მიხედა პავლე შესაკრებელსა მას და თქუა: კაცნო ძმანო, მე ყოვლითა გონებითა კეთილითა ვმოქალაქობ ღმრთისა მიმართ ვიდრე აქა დღედმდე (23,1).
თარგმანი: არღარა ათასისთავსა, არცა სიმრავლესა ერისასა სიტყუას-უგებს, არამედ შესაკრებელისა მიმართ მღდელთმოძღუართაჲსა ჰყოფს სიტყუასა, ვითარმედ: არარაჲ შემიცნობიეს თავისა ჩემისადა ღირსი კრულებათა და გუემათაჲ, რამეთუ არცა ღმრთისა მიმართ განდრეკილ ვარ, არცა კაცთა მიმართ.





