Ephesians 5

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. Be ye therefore followers of God, as dear children;2. And walk in love, as Christ also hath loved us, and hath given himself for us an offering and a sacrifice to God for a sweetsmelling savour.3. But fornication, and all uncleanness, or covetousness, let it not be once named among you, as becometh saints;4. Neither filthiness, nor foolish talking, nor jesting, which are not convenient: but rather giving of thanks.5. For this ye know, that no whoremonger, nor unclean person, nor covetous man, who is an idolater, hath any inheritance in the kingdom of Christ and of God.6. Let no man deceive you with vain words: for because of these things cometh the wrath of God upon the children of disobedience.7. Be not ye therefore partakers with them.8. For ye were sometimes darkness, but now are ye light in the Lord: walk as children of light:9. (For the fruit of the Spirit is in all goodness and righteousness and truth;)10. Proving what is acceptable unto the Lord.11. And have no fellowship with the unfruitful works of darkness, but rather reprove them.12. For it is a shame even to speak of those things which are done of them in secret.13. But all things that are reproved are made manifest by the light: for whatsoever doth make manifest is light.14. Wherefore he saith, Awake thou that sleepest, and arise from the dead, and Christ shall give thee light.15. See then that ye walk circumspectly, not as fools, but as wise,16. Redeeming the time, because the days are evil.17. Wherefore be ye not unwise, but understanding what the will of the Lord is.18. And be not drunk with wine, wherein is excess; but be filled with the Spirit;19. Speaking to yourselves in psalms and hymns and spiritual songs, singing and making melody in your heart to the Lord;20. Giving thanks always for all things unto God and the Father in the name of our Lord Jesus Christ;21. Submitting yourselves one to another in the fear of God.22. Wives, submit yourselves unto your own husbands, as unto the Lord.23. For the husband is the head of the wife, even as Christ is the head of the church: and he is the saviour of the body.24. Therefore as the church is subject unto Christ, so let the wives be to their own husbands in every thing.25. Husbands, love your wives, even as Christ also loved the church, and gave himself for it;26. That he might sanctify and cleanse it with the washing of water by the word,27. That he might present it to himself a glorious church, not having spot, or wrinkle, or any such thing; but that it should be holy and without blemish.28. So ought men to love their wives as their own bodies. He that loveth his wife loveth himself.29. For no man ever yet hated his own flesh; but nourisheth and cherisheth it, even as the Lord the church:30. For we are members of his body, of his flesh, and of his bones.31. For this cause shall a man leave his father and mother, and shall be joined unto his wife, and they two shall be one flesh.32. This is a great mystery: but I speak concerning Christ and the church.33. Nevertheless let every one of you in particular so love his wife even as himself; and the wife see that she reverence her husband.

Ephesians 5 განმარტებები

თავი ზ̂. სიწმიდისათჳს და სიმართლისა, რომელნი გუყოფენ ჩუენ მსგავს ღმრთისა

ეფესელთა მიმართ 4:17-5:2

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ამას უკუე ვიტყჳ და ვწამებ უფლისა მიერ, რაჲთა ნუღარამცა ხუალთ, ვითარცა სხუანი იგი წარმართნი ვლენან, ამაოებითა გონებისა მათისაჲთა (4,17).

თარგმანი: ჯერ-იყო არა ხოლო სწავლისა, არამედ შინებისაცა სიტყუათა თანა-შერთვად სიტყუასა ამას შინა მოძღურებისასა. ამისთჳს უწამებს მათ, ესე იგი არს, რამეთუ მოწამედ უფალსა შემოიყვანებს, უბრალო მყოფელად თავისა თჳსისა, ვითარმედ: "აჰა, წინაჲსწარ მითქუამს თქუენდა". ხოლო კუალად, რაჲთა არა დაუმძიმოს მათ მხილებაჲ, ამისთჳს არა ეტყჳს, ვითარმედ: "ნუღარა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ამას უკუე ვიტყჳ და ვწამებ უფლისა მიერ, რაჲთა ნუღარამცა ხუალთ, ვითარცა სხუანი იგი წარმართნი ვლენან, ამაოებითა გონებისა მათისაჲთა (4,17).

