თარგმანი: ამას მოასწავებს, ვითარმედ ჴორციელი წინადაცუეთაჲ აწ არღარად საჴმარ არს, არამედ სულიერი ჯერ-არს, რამეთუ უკუეთუ წარმართთაგანთა მათ წინადაუცუეთელად ჰრწმენეს ღმერთი და იქმოდინ საქმეთა კეთილთა მათ, შეერაცხოს წინადაცუეთილებად ჭეშმარიტად.
თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ: დაგსაჯნეს თქუენ. რამეთუ რომელთა არცა შჯული აქუნდა, არცა წინაჲსწარმეტყუელნი, იცნეს ჭეშმარიტებაჲ, და თქუენ...
თარგმანი: ზემო თქუა, ვითარმედ: რაჲ-მე უმეტეს არს ჰურიისა და მიუგო, ვითარმედ: ჰე, ესე უმეტეს არს, რომელ შჯული მოიღეს ღმრთისა მიერ. ხოლო აქა კუალად იტყჳს, ვითარმედ: დაღაცათუ მოეცა შჯული, ვინაჲთგან გარდაჰჴდეს, არარაჲ აქუს უმეტესი, არამედ უდარესცა არიან, რამეთუ გულისჴმის-ყოფით ცოდვიდეს, რომელ-იგი უძჳრეს არს. ამისთჳს იტყჳს, ვითარმედ: რასა იტყჳთ; რაჲ უმეტესი გაქუს ჰურიათა წარმართთასა, ანუ რაჲთა ვჰმატთ? — არარაჲთაო; რამეთუ ყოველნი...
თარგმანი: ესე იგი არს, ვითარმედ რჩულისა საქმჱ ესე არს, რაჲთა ოდენ გამოგიცხადოს შენ ცოდვაჲ და მიერითგან შენი არს, უკუეთუ გინდეს სივლტოლაჲ, ცოდვისაგან, და უკუეთუ არა ივლტოდი, მერმე მოიყვანებ შენ ზედა სასჯელსა და გექმნას საქმჱ იგი და მეცნიერებაჲ რჩულისაჲ უმეტესისა სასჯელისა მიზეზ.
...ბრალებდით და შეასმენდით თქუენ უფალსა ამისთჳს, თუ მთავართა მისი არა ჰრწმენა, რამეთუ არა სიმართლისაჲ არს საქმჱ ესე; რამეთუ თქუენცა ურწმუნო იქმნენით ღმრთისა, ვითარცა მოციქული იტყჳს, ვითარმედ: „რაჲ, უკუეთუ ურწმუნო ვიეთნიმე იქმნნეს ღმრთისა, ნუუკუე ურწმუნოებამან მათმან სარწმუნოებაჲ ღმრთისაჲ განაქარვოსა? ნუ იყოფინ!“ რამეთუ წინაჲსწარმეტყუელნი მარადის აყუედრებდეს მათ და ეტყოდეს: „ისმინეთ, მთავარნო სოდომისანო“; და კუალად: „მთავარნი შენნი ურწმუნო არიანო“; და კუალად: „არა თქუენი არსო ცნობაჲ საშჯელისაჲ“, და მარადის ამას აყუედრებდეს მათ. რაჲ არს უკუე? ღმერთსა ვინ აბრალოსა ამისთჳს, რომელ ურწმუნო ვიეთნიმე იყვნეს? ნუ იყოფინ! რამეთუ ესე ბრალობაჲ მათი არს, რომელთა არა ჰრწმენა, არა მისი, რომლისაჲ არა ჰრწმენა. ანუ რაჲ ვინ პოვოს სხუაჲ უმეტესი სასწაული თქუენისა უსწავლელობისაჲ? და ვითარ არა იცით შჯული უფროჲს ამისა, რომელ მისი არა გრწამს? ხოლო ვინაჲთგან თქუეს, თუ: „ნუუკუე მთავართაგანსა ვისმე ჰრწმენა? არამედ ერსა მას, რომელმან არა იცის შჯული“, ამისთჳს აბრალებს მათ ნიკოდემოს და ეტყჳს:
...აქ „განკითხვა“ უბრალოდ კი არ დაუდვია, არამედ იმის საჩვენებლად, რომ თვითონაც მართალია და სიმართლეს სხვებსაც ანიჭებს. რადგან ღმერთთან მიმართებით „მსაჯული“ „მართლის“ ნაცვლად არის მიღებული, როგორც პავლემაც ასე დასვა, როცა თქვა: „უკუეთუ არა, ვითარ საჯოს ღმერთმან სოფელი?“ (). რადგან სწორედ ეს არის უმთავრესად განკითხვა და სწორედ ამის გამოა ვინმე უმთავრესად მსაჯული: არა უბრალოდ განაჩენის გამოტანა, არამედ განაჩენის სამართლიანად გამოტანა. განიკითხებიან იუდეველებიც: მაშინდელნიც და მათ შემდეგ ახალი აღთქმის ჟამს ურჯულოების მოქმედნიც; იმათ ბრალმდებლებად ბუნება და სჯული ჰყავდათ, ამათ კი მათთან ერთად ბრალმდებლებად ქრისტეს მიერ მათ მიმართ აღსრულებული საქმეებიც ჰქონდათ.
მართლაც, რაღას იტყოდნენ, ან რა მიზეზს წამოაყენებდნენ, რის გამოც არ ირწმუნეს? მაგრამ ყურადღებით იყავით ნათქვამის მიმართ, გევედრებით, რათა შეძლოთ მოწინააღმდეგეებს პირი დაუხშოთ. რადგან უმჯობესია, ახლა ჩვენგან დამარცხდნენ და გამოსწორდნენ, ვიდრე გამარჯვებულებად...
...ამიტომაც ამბობს: „სარწმუნო არს სიტყუაჲ“ (). მაგრამ ზოგიერთნი არა მხოლოდ არ იჯერებდნენ, ბრალსაც სდებდნენ, რასაც ახლაც ელინები აკეთებენ და ამბობენ: „ვქმნეთ ბოროტი, რაჲთა მოგჳჴდეს ჩუენ კეთილი?“ ().
რადგან, როცა მოისმინეს მისი სიტყვები: „სადა-იგი განმრავლდა ცოდვაჲ, მუნ უფროჲსად გარდაემატა მადლი“ (), ისინი ჩვენს სწავლებას ამახინჯებდნენ და იმასვე ამბობდნენ. ასევე, როცა მათ გეენაზე ვესაუბრებით, ამბობენ: როგორ არის ეს ღვთის ღირსი, თუ ადამიანი თავის მონას, რომელსაც ბევრი შეუცოდავს, მიუტევებს და შენდობის ღირსად მიიჩნევს, ღმერთი კი უკვდავი სასჯელებით სჯის? და როცა კვლავ ნათლისღებასა და მისით ცოდვათა მიტევებაზე ვესაუბრებით, ამბობენ: როგორ არის ეს ღვთის ღირსი, რომ უთვალავი ბოროტების ჩამდენს ცოდვები მიუტევოს? ხედავ ამ დამახინჯებულ გონებას, როგორ ყველგან საკუთარი დავის ჟინს აჩვენებს? და მაინც, თუ...