2 კორინთელთა მიმართ 5

ლოცვა წმინდა წერილის წაკითხვამდე

1. რამეთუ უწყით, ვითარმედ უკუეთუ ქუეყანისა ესე სახლი, საყოფელი ჩუენი, დაირღუეს, აღშენებული ღმრთისა მიერ მაქუს ჩუენ სახლი ჴელით-უქმნელი, საუკუნოჲ ცათა შინა.2. და რამეთუ ამას შინა ვკუნესით და საყოფელი იგი ჩუენი ზეცით გამო შემოსად გუსურის;3. რომელი-იგი შე-თუ-ვიმოსოთ, არღარა შიშუელ ვიპოვნეთ.4. და რამეთუ რომელნი-ესე ვართ საყოფელსა ამას შინა, ვკუნესით და დაგჳმძიმდების, რომელი-ესე არა გუნებავს განძარცუვად, არამედ შემოსად, რაჲთა დაინთქას მოკუდავი იგი ცხორებისაგან.5. ხოლო რომელმან-იგი შემქმნნა ჩუენ ამისთჳს მებრვე ღმერთმან, რომელმან მომცა ჩუენ წინდი იგი სულისაჲ.6. მინდობილ ვართ უკუე მარადის და უწყით, რამეთუ შემოვედით ჴორცითა ამით და განვიდეთ უფლისა მიერ.7. რამეთუ სარწმუნოებით ვიქცევით და არა იჭჳთ.8. ხოლო ვიკადრებთ და ჯერ-გჳჩნს უფროჲსღა განსლვაჲ ჴორცთა ამათგან და მისლვად უფლისა.9. ამისთჳსცა პატივცემულ ვართ, გინა თუ შემოვიდეთ გინა თუ განვიდეთ, სათნომცა ხოლო ვართ მისა.10. რამეთუ ჩუენ ყოველნი განცხადებად ვართ წინაშე საყდართა ქრისტესთა, რაჲთა მოიღოს კაცად-კაცადმან ჴორცთა ამათგან, რაჲცა-იგი ქმნა, გინა თუ კეთილი გინა თუ ბოროტი.11. უწყით უკუე შიში უფლისაჲ, კაცთა-მე ვერწმუნნეთა? რამეთუ ღმრთისა წინაშე განცხადებულ ვართ; და ვესავთ გონებათაცა თქუენთა შინა განცხადებად.12. და არა თუ კუალად თავთა თჳსთა შეგასწავებთ თქუენ, არამედ მიზეზსა გცემთ თქუენ სიქადულისასა ჩუენთჳს, რაჲთა გაქუნდეს მათდა მიმართ, რომელნი-იგი პირსა წინაშე ხოლო იქადიან და არა გულითაცა.13. რამეთუ გინა თუ განვცჳბრდით, - ღმრთისა, გინა თუ განვბრძნდით, - თქუენდა.14. რამეთუ სიყუარული იგი ქრისტესი მაწუევს ჩუენ გამორჩევად ამას, ვითარმედ: ერთი იგი ყოველთათჳს მოკუდა, ყოველნივე სამე მოწყდეს.15. და ქრისტე ყოველთათჳს მოკუდა, რაჲთა ცხოველნი იგი არღარა თავთა თჳსთათჳს ცხოველ იყვნენ, არამედ მათთჳს მომკუდრისა მის და აღდგომილისა.16. ამიერითგან ჩუენ არღარავინ ვიცით ჴორციელად; რამეთუ დაღათუ ვიცოდეთ ქრისტე ჴორციელად, არამედ აწ არღარა ვიცით,17. არამედ რაჲ-იგი არს ქრისტეს მიერ ახალი დაბადებული; პირველი იგი წარჴდა, აჰა ესერა იქმნა ყოველივე ახალ.18. და ყოველივე ღმრთისა მიერ, რომელმან-იგი დამაგნა ჩუენ თავსა თჳსსა ქრისტე იესუჲს მიერ და მომცა ჩუენ მსახურებაჲ იგი დაგებისაჲ.19. რამეთუ ღმერთი იყო ქრისტეს თანა, სოფელი დააგო თავსა თჳსსა და არა შეურაცხნა მათ ცოდვანი მათნი და დადვა ჩუენ თანა სიტყუაჲ იგი დაგებისაჲ.20. ქრისტესთჳს უკუე ვციქუთ, ვითარცა ღმერთი გლოცავს ჩუენ მიერ; გევედრებით ქრისტესთჳს: დაეგენით ღმერთსა.21. რამეთუ, რომელმან-იგი არა იცოდა ცოდვაჲ, ჩუენთჳს ცოდვაჲ ქმნა, რაჲთა ჩუენ ვიქმნნეთ სიმართლე ღმრთისა მას შინა.

