1.Now I say, That the heir, as long as he is a child, differeth nothing from a servant, though he be lord of all;2.But is under tutors and governors until the time appointed of the father.3.Even so we, when we were children, were in bondage under the elements of the world:4.But when the fulness of the time was come, God sent forth his Son, made of a woman, made under the law,5.To redeem them that were under the law, that we might receive the adoption of sons.6.And because ye are sons, God hath sent forth the Spirit of his Son into your hearts, crying, Abba, Father.7.Wherefore thou art no more a servant, but a son; and if a son, then an heir of God through Christ.8.Howbeit then, when ye knew not God, ye did service unto them which by nature are no gods.9.But now, after that ye have known God, or rather are known of God, how turn ye again to the weak and beggarly elements, whereunto ye desire again to be in bondage?10.Ye observe days, and months, and times, and years.11.I am afraid of you, lest I have bestowed upon you labour in vain.12.Brethren, I beseech you, be as I am; for I am as ye are: ye have not injured me at all.13.Ye know how through infirmity of the flesh I preached the gospel unto you at the first.14.And my temptation which was in my flesh ye despised not, nor rejected; but received me as an angel of God, even as Christ Jesus.15.Where is then the blessedness ye spake of? for I bear you record, that, if it had been possible, ye would have plucked out your own eyes, and have given them to me.16.Am I therefore become your enemy, because I tell you the truth?17.They zealously affect you, but not well; yea, they would exclude you, that ye might affect them.18.But it is good to be zealously affected always in a good thing, and not only when I am present with you.19.My little children, of whom I travail in birth again until Christ be formed in you,20.I desire to be present with you now, and to change my voice; for I stand in doubt of you.21.Tell me, ye that desire to be under the law, do ye not hear the law?22.For it is written, that Abraham had two sons, the one by a bondmaid, the other by a freewoman.23.But he who was of the bondwoman was born after the flesh; but he of the freewoman was by promise.24.Which things are an allegory: for these are the two covenants; the one from the mount Sinai, which gendereth to bondage, which is Agar.25.For this Agar is mount Sinai in Arabia, and answereth to Jerusalem which now is, and is in bondage with her children.26.But Jerusalem which is above is free, which is the mother of us all.27.For it is written, Rejoice, thou barren that bearest not; break forth and cry, thou that travailest not: for the desolate hath many more children than she which hath an husband.28.Now we, brethren, as Isaac was, are the children of promise.29.But as then he that was born after the flesh persecuted him that was born after the Spirit, even so it is now.30.Nevertheless what saith the scripture? Cast out the bondwoman and her son: for the son of the bondwoman shall not be heir with the son of the freewoman.31.So then, brethren, we are not children of the bondwoman, but of the free.
მოციქულისაჲ: ხოლო ამას ვიტყჳ: რავდენჟამ მკჳდრი იგი ყრმა არნ, არარაჲთ ჰმატნ მონასა, უფალ ღათუ არნ ყოვლისა, არამედ ეზოჲსმოძღუართა და მნეთა ქუეშე არნ, ვიდრე ადგილად მოდგომადმდე მამისა თჳსისა (4,1-2).
თარგმანი: კეთილად შემოიღო სახე ესე კაცობრივი, რაჲთა ამიერ გულისჴმა-გჳყოს, ვითარმედ, ვითარცა-იგი ჴორციელი მამაჲ ამისთჳს აყენებს შვილსა ფლობად მონაგებისა მის, მისთჳს შეკრებულისა, რამეთუ ჯერეთ ჩჩჳლ არს და ნაკლულევან ცნობითა განგებად სიმდიდრისა (ამისთჳს ზედამდგომელნი და განმგენი დაუდგინნის, რაჲთა...
მოციქულისაჲ: მითხარ-ღა მე, რომელთა-ეგე შჯულსა ქუეშე გნებავს ყოფაჲ, შჯული არა აღმოგიკითხავსა? რამეთუ წერილ არს, ვითარმედ (4,21-22).
