თარგმანი: იხილე, ვითარ შესხმითა და ქებითა საწადელ ყოფს სიტყუათა სწავლისათა; ძმად უწოდს და საყუარელად ძმად, ვინაჲთგან იყვის ძმაჲ, გარნა არა საყუარელი; და საყუარელი თუ იყვის, წესისათჳს სიყუარულისა, არამედ არა სასურველიცა, ვითარცა არარაჲთ მარგებელი ხილვითა თჳსითა. ხოლო ესე — ყოველსავე შემოუკრებს და ზედა-დაჰრთავს სათნოებათა...
თარგმანი: უსაკუთრეს არს ესრეთ: ხოლო განვიხარე უფლისა მიერ დიდად, რამეთუ აწღა სამე აღჰყუავენით ჩემთჳს ზრახვად მისსა, რომელსაცა-იგი ჰზრახევდით, ხოლო უჟამო იქმნენით. ესე იგი არს, ვითარმედ: არა ლიტონად განვიხარე, არამედ უფლისა მიერ; არა ჩემისა, არამედ თქუენისა სარგებელისათჳს, რამეთუ პირველ ყუავილოვანი იგი ჩემდა მომართი ქველისსაქმე და ჟამერთ...
მოგილოცავთ, ძმანო ქრისტიანენო, ახალსა წელსა და ვსთხოვ ღმერთსა, რომ თქვენ ყოველთა მშვიდობით და ბედნიერად გაატაროთ იგი.
გარნა, რაი არს ბედნიერება, საიდგან მოუვა, ანუ საიდგან მიეცემა იგი კაცს? ღირს, რომ ამაზე ჩვენ ვსთქვათ ორიოდე სიტყვა, მეტადრე დღეს, როდესაც ყოველნი ერთმანეთს მიულოცავთ დავისურვებთ ბედნიერებას.
ჩვენ ყოველთა საზოგადოდ, შეცდომილნი აზრნი გვაქვს ამ საგანზე. თუ ვინმე კარგად და წარმატებით სცხოვრებს, თავის ყოველი საქმე კარგად მიჰყავს - ბედნიერი კაცი არისო; თუ ვინმემ ცუდად წაიყვანა...
...რსეულთა შორის იყო და ლუკაც ასევე, — თვითონვე წერს და ამბობს. „ლუკა არს მარტოჲ ჩემ თანა“ (); კლემენტეც ერთ-ერთი იყო პავლესთან მყოფთაგან, რადგან მის შესახებაც ამბობს: „კლემენტოსითურთ, და სხუათა მათ თანა-შემწეთა ჩემთა“ (); მაშ, რის გამო სწერს მხოლოდ ტიტესა და ტიმოთეს? იმიტომ, რომ ტიტესა და ტიმოთესთვის უკვე ეკლესიები ჰქონდა ჩაბარებული, დანარჩენებს კი ჯერ კიდევ თავისთან ატარებდა; თვით ტიტე და ტიმოთე კი გარკვეულ, ცნობილ ადგილებში განაწესა. რადგან ტიმოთეს სათნოება იმდენად გარდამეტებული იყო, რომ სიჭაბუკე მას არაფერში აბრკოლებდა. ამიტომაც წერს და ამბობს: „ნუმცა ვინ სიჭაბუკესა შენსა შეურაცხ-ჰყოფნ“ (). და კვლავ, უმცროს ქალებზე, ამბობს: „ჭაბუკთა –ვითარცა დათა“ (). რადგან როცა სათნოებაა, ყველაფერი დანარჩენი ზედმეტია და ვერაფერი იქცევა დაბრკოლებად. მართლაც, ეპისკოპოსე...
...7:10).
ხედავ, რომ ესეც შუალედურთაგან არის? მაშასადამე, მისი საპირისპიროც შუალედურთაგან არის - სიხარულს ვგულისხმობ. ამიტომაც უბრალო სიხარული კი არ უბრძანა, არამედ: „იხარეთ უფალში“ ().7 მაგრამ შუალედურ საგნებზე სიტყვა ჩვენთვის საკმარისად განიმარტა, თუ მართლაც ყურადღებიან მსმენელებს პოულობს. ახლა კი უნდა გადავიდეთ არა შუალედურ საგნებზე, არამედ კეთილებზე, რომლებიც ბოროტებად ვერ იქცევა, და ბოროტებზე, რომლებიც კეთილად ვერ იქცევა. რადგან ეს, რაც უკვე ითქვა, ხან ერთი ხდება, ხან - მეორე. მაგალითად, სიმდიდრე ხან ბოროტებაა, როცა ანგარებისთვის იხარჯება, ხან კი კეთილია, როცა მოწყალებისთვის იხარჯება. და სხვა ამგვარნიც ამავე წესით განისაზღვრება.
მაგრამ არის ზოგი რამ, რაც არასოდეს გახდება ბოროტი....
...ოვნოა: ცეცხლმოკიდებულ სიამოვნებას კი არ შეიცავს, არამედ სულს თავისუფალს ტოვებს, ახარებს და აფართოებს. ასეთი იყო პავლეს სიამე, როცა ამბობდა: „ამისთჳს მიხარის და მიხაროდისცა“ (); და: „გიხაროდენ მარადის უფლისა მიერ“ (). რადგან იმ ცოდვისეულ სიამოვნებას სირცხვილიც აქვს და მსჯავრდებაც, ის ფარულადაც ხდება და ურიცხვი უსიამოვნებით არის აღსავსე; ეს კი ყოველივე ამისგან თავისუფალია. მაშ, ამ სიამოვნებას ვდიოთ, რათა მერმის სიკეთეებს მივაღწიოთ.2
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.