დღესაც, თუ ინებებთ, წინა დღეს ნათქვამის შემდგომ მოყოლილს წესრიგით განვაგრძობთ და, რამდენადაც ჩვენთვის ხელმისაწვდომია, (წერილის) თითოეულ სიტყვას განვმარტავთ, რათა სარგებლიანად დავბრუნდეთ აქედან სახლებში. მაშ, წაკითხული ადგილის დასაწყისი განვიხილოთ. „იყო ესავ ორმეოცის წლის, — ამბობს წერილი, — და მოიყუანა ცოლი იუდინა, ასული ბეჰრისი ქეტელისა, და ბასემათ, ასული ელონისი ეველისაჲ. და იყვნეს მჴდომ ისაკისა და რებეკასა.“ შეხედე, როგორ...
ხომ იხილეთ გუშინ მეზვერის დიდი კეთილგონიერებაც, უფლის გამოუთქმელი კაცთმოყვარეობაც და იუდეველთა უკიდურესი უგრძნობლობაც? ხომ იხილეთ, როგორ ნეტარი მათე თავისი სწრაფი მორჩილებითა (უფლისადმი) და ესოდენ მნიშვნელოვანი (ცხოვრების) ცვლილებით ყველა ჩვენგანს გვასწავლის, რომ ზეციური მადლის შემდეგ ჩვენი ნება სათნოებისა და მანკიერების მიზეზად გვექცევა და რომ საკუთარი მოშურნეობით სათნოების მოქმედნი გავხდეთ, დაუდევრობით კი კვლავ ცოდვის უფსკრულში ჩავვარდეთ? სწორედ...
...ოდესღაც რებეკამ შვილს უბრძანა, კურთხევათა მოპარვის საქმეში ის როლი შეესრულებინა; ყოველი მხრიდან კარგად შემოსა, ძმის ნიღაბიც მოარგო და, როცა დაინახა, რომ ის ამგვარადაც ვერ ბედავდა, სურდა შვილისგან ყოველგვარი შიში მოეშორებინა და თქვა: „ჩემ ზედა იყავნ, შვილო, წყევაჲ იგი“ (). ეს ჭეშმარიტად დედის სიტყვაა, შვილის სიყვარულით ანთებული დედის სიტყვა. ხოლო ქრისტემ ეს არა მხოლოდ თქვა, არამედ აღასრულა კიდეც. არა მხოლოდ აღგვითქვა, არამედ წყევად იქცა კიდეც. პავლეც ღაღადებს და ამბობს: „ქრისტემან ჩუენ მოგჳყიდნა წყევისა მისგან შჯულისა და იქმნა ჩუენთჳს წყევასა ქუეშე“ (). ამრიგად, სწორედ მას ვაღიზიანებთ; მითხარი, განა ეს თვით გეენაზე, დაუსრულებელ მატლსა და ჩაუქრობელ ცეცხლზე უფრო მძიმე არ არის? როდესაც წმინდა ტრაპეზთან მისვლას აპირებ, იცოდე, რომ იქ ყოველთა მეუფეც იმყოფება; და მართლაც იმყოფება: თითოეულის განწყობას იკვლევს - ვინ უახლოვდება შე...
...), და მის მომავალ დაღუპვას წყევლის წესით წინასწარმეტყველებდა. ასევე, როცა სიკეთეებს ამბობს, ლოცვის წესით გადმოსცემს და ამბობს: „მოგეცინ შენ უფალმან ცუარისაგან ზეცისა და სიპოხისაგან ქუეყანისა სიმრავლე იფქლისა და ღჳნისაჲ.“ (). თუმცა ესეც წინასწარმეტყველებაა. მაგრამ ცხადია, რომ ეს კაცობრივი ვნებისგან არ არის. რადგან ქანაანზეც მისი მამა იმავეს აკეთებს და ამბობს: „წყეულ ქანან ყრმა, მონა იყავნ ძმათა მისთაჲ.“ (), რათა იცოდე, რომ ღმერთი უსამართლოდ დაჩაგრულებს წინ უსწრებს და უსამართლოდ მოქმედთა წინააღმდეგ გამოდის. ქრისტემაც ასეთი რამ ხერხი იხმარა, უფრო კი წინასწარმეტყველების სახით მოუწოდებდა და მგლოვიარეს ბაძავდა, როცა ამბობდა: „ვაჲ შენდა, ქორაზინ, და ვაჲ შენდა, ბეთსაიდა!“ (მათ 11:21; შდრ. ლკ 10:13). და კვლავ, როგორც მაშინ, როცა ამბობს: „იერუსალჱმ, იერუსალჱმ, რომელმან მოსწყჳდენ წინაწარმეტყუელნი“ (მათ 23:37; შდრ....
...ოტყუების მნიშვნელობითაც ითქმის. რადგან ამბობს: „რომელი ჭამდა პურსა ჩემსა, მან განადიდა ჩემ ზედა შეტყუილი“ (). და კვლავ ესავი იაკობის შესახებ ამბობდა: „განმწიხნა მე, ესერა, მეორედ“ (). რადგან ასეთია ცოდვა: მომტყუებელია და შეუძლია წარიტაცოს. აი ამისი მეშინია, ამბობს იგი: იმ ცოდვისა, რომელიც მატყუებს და გარს მერტყმის.
ამიტომ პავლეც ცოდვას „ადვილად გარსშემომდგომს“ უწოდებს და ამით აჩვენებს, რომ ცოდვა მუდამ გვერტყმის გარს, თანაც იოლად და დაუბრკოლებლად. ამქვეყნიურ სამსჯავროებში ადამიანები ბევრ რამეს უფრთხიან: ფულის სიუხვეს, ძალაუფლებას, შევიწროებასა და მოტყუებას; იქ კი ამგვარი არაფერია საშიში, არამედ მხოლოდ ცოდვაა საშინელი: იგი ყველგან გარს ერტყმის მისგან შეპყრობილებს და ლაშქრებზე უფრო სასტიკია. ამიტომ ყველაფერი უნდა ვიღონოთ, რომ ცოდვამ ალყაში არ მოგვაქციოს; ხოლო როდესაც დავ...