თარგმანი: კეთილად ეტყჳს, ვითარმედ: გნებავს, რამეთუ მათისა უჟამოჲსა და უწესოჲსა ცნობისაჲ იყო გარდასრულთა ძუელთა წესთა მონებაჲ. ხოლო შჯულისა აღმოკითხვად ჩუეულ არს მოციქული წოდებად ყოველთავე წიგნთა ძუვლისა შჯულისათა.
მოციქულისაჲ: აბრაჰამს ორ ძე ესხნეს; ერთი მჴევლისაგან და ერთი აზნაურისაგან. არამედ მჴევლისაგანი იგი ჴორციულად შობილი იყო, ხოლო აზნაურისაგანი იგი —...
ს ი ტ ყ უ ა ჲ ე ს ე: „შობილი იგი ჴორცთაგან ჴორცი არს, და შობილი იგი სულისაგან სული არს“ (3,6).:
..., ჵ ნიკოდემოს, ხოლო სული ჴორცთა არა შობს. ნუ ჰგონებ! და უკუეთუ ვინ თქუას: და ჴორცნი უფლისანი ვითარ იშვნეს? არა სულისაგან წმიდისა იშვნესა? არამედ გულისხმა-ყავთ, ვი-თარმედ არა სულისაგან ოდენ იშვნეს, გარნა ჴორცთაგანცა ქალწულისა-თა. ამისთჳსცა მოციქული იტყჳს, ვითარმედ: „იშვა დედაკაცისაგან, იქმნა შჯულსა ქუეშე“, რამეთუ იყვნეს ჴორცნი იგი სულისა მიერ წმიდისა, გარნა საშოჲსაგან ქალწულისა იყვნეს. ხოლო თუ ვითარ იქმნა ესე, გამო-თარგმანებაჲ შეუძლებელ არს. ხოლო ესე ამისთჳს იქმნა, რომელ არავინ ჰგონებდეს, ვითარმედ უცხო ჩუენისა ბუნებისაგან არს შობილი იგი.
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „შობილი იგი სულისაგან სული არს“ (3,6).
თ ა რ გ მ ა ნ ი: ჰხედავა პატივსა მას სულისასა? და საქმესა მას, რომელსა მამაჲ იქმს, იგიცა იქმს, ვითარცა-იგი ზემო თქუა, ვითარმედ: „ღმრთისაგან იშვნეს“; ხოლო აქა იტყჳს, ვითარმედ სული შობს მათ, რამეთუ „შობილი იგი სულისაგან სული არსო“. ხოლო სიტყუაჲ ესე ესევითარი არს, ვითარმედ: „შობილი იგი სულისაგან სული არს“, რამეთუ შობასა აქა არა თუ არსად მოსლვასა იტყჳს, არამედ პატივისა და მადლისასა. ხოლო ვინაჲთგან ესრეთ ჰრქუა უფალმან და იხილა იგი, ვი-თარმედ ჯერეთ ვერვე გულისხმა-ჰყოფდა, ამისთჳს ხილული იგავი მო...
ს ა ხ ა რ ე ბ ა ჲ: „რამეთუ თხოილ იყო დედაჲ მისი მარიამ იოსებისა, და პირველ შერთვამდე მათა იპოვა იგი მიდგომილ სულისაგან წმიდისა“ (1,18).:
...ღმრთივდიდებულისა მის გუამისასა რომელირაჲ იყო სულისაგან წმიდისა, ანუ რომელი-რაჲ - საშოჲსაგან ქალწულისა? რამეთუ ესე საცნაურ არს, ვითარმედ ჴორცთაგან ქალწულისათა მიიხუნა ჴორცნი. ამისთჳს იტყჳს: „რომელი-იგი მაგისგან იშვესო“; და პავლე ღაღადებს: „შობილი დედაკაცისაგანო“. დედაკაცისაგან თქუა, რაჲთა დაუყოს პირი მათი, რომელნი იტყჳან, ვითარმედ არა ქალწულისაგან მიიხუნა ჴორცნი, არამედ ვითარცა წარვლის წყალმან რუჲ გინა სტჳრი იგი სოლინარისაჲ და არაჲ მიიღის მისგან, ესრეთ წარვლო საშოჲ იგი ქალწულისაჲ.
