესავ სწავლების თესლებს და აქედან კეთილი სასოებებით ვსაზრდოობ.რადგან მიწისმოქმედიც, როცა...
„და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა. და სავსე იყო სახლი დიდებითა მისითა“ ().
1.
რატომ ახასიათებს წინასწარმეტყველი სხვა დროებს მეფეთა სიცოცხლით, ამ დროს კი მეფის სიკვდილით აღნიშნავს?მან ხომ არ თქვა: „იყო ოზიას დღეებში“, არც: „ოზიას მეფობისას“, არამედ თქვა: „და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე“ (<span...
...ღმერთო, უკუნითი უკუნისამდე“** (); აქ საყდარში უბრალოდ საყდარს კი არ გულისხმობს, არამედ სასუფეველს. აქ იგი საყდარს საუკუნოს უწოდებს, სხვაგან კი მაღალს; რადგან ამბობს: „ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა“ ().და კვლავ: „რამეთუ მაღალია შენი საყდარი“.2სხვა წინასწარმეტყველიც დიდების საყდარზე მჯდომარეს ხედავს; დავითი კი საყდარს კაცთმოყვარეობის ნიშნადაც წარმოაჩენს, რადგან ამბობს: „წყალობა და განკითხვა წარმართება საყდრისა მისისა“ (ფსალმ 96:2, ვარ.).
9. საუკუნო სასუფეველი და სულით ცხება
ეს ყველაფერი მის სასუფეველზე ითქვა: რომ იგი დაუსრულებელია (რადგან ამას ნიშნავს: „უკუნითი უკუნისამდე“ ()), რომ დიდებულია, რომ მაღალია, რომ ძლევამოსილი და მტკიცეა.და კვლავ, რომ იგი დაუსაბამოა, როცა ამბობს: „სუფევა შენი სუფევა არს ყოველთა საუკუნეთა“ (...
...ბს: „იმ წელსა, რომელსა შევიდა ნათან აზოტედ“ ()1; ხან კი ამბობს: „და იქმნა წელსა, რომელსა მოკუდა ოზია მეფე. ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდარსა ზედა მაღალსა და აღმატებულსა“ (). რადგან წინასწარმეტყველებები ისე არ შეკრებილა ერთად, როგორც პავლეს ეპისტოლეები და სახარებები, არამედ, როგორც უკვე ვთქვი, სხვადასხვა დროს.ამიტომ სიტყვას სხვა დასაწყისიდან იწყებს.და მხოლოდ ამის გამო კი არა, არამედ იმიტომაც, რომ თემა, რომელზეც საუბარს აპირებს, წინათქმულისგან ძლიერ განსხვავდება და უფრო ამაღლებულია.რადგან იგი ჩვენთან საუბრობს წარმართთა მოწოდებაზე, ქადაგების დიდ გამოჩინებაზე, ცოდნაზე, რომელიც მთელ ქვეყნიერებაზე გავრცელდა, და მშვიდობაზე, რომელიც დედამიწას მოიცავს.
და თუ ასეთი სწავლებების შეხებას აპირებს, მაგრამ მაინც იუდეასა და იერუსალიმს ახსენებს, ამაში უცნაური არაფერია.რადგან ნათქვამი წინასწა...
...ნი იგი სულისა წმიდისანი არიან, რამეთუ ყოველივე, რომელი თქუან ანგელოზთა, ღმრთისა სიტყუანი არიან, ხოლო რომელი ღმერთმან თქუას, იგინი არა ანგელოზთანი არიან. ეგრეთვე ესე სიტყუანი სულისანი არიან.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იტყოდა მისთჳს“ (12,41).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა იტყოდა? „ვიხილე უფალი მჯდომარე საყდართა მაღალთა“, და შემდგომი ამისი. ხოლო „დიდებად“ აქა იტყჳს ხილვასა მას და კუამლსა და საიდუმლოთა მათ დაფარულთა და ხილვასა სერაბინთასა და ელვასა მას საყდრისაგან გამომავალსა, რომელსა მიხედვად ძალნი იგი ვერ შემძლებელ იყვნეს.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და იტყოდა მისთჳს“ (12,41).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: რასა იტყოდა? რაჟამს ესმა ჴმაჲ, ვითარმედ: „ვინ წარვავლინო ამის ერისა? და თქუა: აჰა ესერა მე წარმავლინე. და თქუა: სმენით ესმოდის და ვერ გულისხმა-ყონ. რამეთუ დააბრმნა თუალნი მათნი და გული მათი განაფიცხა“. ; ; ; ; ; აჰა ესერა კუალად სხუაჲ საძიებელი, არამედ ადვილ...