წინა თავი შემდეგი თავი

2 კორინთელთა მიმართ 5 განმარტებები

თავი ვ̂. უძლურებისათჳს ჴორცთაჲსა და განძარცუვისა მათისა და კუალად შემოსისა

2 კორინთელთა მიმართ 4:7-5:11

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: ხოლო გუაქუს ჩუენ საფასე ესე კეცისჭურებითა, რაჲთა გარდარეული იგი ძლიერებისაჲ იყოს ღმრთისაჲ და არა ჩუენგან (4,7).

თარგმანი: ვინაჲთგან დიდებულებაჲ მადლისაჲ მის საანჯმნო ყო, რაჲთა არავინ თქუას, ვითარმედ: თავსა თჳსსა ღირსებით შემწყნარებელ ჰყოფს მისსა, ამისთჳს ამასცა ღმრთისა აღიყვანებს, ვითარმედ მისი საქმე არს გარდარეული ესე ძლიერებაჲ, რომელმან შემძლებელ ყვნა კეცის ჭურნი ესე — მიწისა ჴორცნი ჩუენნი — დამტევნელ-ყოფად დიდებულებისა მადლთაჲსა, ვინაჲცა მისსა ყოვლად ძლიერებასა თანა ესოდენსა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: ხოლო გუაქუს ჩუენ საფასე ესე კეცისჭურებითა, რაჲთა გარდარეული იგი ძლიერებისაჲ იყოს ღმრთისაჲ და არა ჩუენგან (4,7).

•მოციქულისაჲ: ყოველსა შინა ვიჭირვით, არამედ არა იწროება გჳჩნს (4,8).

•მოციქულისაჲ: წარ-ღათუ-წირულ ვართ, არამედ არა განწირულება გჳჩნს (4,8).

•მოციქულისაჲ: დევნულღა თუ ვართ, არამედ არა დატევებულ ვართ (4,9).

•მოციქულისაჲ: და-ღათუ-ვრდომილ ვართ, არამედ არა წარწყმედულ ვართ (4,9).

•მოციქულისაჲ: მარადის სიკუდილი იგი უფლისა იესუჲსი ჴორცთა შინა ჩუენთა გჳტჳრთავს, რაჲთა ცხორებაჲცა იგი იესუჲსი ჴორცთა ამათ შინა ჩუენთა გამოცხადნეს (4,10).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ მარადის ჩუენ, ცხოველნი ესე, სიკუდილსა მივეცემით იესუჲსთჳს, რაჲთა ცხორებაჲცა იგი იესუჲსი მოკუდავთა ამათ ჴორცთა ჩუენთა შინა გამოცხადნეს (4,11).

•მოციქულისაჲ: ვინაჲცა სიკუდილი ჩუენ თანა შეიქმნების, ხოლო ცხორებაჲ — თქუენ შორის (4,12).

•მოციქულისაჲ: ხოლო გუაქუს ჩუენ იგივე სული სარწმუნოებისაჲ, ვითარცა წერილ არს: მრწმენა მე, რომლისათჳსცა ვიტყოდე, და ჩუენცა გურწამს, რომლისათჳს ვიტყჳთ (4,13).

•მოციქულისაჲ: ესე უწყით, რამეთუ რომელმან აღადგინა უფალი იესუ, ჩუენცა იესუჲს მიერ აღმადგინნეს და წარმადგინნეს თქუენ თანა (4,14).

კორინთელთაჲ ბ ებისტოლე თავი 5

2 კორინთელთა მიმართ 5:1, 5:3, 5:16, 5:19-21

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: ღირსი ექვთიმე ათონელი

რედ: Titus

პავლესი: უკუეთუ ქუეყანისა ესე სახლი, ჩუენი საყოფელი, დაირღუეს (5,1).

თარგმანი: სახლად ჴორცთა ამათ იტყჳს, ვითარმედ: დაღაცათუ ესენი დაარღუენ, განუხრწნელად მოგუეცნენ იგინი.

პავლესი: გან-ღათუ-ვიძარცუნეთ, არავე შიუელ ვიპოვნეთ (5,3).

თარგმანი: დაღაცათუ აღვიძარცუნეთ ჴორცნი ესე, არავე ვიყვნეთ თჳნიერ ჴორცთა.