•მოციქულისაჲ: დაბნელებულნი გულითა, უცხო-ქმნულნი ცხორებისაგან ღმრთისა უმეცრებითა მით, რომელ არს მათ თანა სიბრმითა გულისა მათისაჲთა (4,18).

•მოციქულისაჲ: რომელთა წარიწირნეს თავნი მათნი და მისცნეს ბილწებასა საქმედ არაწმიდებისა ყოვლისა ანგაჰრებისა (4,19).

•მოციქულისაჲ: ხოლო თქუენ არა ეგრეთ გისწავიეს ქრისტე, უკუეთუ გასმიეს იგი და მისა მიმართ გისწავიეს (4,20-21).

•მოციქულისაჲ: ვითარცა-იგი არს ჭეშმარიტებაჲ იესუჲს თანა, განიშორეთ თქუენგან პირველისა მისებრ სლვისა თქუენისა ძუელი იგი კაცი, განხრწნილი გულისთქუმისა მისებრ საცთურისა (4,21-22).

•მოციქულისაჲ: და განახლდებოდეთ თქუენ სულითა მით გონებისა თქუენისაჲთა და შეიმოსეთ ახალი იგი კაცი, ღმრთისა მიერ დაბადებული სიმართლითა და სიწმიდითა ჭეშმარიტებისაჲთა (4,23-24).

•მოციქულისაჲ: ამისთჳს განიშორეთ ტყუვილი; იტყოდეთ ჭეშმარიტსა კაცად-კაცადი მოყუსისა თჳსისა თანა, რამეთუ ვართ ურთიერთას ასოებ (4,25).

•მოციქულისაჲ: გული გიწყრებოდენ და ნუ სცოდავთ; მზე ნუ დაჰვალნ განრისხებასა თქუენსა; ნუცა სცემთ ადგილ ეშმაკსა (4,26-27).

•მოციქულისაჲ: მპარავი იგი ნუღარა იპარავნ, არამედ უფროჲსღა შურებოდენ და იქმოდენ კეთილსა ჴელითა თჳსითა, რაჲთა აქუნდეს მიცემად, ვისი-იგი უჴმდეს (4,28).

•მოციქულისაჲ: ყოველი სიტყუაჲ უშუერი პირით თქუენით ნუ გამოვალნ, არამედ — რაჲ-იგი იყოს კეთილ, აღსაშენებელად საჴმრისა მის, რაჲთა მისცეს მადლი მსმენელთა მათ (4,29).

თავი ჱ̂. რაჲთა ღირსებით და სიწმიდით ვცხოვნდებოდით, და არა სიტყჳთ, არამედ საქმით ვამხილებდეთ სიბოროტესა და სულითა აღვივსებოდით, გალობითა და არა ღჳნითა

ეფესელთა მიმართ 5:3-21

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ხოლო სიძვაჲ და ყოველი არაწმიდებაჲ გინა ანგაჰრებაჲ ნუცაღა სახელ-იდებინ თქუენ შორის, ვითარცა შუენის წმიდათა (5,3).

თარგმანი: ზემოსა მას თავსა შინა ჯეროვნად წარმოთქუა გულისწყრომისათჳს და რისხვისა, სიმწარისა და სხუათა მიმდგომთა მათთა, ხოლო აწ იტყჳს გულისთქუმისა მიერ შობილთათჳს, სიძვისა და არაწმიდებისა და ანგაჰრებისა, რამეთუ ესეცა დაღაცათუ არა გუამთა, არამედ საფასეთა ტრფიალ არს. ამათ ესევითართა სახელისდებისაგანცა განგუაყენებს, რამეთუ ჴსენებაჲ ოდენ მათი აღმამრღუეველ არს გონებისა....

