განმარტებები

წყარო

ავტორი

ბიბლიის წიგნი

თავის დასაწყისი

თავის დასასრული

მუხლის დასაწყისი

მუხლის დასასრული

მოიძებნა 2203 განმარტება

რას ნიშნავს მოაზროვნეობა, ამ სიტყვის დიდი გაგებით? I გერმანია, ქადაგება 19.10.2024

1 კორინთელთა მიმართ 14:20-25; სახარებაჲ ლუკაჲსი 5:27-32

მამა თეოდორე გიგნაძე

თავი თ̂. განწესებაჲ სახლეულთაჲ წესიერებისათჳს და უფალთა და მონათაჲ ქრისტეს მიერ

ეფესელთა მიმართ 5:22-6:9

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ცოლნი თჳსთა ქმართა დაემორჩილენით, ვითარცა უფალსა, რამეთუ ქმარი არს თავ ცოლისა, ვითარცა ქრისტე თავ არს ეკლესიისა, და იგი თავადი არს მაცხოვარი გუამისაჲ (5,22-23).

თარგმანი: აწინდელი ესე "ვითარცაჲ" არა სწორებისაჲ არს, არამედ მსგავსებისაჲ, რამეთუ უფლისა მორჩილებაჲ უზეშთაეს გჳჴმს ქონებად, და არარაჲსა ჴორციელთა საქმეთაგანისა თანა სწორებად, ხოლო მისითა სახედ მოღებითა და მისთჳსვე, რამეთუ მას თავადსა ყოველივე მშჳიდობაჲ და წესიერებაჲ უყუარს, და არა-რაჲ არს სახლსა შინა ესრეთ წესიერებისა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ცოლნი თჳსთა ქმართა დაემორჩილენით, ვითარცა უფალსა, რამეთუ ქმარი არს თავ ცოლისა, ვითარცა ქრისტე თავ არს ეკლესიისა, და იგი თავადი არს მაცხოვარი გუამისაჲ (5,22-23).

•მოციქულისაჲ: არამედ ვითარცა ეკლესიაჲ დამორჩილებულ არს ქრისტესსა, ეგრეცა ცოლნი — თჳსთა ქმართა ყოვლითავე (5,24).

•მოციქულისაჲ: ქმართა გიყუარდედ ცოლნი თჳსნი, ვითარცა ქრისტემან შეიყუარა ეკლესიაჲ და თავი თჳსი მისცა მისთჳს, რაჲთა იგი წმიდა ყოს (5,25-26).

•მოციქულისაჲ: საბანელითა მით წყლისაჲთა და სიტყჳთა (5,26).

•მოციქულისაჲ: რაჲთა წარუდგინოს თავადმან თავსა თჳსსა დიდებულად ეკლესიაჲ, რაჲთა არა აქუნდეს მწინკულევანებაჲ, არცა ნაოჭ ბრძჳლისაჲ, არცა სხუაჲ რაჲ ესევითარი, არამედ იყოს წმიდა და უბიწო (5,27).

•მოციქულისაჲ: ესრეთ ჯერ-არს ქმართაჲ ცოლთა თჳსთა სიყუარული, ვითარცა ჴორცთა თჳსთაჲ, რამეთუ, რომელსა უყუარდეს ცოლი თჳსი, თავი თჳსი უყუარს; რამეთუ არავინ სადა თავი თჳსი მოიძულის, არამედ ზრდინ და ჰფუფუნებნ მას, ვითარცა ქრისტე ეკლესიასა (5,28-29).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ასონი ვართ გუამისა მისისანი, ჴორცთა მისთაგანნი და ძუალთა მისთაგანნი (5,30).

•მოციქულისაჲ: ამისთჳს დაუტეოს კაცმან მამაჲ თჳსი და დედაჲ თჳსი და შეეყოს ცოლსა თჳსსა, და იყვნენ ორნივე იგი ერთჴორც (5,31).

•მოციქულისაჲ: საიდუმლოჲ ესე დიდ არს, ხოლო მე ვიტყჳ ქრისტესთჳს და ეკლესიისათჳს (5,32).

•მოციქულისაჲ: გარნა თქუენცა კაცად-კაცადმან ცოლი თჳსი ეგრეთ შეიყუარეთ, ვითარცა თავი თჳსი, ხოლო ცოლსა მას, რაჲთა ეშინოდის ქმრისა (5,33).

