1.Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia,2.Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied.3.Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead,4.To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you,5.Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.6.Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations:7.That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ:8.Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory:9.Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.10.Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you:11.Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow.12.Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.13.Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ;14.As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance:15.But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation;16.Because it is written, Be ye holy; for I am holy.17.And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man's work, pass the time of your sojourning here in fear:18.Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers;19.But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot:20.Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you,21.Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God.22.Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently:23.Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth for ever.24.For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away:25.But the word of the Lord endureth for ever. And this is the word which by the gospel is preached unto you.
პეტრე, მოციქული იესუ ქრისტესი, რჩეულთა მწირთა, განთესულთა პონტოჲსა და გალატიისა, კაბადუკიისა, ასიისა და ბითჳნიისათა. წინაჲსწარ ცნობითა ღმრთისა მამისაჲთა და სიწმიდითა სულისაჲთა (1,1-2).
თარგმანი: და ამასცა თავსა მოციქულთასა ვინაჲთგან წინადაცუეთილებისაგანთა მიმართ ერწმუნა სახარებაჲ, ამისთჳსცა ყოველთა ადგილთა მიმოგანთესულთა მიმართ მისწერს ჰურიათაგანთა მორწმუნეთა, რაჲთა არა ხოლო ჰურიასტანისა, არამედ ადგილ-ალბილ მიმოგანთესულად მყოფისაცა ქადაგ იქმნეს...
მოციქულისაჲ: ხოლო ესე არს სიტყუაჲ იგი, რომელი გეხარა თქუენ: განიშორეთ უკუე ყოველი უკეთურებაჲ და ყოველი ზაკუვაჲ და ორგულებაჲ და შური და ყოველივე ძჳრის სიტყუაჲ, ვითარცა აწინდელ შობილთა ყრმათა, სიტყჳერისა მის უზაკუველისა სძისა გსუროდენ, რაჲთა მას შინა აღორძნდეთ საცხორებელად (1,25; 2,1-2).
თარგმანი: ვინაჲთგან ზემო წარმოთქუა ძალი ქადაგებისა და მეორედ შობისაჲ, ამისთჳს აწ იტყჳს თუ ვითარნი ჯერ-არიან შემწყნარებელნი მისნი, განშორებულნი ყოვლისა ბოროტისაგან და ძუელთა მათ ბილწთა საქმეთა ჩუეულებისა, და...
...ა. ნუ მეტყვი ძოწეულის სამოსზე, ნურც გვირგვინზე, ნურც ოქროს სამოსლებზე.ყოველივე ეს ჩრდილია და გაზაფხულის ყვავილებზე უფრო მდარე.რადგან, ამბობს, „ყოველი დიდებაჲ კაცისაჲ, ვითარცა ყუავილი თივისაჲ“ (), თუნდაც თვით სამეფო დიდებაზე ამბობდე.ამიტომ ამას ნუ მეტყვი; არამედ, თუ გსურს მღვდელსა და მეფეს შორის განსხვავება იხილო, თითოეულისთვის მიცემული ძალაუფლების ზომა გამოიკვლიე და დაინახავ, რომ მღვდელი მეფეზე ბევრად მაღლა ზის.რადგან თუნდაც სამეფო ტახტი ჩვენთვის ბრწყინვალედ ჩანდეს მასზე დამაგრებული ქვებისა და მის გარშემო შემორტყმული ოქროს გამო, მაინც მას წილად მხოლოდ მიწიერი საქმეების განგება ერგო და ამ ძალაუფლებაზე მეტი არაფერი აქვს; სამღვდელოების ტახტი კი ცაშია დაფუძნებული და ზეციერ საქმეთა განგება აქვს მინდობილი.ვინ ამბობს ამას?თვით ზეცათა მეუფე; რადგან ამბობს: **„რაოდენი შეჰკრათ ქუეყანასა ზედა, კრულ იყოს იგი ცათა შინა; და რაოდენი განჰჴსნათ ქუეყანასა ზედა, ჴსნილ იყოს იგი ცათა შ...
...და კვლავ: „ვითარცა კუამლი, დღენი მისნი“ ().7და კიდევ: „განჴმა თივაჲ იგი და ყუავილი მისი დასცჳვა“ (; ).ამას ისე კი არ ვამბობ, თითქოს ადამიანის არსებას ვამცირებდე, არამედ უგუნურებას აღვირს ვდებ.რადგან ადამიანიც დიდია, და მოწყალე კაციც პატივდებულია.მაგრამ ეს ოზია, მეფე რომ იყო და გვირგვინი ედგა, რადგან მართალი იყო, ერთ დროს დიდად განიდიდა თავი; და როცა თავის ღირსებაზე მეტს ფიქრობდა, ტაძარში შევიდა.და მოისმინე, როგორ: შევიდა, როგორც წერილი ამბობს, წმიდათა წმიდაში, შემდეგ კი თქვა: „კმევა მსურს“.მეფეა და მღვდლობის უფლებამოსილებას იტაცებს.„კმევა მსურს, - ამბობს, - რადგან მართალი ვარ“.მაგრამ შენს საკუთარ საზღვრებში...
...ლი არ აქვს, არამედ იმით ამაყობს, რაც მდინარის ნაკადზე უსწრაფესად მიედინება. და მართლაც, განა რამ შეიძლება იყოს ამჟამინდელი ცხოვრების მთელ დიდებაზე უმნიშვნელო, როცა ის ბალახის ყვავილს შეედარება? "ყოველი ჴორცი თივა და ყოველი დიდებაჲ კაცისა, ვითარცა ყუავილი თივისა" (; ).
4. ქამის თავშეუკავებლობა და ნოეს შთამომავლობა (9:18)
ხედავთ, საყვარელნო, როგორ ჭეშმარიტად ხედავს რწმენის თვალი, როცა სული ღვთისკენ არის მიმართული? ხედავთ, როგორ ვერ შეიძლება ისინი მოტყუვდნენ რაიმე ხილულით, არამედ სწორ მსჯელობას გამოთქვამენ საგანთა შესახებ და არავითარ ცთუნებას არ ექვემდებარებიან? თუმცა, თუ ინებებთ, ისევ ჩვენი სიტყვის საგანს დავუბრუნდეთ და, კიდევ მცირეოდენის წარმოდგენის შემდეგ, დავამთავროთ მოძღვრება, რათა ნათქვამი თქვენს მეხსიერებაში დარჩეს. საღვთო წერილი, ღვთაებრივი სასწაულის შესახებ თხრობას რომ ამთავრებს, კიდევ სურს ჩვენთვის ცნობა მისცეს მართლისა და მისი შვილების შესახებ და ამბობს: "ხოლო იყუნეს ძენი ნოესნი გამოსრულ კიდობნისაგან: სემ, ქამ, და იაფეთ, ხოლო ქამ იყო მამაჲ ქანანისი. ესე სამნი, იყვნეს ძენი ნოესნი, ამათგან განითესნეს ყოველსა ზედა ქუეყანასა" (დაბ 9:18–19). აქ შეიძლება ვიკითხოთ, რისთვის საღვთო...