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ხოლო სიძვაჲ და ყოველი არაწმიდებაჲ გინა ანგაჰრებაჲ ნუცაღა სახელ-იდებინ თქუენ შორის, ვითარცა შუენის წმიდათა (5,3).

•მოციქულისაჲ: და საძაგელებაჲ და სიტყუაჲ სიცოფისაჲ, გინა ლაღობაჲ, რომელი არა ჯერ-არს, არამედ უფროჲსად მადლობაჲ (5,4).

•მოციქულისაჲ: და ესემცა უწყით, რამეთუ ყოველსა მეძავსა და არაწმიდასა და ანგაჰრსა, რომელ არს კერპთმსახური, არა აქუს მკჳდრობაჲ სასუფეველსა ქრისტესსა და ღმრთისასა. ნუმცა ვინ გაცთუნებს თქუენ ცუდითა სიტყჳთა (5,5-6).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ამისთჳს მოიწევის რისხვაჲ ღმრთისაჲ ნაშობთა მათ ზედა ურჩებისათა. ნუ უკუე იქმნებით მსგავს მათდა (5,6-7).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ იყვენით ოდესმე ბნელ, ხოლო აწ ნათელ ხართ უფლისა მიერ; ვითარცა შვილნი ნათლისანი ვიდოდეთ (5,8).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ნაყოფი სულისაჲ ყოვლითა კეთილითა და სიმართლითა და ჭეშმარიტებითა (5,9).

•მოციქულისაჲ: გამოიცადეთ, რაჲ-იგი არს სათნოჲ უფლისაჲ, და ნუ თანა-ეზიარებით საქმეთა მათ უნაყოფოთა ბნელისათა, არამედ უფროჲსღა ამხილებდით-ცა რამეთუ რაჲ-იგი ფარულად იქმნების მათ მიერ, საძაგელ არს სიტყუადცა (5,10-13).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ყოველივე მხილებული ნათლისაგან გამოცხადნების, რამეთუ ყოველივე განცხადებული ნათელ არს (5,13).

•მოციქულისაჲ: რომლისათჳს იტყჳს: განიღჳძე, რომელსა-ეგე გძინავს, და აღდეგ მკუდრეთით, და განგანათლოს შენ ქრისტემან (5,14).

•მოციქულისაჲ: ეკრძალებოდეთ უკუე, ვითარ-ძი განკრძალულად ხუალთ, ნუ ვითარცა უგუნურნი, არამედ ვითარცა ბრძენნი (5,15).

ეფესელთა მიმართ ებისტოლე თავი 4

ეფესელთა მიმართ 5:16, 5:26

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

პავლესი: გამოიფრდიდით ჟამთა (5,16).

თარგმანი: რამეთუ ჟამთა გამოფრდად არა თუ ამას იტყჳს, რაჲთა მპარავთა თანა ვიპარვიდეთ და მემრუშეთა თანა ნაწილსა დავსდებდეთ და ესრეთ გარდავიჴდიდეთ ჟამთა, არამედ რაჲთა ჟამსა ცოდვისასა სათნოებათა მოვიყიდდეთ, და რაჲთა არა წარვწყმიდოთ ჟამი იგი ცოდვასა შინა და მივჰყიდოთ იგი ეშმაკსა, არამედ ვითარცა-იგი წმიდათა მოწამეთა ქმნეს, რამეთუ მისცეს სისხლთა იგი ცხორებაჲ სოფლისაჲ და დაიმკჳდრეს უხრწნელებაჲ და მით გამოიფრიდეს ჟამი ჭეშმარიტად.

##...

სარჩევი

•პავლესი: გამოიფრდიდით ჟამთა (5,16).

•პავლესი: ბანითა მით წყლისაჲთა და სიტყჳთა (5,26).