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი ლთ

სახარებაჲ იოვანესი 5:22-30

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მამაჲ არავის შჯის, და ყოველი საშჯელი მოსცა ძესა, რაჲთა ყოველნი პატივ-სცემდენ ძესა, ვითარცა-იგი პატივ-სცემენ მამასა“ (5,22-23).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ფრიადი მოსწრაფებაჲ გჳჴმს ჩუენ ყოველსავე ზედა, საყუარელნო, რამეთუ სიტყუაჲ თანაგუაც მიცემად სიტყუათათჳსცა და საქმეთა ცხორებასა მას, რომელსა მისლვად ვართ, და საყდარსა, რომლისა წინაშე წარდგომად ვართ მოგებად საქმეთა ჩუენთაებრ, გინა თუ კეთილი გუექმნას, გინა თუ ბოროტი. მას უკუე სამშჯავროსა ვიჴსენებდეთ მარადის და ესრეთ შეუძლოთ ყოფად...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „მამაჲ არავის შჯის, და ყოველი საშჯელი მოსცა ძესა, რაჲთა ყოველნი პატივ-სცემდენ ძესა, ვითარცა-იგი პატივ-სცემენ მამასა“ (5,22-23).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მამაჲ არავის შჯის, არამედ ყოველი საშჯელი მოსცა ძესა, რაჲთა ყოველნი პატივ-სცემდენ ძესა, ვითარცა-იგი პატივ-სცემენ მამასა“ (5,22-23).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: რომელმან სიტყუანი ჩემნი ისმინნეს და ჰრწმენეს მომავლინებელი ჩემი, აქუნდეს მას ცხორებაჲ საუკუნოჲ“ (5,24).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „აქუნდეს მას ცხორებაჲ საუკუნოჲ, და საშჯელსა იგი არა შევიდეს, არამედ გარდაიცვალოს სიკუდილისაგან ცხორებად“ (5,24).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ამენ, ამენ, გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: მოვალს ჟამი, და აწვე არს, ოდეს მკუდართა ისმინნენ სიტყუანი ძისა ღმრთისანი, და რომელთა ისმინნენ, ცხოვნდენ“ (5,25).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვითარცა-იგი მამასა აქუს ცხორებაჲ თავისა თჳსისა თანა, ეგრეთვე მოსცა ძესა, რაჲთა აქუნდეს ცხორებაჲ თავისა თჳსისა თანა“ (5,26).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და ჴელმწიფებაჲ მოსცა მას საშჯელისაცა ყოფად“ (5,27).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ ძჱ კაცისაჲ არს, ნუ გიკჳრს ესე“ (5,27-28).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არა ძალ-მიც საქმედ თავით ჩემით არარაჲ, არამედ ვითარცა მესმის, ვშჯი, და საშჯელი ჩემი მართალ არს, რამეთუ არა ვეძიებ ნებასა ჩემსა, არამედ ნებასა მომავლინებელისა ჩემისასა“ (5,30).

•სწავლაჲ ლთ ძჳრისჴსენებისათჳს და მოწყალებისა

რა არის ჩვენი გადამრჩენელი, კეთილი აღმსარებლობა? I ქადაგება 25.12.2024

1 ტიმოთეს მიმართ 5:22-6:11; სახარებაჲ მარკოზისი 8:30-34

მამა თეოდორე გიგნაძე

სიტყვა დიდ-პარასკევს ჯვარცმის გარდამოხსნასა ზედა

გალატელთა მიმართ 5:24

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

ქრისტესთა მათ ხორცნი თვისნი ჯვარს აცვნეს ვნებითურთ და გულის თქმით. (გალ. 5, 24)

ძმანო მართლ-მადიდებელნო ქრისტიანენო!

უკანასკნელთა ამათ დღეთა შინა არა ერთ გზის გაიგონეთ თქვენ ოთხთავე სახარებათაგან ვრცელი მოთხრობა უფლისა იესო ქრისტესი ვნებისა და ჯვარცმისა; დღესაც კიდევ ერთხელ წაკითხულ იქმნა ყოველი, რაიცა მას უყვეს და რომელიც მოითმინა მან ჩვენთვის, და აჰა ესერა, ხატიცა მისი, რომელიც ცხოვლად წარმოადგენს წინაშე თვალთა ჩვენთა, რა მდგომარეობაში იყო იგი, როდესაც ჯვარისაგან გარდამოხსნეს.

რას...

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 08.10.2014

ეფესელთა მიმართ 5:25-33; სახარებაჲ ლუკაჲსი 5:33-39

მამა თეოდორე გიგნაძე

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი იზ

სახარებაჲ მათესი 5:27-37

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გასმიეს, რამეთუ ითქუა პირველთა მათ მიმართ: არა იმრუშო. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: ყოველი, რომელი ხედვიდეს დედაკაცსა გულისთქუმად მას, მუნვე იმრუშა მის თანა გულსა თჳსსა“ (5,27-28).

აღასრულა პირველი იგი მცნებაჲ და სრულისა მის საზომისა წესსა აღიყვანა; და აწ ჯეროვნად მეორე იგი შორის შემოიღო წესისა მისებრ შჯულისა. გარნა ესე საძიებელ არს, თუ რად არა პირველად ღმრთისმსახურებისათჳს ყო სიტყუაჲ, ვითარცა მუნ იწყო მოსე ბრძანებითა ღმრთისაჲთა და იგი დააწესა მცნებად პირველად და თქუა: „უფალი...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გასმიეს, რამეთუ ითქუა პირველთა მათ მიმართ: არა იმრუშო. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: ყოველი, რომელი ხედვიდეს დედაკაცსა გულისთქუმად მას, მუნვე იმრუშა მის თანა გულსა თჳსსა“ (5,27-28).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ თუალი შენი მარჯუენე გაცთუნებდეს შენ, აღმოიღე იგი და განაგდე შენგან, რამეთუ უმჯობეს არს შენდა, რაჲ-თა წარწყმდეს ერთი ასოთა შენთაგანი, ვიდრე არა ყოველი გუამი შენი შთავრდომად გეჰენიასა. და უკუეთუ მარჯუენე ჴელი შენი გაცთუნებდეს შენ, მოიკუეთე იგი და განაგდე შენგან, რამეთუ უმჯობეს არს შენდა, რაჲ-თა წარწყმდეს ერთი ასოთა შენთაგანი, და არა ყოველი გუამი შენი შთავარდეს გეჰენიასა“ (5,29-30).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „თქუმულ არს: რომელმან განუტეოს ცოლი თჳსი, მიეცინ მას განსატევებელი. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ, რამეთუ: ყოველმან, რომელმან განუტეოს ცოლი თჳსი თჳნიერ სიტყჳსა სიძვისა, მან ამრუშა იგი; და რომელმან განტევებული შეირთოს, მანცა იმრუშა“ (5,31-32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „კუალად გასმიეს, რამეთუ ითქუა პირველთა მიმართ: არა ცილი ჰფუცო, არამედ მიეც უფალსა ფიცი შენი. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: არა ფუცად ყოლად ნუცა ცასა, რამეთუ საყდარი არს ღმრთისაჲ; ნუცა ქუეყანასა, რამეთუ კუარცხლბეკი ფერჴთა მისთაჲ არს; ნუცა იერუსალჱმსა, რამეთუ ქალაქი არს მეუფისა დიდისაჲ; ნუცა თავსა შენსა ჰფუცავ, რამეთუ ვერ ძალ-გიც ერთისა თმისა განსპეტაკებად გინა დაშავებად. არამედ იყავნ თქუენი ჰე ჰე, და არა არა; ხოლო უმეტესი ამათსა უკეთურისაგანი არს“ (5,33-37).

