თარგმანი: ყოველსავე ადგილსა ფრიადი ერთობაჲ იხილვების ორთაჲვე ამათ, ვითარ-იგი საფლავადცა ზოგად მირბიოდეს, და პირველ ამისსა პეტრე იოვანეს წამს-უყოფდა კითხვად განმცემელისათჳს. ეგრეთვე აქა, არა თუ ჰურიაობდეს ტაძრად მისლვითა ამით. არამედ მიერ უმრავლესთა სულთა მოინადირებდეს სასწაულითა ამით, რომელი ესოდენ ზედა-მიწევნით აღწერა ლუკა, რაჲთა ჟამითაცა და ადგილისა დართვითა სარწმუნო ყოს თხრობაჲ ესე, და რაჲთა ლოცვითა მით...
თარგმანი: ყოველსავე ადგილსა ჰპოო ერთობაჲ აღმაშენებელ, ხოლო განწვალებაჲ დამარღუეველ ყოვლისა კეთილისა, ვითარ-ესე აწ ახალ-მორწმუნეთა ამათ, შეიწყნარეს რაჲ სახარებაჲ ქრისტესი, მყის დასთხინეს მონაგებნი და ყოველთა ძმათა სიყუარულით საზოგადოდ წინა-დაუსხნეს, რამეთუ ესე არს საზღვარი სიყუარულისაჲ, რაჲთა "ჩემი" განიჴადოს და ყოველი "ჩუენდად" იქმნას.
...მაშ, რას ნიშნავს: „უხრწნელსა, უხილავსა, მხოლოსა ბრძენსა ღმერთსა“ ()? და რას ნიშნავს, როცა ამბობს: „არცაღა არს სახელი სხუაჲ ცისა ქუეშე მოცემული კაცთა, რომლითამცა ჯერ-იყო ცხორებაჲ ჩუენდა“ ()? და კვლავ: „არავინაჲ არს სხჳთ ცხორებაჲ“ ()?
ამბობს: „პატივი და დიდებაჲ უკუნითი უკუნისამდე“ (). „ამინ“ (). „პატივი და დიდებაჲ“ () სიტყვებით არ აღესრულება. ამიტომ, რადგან მანაც არა სიტყვებით გვცა პატივი, არამედ საქმეებითა და მოქმედებით, ჩვენც ასევე ვცეთ მას პატივი საქმეებითა და მოქმედებით. თუმცა ეს პატივი ჩვენ გვეხება, ხოლო ის მას სრულიად არ ეხება; რადგან მას ჩვენგან პატივი არ სჭირდება, ჩვენ კი მისგან...
...რა ითქვას მოციქულებზე? ნუთუ შეკრულნი, გვემულნი და ურიცხვ საშინელებას დათმენილნი არ სძლევდნენ მათ, ვინც ამას აკეთებდა? მაშ, გაიაზრე, რაოდენ დიდ საგონებელში ჩააგდეს მოციქულებმა ისინი, ისე რომ მათ ეთქვათ: „რაჲ-მე უყოთ კაცთა ამათ“ ()? თუმცა მოციქულები შეკრულნი და სამსჯავროების შუაგულში დაჭერილნი ჰყავდათ; ერთნი მსაჯულებისა და მთავრების ადგილზე იდგნენ, ხოლო მეორენი განსასჯელთა ადგილზე, მაგრამ მაინც განსასჯელებმა სძლიეს მსაჯულებსა და მთავრებს. და ყველგან, თუ ვინმე სიტყვას სიზუსტით მიჰყვება, დაინახავს, რომ სათნო კაცი ბოროტ კაცს სძლევს ნამდვილი ძლევით — არა იმ ცრუ ძლევით, რომელსაც მრავალნი ძლევად მიიჩნევენ და რომელიც მცდარი და ადვილად სამხილებელია, არამედ იმით, რომელიც მტკიცე და ურყევია.
„და შეწევნა მათი განკფდეს ჯოჯოხეთს“ (), ანუ დაუძლურდება. ხოლო რასაც ამბობს, ეს არის: არა მხოლოდ აქ იქნებიან ადვილად დასაძლევნი, როცა არავინ დაიცავს, არავინ გაუწვდის ხელს დ...
...ირველი, ღუმელში ჩაგდება რომ თავიდანვე არ დაეშვა, როგორც ახლა არის საკვირველი და საოცარი ის, რომ ცეცხლის შუაგულშიც კი არაფერი უსიამოვნო არ შეამთხვია. ასე იქცევა ღმერთი, როცა ინებებს: მძიმე უბედურებათა შუაგულშიც მყოფთ კიდევ უფრო აღამაღლებს და ტანჯულთ იმათზე ძლიერთ ხდის, ვინც ტანჯვას მიაყენებს. ასე იყო მოციქულებთანაც (). მათ, ვინც მოციქულები თავიანთ ხელში ჩაიგდეს, მუქარით დააყარეს და თითქოს კბილებს აღრჭენდნენ მათ წინააღმდეგ, ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: „რაჲ-მე უყოთ კაცთა ამათ?" — ხელში ჰყავდათ, მაგრამ ვერაფერს ბედავდნენ. ასეთი ძლიერია სათნოება და ასეთი უძლურია ბოროტება: პირველი — ტანჯვაშიც იმარჯვებს, ხოლო მეორე — იმაშიც კი, რასაც აკეთებს, მხოლოდ საკუთარ უძლურებას ამჟღავნებს. ამის მცოდნენი, საყვარელნო, სათნოებაზე გვქონდეს ყოველი მზრუნველობა და ბოროტებას ვერიდოთ. ამგვარად, ზეგარდამო შეწევნასაც მივიღებთ და მომავალ სიკეთესაც მივაღწევთ, რომელთა ჩვენ ყველანი ღირსნი ვიქნებით, ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