თავი თ̂. განწესებაჲ სახლეულთაჲ წესიერებისათჳს და უფალთა და მონათაჲ ქრისტეს მიერ

ეფესელთა მიმართ 5:22-6:9

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ცოლნი თჳსთა ქმართა დაემორჩილენით, ვითარცა უფალსა, რამეთუ ქმარი არს თავ ცოლისა, ვითარცა ქრისტე თავ არს ეკლესიისა, და იგი თავადი არს მაცხოვარი გუამისაჲ (5,22-23).

თარგმანი: აწინდელი ესე "ვითარცაჲ" არა სწორებისაჲ არს, არამედ მსგავსებისაჲ, რამეთუ უფლისა მორჩილებაჲ უზეშთაეს გჳჴმს ქონებად, და არარაჲსა ჴორციელთა საქმეთაგანისა თანა სწორებად, ხოლო მისითა სახედ მოღებითა და მისთჳსვე, რამეთუ მას თავადსა ყოველივე მშჳიდობაჲ და წესიერებაჲ უყუარს, და არა-რაჲ არს სახლსა შინა ესრეთ წესიერებისა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ცოლნი თჳსთა ქმართა დაემორჩილენით, ვითარცა უფალსა, რამეთუ ქმარი არს თავ ცოლისა, ვითარცა ქრისტე თავ არს ეკლესიისა, და იგი თავადი არს მაცხოვარი გუამისაჲ (5,22-23).

•მოციქულისაჲ: არამედ ვითარცა ეკლესიაჲ დამორჩილებულ არს ქრისტესსა, ეგრეცა ცოლნი — თჳსთა ქმართა ყოვლითავე (5,24).

•მოციქულისაჲ: ქმართა გიყუარდედ ცოლნი თჳსნი, ვითარცა ქრისტემან შეიყუარა ეკლესიაჲ და თავი თჳსი მისცა მისთჳს, რაჲთა იგი წმიდა ყოს (5,25-26).

•მოციქულისაჲ: საბანელითა მით წყლისაჲთა და სიტყჳთა (5,26).

•მოციქულისაჲ: რაჲთა წარუდგინოს თავადმან თავსა თჳსსა დიდებულად ეკლესიაჲ, რაჲთა არა აქუნდეს მწინკულევანებაჲ, არცა ნაოჭ ბრძჳლისაჲ, არცა სხუაჲ რაჲ ესევითარი, არამედ იყოს წმიდა და უბიწო (5,27).

•მოციქულისაჲ: ესრეთ ჯერ-არს ქმართაჲ ცოლთა თჳსთა სიყუარული, ვითარცა ჴორცთა თჳსთაჲ, რამეთუ, რომელსა უყუარდეს ცოლი თჳსი, თავი თჳსი უყუარს; რამეთუ არავინ სადა თავი თჳსი მოიძულის, არამედ ზრდინ და ჰფუფუნებნ მას, ვითარცა ქრისტე ეკლესიასა (5,28-29).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ ასონი ვართ გუამისა მისისანი, ჴორცთა მისთაგანნი და ძუალთა მისთაგანნი (5,30).

•მოციქულისაჲ: ამისთჳს დაუტეოს კაცმან მამაჲ თჳსი და დედაჲ თჳსი და შეეყოს ცოლსა თჳსსა, და იყვნენ ორნივე იგი ერთჴორც (5,31).

•მოციქულისაჲ: საიდუმლოჲ ესე დიდ არს, ხოლო მე ვიტყჳ ქრისტესთჳს და ეკლესიისათჳს (5,32).

•მოციქულისაჲ: გარნა თქუენცა კაცად-კაცადმან ცოლი თჳსი ეგრეთ შეიყუარეთ, ვითარცა თავი თჳსი, ხოლო ცოლსა მას, რაჲთა ეშინოდის ქმრისა (5,33).

სიტყვა კზ-სა კვირიაკესა

ეფესელთა მიმართ 5:10-17