•სწავლაჲ იზ ფიცისათჳს

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 18.10.2014

1 კორინთელთა მიმართ 15:58-16:3; სახარებაჲ ლუკაჲსი 5:27-32

მამა თეოდორე გიგნაძე

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი მ

სახარებაჲ იოვანესი 5:31-38

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „უკუეთუ მე ვწამებ თავისა ჩემისათჳს, წამებაჲ ჩემი არა არს ჭეშმარიტ. სხუაჲ არს, რომელი წამებს ჩემთჳს, და ვიცი, რამეთუ ჭეშმარიტ არს წამებაჲ მისი“ (5,31-32).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: რომელი თუალთა ოქროჲსა გამოსაღებელთა ეძიებდეს და იყოს ჴელოვნებისა მის გამოუცდელ, სარგებელი არარაჲ პოვოს, ვერცა ოქროჲ გამოიღოს, არამედ ცუდი ოდენ შრომაჲ თავს-იდვას. ეგრეთვე რომელთა არა იცოდიან წესი წმიდათა წერილთაჲ და ჩუეულებაჲ და ძალსა მათსა ეძიებდენ, იგინი ოქროსა მიწასა შინა აღჰრევენ, და არაოდეს პოვონ...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „უკუეთუ მე ვწამებ თავისა ჩემისათჳს, წამებაჲ ჩემი არა არს ჭეშმარიტ. სხუაჲ არს, რომელი წამებს ჩემთჳს, და ვიცი, რამეთუ ჭეშმარიტ არს წამებაჲ მისი“ (5,31-32).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „თქუენ მიავლინეთ იოვანესა, და წამა ჭეშმარიტი“ (5,33).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო მე წამებაჲ კაცისაგან არა მოვიღო“ (5,34).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არამედ ამას ვიტყჳ, რაჲთა თქუენ სცხოვნდეთ“ (5,34).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ იგი იყო სანთელი აღნთებული საჩინოჲ, ხოლო თქუენ ინებეთ სიხარული ჟამ ერთ ნათელსა მისსა“ (5,35).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ხოლო მე მაქუს წამებაჲ უფროჲს იოვანესა“ (5,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე მაქუს წამებაჲ უფროჲს იოვანესა, რამეთუ საქმჱ, რომელი მომცა მე მამამან, რაჲთა აღვასრულო იგი, ესე საქმენი წამებენ ჩემთჳს, ვითარმედ მამამან მომავლინა მე“ (5,36).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და რომელმან მომავლინა მე მამამან, მან წამა ჩემთჳს“ (5,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არცა ჴმაჲ მისი გესმა თქუენ სადამე და არცა ხატი მისი იხილეთ“ (5,37).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და სიტყუაჲ მისი არა არს თქუენ თანა დადგრომილ“ (5,38).

სიტყვა პატიოსნებასა ზედა

სახარებაჲ მათესი 5:37

წმ. მღვდელმთავარი გაბრიელი (ქიქოძე)

იყავნ სიტყვა თქვენი: ჰე, ჰე, და არა, არა; ხოლო უმეტესი ამათსა უკეთურისაგან არს (მათ. ე, ლზ).

რა მაღალსა და შეურყეველსა პატიოსნებასა მოითხოვს ჩვენგან, ძმანო ქრისტიანენო, უფალი იესო ქრისტე! იგი მოითხოვს ჩვენგან ისეთს პატიოსნებას, რომელ ყოველსა სიტყვასა ჩვენსა დავამტკიცებდეთ მხოლოდ ამით: ჰო და არა: იყავნ სიტყვა თქვენი: ჰე, ჰე; და არა, არა; ხოლო უმეტესი ამასთსა უკეთურისგან არს. იმ გვარი რწმუნება და მინდობილება უნდა იყოს ქრისტიანეთა შორის, რომელ მათი ჰო და არა საჭიროდ აღარ ყოფდეს ფიცსა და...

თარგმანებაჲ მათეს სახარებისაჲ თავი იჱ

სახარებაჲ მათესი 5:38-48

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გასმიეს, რამეთუ თქუმულ არს: თუალი თუალისა წილ, და კბილი კბილისა წილ. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: არა წინააღმდგომად ბოროტისა; არამედ რომელმან გცეს ყურიმალსა შენსა მარჯუენესა, მიუპყარ მას ერთკერძოჲცა. და რომელსა უნდეს სასჯელად და მიღებად კუართი შენი, მიუტევე მას სამოსელიცა შენი“ (5,38-40).

