1.Children, obey your parents in the Lord: for this is right.2.Honour thy father and mother; (which is the first commandment with promise;)3.That it may be well with thee, and thou mayest live long on the earth.4.And, ye fathers, provoke not your children to wrath: but bring them up in the nurture and admonition of the Lord.5.Servants, be obedient to them that are your masters according to the flesh, with fear and trembling, in singleness of your heart, as unto Christ;6.Not with eyeservice, as menpleasers; but as the servants of Christ, doing the will of God from the heart;7.With good will doing service, as to the Lord, and not to men:8.Knowing that whatsoever good thing any man doeth, the same shall he receive of the Lord, whether he be bond or free.9.And, ye masters, do the same things unto them, forbearing threatening: knowing that your Master also is in heaven; neither is there respect of persons with him.10.Finally, my brethren, be strong in the Lord, and in the power of his might.11.Put on the whole armour of God, that ye may be able to stand against the wiles of the devil.12.For we wrestle not against flesh and blood, but against principalities, against powers, against the rulers of the darkness of this world, against spiritual wickedness in high places.13.Wherefore take unto you the whole armour of God, that ye may be able to withstand in the evil day, and having done all, to stand.14.Stand therefore, having your loins girt about with truth, and having on the breastplate of righteousness;15.And your feet shod with the preparation of the gospel of peace;16.Above all, taking the shield of faith, wherewith ye shall be able to quench all the fiery darts of the wicked.17.And take the helmet of salvation, and the sword of the Spirit, which is the word of God:18.Praying always with all prayer and supplication in the Spirit, and watching thereunto with all perseverance and supplication for all saints;19.And for me, that utterance may be given unto me, that I may open my mouth boldly, to make known the mystery of the gospel,20.For which I am an ambassador in bonds: that therein I may speak boldly, as I ought to speak.21.But that ye also may know my affairs, and how I do, Tychicus, a beloved brother and faithful minister in the Lord, shall make known to you all things:22.Whom I have sent unto you for the same purpose, that ye might know our affairs, and that he might comfort your hearts.23.Peace be to the brethren, and love with faith, from God the Father and the Lord Jesus Christ.24.Grace be with all them that love our Lord Jesus Christ in sincerity. Amen. (To the Ephesians written from Rome, by Tychicus.)
მოციქულისაჲ: ცოლნი თჳსთა ქმართა დაემორჩილენით, ვითარცა უფალსა, რამეთუ ქმარი არს თავ ცოლისა, ვითარცა ქრისტე თავ არს ეკლესიისა, და იგი თავადი არს მაცხოვარი გუამისაჲ (5,22-23).
თარგმანი: აწინდელი ესე "ვითარცაჲ" არა სწორებისაჲ არს, არამედ მსგავსებისაჲ, რამეთუ უფლისა მორჩილებაჲ უზეშთაეს გჳჴმს ქონებად, და არარაჲსა ჴორციელთა საქმეთაგანისა თანა სწორებად, ხოლო მისითა სახედ მოღებითა და მისთჳსვე, რამეთუ მას თავადსა ყოველივე მშჳიდობაჲ და წესიერებაჲ უყუარს, და არა-რაჲ არს სახლსა შინა ესრეთ წესიერებისა...
მოციქულისაჲ: ამიერითგან, ძმანო ჩემნო, განძლიერდით უფლისა მიერ და სიმტკიცითა ძლიერებისა მისისაჲთა (6,10).
თარგმანი: ვინაჲთგან ზემოსა თავსა შინა კეთილად განაწესნა თითოეული თჳსითა წესითა, და დასასრულსა სიტყჳსასა ამით შეაძრწუნნა უფალნი მონათათჳს, ვითარმედ: "ნუ გგონიეს, თუმცა შენ თუალ-გახუნა ღმერთმან უფლებისათჳს, და არა შური იძია შენგან უწყალოებისათჳს მონათაჲსა, ამისთჳს აწ ყოველთა ზოგად ნუგეშინის-სცემს და განაძლიერებს წყობად წინააღმდგომისა, სასოებითა უფლისაჲთა, რამეთუ თჳნიერ ყოვლადძლიერისა...
მამანი ნუ განარისხებთ შვილთა თქვენთა, არამედ განზარდენითიგინი სწავლითა და მოძღვრებითა უფლისათა (ეფეს. ვ, დ).
