გუაკურთხენ, მამაო:
ფილიპიაჲ ქალაქი არს მაკედონისაჲ, განწესებული დედაქალაქსა ქუეშე თესალონიკისასა, რომელთა მიმართ, ვითარცა თანასწორთა პატივითა, ეგრეთ მისწერს, და არცა ერთსა რას სახელ-იდებს პატივთაგან მოციქულებისათა, თჳნიერ მონებასა ქრისტესსა, რომელი-იგი დაღაცათუ საზოგადო არს ყოველთა, არამედ პავლესივე არს და მსგავსთა მისთაჲ,...
თარგმანი: ვინაჲთგან იგინი ჰგონებდეს, ვითარმედ პყრობილებაჲ იგი პავლესი დახრწევა იქმნა ქადაგებისა, ამისთჳს ამას აუწყებს, ვითარმედ უფროჲსღა წარმატება იქმნა, არა ხოლო თუ არაჲს დაკლებაცა.
ესე ებისტოლჱ მიუწერა ჰრომით ამის მიზეზისათჳს, რამეთუ პირველ მისრულ იყო და ექადაგა მათ თანა და მერმე წარსცეს მათ მისთჳს საჴმარი და უთხრეს მისრულთა მათ, ვითარმედ ვიეთნიმე ასწავლიან ფილიპელთა წინადაცუეთასა და იტყჳან თუ თჳნიერ მისა არა იქმნების განმართლებაჲ და ამისთჳს მიუწერა ესე მოციქულმან.
თარგმანი: ტაძრად ნერონ მეფისა სამშჯავროსა იტყჳს.
თარგმანი: ამას იტყჳს, ვითარმედ რომელნიმე სიწრფოებით ქრისტესა ქადაგებენ და რომელნიმე — შურითა ჩემითა, რაჲთამცა უმეტესად აღეტყინა რისხვაჲ მეფისაჲ, რამეთუ ვინაჲთგან პავლე შეპყრობილ იქმნა, მაშინ ურჩულონი ვინმე მიმოვიდოდეს და. ქრისტესა ქადაგებდეს და იტოდეს, ვითარმედ: პავლეს უსწავებიეს ჩუენდა; რაჲთამცა უმეტესად განრისხნა მისთჳს მეფე და ადრე მოკლა.
თარგმანი: ესრეთ იტყჳს, ვითარმედ: მოსლვაჲცა და შორს ყოფაჲცა, ხილვაჲ და სმენაჲ, თანად სიკუდილით და ცხორებითურთ, ამის პირისათჳს საჴმარ არს ჩემდა, რაჲთა შემატება გცე თქუენ ღირსებით სრბასა მაგას თქუენსა, ღირსად მცნებათა ქრისტეს სახარებისათა. და ესე მაშინ უსახარულევანეს არს ჩემდა, რაჟამს არა ერთი,...
...რადგან თავისას კი არ უყურებს, არამედ იმას, რაც შვილისთვის არის სასარგებლო. ასევე ჩვენც, ქრისტეს საქმეს რომ ვეძებდეთ, ვიტყოდით: „ჩვენი მეშვეობით იქნება თუ რომელიმე სხვისა, სასარგებლო საქმე აღსრულდეს"; „გინა თუ მიზეზით გინა თუ ჭეშმარიტებით, ქრისტე იქადაგების" (), — ამბობს. მოისმინე, რას ეუბნება მოსე მათ, ვისაც მისი გაღიზიანება სურდათ, მაშინ, როცა ელდადი და მოდადი წინასწარმეტყველებდნენ: „და შენცა მეშურობ მე? და ვინ მომცეს ყოველი ესე ერი წინასწარმეტუელად" ()7. ეს ყოველივე კი დიდებისმოყვარეობისაგან ხდება. განა ეს მტერთა და მოწინააღმდეგეთა საქმე არ არის?
ვინმემ შენზე ბოროტად ილაპარაკა? შენ კი შეიყვარე იგი. და ეს როგორ შეიძლება? შესაძლებელია, და ფრიადაც შესაძლებელია, თუ მოინდომებ....
...ჩვენთან არსებული სიამენი კი ასეთი არ არის, არამედ ნამდვილად სასიამოვნოა: ცეცხლმოკიდებულ სიამოვნებას კი არ შეიცავს, არამედ სულს თავისუფალს ტოვებს, ახარებს და აფართოებს. ასეთი იყო პავლეს სიამე, როცა ამბობდა: „ამისთჳს მიხარის და მიხაროდისცა“ (); და: „გიხაროდენ მარადის უფლისა მიერ“ (). რადგან იმ ცოდვისეულ სიამოვნებას სირცხვილიც აქვს და მსჯავრდებაც, ის ფარულადაც ხდება და ურიცხვი უსიამოვნებით არის აღსავსე; ეს კი ყოველივე ამისგან თავისუფალია. მაშ, ამ სიამოვნებას ვდიოთ, რათა მერმის სიკეთეებს მივაღწიოთ.2
ჩვენი უფლის იესო ქრისტეს მადლითა და კაცთმოყვარეობით, რომლის თანა მამასა, სულიწმიდითურთ, დიდება, ძალა, პატივი, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამინ.
...3; არამედ, როგორც ვთქვი, თუ ჩვენ თვითონაც მოქმედნი ვართ, თქვენთვის აღვლენილი ლოცვებიც ნაყოფს გამოიღებს. მოისმინე პავლე, რომელიც ამბობს: „რამეთუ უწყი, ვითარმედ ესე მექმნას მე საცხორებელად თქუენითა ვედრებითა და შეწევნითა სულისა ქრისტე იესუჲსითა“ (); და კვლავ: „თანა-შეწევნითა ლოცვათა თქუენთაჲთა ჩუენთჳს, რაჲთა მრავლითა პირითა ჩუენდა მომართი იგი მადლი მრავალთა მიერ სამადლობელ იქმნას თქუენთჳს“ (). შენ კი ამბობ: „რად მჭირდება ლოცვა?“
ხოლო თუ უქმად ვართ, ვერც ერთი მლოცველი ვერ შეძლებს, სარგებელი მოგვიტანოს. რა არგო იერემიამ იუდეველებს? განა მესამედ არ მივიდა ღმერთთან და მესამედ არ მოისმინა ეს აკრძალვა: „და შენ ნუ ილოცავ მწედ ერისა ამის და ნუ იოხ შეწყალებად მათდა, და ნუ ილოცავ და ნუ მოხუალ ჩემდა ამათთჳს, რამეთუ არა ვისმინო“ ()4...