იხილეა, ვითარმედ პირველ, ოდეს-იგი იტყოდა: „უკუეთუ თუალი შენი მარჯუენე გაცთუნებდეს შენ, აღმოიღე იგი და განაგდე შენგან“,¹ არა თუალისათჳს იტყოდა, არამედ მეგობრისათჳს, რომელი სულსა...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გასმიეს, რამეთუ თქუმულ არს: თუალი თუალისა წილ, და კბილი კბილისა წილ. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: არა წინააღმდგომად ბოროტისა; არამედ რომელმან გცეს ყურიმალსა შენსა მარჯუენესა, მიუპყარ მას ერთკერძოჲცა. და რომელსა უნდეს სასჯელად და მიღებად კუართი შენი, მიუტევე მას სამოსელიცა შენი“ (5,38-40).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და რომელი წარგიქცევდეს შენ მძღუარად მილიონ ერთ, მივლე მის თანა ორიცა“ (5,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რომელი გთხოვდეს შენ, მიეც; და რომელსა უნდეს სესხებად შენგან, ნუ გარემიიქცევი“ (5,42).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „გასმიეს, რამეთუ თქუმულ არს: შეიყუარო მოყუასი შენი და მოიძულო მტერი შენი. ხოლო მე გეტყჳ თქუენ: გიყუარდედ მტერნი თქუენნი და აკურთხევდით მწყევართა თქუენთა, კეთილსა უყოფდით მოძულეთა თქუენთა და ილოცევდით მათთჳს, რომელნი გმძლავრობდენ თქუენ და გდევნიდენ თქუენ. რაჲთა იყვნეთ თქუენ მსგავს მამისა თქუენისა ზეცათაჲსა, რამეთუ მზე მისი აღმოვალს ბოროტთა ზედა და კეთილთა, და წჳმს მართალთა ზედა და ცრუთა“ (5,43-45).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „უკუეთუ გიყუარდენ მოყუარენი ხოლო თქუენნი, რაჲ სასყიდელი გაქუს? ანუ არა მეზუერეთაცა ეგრეთვე ყვიან? და უკუეთუ მოიკითხვიდეთ მეგობართა ხოლო თქუენთა, რასა უმეტეს იქმთ? ანუ არა მეზუერეთაცა იგივე ყვიან? იყვენით თქუენ სრულ, ვითარცა მამაჲ თქუენი ზეცათაჲ სრულ არს“ (5,46-48).

•სწავლაჲ იჱ: რაჲთა მსწრაფლ დავეგებოდით და შეუნდობდეთ ურთიერთას ყოველსავე ბრალსა

თარგმანებაჲ იოანეს სახარებისაჲ თავი მა

სახარებაჲ იოვანესი 5:39-47

წმინდა იოანე ოქროპირი

ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გამოიძიეთ წიგნთაგან, რამეთუ თქუენ ჰგონებთ თავთა თქუენთა, ვითარმედ ცხორებაჲ გაქუს საუკუნოჲ მათ მიერ; და იგინი არიან, რომელნი წამებენ ჩემთჳს. და თქუენ არა გნებავს მოსლვად ჩემდა, რაჲთა ცხორებაჲ საუკუნოჲ გაქუნდეს“ (5,39-40).

თ ა რ გ მ ა ნ ი: ფრიადი მოსწრაფებაჲ მოვიგოთ, საყუარელნო, სა-ღმრთოთა სიტყუათა გულისხმის-ყოფისათჳს და ნუ ესრეთ ლიტონად და უგულისხმოდ ვიკითხავთ მათ, რამეთუ ამისთჳს ქრისტე უფალი ეტყოდა რაჲ ჰურიათა წერილთათჳს, არა ჰრქუა, თუ: იკითხევდით ოდენ, არამედ...

სარჩევი

•ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „გამოიძიეთ წიგნთაგან, რამეთუ თქუენ ჰგონებთ თავთა თქუენთა, ვითარმედ ცხორებაჲ გაქუს საუკუნოჲ მათ მიერ; და იგინი არიან, რომელნი წამებენ ჩემთჳს. და თქუენ არა გნებავს მოსლვად ჩემდა, რაჲთა ცხორებაჲ საუკუნოჲ გაქუნდეს“ (5,39-40).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „დიდებასა კაცთაგან არა მოვიღებ“ (5,41).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „არამედ გიცნი თქუენ, რამეთუ სიყუარული ღმრთისაჲ არა გაქუს თავისა თქუენისა თანა“ (5,42).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „მე მოვედ სახელითა მამისა ჩემისაჲთა, და არა შემიწყნარეთ მე. უკუეთუ სხუაჲ მოვიდეს სახელითა თჳსითა, იგი შეიწყნაროთ“ (5,43).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ვითარ ჴელ-გეწიფების რწმუნებად, რამეთუ დიდებასა ურთიერთას მიიღებთ და დიდებასა მხოლოჲსა ღმრთისასა არა ეძიებთ?“ (5,44).

•ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „ნუ ჰგონებთ, ვითარმედ მე შეგასმინენ თქუენ მამასა; არს შემასმენელი თქუენი მოსე, რომელსა თქუენ ესავთ. უკუეთუმცა გრწმენა მოსჱსი, გრწმენა ჩემიცამცა, რამეთუ მან ჩემთჳს დაწერა. უკუე-თუ წიგნთა მისთაჲ არა გრწამს, ვითარ-მე სიტყუათა ჩემთაჲ გრწმენეს?“ (5,45-47).