თვით ამ სიტყვებითგან ჰსჩანს, ძმანო ჩემნო ქრისტიანენო, რა საგანზედ განვიზრახეთ ჩვენ დღეს უბნობა თქვენთანა. აწინდელი სიტყვა ჩვენი თქვენთანა იქმნება მას ზედა, თუ ვითარ უნდა ზრდიდენ მშობელნი ქრისტიანენი მცირეწლოვანთა შვილთა თვისთა. ვგონებ, რომ თქვენც გრძნობთ, რა დიდი საგანი არის ეს და რა სახით არის საჭირო, რომ ქრისტიანე ხშირად ჰფიქრობდეს მას ზედა. პირველთა ცნობათა და ჩვეულებათა,...
აღიღეთ ყოვლად საჭურველი იგი ღმრთისა, რათა შეუძლოთწინადადგომად დღესა მას ბოროტსა, და ყოველსავე იქმოდეთ,რათა სდგეთ, (ეფესელთა 6, 13).
დღეს წაკითხულსა სამოციქულოსა შინა, ძმანო, მართლმადიდებელნო ქრისტიანენო, წმინდა მოციქული პავლე აგვიხსნის ჩვენ, რომ ცხოვრება ჩვენი ქვეყანასა ზედა, არის ბრძოლა, მოღვაწეობა, ჭიდაობა; სოცოცხლე ჩვენი გარემოცული არის მრავალთა ჭირთა და განსაცდელთა მიერ; დიდი ღონე, სიმტკიცე და თავის გამომეტება გვმართებს ჩვენ, რომ ჯეროვნად და სათანადოდ გავატაროთ ჩვენი ცხოვრება. თუ...
...შეგეშინდებათ: ბრძოლა თუმცა არათანასწორია, მაგრამ დიდია ჩვენი იარაღის ძალა. თქვენ იცით, ვინ არის თქვენი მტრები — თითქოს ასე აგრძელებს მოციქული — ნუ დაეცემით სულით და ნუ მოდუნდებით ბრძოლაში, არამედ „ამისთჳს შეიმოსეთ ყოვლად საჭურველი იგი ღმრთისაჲ, რაჲთა შეუძლოთ თქუენ წინა-დადგომად მანქანებათა მათ ეშმაკისათა" (). მრავალი მანქანება, ესე იგი ხერხი, აქვს ეშმაკს, რომლითაც უზრუნველთა დაჭერას ცდილობს; ამიტომ საჭიროა მათი გულმოდგინე შეცნობა, რომ მის მახეებს ავარიდოთ თავი და არანაირი საბაბი არ მივცეთ; საჭიროა გულმოდგინე დაცვა ენისა, თვალთა დაცვა, აზრის სიწმინდეში შენარჩუნება და მუდმივი მზადყოფნა ბრძოლისთვის, თითქოს რაღაც ველური მხეცი გვესხმოდეს თავს და დაღუპვით გვემუქრებოდეს. ამიტომაც ის ზეციური სული, წარმართთა მოძღვარი, ქვეყნიერების ბაგე, რომელიც ყველაფერს თავისი მოწაფეების ცხონებისთვის აკეთებდა, სიტყვების შემდეგ: „შეიმოსეთ ყოვლად საჭურველი იგი ღმრთისაჲ" — ყოველი მხრიდან გვცავს და უძლეველს გვხდის, ამბობს: **„მტკიცედ უკუე დეგით, მოირტყენით წელნი თქუენნი ჭეშმარიტებითა და შეიმოსეთ ჯაჭჳ იგი სიმართლისაჲ, და შეიხსენით ფერჴთა თქუენთა განმზადებულებაჲ სახარებისა მის მშჳდობისაჲ: ყოველსა შინა აღიღეთ ფარი იგი სარწმუნოებისაჲ, რომლითა შეუძლოთ ყოველთა...
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „და დასდვეს თავსა ზედა მისსა ბრალად მისა დაწერილი: ესე არს იესუ, მეუფჱ ჰურიათაჲ. მაშინ ჯუარს-აცუნეს მის თანა ორნი ავაზაკნი: ერთი მარჯუენით მისა და ერთი მარცხენით. ხოლო თანაწარმავალნი იგი ჰგმობდეს მას, ყრიდეს თავთა მათთა და იტყოდეს: ეჰა რომელი დაჰჴსნიდ ტაძარსა მას და მესამესა დღესა აღაშენებდ, იჴსენ აწ თავი თჳსი; უკუეთუ ძე ხარ ღმრთისაჲ, გარდამოჴედ მაგიერ ჯუარით! ეგრეთვე მღდელთმოძღუარნი იგი ემღერდეს მწიგნობართა თანა და ხუცესთა და იტყოდეს: სხუანი აცხოვნნა, თავი თჳსი ვერ ძალ-უცა ცხოვნებად? უკუეთუ მეუფე ისრაჱლისაჲ არს, გარდამოჴედინ აწ მაგიერ ჯუარით. უკუეთუ ესვიდა ღმერთსა, იჴსენინ იგი, უკუეთუ ჰნებავს იგი, რამეთუ თქუა: ძე ღმრთისაჲ ვარი მე. ეგრეთვე ავაზაკნი იგი, მის თანა ჯუარცუმულნი, აყუედრებდეს მას“ (27,37-44).:
...სასოებაჲ აღდგომისაჲ, მაშინ მძლე ვექმნებით ეშმაკსა და დავაკუეთებთ მას, ვითარცა მაცხოვარმან და უფალმან ჩუენმან ქმნა და მოთმინებითა დაამჴუა ძალი მტერისაჲ და ესე სახე მოგუცა საჭურველად, ვითარცა იტყჳს მოციქული: „შეიმოსეთ ყოვლადსაჭურველი იგი ღმრთისაჲ, რაჲთა შეუძლოთ თქუენ წინადადგომად მანქანებათა მათ ეშმაკისათა“.
