თარგმანი: აწინდელი ესე "ვითარცაჲ" არა სწორებისაჲ არს, არამედ მსგავსებისაჲ, რამეთუ უფლისა მორჩილებაჲ უზეშთაეს გჳჴმს ქონებად, და არარაჲსა ჴორციელთა საქმეთაგანისა თანა სწორებად, ხოლო მისითა სახედ მოღებითა და მისთჳსვე, რამეთუ მას თავადსა ყოველივე მშჳიდობაჲ და წესიერებაჲ უყუარს, და არა-რაჲ არს სახლსა შინა ესრეთ წესიერებისა...
თარგმანი: ვინაჲთგან ზემოსა თავსა შინა კეთილად განაწესნა თითოეული თჳსითა წესითა, და დასასრულსა სიტყჳსასა ამით შეაძრწუნნა უფალნი მონათათჳს, ვითარმედ: "ნუ გგონიეს, თუმცა შენ თუალ-გახუნა ღმერთმან უფლებისათჳს, და არა შური იძია შენგან უწყალოებისათჳს მონათაჲსა, ამისთჳს აწ ყოველთა ზოგად ნუგეშინის-სცემს და განაძლიერებს წყობად წინააღმდგომისა, სასოებითა უფლისაჲთა, რამეთუ თჳნიერ ყოვლადძლიერისა...
თარგმანი: სოფლის მპყრობელად სახელ-სდებს, არა თუ სოფელი უპყრიეს მათ; არამედ სოფლად ესეცა და სხუანიცა წერილნი მრავალთა ადგილთა ბოროტთა საქმეთა იტყჳან.
თარგმანი: დღედ ბოროტად იტყჳს დღესა ცოდვისასა, რაჟამს გუენებოს ქმნაჲ ცოდვისაჲ და იგი არს ბოროტი დღჱ ჩუენ ზედა.
თარგმანი: პირველ ყოვლისა გულისთქუმათა განქარვებასა...
მამანი ნუ განარისხებთ შვილთა თქვენთა, არამედ განზარდენით იგინი სწავლითა და მოძღვრებითა უფლისათა (ეფეს. ვ, დ).
თვით ამ სიტყვებითგან ჰსჩანს, ძმანო ჩემნო ქრისტიანენო, რა საგანზედ განვიზრახეთ ჩვენ დღეს უბნობა თქვენთანა. აწინდელი სიტყვა ჩვენი თქვენთანა იქმნება მას ზედა, თუ ვითარ უნდა ზრდიდენ მშობელნი ქრისტიანენი მცირეწლოვანთა შვილთა თვისთა. ვგონებ, რომ თქვენც გრძნობთ, რა დიდი საგანი არის ეს და რა სახით არის საჭირო, რომ ქრისტიანე ხშირად ჰფიქრობდეს მას ზედა. პირველთა ცნობათა და ჩვეულებათა,...
აღიღეთ ყოვლად საჭურველი იგი ღმრთისა, რათა შეუძლოთ წინადადგომად დღესა მას ბოროტსა, და ყოველსავე იქმოდეთ, რათა სდგეთ, (ეფესელთა 6, 13).
დღეს წაკითხულსა სამოციქულოსა შინა, ძმანო, მართლმადიდებელნო ქრისტიანენო, წმინდა მოციქული პავლე აგვიხსნის ჩვენ, რომ ცხოვრება ჩვენი ქვეყანასა ზედა, არის ბრძოლა, მოღვაწეობა, ჭიდაობა; სოცოცხლე ჩვენი გარემოცული არის მრავალთა ჭირთა და განსაცდელთა მიერ; დიდი ღონე, სიმტკიცე და თავის გამომეტება გვმართებს ჩვენ, რომ ჯეროვნად და სათანადოდ გავატაროთ ჩვენი ცხოვრება. თუ...