•სწავლაჲ მა: ვითარმედ არარაჲ ესრეთ განაბრძნობს კაცსა, ვითარ სათნოებაჲ, და ვითარმედ ყოველი ბოროტი უკეთურებისაგან მიიღებს დასაბამსა

თავი ზ საქმეთა კეთილთათჳს, რომელნი ჯერ-არიან სარწმუნოებისა თანა]

ჰრომაელთა მიმართ 6:1-14, 6:17, 6:20-23

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: აწ რაჲ-მე ვთქუათ? და-მე-ვადგრეთა ცოდვასა მას ზედა, რაჲთა მადლი განმრავლდეს? — ნუ იყოფინ! რომელნი-ესე მოვკუედით (6,1).

თარგმანი: ვინაჲთგან თქუა თუ "სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი", რაჲთა არა თქუან უგუნურთა, თუ ცოდვისა მიმარ გუაწუევს, ამისთჳს შესძინა ესე, ვითარმედ: ნუ-უკუე ვინმე თქუას თუ — "ვქმნე ცოდვაჲ, რაჲთა გარდაემატოს მადლი ჩემ თანაცა". ნუ იყოფინ ესე, ნუცამცა მოუგონებია ვის! რამეთუ იგი ქრისტემან ერთგზის ქმნა და მოჰფინა უხუად მადლი თჳსი და იჴსნა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: აწ რაჲ-მე ვთქუათ? და-მე-ვადგრეთა ცოდვასა მას ზედა, რაჲთა მადლი განმრავლდეს? — ნუ იყოფინ! რომელნი-ესე მოვკუედით (6,1).

•მოციქულისაჲ: ცოდვისა მიმართ, ვითარ უკუე მერმე ვცხონდებოდით მას შინა? (6,2).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ რომელთა-ესე ნათელ-ვიღეთ ქრისტე იესუჲს მიერ, სიკუდილისა მისისა მიმართ ნათელ-ვიღეთ? (6,3).

•მოციქულისაჲ: და თანა-დავეფლენით მას ნათლისღებითა სიკუდილად (6,4).

•მოციქულისაჲ: რაჲთა, ვითარცა აღდგა ქრისტე დიდებითა მამისაჲთა (6,4).

•მოციქულისაჲ: ეგრეთცა ჩუენ (6,4).

•მოციქულისაჲ: განახლებითა ცხორებისაჲთა ვიდოდით (6,4).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ უკუეთუ თანანერგ ვექმნენით მსგავსებასა მას (6,5).

•მოციქულისაჲ: სიკუდილი მისისასა (6,5).

•მოციქულისაჲ: ეგრეცა აღდგომასა მას — მისსა ვიყვნეთ" (6,5).

თავი გ

1 კორინთელთა მიმართ 6:1-8

წმ. კირილე ალექსანდრიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: იკადროს-მე ვინ თქუენ შორის, რომელსა სარჩელი ედვას მოყუსისა მიმართ, ვითარმცა ირჩოდა იგი ცრუთა წნაშე? (6,1).

თარგმანი: რაჟამს ურთიერთას რაჲმე სარჩელი ედვის კორინთელთა მორწმუნეთა, წარვიდიან საწარმართოთა მათ საბჭოთა, ხოლო მოციქული ამისთჳს აბრალობს და ყუედრებით ეტყჳს, ვითარმედ: იკადროს ვინ თქუენ შრის, რომელსა სარჩელი ედვას მოყუსისა მიმართ, ვითარმცა ირჩოდა ცრუთა წინაშე! ხოლო ცრუდ უწესს მთავართა მათ სამეუფოთა ურწმუნოთა, რამეთუ ეგევითარნი-იგი მარადის ცრუნი არიან, და ვეროდეს ძალ-უც...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: იკადროს-მე ვინ თქუენ შორის, რომელსა სარჩელი ედვას მოყუსისა მიმართ, ვითარმცა ირჩოდა იგი ცრუთა წნაშე? (6,1).

•მოციქულისაჲ: და არა უფროჲსღა წმიდათა წინაშე (6,1).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ წმიდათა სოფელი საჯონ? (6,2).

•მოციქულისაჲ: და ვინაჲთგან თქუენგან ისაჯოს სოფელი, არა ჰღირთ საწუნელთა მათ სამშჯავროთა (6,2).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ ანგელოზნი ვსაჯნეთ, არათუმცა ამის სოფლისანი? (6,3).

•მოციქულისაჲ: უკუეთუ ამის სოფლისა რაჲმე სარჩელი გედვას, შეურაცხნი იგი კრებულსა შორის ესენი დასხენით (6,4).

•მოციქულისაჲ: საკდემელად თქუენდა გეტყჳ: ეგოდენ არავინ არს თქუენ შორის ბრძენ (6,5).

•მოციქულისაჲ: რომელმან შეუძლოს განკითხვად შორის ძმათა, არამედ ძმაჲ ძმასა ეშჯოდის და ესე უშჯულოთა წინაშე. და აწ უძლურება არს ესე თქუენდა, რამეთუ ყოვლადვე სარჩელი გიც ურთიერთას. რაჲსათჳს არა უფროჲსად გევნების თქუენ, რაჲსათჳს არა უფროჲსად თქუენ მიგეხუეჭების? არამედ თქუენ ავნებთ და მიიხუეჭთ და ესე ძმათა (6,5-8).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ ცრუთა სასუფეველი ღმრთისაჲ ვერ დაიმკჳდრონ? ნუ სცთებით;

წიგნი 6

გამოცხადებაჲ იოვანესი 6:1-16

ანდრია კესარიელი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო კრავმან მან ერთი შჳდთა მათ ბეჭედთაგანი, და მესმა ერთისა ცხოველთა მათგანისაჲ, რომელი იტყოდა. ვითარცა ჴმითა ქუხილისაჲთა, ვითარმედ: მოვედ და იხილე.