ესრეთ უკუე აჩუენა რაჲ უფალმან ახოვნებაჲ შუენიერი და დასცა მტერი იგი ჩუენი, მერმე დასდვეს მას ზედა ჯუარი სასწაულად ძლევისა ჭეშმარიტად, რაჲთა უნებლიეთ აღიარონ უკეთურთა მათ, ვითარმედ მან მიიღო ძლევაჲ. რამეთუ ვიდრემდის მტერი იგი დგა, აქუნდა ძელი მტარვალთა, ხოლო ოდეს იგი დაეცა და შეიმუსრა, მაშინ საძლეველი იგი აღიღო უფალმან და თავადმან იტჳრთა.
ხოლო ჯერ-იყო, რაჲთა საძლეველი იგი არა სხუასა აქუნდეს, არამედ მძლესა მას ახოვანსა.
ხოლო მი-რაჲ-ვიდოდა სიკუდილად, საძლეველსა მას თანა მიიღო სამოსელიცა თჳსი, რაჲთა იგიცა სიკუდილსა თანა განიძუარცოს. ამისთჳს შეიმოსა იგი და განვიდოდა ჯუარ-ცუმად.
ხოლო წარიყვანეს რაჲ ჯუარ-ცუმად, ეკიდა მას თჳთ ჯუარი თჳსი, ვი-თარცა იოვანე იტყჳს, ხოლო სხუანი მახარებელნი იტყჳან, ვითარმედ სჳმონ კჳრინელსა ეტჳრთა ჯუარი. და არა წინააღუდგებიან იგინი იოვანეს, არცა იოვანე სხუათა მათ, არამედ ორივე იქმნა, რამეთუ თავადმანცა უფალ...
...გალითები არიან? ახლა ჩვენ იოსების მაგალითი იმისთვის მოვიხმეთ, რომ ყველამ მიბაძოს მას. მაშ, ყველანი მიბაძოთ მას, ხორციელ ცდუნებათა ზემოთ ავმაღლდეთ და ვიცოდეთ, რომ „არა არს ბრძოლაჲ ჩუენი სისხლითა მიმართ და ჴორცითა, არამედ მთავრობათა მიმართ და ჴელმწიფებათა, სოფლის მპყრობელთა მიმართ ბნელისა ამის საწუთროჲსათა" (), — და ასე შეიარაღდეთ. თუ წარმოვიდგენთ, რომ ხორცშემოსილნი ვართ, მაგრამ უხორცო ძალებთან გვიწევს ბრძოლა, სულიერი იარაღით შევიმოსოთ. რადგან ხორცით ვართ მოსილნი, მაგრამ უხილავ ძალებთან გვაქვს ბრძოლა, კაცთმოყვარე უფალმა ჩვენთვის უხილავი იარაღიც მოამზადა, რათა ამ იარაღის ძალით ჩვენი მოწინააღმდეგეების ბუნებას ვძლეოდეთ. მაშ, ამ იარაღის ძალის მიმართ ნდობით, ჩვენი მხრიდანაც ყველაფერი ვიხმაროთ, რაც საჭიროა: მაშინ შევძლებთ, ამ სულიერი აღჭურვილობით გარშემორტყმულნი, თავად ეშმაკს სახეში დავარტყათ. ის ვერ იტანს ასეთი იარაღიდან გამოსხივებულ ელვას, და თუნდაც ეცადოს წინააღდგომას, მისი მზერა მაშინვე ბრმავდება. სულიწმიდის მადლი კი უხვად მოეფინება იქ, სადაც უმანკოება, პატიოსნება და სხვა სათნოებები ერთიანდება; ამიტომაც ამბობდა პავლე: „ყოველთა კაცთა თანა მშჳდობასა ჰყოფდით" () და „სიწმიდესა" (...