...რადგან როცა ქალწულებაზე საუბრობს, მათთვის მომავალ სიკეთეებზე არაფერს ამბობს, არამედ მხოლოდ ქორწინებისგან მომდინარე მწუხარებათაგან გათავისუფლებას აყენებს; და როცა მშობლებისადმი პატივისცემაზე ლაპარაკობს, იმავე ხერხს იყენებს და ასე ამბობს: „რომელ-ესე არს მცნებაჲ პირველი აღთქუმასა შინა“ (). რომელია ეს მცნება? „პატივ-ეც მამასა შენსა და დედასა შენსა“ () და „რაჲთა კეთილი გეყოს შენ, და იყო დღეგრძელ ქუეყანასა ზედა“ (). მაგრამ როცა მტრებისადმი სულიერ სიბრძნეზე წერს, კვლავ გრძნობად საზღაურს აყენებს და ამბობს: „რამეთუ ესე რაჲ ჰყო, ნაკუერცხალი ცეცხლისაჲ შეჰკრიბო თავსა მისსა“ (). ხოლო ქრისტე ასე არ იქცევა, რადგან ის უძლურებს არ ესაუბრება: ქალწულებისათვის სასუფეველს აყენებს, მტრების სიყვარულისთვის კი ღმერთს დამსგავსებას, რამდენადაც ადამიანებისთვის დამსგავსება შესაძლებელია.
ამგვარადვე ძველ...
...ას ხომ მათი შეგონება მართებდა. და მართლაც, შეაგონებდა; თუმცა არა ისე, როგორც საჭირო იყო, რადგან არ ისურვა მათი დამწუხრება და მათაც და საკუთარი თავიც დაღუპა. მოისმინეთ ეს, მამებო: „განზარდენით იგინი სწავლითა და მოძღურებითა უფლისაჲთა“ () — და ეს დიდი ყურადღებით გააკეთეთ. სიჭაბუკე ველურია და ბევრ ზედამხედველს საჭიროებს — მასწავლებლებს, აღმზრდელებს, თანამდევებს, მომვლელებს; რადგან ყოველივე ამის შემდეგაც კი დიდი საქმეა მისი შეკავება. როგორც დაუმორჩილებელი ცხენი, როგორც მოურჯულებელი მხეცი, ასეთია სიჭაბუკე. ამიტომ, თუ თავიდანვე და ადრეული ასაკიდანვე კარგ საზღვრებს დავუდგენთ, ამის შემდეგ მრავალი შრომა აღარ დაგვჭირდება, არამედ ჩვეულება მათთვის უკვე კანონად იქცევა.
ნუ მივცემთ მათ ნებას, რაიმე სასიამოვნო და მავნებელი აკეთონ; ნურც იმის გამო დავუთმობთ, რომ ბავშვები არიან; განსაკუთრებით უმანკოებაში დავიცვათ ისინი, რადგან სიჭაბუკეს ყველაზე მეტად სწორედ ასეთი მავნებელი სიამოვნება აზიანებს....
...რადგან ყველგან ვხედავთ, რომ იგი უფრო მონებს უბრძანებს, ვიდრე ბატონებს, მორჩილების წესებს უჩვენებს და მონებს დიდ ყურადღებას უთმობს. მათ, ერთი მხრივ, დიდი სიმშვიდით მორჩილებას შეაგონებს, ბატონებს კი მუქარის შეწყვეტას სთხოვს, როცა ამბობს: „შეუნდობდით რისხვასა“ (). და რატომ განაწესებს ამას? ურწმუნოთა შემთხვევაში, რა თქმა უნდა, ბუნებრივია, რადგან არ ჰქონდა მიზეზი, ელაპარაკა მათთვის, ვინც ყურადღებას არ აქცევს; მორწმუნეთა შემთხვევაში კი რისთვის? იმიტომ, რომ ბატონებისგან მონებს უფრო მეტი მიეწოდებათ, ვიდრე მსახურთაგან ბატონებს. რადგან სწორედ ისინი იხდიან ფულსაც და ზრუნავენ აუცილებელთა უზრუნველყოფაზე, სამოსზე და ყოველ სხვა საჭიროებაზე. ასე რომ, ბატონები მათთვის უფრო დიდ მსახურებას თავის თავზე იღებენ; სწორედ ამას მიანიშნა აქაც, როცა თქვა: „უფროჲსად ჰმონებდედ, რამეთუ მორწმუნენი არიან და საყუარელნი და ქველის საქმესა შემწენი“ ()....