თარგმანი. და ამის მიერ გულისჴმა-ვჰყოფთ წესიერებასა ცათა მჴედრობისასა, თუ ვითარ ყოველივე პირველთა დასთაგან მეორეთა მიმართ მოიწევის. ამისთჳსცა აქა ერთისაჲ მის ოთხთა მათ ცხოველთაგანისაჲ, რომელ არს ლობისაჲ. ესმა ჴმაა, რომელი უბრძანებდა ანგელოზსა მას, რომელი ამისსა გონებასა გამოსახვიდა ხილვად. ხოლო პირველი იგი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ. (1) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო კრავმან მან ერთი შჳდთა მათ ბეჭედთაგანი, და მესმა ერთისა ცხოველთა მათგანისაჲ, რომელი იტყოდა. ვითარცა ჴმითა ქუხილისაჲთა, ვითარმედ: მოვედ და იხილე.

•მოციქულისაჲ. (2) და აჰა ცხენი სპეტაკი, და მჯდომარესა მას ზედა აქუნდა მშჳლდი, და მიეცა მას გჳრგჳნი, და განვიდა ძლევით და სძლოსცა.

•მოციქულისაჲ. (3) და რაჟამს აღაღო მეორჱ ბეჭედი, მესმა მეორისა ცხოველისაჲ, რომელი იტყოდა: მოვედ.

•მოციქულისაჲ. (4) და გამოვიდა სხუაჲ ცხენი წითელი, და მჯდომარესა მას ზედა მიეცა აღებად მშჳდობაჲ ქუეყანით, რაჲთა ერთმანერთი მოსწყჳდონ; და მიეცა მას მახჳლი დიდი.

•მოციქულისაჲ. (5ა) და რაჟამს აღაღო მესამჱ ბეჭედი, მესმა მესამისა ცხოველისაჲ, ვითარმედ: მოვედ.

•მოციქულისაჲ. (5ბ) და აჰა ცხენი შავი, და მჯდომარესა მას ზედა აქუნდა ჴელთა მისთა უღელი. (6) და მესმა ჴმაჲ შორის ოთხთა მათ ცხოველთაჲსა, რომელი იტყოდა: სამადგანი იფქლი დრაჰკნის, და სამი სამადგანი ქერი დრაჰკნის, და ღჳნოსა და ზეთსა ნუ ავნებ. თარგმანჲ. ცხენი შავი სახჱ არს გლოვისაჲ დაცემულთათჳს ქრისტჱს სარწმუნოებისაგან სატანჯველთათჳს მათ ზედა ყოფადთა. ხოლო უღელი გამომცდელი არს მათი, რომელნი დაჴსნილებითა გონებისაჲთა, ანუ ცუდად მზუაობრებისათჳს უვარ-ჰყოფდენ ქრისტჱს სარწმუნოებასა. და რომელნი-იგი ჴორცთა მათთა უძლურებისაგან ვერ თავს-იდებენ ჭირთა. ხოლო სამადგანი იფქლი, დრაჰკნისა ღირსი, მოასწავებს რჩულიერთა მათ მოღუაწეთა და ხატისა მის საღმრთოჲსა მათდა მოცემულისა ჭეშმარიტთა დამმარხველთა. ხოლო სამი სამადგანი ქერი სახჱ არს მათი, რომელთა უძლურებისაგან და შიშისა მდევართაჲსა ქრისტე უჳარ-ეყოს და კუალად შეენანოს და შეგინებული იგი ხატი ცრემლითა განებანოს. და რომელ-იგი ამცნებს ღჳნოსა და ზეთსა არა ვნებად, ესე არს, რაჲთა არა შეურაცხ იქმნას სინანულითა ქრისტჱს ჴურნებაჲ, რომელმან ვითარცა-იგი განკურნა ავაზაკთა ჴელსა შთავრდომილი, და რაჲთა არა წარიტაცნენ სიკუდილისა მიერ, რომელთა ეგულების დაცემისა მის უკუნზღვევაჲ. მოციქულისაჲ. (7) და რაჟაძს აღაღო მეოთხჱ ბეჭედი, მესმა მეოთხისა ცხოველისაჲ, რომელი იტყოდა: მოვედ და იხილე.

•მოციქულისაჲ. (8) და აჰა ცხენი მწუანჱ, და მჯდომარესა მას ზედა სახელი მისი სიკუდილი; და ჯოჯოხეთი შეუდგა მას, და მიეცა მას ჴელმწიფებაჲ მეოთხედსა ზედა ქუეყანისასა მოსრვად მათდა მახჳლითა და სიკუდილითა და მჴეცთა მიერ ქუეყანისათა.

•მოციქულისაჲ. (9) და რაჟამს აღაღო მეხუთჱ ბეჭედი, ვიხილენ საკურთხეველსა ქუეშე სულნი იგი მოკლულთანი სიტყჳსათჳს ღმრთისა და წამებისათჳს კრავისა მის, რომელი აქუნდა. (10) ჴძა-ყვეს ჴმითა დიდითა და თქუეს: ვიდრემდის, მეუფეო წმიდაო და ჭეშმარიტო, არა სჯი სისხლთა ჩუენთა მკჳდრთაგან ქუეყანისათა.