პავლესი: დაღაცათუ ვიცოდეთ ჴორციელად ქრისტჱ, არამედ აწ არღარა ეგრეთ ვიცით (5,16).

თარგმანი: არა თუ იტყჳს თუ აწ არღარა ვიცით მისი ჴორციელებაჲ, არამედ ამას იტყჳს, ვითარმედ იქმნა იგი...

სარჩევი

•პავლესი: უკუეთუ ქუეყანისა ესე სახლი, ჩუენი საყოფელი, დაირღუეს (5,1).

•პავლესი: გან-ღათუ-ვიძარცუნეთ, არავე შიუელ ვიპოვნეთ (5,3).

•პავლესი: დაღაცათუ ვიცოდეთ ჴორციელად ქრისტჱ, არამედ აწ არღარა ეგრეთ ვიცით (5,16).

•პავლესი: რამეთუ ღმერთი იყო ქრისტეს თანა, სთფელი დააგო თავსა თჳსსა (5,19).

•პავლესი: ქრისტესთჳს ვციქუთ, ვითარცა უფალი გლოცავს ჩუენ მიერ (5,20).

•პავლესი: რომელმან არა იცოდა ცოდვაჲ, ჩუენთჳს ცოდვაჲ ქმნა (5,21).

თავი ზ̂. წესისა მისთჳს ღმრთისმოყუარებისა და ძმათმოყუარებისა ქრისტეს მიერ

2 კორინთელთა მიმართ 5:12-7:3

წმინდა იოანე ოქროპირი

მთ: წმინდა ეფრემ მცირე

რედ: Titus

მოციქულისაჲ: და არა თუ კუალად თავთა თჳსთა შეგასწავებთ თქუენ, არამედ მიზეზსა გცემთ თქუენ სიქადულისასა ჩუენთჳს (5,12).

თარგმანი: ყოველსა ადგილსა მოსწრაფე არს, რაჲთა არავინ ჰგონოს თუ საქებელად თჳსსა იტყჳს მაღალთა სიტყუათა; ამისთჳს აწინდელთა ამათ სიტყუათა მიზეზად ეტყჳს კორინთელთა, ვითარმედ: არა ამისთჳს ვთქუენ, რაჲთა აწღა სადმე კუალად შეგასწავო თქუენ თავი ჩემი, ადრითგან შესწავებული, არამედ ამისთჳს, რაჲთა გაქუნდენ სიტყუანი ესე წინა-განსაწყობელად ცრუმოციქულთა მათ და ცრუმოძღუართა ჩუენდა მომართისა...

სარჩევი

•მოციქულისაჲ: და არა თუ კუალად თავთა თჳსთა შეგასწავებთ თქუენ, არამედ მიზეზსა გცემთ თქუენ სიქადულისასა ჩუენთჳს (5,12).

•მოციქულისაჲ: რაჲთა გაქუნდეს მათდა მიმართ, რომელნი-იგი პირსა ხოლო წინაშე იქადიან და არა გულითაცა (5,12).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ გინა თუ განვცჳბრდით, — ღმრთისა; გინა თუ განვბრძნდით, — თქუენდა (5,14).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ სიყუარული იგი ქრისტესი მაწუევს ჩუენ გამორჩევად ამას, ვითარმედ: ერთი იგი ყოველთათჳს მოკუდა, ყოველნივე სამე მოსწყდეს, და ყოველთათჳს მოკუდა, რაჲთა ცხოველნი იგი არღარა თავთა თჳსთათჳს ცხოველ იყვნენ, არამედ მათთჳს მომკუდრისა მის და აღდგომილისა (5,14-15).

•მოციქულისაჲ: ამიერითგან ჩუენ არღარავინ ვიცით ჴორციელად (5,16).

•მოციქულისაჲ: რამეთუ დაღათუ ვიცოდეთ ქრისტე ჴორციელად, არამედ აწ არღარა ვიცით (5,16).

•მოციქულისაჲ: არამედ რაჲ-იგი არს ქრისტეს მიერ ახალი დაბადებული (5,17).

•მოციქულისაჲ: პირველი იგი წარჴდა; აჰა ესერა იქმნა ყოველივე ახალ (5,17).

•მოციქულისაჲ: და ყოველივე ღმრთისა მიერ, რომელმან-იგი დამაგნა ჩუენ თავსა თჳსსა ქრისტე იესუჲს მიერ (5,18).

•მოციქულისაჲ: და მომცა ჩუენ მსახურებაჲ იგი დაგებისაჲ (5,18).

საღმრთო ლიტურგია | ქადაგება 14.08.2018