თარგმანი: იხილე, რამეთუ მაშინ ღირს იქნების კაცი გამოცხადებასა საღმრთოსა, რაჟამს მარხვით და ლოცვით იყოფებოდის, ვითარ-ესე აწ მოწაფენი მოსწრაფე რაჲ იყვნეს ქმნად მათდა რწმუნებულისა მის მსახურებისა ქადაგებისა ქრისტესისა, და იმარხვიდეს. მაშინ სულმან წმიდამან პირითა მათ შორის მყოფთა წინაჲსწარმეტყუელთაჲთა უბრძანა მათ, ვითარცა ღმერთმან, თანა-სწორმან...
თარგმანი: ვინაჲთგან ვითარცა თჳთ იტყჳს მოციქული, არა მუნ უნდა ხარებაჲ ქრისტესი, სადა სმენილ იყო ქრისტე, რაჲთა არა სხჳსა საფუძველსა ზედა აშენებდეს, არამედ მუნ, სადა ყოვლად არა სმენილ იყო მისთჳს. ამისთჳს არა იერუსალემს და სხუათა ადგილთა, არამედ ანტიოქიას პისიდიისასა იწყო პირველად დასაბამსა სიტყუათა თჳსთასა, და პირველად ჴელი განუყარა, რაჲთა დადუმნენ, რამეთუ ესეცა ჩუეულებაჲ იყო ჰურიათა შორის, და ეგრეთღა იწყო სიტყუად:
...რამეთუ წინასწარმეტყველება მხოლოდ მომავალის თქმას კი არ ნიშნავს, არამედ აწმყოსასაც; ვინაიდან საულიც წინასწარმეტყველებით გამოჩნდა, როცა ნივთებს შორის იყო დამალული, რადგან ღმერთი მართალთ უცხადებს. წინასწარმეტყველება იყო ის თქმაც: „გამომირჩიენით მე პავლე და ბარნაბა“ ()2. ასევე აირჩიეს ტიმოთეც. აქ კი წინასწარმეტყველებებს მრავალს უწოდებს: შესაძლოა, იმასაც, რომლითაც იგი მიიღო, როცა წინადაცვითა, და იმასაც, როცა ხელი დაასხა, როგორც თავადაც წერს: „ნუ უდებ-ჰყოფ, რომელ-ეგე არს შენ თანა მადლი“ (). ამგვარად, როცა მას აღვიძებს, ფხიზლად ყოფნისა და მღვიძარებისათვის განამზადებს, ახსენებს მას, ვინც აირჩია და ხელი დაასხა; თითქოს ეუბნებოდეს: ღმერთმა აგირჩია, მანვე მოგანდო, ადამიანური არჩევანით არ გამხდარხარ; ნუ შეურაცხყოფ და ნუ შეარცხვენ ღვთის არჩევანს.
შემდეგ, რადგან „მცნება“ თქვა და ეს უფრო მძიმე ჟღერდა, რას...
...რებოდა, ამიტომ ასე დაიწყო.
და სად უბრძანა მას ღმერთმა? მოციქულთა საქმეებში ვპოულობთ, რომ სულიწმინდა ამბობს: „გამომირჩიეთ მე პავლე და ბარნაბა"1 (). და ყველგან, როცა წერს, მოციქულის წოდებასაც ურთავს, რათა მსმენელს ასწავლოს, ნათქვამი ადამიანურ სიტყვებად არ მიიჩნიოს; რამეთუ მოციქული თავისას არაფერს იტყოდა; და როცა მოციქულს ამბობს, მსმენელის გონებას მაშინვე გამგზავნელისკენ მიმართავს. ამიტომ ყველა ეპისტოლეში ამას წინასწარ აყენებს, სიტყვას სარწმუნოს ხდის და ასე ამბობს: „პავლე, მოციქული იესუ ქრისტესი, ბრძანებითა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩუენისაჲთა" ().
თუმცა არსად ჩანს, რომ მამამ უბრძანა; ყველგან ქრისტე ესაუბრება მას. რას ამბობს? „წარვედ, რამეთუ ნათესავთა შორიელთა მიგავლინო შენ" (); და კვლავ: „კეისრისა ჯერ-არს შენდა წარდგომაჲ" (...
...თუმცა მამასა სთხოვდა მიცემად სხუათა, ვინაჲთგან მოციქულნი მრავალგზის იქმოდეს ამას თჳნიერ თხოვისა? ანუ უკუეთუ თხოვით მამისა მიერ მოივლინების, ვითარ თავით თჳსით მოიწია, ანუ ვითარ მოივლინების სხჳსა მიერ, რომელი-იგი ყოველგან არს და განუყოფს თითოეულსა, ვითარცა ენებოს? და იტყოდა უფლებით: „განაჩინენით პავლე და ბარნაბა“, და იგინი ღმერთსა ჰმსახურებდეს, არამედ მან თჳსსა საქმესა მიიყვანნა, არა თუ, რამეთუ სხუაჲ არს მისი და სხუაჲ არს მამისა საქმჱ, არამედ რაჲთამცა ჴელმწიფებაჲ თჳსი გამოაჩინა. ხოლო რაჲღა არს სიტყუაჲ ესე, ვითარმედ: „ვჰკითხო მამასა“? აჩუენებს ჟამსა მას მოსლვისასა, რამეთუ რაჟამს განწმიდნა იგინი მსხუერპლითა მით თჳსისა სისხლისა დათხევისაჲთა, მაშინ მოვიდა სული წმიდაჲ. ხოლო რაჲსათჳს, იყო რაჲ მათ თანა, არა მოვიდა? ამისთჳს, რამეთუ არცა შეწირულ იყო შესაწირავი იგი. ხოლო ვინაჲთგან ცოდვაჲ დაიჴსნა და იგინი განვიდოდეს განსაცდელთა მიმართ, მაშინ ჯერ-იყო განმაძლიერებელისა მის მოსლვაჲ. რაჲსათჳს უკუე არა მეყსეულად შემდგომად აღდგომისა მოვიდა სული წმიდაჲ? ამისთჳს, რაჲთა ფრიადითა სურვილითა მისითა აღეტყინნენ, და მერმე მოვიდეს უმეტესითა მადლითა. რამეთუ ვიდრემდის ქრისტე მათ თანა იყო, არა იყვნეს მწუხარებასა შინა; ვინაჲთგან უკუე წარვიდა და იგინი შეშინებულ იქმნნეს...