•მოციქულისაჲ. (11) და მიეცა მათ სამოსლები სპეტაკები, და ითქუა მათდა მიმართ, რაჲთა განისუენონ მცირედ ჟამღა, ვიდრემდის აღესრულნენ მათ თანა მონანი და ძმანი მათნი და რომელთა ეგულებოდა სიკუდილი, ვითარცა მათ.

•მოციქულისაჲ. (12) და ვიხილე, რაჟამს აღაღო მეექუსჱ ბეჭედი, და ძრვაჲ იქმნა დიდი, და მზჱ შავ იქმნა, ვითარცა ძაძაჲ ბალნისაჲ, და მთოვარჱ ყოვლითურთ იქმნა, ვითარცა სისხლი. (13) და ვარსკულავნი ცისანი გარდამოცჳვეს ქუეყანად, ვითარცა ლეღუმან რაჲ დაყარის ყუავილი თჳსი, ქარისაგან დიდისა შერყეულმან.

სიტყუანი კორინთელთა ა ებისტოლისანი თავი 5

1 კორინთელთა მიმართ 6:1-2

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

პავლესი: იკადროს ვინ თქუენ შორის, რომელსა სარჩელი ედვას მოყუსისა მიმართ, ვითარმცა ირჩოდა იგი ცრუთა წინაშე? (6,1).

თარგმანი: ცრუდ უწესს მთავართა მათ სამეუფოთა ურწმუნოთა.

პავლესი: და არა უფროჲსღა წმიდათა წინაშე (6,1).

თარგმანი: ეკლესიასა შინაო.

პავლესი: წმიდათა სოფელი განიკითხონ (6,2).

თარგმანი: არა თუ თჳთ დასხდენ და სიტყუასა მიჰჴდიდენ, არამედ დაჰსჯიდენ მათ, რამეთუ კაცნი იყვნეს იგინიცა და ესევითარნი საქმენი ქმნეს და იგინი არა ჰბაძვიდეს, არცა ისმენდეს სწავლასა მათსა.

მოციქულისაჲ:...

სარჩევი

•პავლესი: იკადროს ვინ თქუენ შორის, რომელსა სარჩელი ედვას მოყუსისა მიმართ, ვითარმცა ირჩოდა იგი ცრუთა წინაშე? (6,1).

•პავლესი: და არა უფროჲსღა წმიდათა წინაშე (6,1).

•პავლესი: წმიდათა სოფელი განიკითხონ (6,2).

•მოციქულისაჲ: არა ღირთ საწუნელისა მის განკითხვისა (6,2).

თავი ზ̂. ჴელთდასხმისათჳს შჳდთა დიაკონთაჲსა

საქმე წმიდათა მოციქულთაჲ 6:1-7

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

ამათ დღეთა შინა განმრავლებასა მას მოწაფეთასა იყო დრტჳნვაჲ ბერძენთაჲ ებრაელთა მიმართ, რამეთუ უგულებელს-იქმნებოდა მსახურებაჲ იგი დღითი-დღედი ქურივთა მათთაჲ. (6,1).

თარგმანი: რაოდენ წინა-აღმდგომნი ჰბრძოდეს, ეგოდენ მოწაფენი განმრავლდებოდეს, და ვითარცა მზა არს უწესოებისა გამოჩინებაჲ სიმრავლესა თანა ერისასა, შფოთი შემოვიდოდა არა გარეთ და უცხოთაჲთ, არამედ შინაგან მორწმუნეთაჲთ, რომელნი-იგი არა თუ შჯულითა, არამედ ენითა განყოფილ იყვნეს, და მიზეზ დრტჳნვისა მის იყო უდებებაჲ, რამეთუ არა სიძჳრითა, არამედ...

სარჩევი

•ამათ დღეთა შინა განმრავლებასა მას მოწაფეთასა იყო დრტჳნვაჲ ბერძენთაჲ ებრაელთა მიმართ, რამეთუ უგულებელს-იქმნებოდა მსახურებაჲ იგი დღითი-დღედი ქურივთა მათთაჲ. (6,1).

•მაშინ მოუწოდეს ათორმეტთა მათ სიმრავლესა მას მოწაფეთასა და ჰრქუეს: არა სათნო არს ჩუენდა დატევებაჲ სიტყჳსა ღმრთისაჲ და მსახურებაჲ ტაბლებსა. აწ გამოირჩიენით, ძმანო, კაცნი თქუნგანნი, რომელნი წამებულ იყვნენ შჳდნი, სავსენი სულითა წმიდითა და სიბრძნითა, რომელნი დავადგინნეთ საჴმარსა ამას ზედა, ხოლო ჩუენ ლოცვასა და მსახურებასა ამის სიტყვისასა განვეკრძალნეთ (6,2-4).

•და სათნო უჩნდა სიტყუაჲ ესე წინაშე ყოვლისა მის სიმრავლისა და გამოირჩიეს სტეფანე, კაცი სავსე სარწმუნოებითა და სულითა წმიდითა, და ფილიპე და პროხორონ, და ნიკანორა და ტიმონა და პარმენა და ნიკოლაოს, მწირი ანტიოქელი, და დაადგინნეს წინაშე მოციქულთა და ილოცეს და დასხნეს მათ ზედა ჴელნი მათნი (6,5-6).

•და სიტყუაჲ იგი ღმრთისაჲ აღორძნდებოდა და განმრავლდებოდა რიცხჳ იგი მოწაფეთაჲ იერუსალემს შინა ფრიად, და მრავალი ერი მღდელთაჲ მათ ერჩდა სარწმუნოებასა (6,7).