ურჩულონო და მედგარნო, რომელნი ამას იტყჳთ, უკუეთუმცა ესე ესრეთ იყო, რად საჴმარ იყო ყოვლადვე შესლვაჲ იგი საშოსა დედისასა, ანუ რაჲმცა აქუნდა ჩუენ თანა ზიარებაჲ, არამედ სხუანიმცა იყვნეს ჴორცნი და არა ჩუენისა ამის ბუნებისანი; ვითარმცა უკუე ითქუა ძირისაგან იესესა, ვითარმცა იწოდა კუერთხად ძირთაგან მისთა, ვითარმცა იწოდა ძედ კაცისა, ვითარ - თესლისაგან დავითისა, ვითარმცა ეწოდა მარიამს დედა მისდა, ვითარმცა ითქუა, თუ: „ხატი მონებისაჲ შეიმოსა“, ანუ თუ: „სიტყუაჲ ჴორციელ იქმნა“, ანუ ვითარმცა თქუა პავლე: „რომელთაგან ქრისტე ჴორ...
მოციქულისაჲ: ხოლო ესე უწყით, რამეთუ, რაოდენსა შჯული ეტყჳს, მათ ეტყჳს, რომელნი-იგი შჯულსა ქუეშე არიან, რაჲთა ყოველი პირი დაიყოს და საშჯელისა თანამდებ იყოს ყოველი სოფელი ღმრთისა, რამეთუ საქმეთა მათგან შჯულისათა არა განმართლდეს ყოველი ჴორციელი წინაშე მისსა, რამეთუ შჯულისაგან არს ყოველი გამოცნობაჲ ცოდვისაჲ (3,19-20).:
...ანმართლდეს ყოველი ჴორციელი წინაშე მისსა, რამეთუ შჯულისაგან არს ყოველი გამოცნობაჲ ცოდვისაჲ (3,19-20).
თარგმანი: ყოველთავე ძუელთა წიგნთა "შჯულად" სახელ-სდებს მოციქული; ვითარცა, რაჟამს-იგი იტყოდის "დაბადებისაგან", ვითარმედ: "შჯული არა აღმოგიკითხავსა, რამეთუ აბრაჰამს ორ ძე ესხნეს" (), ეგრეთვე აწ ზემო თქუმულთა მათ სიტყუათა ბრალობისათა დავითისთა და ესაიაჲსთა "შჯულად" უწოდს, და შჯულისაგანთა მიმართ თქუმულად, რომელ არიან ჰურიანი, ხოლო დაღაცათუ მათდა მიმართ ოდენ იტყოდეს წინაჲსწარმეტყუელნი, არამედ სამართლად მათითა მით პირითა ყოველსა სოფელსა ამხილეს ზოგად თანამდებობაჲ ცოდვისა", რაჲთა ყოველთა წინა-გზა-უყონ სარწმუნოებისა მიმართ, რაჟამს გულისჴმის-ყოფად მოიყვანნენ, ვითარმედ ვერ კმა არს სრულ-მყოფელად და საცხორებელად მათდა ვერ შჯული წიგნისაჲ, ვერცაღა შჯული სჳნიდისისაჲ, თჳნიერ მხოლოდ სარწმუნოებაჲ იესუ ქრისტესი. ხოლო გესმას რაჲ, ვითარმედ "ყოველთავე ცოდეს", არა ამისთჳს ცოდეს, რაჲთა ყოველი პირი დაიყოს, არამედ, რაჟამს მათ ცოდეს, და შჯულმან ამხილა ცოდვაჲ იგი, მაშინღა მხილებულთა მათ დაეყო პირი, რაჲთა არღარა აქუნდეს სიტყუაჲ, ვითარმედ უმეცრებით ცოდვენ. ამისთჳს არა ხ...