თავი გ̂. რაჲთა არა საჴმარ იყვნენ სამართლობანი და სარჩელნი. და უფროჲსღა ურწმუნოთა წინაშე; რომელსა შინა იტყჳს, რაჲთა არავინ ისიძვიდეს

1 კორინთელთა მიმართ 6:1-20

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: იკადროს-მე ვინა თქუენ შორის, რომელსამცა საქმე აქუნდა მოყუსისა მიმართ განშჯად ცრუთა წინაშე და არა უფროჲსღა წმიდათა წინაშე (6,1).

თარგმანი: ჰხედავა, ვითარ დასაბამსავე სიტყჳსასა ვითარცა ყოველთა მიერ აღსაარებულად განგდებულისა საქმისათჳს სიფიცხით ჰყოფს შესმენასა და მხილებასა. რამეთუ კადრებად და უშჯულოებად უწოდს საქმესა ამას, რომელ ცრუთა წინაშე განისაჯებიან; ესე იგი არს —მეკერპეთა მსაჯულთა; და რაჲსა არა წმიდათა წინაშე ჰყოფენ საშჯელსა მას, ესე იგი არს მორწმუნეთა ქრისტესთა, რომელნი...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: იკადროს-მე ვინა თქუენ შორის, რომელსამცა საქმე აქუნდა მოყუსისა მიმართ განშჯად ცრუთა წინაშე და არა უფროჲსღა წმიდათა წინაშე (6,1).

•მოციქულისაჲ: არა უწყითა, რამეთუ წმიდათა სოფელი განიკითხონ? (6,2).

•მოციქულისაჲ: და უკუეთუ თქუენგან განიკითხვის სოფელი, არა ჰღირთ სამშჯავროჲსა მის საწუნელისა (6,2).

•მოციქულისაჲ: არა უწყითა, რამეთუ ანგელოზნი განვიკითხნეთ, ნუუკუე ამის სოფლისაჲცა (6,3).

•მოციქულისაჲ: უკუეთუ ამის სოფლისაჲ სამშჯავროჲ რაჲმე გაქუნდეს, შეურაცხნი იგი კრებულსა შორის ესენი დასხენით. საკდემელად თქუენდა გეტყჳ (6,4-5).

•მოციქულისაჲ: ეგოდენ არავინ არსა თქუენ შორის ბრძენ, რომელმანცა შეუძლო განკითხვად შორის ძმისა თჳსისა? არამედ ძმაჲ ძმისა თანა განისაჯების, და ესე ურწმუნოთა წინაშე (6,5-6).

•მოციქულისაჲ: აწ უკუე ყოვლითურთ ძლეულება არს თქუენდა ესე, რამეთუ საშჯელი გიც ურთიერთას (6,7).

•მოციქულისაჲ: რაჲსათჳს არა უფროჲსად თქუენ გევნების; რაჲსათჳს არა უფროჲსღა თქუენ მიგეხუეჭების, არამედ თქუენ ავნებთ და მოჰხუეჭთ და ამას — ძმათა? (6,7-8).

•მოციქულისაჲ: ანუ არა უწყითა, რამეთუ ცრუთა სასუფეველი ღმრთისაჲ ვერ დაიმკჳდრონ? (6,9).

მარკოზის სახარების განმარტება თავი მეექვსე

სახარებაჲ მარკოზისი 6:1-56

ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

(თ. 6, მ. 1-3)

1. და გამოვიდა მიერ და მოვიდა თჳსა მამულად, და მოსდევდეს მას მოწაფენი მისნი. 2. და იყო შაბათი, და იწყო შესაკრებელსა მათსა სწავლად მათა. და მრავალთა, რომელთა ესმოდა, განუკჳრდებოდა და იტყოდეს: ვინაჲ არს ესე ამისა? ანუ რაჲ არს სიბრძნე ესე მოცემული ამისა, და ძალნი ესოდენნი, ჴელთაგან ამისთა რომელნი იქმნებიან? 3. ანუ არა ესე არსა ხუროჲსაჲ მის და ძე მარიამისი და ძმაჲ იაკობისი და იოსესი, იუდაჲსი და სიმონისი? და დანი მისნი ყოველნი ჩუენ თანა არიან? და დაჰბრკოლდებოდეს მისა...

სარჩევი

ლუკას სახარების განმარტება თავი მეექვსე

სახარებაჲ ლუკაჲსი 6:1-49

ნეტარი თეოფილაქტე ბულგარელი

[თ. 6; მ. 1-5]

1. და იყო შაბათსა მეორე-პირველსა და განვიდოდა თავადი თესულისაგან ყანისა. ხოლო მოწაფენი მისნი მოსჭრიდეს თავსა ჴუვილისასა, მუსრვიდეს ჴელითა და ჭამდეს. 2. ხოლო რომელთამე ფარისეველთა ჰრქუეს მათ: რაჲსა ჰზამთ შაბათსა შინა, რომელი არა ჯერ არს? 3. მიუგო იესუ და ჰრქუა მათ: არცაღა ესე აღმოგიკითხავსა, რომელ-იგი ყო დავით, ოდეს-იგი შეემშია მას და მისთანათა, 4. ვითარ-იგი შევიდა ტაძარსა ღმრთისასა და პურნი იგი შესაწირავისანი შეჭამნა და სცა მისთანათაცა, რომელთაჲ არა ჯერ-არს ჭამაჲ, გარნა...

სარჩევი

159 60 61 62 63 64 65111